ads1
ads3
تغییر رنگ سایت

شبکه های اجتماعی جامعه

آرشیو
آرشیو
آرشیو
Print This Post

سیاست‌های نئولیبرال را متوقف کنید

سیاست‌های نئولیبرال را متوقف کنید
هم‌زمان با اوج‌گیری فعالیت‌های مدنی و مسالمت‌جویانه کارگران هفت‌تپه، جمعی از فعالان مدنی در بیانیه‌ای ضمن تحلیل وضعیت اقتصادی-اجتماعی جامعه ایران، از حقوق کارگران وسایر اقشار مختلف اجتماعی کشور حمایت کرده‌اند؛ حقوقی که به گفته امضاکنندگان این بیانیه، دهه‌ها است زیر چرخ سیاست‌های موسوم به نئولیبرال له شده است.

امضاکنندگان این بیانیه اجرای این سیاست‌ها را ناشی از اجماع همه جناح‌های حاکم در کشور دانسته و تداوم آن را موجب نتایج فاجعه‌باری دانسته‌اند. از جمله این نتایج می‌توان به تضعیف دموکراسی، بی‌قدرت ساختن جامعه، و در عوض قدرت‌یابی هر چه بیشتر اقلیت‌های فاسد و افراطی و از همه مهمتر بسط نابرابری در ایران و درکشورهایی اشاره کرد که این سیاست‌ها را اجرا کرده‌اند.

امضاکنندگان این بیانیه در انتها ضمن ابراز همبستگی و حمایت از خواسته‌های مدنی اقشار مختلف اجتماعی مانند کارگران، معلمان، دانشجویان، بازنشستگان، پرستاران و زنان، خواستار توقف اجرای سیاست‌های موسوم به «نولیبرال» اعم از خصوصی‌سازی دارایی‌های ملت، خصوصی‌سازی و پولی‌سازی بهداشت و آموزش، موقتی‌سازی قراردادها و از بین بردن امنیت نیروی کار، مقررات‌زدایی از عرصه‌های مختلف حیات اقتصادی و پایان دادن به ایجاد محدودیت‌ها بر سر شکل‌گیری تشکل‌های مستقل شده‌اند.

متن بیانیه به شرح زیر است:

چهار دهه پس از وقوع یکی از گسترده‌ترین انقلاب‌های قرن بیستم با دعوی عدالت‌خواهی و برغم تکرار شعارهای تبلیغاتی رسمی، کارگران کشور همچنان به‌شکل آشکاری در زمره‌ی بی‌دفاع ترین اقشار جامعه به‌شمار می‌آیند. گرایش‌های تنگ‌نظر انحصارطلب و استبدادی در کشور، طی چهار دهه‌ی گذشته از شنیده‌شدن صدای مستقل و تشکل‌یابی کارگران ممانعت کرده‌اند. این گرایش‌ها به تضییق مداوم آزادی‌های فردی، حق بیان و اعتراض، تجمع و تشکل پرداخته‌اند. در سه دهه گذشته، همین گرایشها در هماهنگی کامل با سایر گرایش‌های سیاسی فعال در ساختار حاکمیت، نوعی سیاست‌گذاری‌ اقتصادی موسوم به «نولیبرال» و سبکی از خصوصی‌سازی فراگیر نامشروط را در همه دولت‌ها اعم از «اصول‌گرا» یا «اعتدال‌گرا» و «اصلاح‌طلب» پیش‌برده‌اند. در اثر اجماع کامل و بی‌سابقه همه بخش‌های حاکمیت، این سیاست‌ها به مدت سه دهه به اصولی خدشه‌ناپذیر در سیاست‌گذاری کلان کشور بدل شده است و اکنون نتایج فاجعه‌بار خود را نشان می‌دهند.

امروز بر همه جریانات ترقی‌خواه در سراسر جهان آشکار شده است که این سبک از سیاست خصوصی‌سازی یکی از مهم‌ترین ارکان بسط نابرابری در جهان در چند دهه گذشته بوده است و آثار سوء آن نظیر تضعیف دموکراسی، بی‌قدرت ساختن جامعه، و در عوض قدرت‌یابی هر چه بیشتر اقلیت‌های فاسد و افراطی و از همه مهمتر بسط نابرابری، در پهنه‌ی گسترده‌ی جغرافیاهای متنوعی از کشورهای اروپایی و آمریکایی گرفته تا کشورهای آمریکای لاتین و شرق آسیا و خاورمیانه گریبان‌گیر طبقات پایین شده است. آثاری که ایران امروز ما نیز به‌نحو اجتناب‌ناپذیری با آنها روبروست. تجربه‌ی سه دهه‌ی گذشته نشان می‌دهد که برخلاف آنچه طرفداران «بازار آزاد» و برخی نیروهای حاضر در ساختار قدرت رسمی ادعا می‌کنند، اصل این سیاست‌ و سبک خصوصی‌سازی باید متوقف شود.

در این میان کارگران کشور، طی سالیان گذشته مبارزات گسترده‌ای را جهت توقف اجرای این سیاست‌ها و در رأس آن‌ها این سیاست خصوصی‌سازی پیش برده‌اند. متاسفانه کارگران در پیشبرد این مبارزات نه تنها هیچ یک از دو جریان سیاسی اصلی فعال در ساخت قدرت رسمی اعم از «اصول‌گرا و اصلاح‌طلب» را در کنار خود نیافته‌اند، بل‌که آن‌ها را در عمل در برابر خود مشاهده کرده‌اند. این در حالی است که یکی از مهمترین ضرورت‌های کشور برای خروج از بحران‌های تودرتوی فعلی، تغییر ریل‌گذاری اقتصادی کشور و توقف برنامه‌هایی است که طی سه دهه‌ی گذشته برغم همه اختلافات موجود در امور سیاسی، با اجماع کامل بخش‌های اصلی جناح های سیاسی مختلف در سپهر اقتصادی کشور پیش رفته‌اند.

با وجود مواجهه با چنین اجماعی در ساختار قدرت رسمی کشور، کارگران کشور توانسته‌اند طی فرایندی از مبارزه‌ی پیگیر، مدنی، حقوقی، خشونت‌پرهیز و در عین حال پرهزینه، ضمن رقم‌زدن فصلی درخشان در تاریخ مبارزات مدنی ملت ایران، بر موانع مختلف سر راه خود غلبه کنند و همچنان راسخ و استوار بر پیگیری منافع صنفی خود و خیر عمومی اصرار ورزند. بخش مهمی از بار این مطالبه‌گری در این چند سال بر دوش کارگران هفت‌تپه قرار داشته است. آنها توانسته اند با عزم و همتی کم‌نظیر حتی بر سناریوی غیرواقعی امنیتی‌سازی اعتراضات کارگران فائق آیند. در رأس مطالبات آنها خلع‌ید از مالکیت خصوصی هفت‌تپه و پذیرش نقش‌آفرینی تشکل‌های مستقل کارگران در فرآیند اداره شرکت قرار دارد. همچنین پایان برخوردهای امنیتی و قضایی با کارگران، بازگشت کارگران اخراج‌شده به کار و پرداخت کامل حقوق آنها، از دیگر مطالبات کارگران است.

کمترین وظیفه نیروهای ترقی‌خواه، آگاه و مستقل ملی‌-مردمی در شرایط حاضر، حمایت از مطالبات مدنی اقشار مختلف اجتماعی مانند کارگران، معلمان، دانشجویان، بازنشستگان، پرستاران و زنان و قرارگرفتن در کنار آن‌ها است. ما امضاکنندگان این بیانیه به این وسیله حمایت بی‌قیدوشرط خود را از مبارزات مدنی و مطالبات کارگران اعلام می‌کنیم و خواستار توقف اجرای سیاست‌های موسوم به «نولیبرال» اعم از خصوصی‌سازی دارایی‌های ملت، خصوصی‌سازی و پولی‌سازی بهداشت و آموزش، موقتی‌سازی قراردادها و از بین بردن امنیت نیروی کار، مقررات‌زدایی از عرصه‌های مختلف حیات اقتصادی و پایان دادن به ایجاد محدودیت‌ها بر سر شکل‌گیری تشکل‌های مستقل هستیم و تضمین آزادی‌های سیاسی و اجتماعی و حضور موثر و شنیده‌شدن سخن نمایندگان مستقل کارگران در مذاکرات دستمزدی را خواستاریم.

۱. آدینه‌وند ابوطالب

۲. آذرکیش، اشکان

۳. آغاجری، هاشم

۴. آقاخانی، رضا

۵. آقاخانی، زهرا

۶. اباذری، یوسف

۷. احتظاظی، هادی

۸. احمدی، محمدحسن

۹. اسعدی، کمال

۱۰. افشار، مهناز

۱۱. اکبرزاده، محمدرضا

۱۲. اکرامی، صحرا

۱۳. الهامی، مجید

۱۴. امانی، سارا

۱۵.امیران، طهمورث

۱۶. امیریان، پدرام

۱۷. امیری، هستی

۱۸. انصاری، مریم

۱۹. بهرامی، فهیمه

۲۰. پدرام، مسعود

۲۱. پرنیاچی، محمدمهدی

۲۲. پزشک، مهناز

۲۳. تاجیک، مهسا

۲۴. حاتم سیاوش

۲۵. حسینی، خلیل

۲۶. حق‌بین‌آذر، تقی

۲۷. حق‌پناه، بهزاد

۲۸. حمدیه، حسین

۲۹. حیدرزاده، محمد

۳۰. خاتمی، فرید

۳۱. خرم، امیر

۳۲. خورشیدی، رزا

۳۳. خوش‌سیرت، ابراهیم

۳۴. ذاکری، آرمان

۳۵. ربانی، صادق

۳۶. رجایی، علیرضا

۳۷. رحیم پور، جواد

۳۸. رسولیان، حمیدرضا

۳۹. رضاخانی، بهمن

۴۰. رضایی، امیر

۴۱. رضایی، محمد

۴۲. رفیعی، حسین

۴۳. ریاضی، ملیحه

۴۴. رئیس‌طوسی، رضا

۴۵. زارع پورحیدری، رقیه

۴۶. زمانی، مسلم

۴۷. سعیدی، سعیده

۴۸. سلیمانیه، مهدی

۴۹. شاکری، لاله

۵۰. شریعتی، احسان

۵۱. شریعتی، مهدی

۵۲. شریف‌ثانوی، احسان

۵۳. شهرتاش، سعید

۵۴. صابر، فیروزه

۵۵. صارمی، ریحانه

۵۶. طالقانی، طاهره

۵۷. طوافی آیدین

۵۸. طوسی، فرشته

۵۹. طهماسبی، علی

۶۰. عبدالحسین، احد

۶۱. عربی، سیدمحمدحسین

۶۲. عطوفت، روئین

۶۳. علی‌بخشی، امیرحسین

۶۴. غفاریان، متین

۶۵. غلامحسین‌زاده، نسرین

۶۶. فتحی، منیژه

۶۷. فصیحی، مسعود

۶۸. فیض آبادی، احسان

۶۹. قاسمی، علی

۷۰. قهاری، نظام‌الدین

۷۱. کارخانه‌چین، محمدرضا

۷۲. کارگشا، رحمان

۷۳. کاشی، محمدجواد

۷۴. کامفیروزی، محمدعلی

۷۵. کریمی، محمد

۷۶. کنعانی، صدیقه

۷۷. کیانی، بهناز

۷۸. گوارایی، فاطمه

۷۹. لطیف‌پناه، محمد

۸۰. محب‌کیا، مصطفی

۸۱. محمدنژاد، حمید

۸۲. محمدی، نرگس

۸۳. مدنی، سعید

۸۴. مرجایی، فرید

۸۵. مسافر، سیدمجید

۸۶. مظهری، رضا

۸۷. معتمدی پدرام

۸۸. معصومی، احمد

۸۹. مقدم، صدیقه

۹۰. منوچهری، عباس

۹۱. موسوی، سیدحسین

۹۲. موسوی، سیدعبدالرسول

۹۳. مهدوی، مجتبی

۹۴. میردامادی، سیدصدرا

۹۵. نبوی، ضیا

۹۶. نیک‌آیین، فرزاد

۹۷. هادیزاده‌یزدی، محمدهادی

۹۸. هدایت، بهاره

۹۹. یامینی، یاسمین

۱۰۰. یحیایی، فرید

منبع : روزآروز

اخبار مرتبط
نظرات

تیتردو

گفت و گو با حمید موذنی ، نویسنده و پژوهشگر اجتماعی گفت و گو از: الهام بهروزی
به مناسبت تولد خیام نیشابوری گفت و‌گو با حمید موذنی، نویسنده و پژوهشگر اجتماعی گفت و گو از الهام بهروزی ۱. در مورد زیست دیرینه مردم بوشهر با اشعار خیام‌خوانی توضیح بدید و اینکه چرا رباعیات خیامی در این منطقه از دیگر سروده‌های شاعران بزرگ پیش گرفته و مردم این منطقه با آن‌ها بیشتر همذات‌پنداری […]
آرشیو

مقالات

نادر هوشمند
آخرین ساعات زندگی یک گربه
نادر هوشمند
از ادعاهای یک دیوانه
نادر هوشمند
بازگشت از مرگی که در بیمارستان بوعلی سینا اتفاق افتاد
غزال ساکی
زنان و مشارکت سیاسی
حمید موذنی
شجریران
غزال ساکی
روزنامه‌نگار حوزه‌ی جامعه و زنان
محمود بدیه
کلیسای گریگوری
حمید موذنی
توسعه بدون مطبوعات آزاد رخ نمی‌دهد
اسلاوی ژیژک
به برهوتِ ویروسی (وایرال) خوش آمدید
محمد غمخوار
رفتار دوگانه کرونا در بوشهر
علی شیخ زاده
استندآپ کمدی و طنز در دنیای مدرن
احمدزیدآبادی
مجلس یازدهم؛ پدیده‌ای نوظهور؟
پدرام باقری
دو نکته درباره قتل رومینا
راضیه اشعثی
ما بر مخروبه ای از بنیان های زیستی نشسته ایم!!!
ایرن واعظ‌زاده
کامو و مفهوم عدالت
مبین کرباسی
هزارمیلیارد تومان کجاست؟
یاشار تاج‌محمدی
در سوگِ خویش‌کاران (تاملاتی در پروژه‌یِ فکریِ شاهرخِ مسکوب)
هانا موسوی
“جهان مد و کالا شدگی زنان “
مرتضی رضایی
به وقت تتلو… به وقت شجریان… به وقت گوگوش
اسلاوی ژیژک
پاندمیک؛ کرونا جهان را تکان می‌دهد
غزال ساکی
نقد فمینیستی شاهنامه
سید مسعود حسینی
نگاهی به “بیمار در بیمارستان”
آلن بدیو
در مورد وضعیتِ اپیدمی
اسلاوی ژیژک
ما گونه‌ای هستیم که به حساب نمی‌آید
نعمت الله فاضلی
به خانه برمی‌گردیم اما به کدام خانه؟
جواد کاشی
مرگ دورِهَم عروسی است
حمید موذنی
جهان و کرونا: امروز و فردا
روزبه آقاجری
میراث زنده یک مبارز سوسیالیست
امیر ارسلان ادیب
چه‌کسی در خانه نمی‌ماند؟
امین بزرگیان
بوردیو و خرید در مواقع اضطراری
مهسا اسدالله‌نژاد
نیروی چشم‌های خیره مردم
پدرام باقری
ما در وضعیتِ بی‌دولتی قرار گرفته‌ایم
امیر ادیب
دختران خیابان انقلاب و رهاسازی نیروی «امتناع»
جان ام بری
چگونه آنفلوآنزای دهشتناکِ ۱۹۱۸ در سراسر آمریکا شیوع یافت؟
پدرام باقری
دو نکته درباره پرسش و پاسخ در سنای آمریکا
سید مسعود حسینی
کورونا و کورا – مرگ و پروا
مهسا اسدالله‌نژاد
کرونا و دو مسئله‌ی «غیرطبیعیِ» آن
امیر ارسلان ادیب
آپارتاید کارگری
مصطفی مهرآیین
نابود کردن فرآیندها،نابود کردن زندگی و تولید خشونت
نوید کلهرودی
شرحی بر کتاب اندیشیدن و ملاحظات اخلاقی از هانا آرنت
آرشیو