ads1
ads3
تغییر رنگ سایت

شبکه های اجتماعی جامعه

آرشیو
آرشیو
آرشیو
Print This Post

آتنا مرکزی
کنشگران و مرزبندی جنسیتی آزادی

کنشگران و مرزبندی جنسیتی آزادی

آتنا مرکزی/ دبیر کمیته حقوقی انجمن اندیشه زنان جنوب

 

«پیام جنبش زنان بنا به تفسیر بعضی، این نیست که زنان باید قدرت و منزلتی مساوی مردان داشته باشند؛ بلکه اصولا تردید درباره‌ی چنین قدرت و منزلتی است. مساله آن نیست که در صورت مشارکت بیشتر زنان، دنیای بهتری خواهیم داشت؛ بلکه بدون زنانه کردن تاریخ بشر دنیا محتملا دوام پیدا نخواهد کرد.»۱

 

۱ـ از بدیهی انگاشتن نظام سیاسی مبتنی بر دموکراسی به عنوان نظامی مطلوب زمان زیادی می‌گذرد شیوه‌ای از حکومت که مهم‌ترین اصل اساسی آن توجه به خواست اکثریت و تبدیل آن به عمل در عرصه حکمرانی و از طریق نهاد نمایندگی است. علی‌رغم نقد‌های وارد و نظرات گوناگون در مورد کارکرد دموکراسی این ارزش توانسته خود را به عنوان ضرورتی بی رقیب برای جوامع مختلف و حکومت ها مبدل سازد. به نظر می‌رسد فروکاستن این مفهوم به حکمرانی اکثریت آن را تنها به شیوه و شکلی برای حکمرانی تعریف می‌کند، در حالی که دموکراسی به عنوان ماهیت و جوهره حکمرانی دارای مولفه‌های متعددی است که تضمین گر آزادی و احترام به حقوق شهروندان یعنی همان غایت دموکراسی می باشد. اما به نظر می‌رسد همین نگاه شکلی و تقلیل این مفهوم باعث شده تا از اهداف اصلی دور شده و به شکل کامل استقرار نیابد. حیات دموکراسی همواره و از همان بدو پیدایش خود( در یونان) ارتباط وثیقی با جنسیت داشته است. اگر چه زنان که از ابتدای پیدایش این نظام از دایره اکثریت به عنوان شهروند خارج بوده‌اند توانسته‌اند امروزه به «‌حق رای» به‌عنوان یکی از مهم‌ترین دستاوردهای جنبش دست پیدا کنند اما همچنان از نهاد نمایندگی به عنوان مهم‌ترین نهاد تجلی بخش دموکراسی دور مانده‌اند. از این رو به نظر می‌رسد دموکراسی برای حفظ کارامدی و جایگاه خود ناگزیر به توجه به دیگر مولفه‌های خود از جمله توجه به حقوق اقلیت‌هاست، زنان در این میان اگرچه از لحاظ کمیت در اقلیت نیستند اما در نگرش طرد شده به آنان توسط نهاد حاکم و ساختارهای اجتماعی و نظام ارزشی در حکم اقلیت محسوب می‌شوند و این ضعف دموکراسی است که نیازمند بازتعریف مفهوم اکثریت است. اکثریتی که نه تنها به شکل غیر مستقیم -با رای دادن- که با عضویت در پارلمان و بر عهده گرفتن مسئولیت‌های اجرایی مستقیما در تصمیمات مشارکت می‌کنند. به علاوه احزاب نیز به عنون زمینه ساز حضور و مشارکت زنان در عرصه های مختلف اجتماعی، سیاسی و از ارکان مهم دمدکراسی باید به این اکثریت توجه داشته باشند تا بتوانند مدعی راستین آزادی خواهی و حق طلبی باشند.

 

۲ـ جنبش زنان در طول تاریخ در کنار سایر جنبش‌ها فعال بوده و به شکلی پویا استمرار خود را حفظ کرده است در ایران نیز زنان برای احقاق حق خود در کنار مردان از جنبش مشروطه تا‌کنون فعالیت کرده‌اند و در برهه‌های زمانی گوناگون در امر سیاسی مشارکت جسته‌اند از انقلاب تا جنگ و جنبش‌های اجتماعی و انتخابات‌های گوناگون؛ اما همواره در حاشیه نگاه داشته شده‌اند، و حتی از سوی روشنفکران و کنشگران و فعالین مدنی و سیاسی به سکوت فراخوانده شده‌اند و با اولویت‌بندی خواست‌های جامعه‌، زنان و خواسته‌های آنان را به عقب رانده‌اند و کسانی که دم از آزادی و آزادی‌خواهی می‌زنند همواره آن‌را در نسبت با جنسیت تعریف می‌کنند که مفهومی ابتر و ناقص است، چگونه می‌توان شعار آزادی و حق‌خواهی داد و نیمی از جامعه را نادیده گرفت؟ چگونه می‌توان دم از دموکراسی زد و خواستار اجرای آن در سطوح قدرت شد اما از فرهنگ دموکراسی غافل شد فرهنگی که برامده از ارزش‌های نهادینه‌شده در جامعه است؟ چگونه می‌توان از کنشگری سخن گفت و از آسیب‌های جامعه اما تا حرف از زنان و آزادی زنان و حقوق آنان می‌شود سکوت اختیار کرد؟

اینک زمانآ رسیده است که برای استقرار ارزش‌هایی چون آزادی، دموکراسی و حق‌خواهی و برای اصلاح جامعه زنگارهای تبعیض را از آنها بزداییم ، تا زمینه‌های تحقق و عینیت بخشی آنها فراهم شود و برای یک بار از خود بپرسیم چه سهمی در حمایت از زنان و حمایت از مطالبات آن به عنوان شهروندان جامعه داشته‌ایم؟ و مرز آزادی‌خواهی و حق‌خواهی ما کجاست؟

 

۱-از کتاب پیشدرآمدی_بر_نظریه‌ی_ادبی نوشته‌ی تری‌_ایگلتون و ترجمه‌ی عباس_مخبر

نظرات

تیتردو

حمید موذنی
ویروس کرونا بیش از همه‌ی اعضای بدن، به سراغ دست‌ها‌یمان رفته است. بیش از هرچیز رعایت روش‌های بهداشتی و علی‌الخصوص شستن‌دست‌ها ضرورت پیدا کرده است. حتی پیام‌های تبلیغاتی مربوط به دست هاست: «دست ها را بیست ثانیه و به صورتی دقیق بشوئید» فروید ظاهرن به دلیل انتقال ویروس از دست هااست که ترس ما بیش‌تر […]
آرشیو

مقالات

اسلاوی ژیژک
به برهوتِ ویروسی (وایرال) خوش آمدید
محمد غمخوار
رفتار دوگانه کرونا در بوشهر
علی شیخ زاده
استندآپ کمدی و طنز در دنیای مدرن
احمدزیدآبادی
مجلس یازدهم؛ پدیده‌ای نوظهور؟
پدرام باقری
دو نکته درباره قتل رومینا
راضیه اشعثی
ما بر مخروبه ای از بنیان های زیستی نشسته ایم!!!
ایرن واعظ‌زاده
کامو و مفهوم عدالت
مبین کرباسی
هزارمیلیارد تومان کجاست؟
یاشار تاج‌محمدی
در سوگِ خویش‌کاران (تاملاتی در پروژه‌یِ فکریِ شاهرخِ مسکوب)
هانا موسوی
“جهان مد و کالا شدگی زنان “
مرتضی رضایی
به وقت تتلو… به وقت شجریان… به وقت گوگوش
اسلاوی ژیژک
پاندمیک؛ کرونا جهان را تکان می‌دهد
غزال ساکی
نقد فمینیستی شاهنامه
سید مسعود حسینی
نگاهی به “بیمار در بیمارستان”
آلن بدیو
در مورد وضعیتِ اپیدمی
اسلاوی ژیژک
ما گونه‌ای هستیم که به حساب نمی‌آید
نعمت الله فاضلی
به خانه برمی‌گردیم اما به کدام خانه؟
جواد کاشی
مرگ دورِهَم عروسی است
حمید موذنی
جهان و کرونا: امروز و فردا
روزبه آقاجری
میراث زنده یک مبارز سوسیالیست
امیر ارسلان ادیب
چه‌کسی در خانه نمی‌ماند؟
امین بزرگیان
بوردیو و خرید در مواقع اضطراری
مهسا اسدالله‌نژاد
نیروی چشم‌های خیره مردم
پدرام باقری
ما در وضعیتِ بی‌دولتی قرار گرفته‌ایم
امیر ادیب
دختران خیابان انقلاب و رهاسازی نیروی «امتناع»
جان ام بری
چگونه آنفلوآنزای دهشتناکِ ۱۹۱۸ در سراسر آمریکا شیوع یافت؟
پدرام باقری
دو نکته درباره پرسش و پاسخ در سنای آمریکا
سید مسعود حسینی
کورونا و کورا – مرگ و پروا
مهسا اسدالله‌نژاد
کرونا و دو مسئله‌ی «غیرطبیعیِ» آن
امیر ارسلان ادیب
آپارتاید کارگری
مصطفی مهرآیین
نابود کردن فرآیندها،نابود کردن زندگی و تولید خشونت
نوید کلهرودی
شرحی بر کتاب اندیشیدن و ملاحظات اخلاقی از هانا آرنت
سعید ربیعی
انقلاب لهستان: لخ‌والسا و اتحادیه‌ی کارگری
حمید موذنی
عشق در سالهای وبا
حمید موذنی
درس های سریال تاج و تخت
سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
حامد داراب
چرا داریوش آشوری روشنفکر است؟
محمدمهدی اردبیلی
غذا و وسوسه‌های شیطان
اسلاوی ژیژک
وقتی گزینه‌هایِ پیش‌ِ رو یکی از یکی بدترند
میشل فوکو
قدرتِ مقاومت‌کردن
آرشیو