ads1
ads3
تغییر رنگ سایت

شبکه های اجتماعی جامعه

آرشیو
آرشیو
آرشیو
Print This Post

مختار فیاض
خشک آمد کشتگاه من…

مختار فیاض
خشک آمد کشتگاه من…
دیروز در مراسم ترحیم جوانی دشستستانی شرکت کردم که علت مرگش ،تصادف در جاده ی روستایی تنگ ارم-برازجان بود.مطلعین اظهار می کردند که:این جوان به علت بیکاری،مجبور بود با وسیله ی نقلیه ی قرضی خود،کالاهای قاچاق را از مناطق بندری به سایر مناطق ،جابه جا کند و در همین مسیر ، از ترس گیرافتادن در دام کنترل کنندگان (که البته زحمات خالصانه اشان قابل تقدیر است)جان باخته است.
بی تردید تا این روند برنامه ریزی و سیاستگزاری اقتصادی و فرهنگی،بر جامعه ی ما حاکم است؛ حادثه ی تأثر برانگیز ی چون جان باختن این جوان،نه اولین اتفاق و نه آخرین آن خواهد بود.بنابراین گرچه”آنچه البته به جایی نرسد فریاد است”؛ولیکن حسب وظیفه، لازم می دانم راجع به این اتفاقات ناگوار،مواردی را جهت استحضار متولیان امور،مطرح نمایم:
۱-جاده ای که این تصادف در آن اتفاق،افتاده است؛جاده ای است که مرکز استان و شهرستان را به بخش “ارم”پیوند می دهد.منطقه ای که از چند منظر ،قابل توجه و اعتناست:از سویی،شهر تنگ ارم و روستاهای اطراف،از خوش آب و هواترین و دیدنی ترین،نقاط گردشگری استان به شمار می رود و سالانه هزاران نفر از مناطق مختلف استان و کشور ،از این بخش زیبا، بازدید کرده،تعطیلاتشان را در آن سپری می کنند. از سوی دیگر این منطقه خوش آب و هوا،بستر تولید انواع محصولات زراعی،باغی و دامی است و به لحاظ اقلیم مساعد،مرغوب ترین عسل و ارزشمندترین صنایع دستی در آن تولید می شود و همینطور،جمعیت قابل توجهی از هم استانی های ما نیز ،که عموما تولیدکننده یا تحصیل کنندگان نخبه به شمار می روند؛در این نقطه ی جغرافیایی زندگی می کنند.
۲-بی برنامه گی برای کنترل کالای قاچاق،قصه ی پر غصه ای است که سال هاست دامن این مردم و کشور را گرفته است و ظاهرا بنا نیست حالا حالا،شرش را از سر ما کوتاه کند.
۳-بیکاری مردم،خصوصا جوانان،عاملی است تا این افراد،از سر استیصال یا اجبار و نه از سر عادت یا عناد،به سوی فعالیت های غیر قانونی نظیر قاچاق گرایش پیدا کنند.بی گمان همه ی کسانی که لاجرم این سطور را مرور می کنند؛با من هم رأی خواهند بود که:مهم ترین معضل امروز جامعه ی ما بیکاری است.معضلی که خود سبب و عامل ده ها معضل دیگر همانند اعتیاد،دزدی،تجاوز ،قاچاق ،درگیری و…خواهد بود.
راجع به سه محور فوق،بایدنکات و مواردی را به تفصیل بیان کرد:
راجع به بخش ارم با عنایت به ظرفیت هایی که عنوان شد؛باید گفت ؛متأسفانه عزمی جزم برای رفاه حال ساکنان ،تولیدکنندگان ،مسافران وبازدیدکنندگان،وجود نداشته است.خوانندگان این سطور،اگر مسیر پل دالکی تا انتهای بخش ارم را طی کنند با “نمایشگاه عکسی”مواجه می شوند که برخی از بازماندگان ،به یاد عزیزانشان ،در محل تصادف،نصب کرده اند.ضمن اینکه،مشکل راه ارتباطی،تنها یکی از معضلات این منطقه است و پرداختن به مشکلات آب ،بیمارستان ، گاز،امکانات آموزشی و…خود فرصتی مقتضی می طلبد تا به تفصیل راجع به آن،بحث شود.بنابراین ،وقوع تصادف های مرگبار در این محور،برای مردم ،امری کاملا عادی و قابل انتظار است.

راجع به معضل قاچاق نیز همگان واقفیم که رها کردن ریشه و پرداختن به شاخک ها و برگ های این شجره ی خبیثه،نه تنها مشکلی را حل نخواهد کرد بلکه باعث استحکام ریشه ی ملعونه ی آن خواهد شد.

چون وقتی که متنفذان با ویژه خوری،کانتینر های چند هزارتنی کالاهای قاچاق، وارد و ترانزیت می کنند یا روزانه ده ها هزار گوشی موبایل از طرف کله گنده ها در مرکز و اذنابشان در مناطق،قاچاق می شود؛تعقیب و گریز چند جوان مستأصل و مفلوک که برای سیرکردن شکم خود و خانواده ی مظلومشان،چند قلم کالای ناچیز ،جابجا می کنند؛ظلم مضاعف است و مطلقا تاکنون،نتیجه ای نداشته و منبعد نیز نخواهد داشت.
و اما راجع به بیکاری جوانان این سرزمین باید گفت که علیرغم شعارهایی که در دولت های مختلف شنیده ایم (و حتی در دولت آقای احمدی نژاد،به بهانه ی اشتغال زایی،جشن های پر طمطراق نیز برگزار می شد)همچنان مردم ما با این ابرمعضل،دست و پنجه نرم می کنند.بی شک،این بیکاری ها ، نشان از بی برنامگی دارد نه کمبود سرمایه. گرچه”کشور ایران” ،امروز مشکلاتی در حوزه ی داد و ستدهای بین المللی دارد؛ولیکن مشکل ما برای کارآفرینی و اشتغال زایی،نبود یاکمبود سرمایه نیست بلکه مصرف سرمایه، در جاهایی است که دردی از این مردم مظلوم درمان نخواهد کرد.

بخش قابل توجهی از اموال این ملت،با عناوین مختلف در خارج از مرزها هزینه می شود که فکر کنم لازم به توضیح بیشتر نباشد!و بخشی دیگر نیز در داخل کشور ، به اشکال گوناگون به هدر می رود.مثلن وام دامداری و کشاورزی به کسانی داده می شود که نه در گذشته و نه در آینده، در این عرصه گامی برنداشته و برنمی دارند .دوستی تعریف می کرد که به نام کارگاه تولید قارچی که من اخیرا راه اندازی کرده ام؛تاکنون تعداد زیادی افراد متنفذ (که ادعایشان گوش فلک را کر کرده است)؛واماقتصاد مقاومتی!دریافت کرده اند.و قس علیهذا.
پس ابتدا باید اعتراف کرد که هیچکدام از جوانان بیکاری که حسب اضطرار و نیاز دست به قانون شکنی و قاچاق می زنند؛مقصر اصلی نیستند و باید مقصران اصلی را در جایی دیگر پیدا کرد و دودیگر اینکه؛برای جلوگیری از هدر رفت سرمایه های انسانی و مالی،باید زیرساخت های فرهنگی،اجتماعی و اقتصادی مورد توجه و تأکید قرار گیرند.وگرنه ما همچنان باید شاهد این فلاکت ها و مصیبت ها باشیم .بیچاره گی هایی که در ژرفای فرهنگ،سیاست و اقتصاد این جامعه ریشه دوانده است.

اخبار مرتبط
نظرات

تیتردو

حمید موذنی
غزال ساکی /روزنامه‌نگار “عظمت یک ملت و پیشرفت اخلاقیش را می‌توان از روی رفتارش با حیوانات قضاوت کرد.” این جمله گاندی درباره رفتار با حیوانات و اشاره‌اش به عظمت وجودی انسان، ما را وامی‌دارد تا به جامعه و محیطی که در آن زیست می‌کنیم، نگاه ویژه‌ای داشته باشیم؛ چرا که طبق این تعریف میزان مدنیت […]
آرشیو

مقالات

غزال ساکی
زنان و مشارکت سیاسی
حمید موذنی
شجریران
غزال ساکی
روزنامه‌نگار حوزه‌ی جامعه و زنان
محمود بدیه
کلیسای گریگوری
حمید موذنی
توسعه بدون مطبوعات آزاد رخ نمی‌دهد
اسلاوی ژیژک
به برهوتِ ویروسی (وایرال) خوش آمدید
محمد غمخوار
رفتار دوگانه کرونا در بوشهر
علی شیخ زاده
استندآپ کمدی و طنز در دنیای مدرن
احمدزیدآبادی
مجلس یازدهم؛ پدیده‌ای نوظهور؟
پدرام باقری
دو نکته درباره قتل رومینا
راضیه اشعثی
ما بر مخروبه ای از بنیان های زیستی نشسته ایم!!!
ایرن واعظ‌زاده
کامو و مفهوم عدالت
مبین کرباسی
هزارمیلیارد تومان کجاست؟
یاشار تاج‌محمدی
در سوگِ خویش‌کاران (تاملاتی در پروژه‌یِ فکریِ شاهرخِ مسکوب)
هانا موسوی
“جهان مد و کالا شدگی زنان “
مرتضی رضایی
به وقت تتلو… به وقت شجریان… به وقت گوگوش
اسلاوی ژیژک
پاندمیک؛ کرونا جهان را تکان می‌دهد
غزال ساکی
نقد فمینیستی شاهنامه
سید مسعود حسینی
نگاهی به “بیمار در بیمارستان”
آلن بدیو
در مورد وضعیتِ اپیدمی
اسلاوی ژیژک
ما گونه‌ای هستیم که به حساب نمی‌آید
نعمت الله فاضلی
به خانه برمی‌گردیم اما به کدام خانه؟
جواد کاشی
مرگ دورِهَم عروسی است
حمید موذنی
جهان و کرونا: امروز و فردا
روزبه آقاجری
میراث زنده یک مبارز سوسیالیست
امیر ارسلان ادیب
چه‌کسی در خانه نمی‌ماند؟
امین بزرگیان
بوردیو و خرید در مواقع اضطراری
مهسا اسدالله‌نژاد
نیروی چشم‌های خیره مردم
پدرام باقری
ما در وضعیتِ بی‌دولتی قرار گرفته‌ایم
امیر ادیب
دختران خیابان انقلاب و رهاسازی نیروی «امتناع»
جان ام بری
چگونه آنفلوآنزای دهشتناکِ ۱۹۱۸ در سراسر آمریکا شیوع یافت؟
پدرام باقری
دو نکته درباره پرسش و پاسخ در سنای آمریکا
سید مسعود حسینی
کورونا و کورا – مرگ و پروا
مهسا اسدالله‌نژاد
کرونا و دو مسئله‌ی «غیرطبیعیِ» آن
امیر ارسلان ادیب
آپارتاید کارگری
مصطفی مهرآیین
نابود کردن فرآیندها،نابود کردن زندگی و تولید خشونت
نوید کلهرودی
شرحی بر کتاب اندیشیدن و ملاحظات اخلاقی از هانا آرنت
سعید ربیعی
انقلاب لهستان: لخ‌والسا و اتحادیه‌ی کارگری
حمید موذنی
عشق در سالهای وبا
حمید موذنی
درس های سریال تاج و تخت
آرشیو