ads1
ads3
تغییر رنگ سایت

شبکه های اجتماعی جامعه

آرشیو
آرشیو
آرشیو
Print This Post

ابوذر احمدی
شبیخون اختاپوس سبز به شهر

ابوذر احمدی

 

پرندگان ترجیح می‌دهند بر دیوارهای سنگی آشیانه خود را بنا نهند اما سراغ این درخت بدبو نروند؛ با این حال این کنوکارپوس است در جای‌جای شهر لانه گزیده است. ریشه این درخت همچون اختاپوس بر سینه زیرساخت‌های شهری در جنوب کشور نشسته و با آن زورآزمایی می‌کند. بسیاری از کارشناسان به علت مضراتی که این گیاه سبز در محیط شهری بر جای می‌گذارد، آن را در زمره گیاهان مهاجم قرار می دهند؛ هرچند در بدو ورود این درخت به شهرهای جنوبی، بسیاری از مسوولان به آن لقب معجزه فضای سبز دادند اما حالا کنوکارپوس تبدیل به معضلی شده که سلامتی شهروندان را نیز نشانه رفته است.
این نوشته تلاشی است در جهت توجیه افکار عمومی، مدیران شهری و صنعتی، کارشناسان کشاورزی و منابع طبیعی که بیش از این درختان مهاجم، وارداتی و هزینه‌بر را برای فضای سبز شهری پیشنهاد ندهند.
درخت «کنوکارپوس» در سال ١٩٩٧ در عربستان و کویت مورد کشت قرار گرفت. سپس به کشورهای قطر، بحرین و امارات رسید.(شجره الکاربس/الدَمَس)
نزدیک دو دهه است که از طریق جزایر جنوب وارد ایران شده است. اکنون بیشتر کشورهای واردکننده اقدام به نابودی یا توقف کاشت این گیاه نموده و به سمت گونه‌های بومی یا سازگار رفته‌اند ولی ما با آن‌که بلعیدن منابع آب، مسمومیت خاک و تخریب زیرساخت شهری را توسط ریشه‌های اختاپوسی کنوکارپوس می‌بینیم، همچنان بر کاشت و تکثیر این گونه پافشاری می‌کنیم.

درخت «کنوکارپوس» با نام علمی Conocarpus erectus و نام لاتینButton mangrove، ‌از خانواده بادام هندی (Combretaceae)
‌ در مناطقی از جنوب به اسم کویتی شناخته می‌شود. ارتفاع آن اگر هرس نشود حتی می‌تواند بیش از ۲۰ متر نیز برسد. ریشه‌ها تا عمق و پهنای بیش از ده متر پخش می‌شود.
کاربرد این درخت همیشه سبز به‌عنوان بادشکن مزارع و باغات، ایجاد سایه، دیوار سبز و.. در شهرها و روستاهای جنوب به‌خصوص نواحی ساحلی کاربرد دارد. انتخاب عمومی این بوده است که باتوجه به انعطاف و شکل‌پذیری این گونه، ماهیانه بر روی آن هرس فرم انجام می‌شود و همین نکته متاسفانه زمینه‌ساز استهلاک نیروی کارگری، مصرف بیش از حد انرژی، سوخت و ایجاد آلودگی صوتی توسط دستگاه‌های بنزینی هرس می‌گردد. جمع آوری و انتقال ضایعات حاصل از هرس دردسر بعدی است که دفن و سوزاندن شاخه و برگ کنوکارپوس به‌تنهایی ۹۰ درصد حجم ضایعات فضای سبز جنوب را به خود اختصاص داده که احتساب هزینه‌های سرسام‌آور مادی و سوء اثرات محیط زیستی جهت پژوهش به مراکز تحقیقاتی و دانشگاهی پیشنهاد می‌گردد. سازگاری این گونه میهمان با هوای گرم و خشک، شرایط بد خاک و مقاومت آن به آلودگی هوا به سرعت در دل مدیران شهری و کارفرمایان صنعتی جا باز کرده. یکی از عوامل مهمی که در توسعه‌ آن نقش داشته است،‌ رشد سریع است که در طی ۱ سال به راحتی به ارتفاع ۳ متر می‌رسد. اگرچه به افزایش سرانه فضای سبز کمک شایانی کرده و اگرچه همیشه سبز و شاداب است، ولی مزاحمت‌های آن بسیار بیشتر از فوایدش است و تاکید می‌شود هرچه سریع‌تر به‌جای این در باغ سبز، چراغ قرمز گذاشته و از گسترش بیشتر این گونه‌ی دگراسیب و مسئله‌ساز جلوگیری شود.
این درخت سریع الرشد به اشتباه در مجاورت دیوارها، زیر خطوط شبکه برق و تلفن یا دقیقا بر روی مسیر شبکه فاضلاب، فیبرهای نوری و لوله‌های گاز کاشته شده است و همچنان می‌شود. ریشه‌ها و شاخساره‌ی کنوکارپوس به‌علت جانمایی غلط، زیرساخت شهری استان‌های بوشهر، هرمزگان و خوزستان را نابود کرده و تقریبا از سنگ جداول و سنگفرش خیابان‌ها تا لوله‌های فاضلاب و خطوط شبکه برق و آب هیچ چیز از گزند این اختاپوس در امان نبوده و نیست؛ ویژگی‌های بد این درخت با کاشت نابه‌جا و علاقه کاذب مدیران به جلوه‌گری زودهنگام در شهر یا مناطق صنعتی تشدید شده است. موارد متعددی از ایجاد آلرژی و مشکلات تنفسی ناشی از گرده گل و بذور کنوکارپوس نیز تاکنون گزارش شده ولی تحقیق دقیقی در این زمینه صورت نگرفته است. به هر ترتیب باید اذعان نمود که قدر و ارزش گونه‌های بوم‌زاد و یا سازگار با محیط زیست را ندانسته‌ایم؛ بدون کمترین پژوهش، در دام سودجویان افتاده و دست به بهره‌برداری غیر اصولی از منابع و خسارت شدید به مبلمان شهری برده‌ایم؛ زیرساخت‌هایی که میلیاردها تومان برای طراحی، احداث و نگهداری آنها هزینه شده است.
سوگ بزرگ‌تر آن‌که هنوز تفکیک آب شهری از مصارف فضای سبز توسط استانداری‌ها انجام نشده و آب گوارا -که بسیاری از هموطنان از آن بی‌نصیب‌اند- پای این درختان غیرمثمر هدر می‌رود.

 

شرق بوشهر

نظرات

تیتردو

حمید موذنی
غزال ساکی /روزنامه‌نگار “عظمت یک ملت و پیشرفت اخلاقیش را می‌توان از روی رفتارش با حیوانات قضاوت کرد.” این جمله گاندی درباره رفتار با حیوانات و اشاره‌اش به عظمت وجودی انسان، ما را وامی‌دارد تا به جامعه و محیطی که در آن زیست می‌کنیم، نگاه ویژه‌ای داشته باشیم؛ چرا که طبق این تعریف میزان مدنیت […]
آرشیو

مقالات

غزال ساکی
زنان و مشارکت سیاسی
حمید موذنی
شجریران
غزال ساکی
روزنامه‌نگار حوزه‌ی جامعه و زنان
محمود بدیه
کلیسای گریگوری
حمید موذنی
توسعه بدون مطبوعات آزاد رخ نمی‌دهد
اسلاوی ژیژک
به برهوتِ ویروسی (وایرال) خوش آمدید
محمد غمخوار
رفتار دوگانه کرونا در بوشهر
علی شیخ زاده
استندآپ کمدی و طنز در دنیای مدرن
احمدزیدآبادی
مجلس یازدهم؛ پدیده‌ای نوظهور؟
پدرام باقری
دو نکته درباره قتل رومینا
راضیه اشعثی
ما بر مخروبه ای از بنیان های زیستی نشسته ایم!!!
ایرن واعظ‌زاده
کامو و مفهوم عدالت
مبین کرباسی
هزارمیلیارد تومان کجاست؟
یاشار تاج‌محمدی
در سوگِ خویش‌کاران (تاملاتی در پروژه‌یِ فکریِ شاهرخِ مسکوب)
هانا موسوی
“جهان مد و کالا شدگی زنان “
مرتضی رضایی
به وقت تتلو… به وقت شجریان… به وقت گوگوش
اسلاوی ژیژک
پاندمیک؛ کرونا جهان را تکان می‌دهد
غزال ساکی
نقد فمینیستی شاهنامه
سید مسعود حسینی
نگاهی به “بیمار در بیمارستان”
آلن بدیو
در مورد وضعیتِ اپیدمی
اسلاوی ژیژک
ما گونه‌ای هستیم که به حساب نمی‌آید
نعمت الله فاضلی
به خانه برمی‌گردیم اما به کدام خانه؟
جواد کاشی
مرگ دورِهَم عروسی است
حمید موذنی
جهان و کرونا: امروز و فردا
روزبه آقاجری
میراث زنده یک مبارز سوسیالیست
امیر ارسلان ادیب
چه‌کسی در خانه نمی‌ماند؟
امین بزرگیان
بوردیو و خرید در مواقع اضطراری
مهسا اسدالله‌نژاد
نیروی چشم‌های خیره مردم
پدرام باقری
ما در وضعیتِ بی‌دولتی قرار گرفته‌ایم
امیر ادیب
دختران خیابان انقلاب و رهاسازی نیروی «امتناع»
جان ام بری
چگونه آنفلوآنزای دهشتناکِ ۱۹۱۸ در سراسر آمریکا شیوع یافت؟
پدرام باقری
دو نکته درباره پرسش و پاسخ در سنای آمریکا
سید مسعود حسینی
کورونا و کورا – مرگ و پروا
مهسا اسدالله‌نژاد
کرونا و دو مسئله‌ی «غیرطبیعیِ» آن
امیر ارسلان ادیب
آپارتاید کارگری
مصطفی مهرآیین
نابود کردن فرآیندها،نابود کردن زندگی و تولید خشونت
نوید کلهرودی
شرحی بر کتاب اندیشیدن و ملاحظات اخلاقی از هانا آرنت
سعید ربیعی
انقلاب لهستان: لخ‌والسا و اتحادیه‌ی کارگری
حمید موذنی
عشق در سالهای وبا
حمید موذنی
درس های سریال تاج و تخت
آرشیو