ads1
ads3
تغییر رنگ سایت

شبکه های اجتماعی جامعه

آرشیو
آرشیو
آرشیو
Print This Post

آتنا مرکزی
کنشگران و مرزبندی جنسیتی آزادی

کنشگران و مرزبندی جنسیتی آزادی

آتنا مرکزی/ دبیر کمیته حقوقی انجمن اندیشه زنان جنوب

 

«پیام جنبش زنان بنا به تفسیر بعضی، این نیست که زنان باید قدرت و منزلتی مساوی مردان داشته باشند؛ بلکه اصولا تردید درباره‌ی چنین قدرت و منزلتی است. مساله آن نیست که در صورت مشارکت بیشتر زنان، دنیای بهتری خواهیم داشت؛ بلکه بدون زنانه کردن تاریخ بشر دنیا محتملا دوام پیدا نخواهد کرد.»۱

 

۱ـ از بدیهی انگاشتن نظام سیاسی مبتنی بر دموکراسی به عنوان نظامی مطلوب زمان زیادی می‌گذرد شیوه‌ای از حکومت که مهم‌ترین اصل اساسی آن توجه به خواست اکثریت و تبدیل آن به عمل در عرصه حکمرانی و از طریق نهاد نمایندگی است. علی‌رغم نقد‌های وارد و نظرات گوناگون در مورد کارکرد دموکراسی این ارزش توانسته خود را به عنوان ضرورتی بی رقیب برای جوامع مختلف و حکومت ها مبدل سازد. به نظر می‌رسد فروکاستن این مفهوم به حکمرانی اکثریت آن را تنها به شیوه و شکلی برای حکمرانی تعریف می‌کند، در حالی که دموکراسی به عنوان ماهیت و جوهره حکمرانی دارای مولفه‌های متعددی است که تضمین گر آزادی و احترام به حقوق شهروندان یعنی همان غایت دموکراسی می باشد. اما به نظر می‌رسد همین نگاه شکلی و تقلیل این مفهوم باعث شده تا از اهداف اصلی دور شده و به شکل کامل استقرار نیابد. حیات دموکراسی همواره و از همان بدو پیدایش خود( در یونان) ارتباط وثیقی با جنسیت داشته است. اگر چه زنان که از ابتدای پیدایش این نظام از دایره اکثریت به عنوان شهروند خارج بوده‌اند توانسته‌اند امروزه به «‌حق رای» به‌عنوان یکی از مهم‌ترین دستاوردهای جنبش دست پیدا کنند اما همچنان از نهاد نمایندگی به عنوان مهم‌ترین نهاد تجلی بخش دموکراسی دور مانده‌اند. از این رو به نظر می‌رسد دموکراسی برای حفظ کارامدی و جایگاه خود ناگزیر به توجه به دیگر مولفه‌های خود از جمله توجه به حقوق اقلیت‌هاست، زنان در این میان اگرچه از لحاظ کمیت در اقلیت نیستند اما در نگرش طرد شده به آنان توسط نهاد حاکم و ساختارهای اجتماعی و نظام ارزشی در حکم اقلیت محسوب می‌شوند و این ضعف دموکراسی است که نیازمند بازتعریف مفهوم اکثریت است. اکثریتی که نه تنها به شکل غیر مستقیم -با رای دادن- که با عضویت در پارلمان و بر عهده گرفتن مسئولیت‌های اجرایی مستقیما در تصمیمات مشارکت می‌کنند. به علاوه احزاب نیز به عنون زمینه ساز حضور و مشارکت زنان در عرصه های مختلف اجتماعی، سیاسی و از ارکان مهم دمدکراسی باید به این اکثریت توجه داشته باشند تا بتوانند مدعی راستین آزادی خواهی و حق طلبی باشند.

 

۲ـ جنبش زنان در طول تاریخ در کنار سایر جنبش‌ها فعال بوده و به شکلی پویا استمرار خود را حفظ کرده است در ایران نیز زنان برای احقاق حق خود در کنار مردان از جنبش مشروطه تا‌کنون فعالیت کرده‌اند و در برهه‌های زمانی گوناگون در امر سیاسی مشارکت جسته‌اند از انقلاب تا جنگ و جنبش‌های اجتماعی و انتخابات‌های گوناگون؛ اما همواره در حاشیه نگاه داشته شده‌اند، و حتی از سوی روشنفکران و کنشگران و فعالین مدنی و سیاسی به سکوت فراخوانده شده‌اند و با اولویت‌بندی خواست‌های جامعه‌، زنان و خواسته‌های آنان را به عقب رانده‌اند و کسانی که دم از آزادی و آزادی‌خواهی می‌زنند همواره آن‌را در نسبت با جنسیت تعریف می‌کنند که مفهومی ابتر و ناقص است، چگونه می‌توان شعار آزادی و حق‌خواهی داد و نیمی از جامعه را نادیده گرفت؟ چگونه می‌توان دم از دموکراسی زد و خواستار اجرای آن در سطوح قدرت شد اما از فرهنگ دموکراسی غافل شد فرهنگی که برامده از ارزش‌های نهادینه‌شده در جامعه است؟ چگونه می‌توان از کنشگری سخن گفت و از آسیب‌های جامعه اما تا حرف از زنان و آزادی زنان و حقوق آنان می‌شود سکوت اختیار کرد؟

اینک زمانآ رسیده است که برای استقرار ارزش‌هایی چون آزادی، دموکراسی و حق‌خواهی و برای اصلاح جامعه زنگارهای تبعیض را از آنها بزداییم ، تا زمینه‌های تحقق و عینیت بخشی آنها فراهم شود و برای یک بار از خود بپرسیم چه سهمی در حمایت از زنان و حمایت از مطالبات آن به عنوان شهروندان جامعه داشته‌ایم؟ و مرز آزادی‌خواهی و حق‌خواهی ما کجاست؟

 

۱-از کتاب پیشدرآمدی_بر_نظریه‌ی_ادبی نوشته‌ی تری‌_ایگلتون و ترجمه‌ی عباس_مخبر

نظرات

تیتردو

جنوب استانها ؛
۱۲۰میلیارد دلار درامد چهارساله، قطب اقتصادی ایران و تنها یک صندلی سبز در بهارستان !!! ثروتی که پایه و اساس قدرت نیست. محمود منصوری خبرنگار و فعال سیاسی امروز حرف اول را در حوزه های مهم اقتصادی، استراتژیک ، پتانسیل ها و حتی نظامی حوزه ی جنوبی استان بوشهر که شامل شهرستان های جم، دیر، […]
آرشیو

مقالات

سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
حامد داراب
چرا داریوش آشوری روشنفکر است؟
محمدمهدی اردبیلی
غذا و وسوسه‌های شیطان
اسلاوی ژیژک
وقتی گزینه‌هایِ پیش‌ِ رو یکی از یکی بدترند
میشل فوکو
قدرتِ مقاومت‌کردن
حسام سلامت
در نقد اسطوره‌ی مردمِ همیشه خوب
حسین باقری
«فرو رفتنِ کلمه در فعلنِ پهلوها»
فرشاد پارسیان
حقوق و اخلاق در آرا بنتام
امیر محقق
۷ کتاب با موضوع «شهر» که باید بخوانیم
سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
ساره واعظی لقب
«آبی یا صورتی»؟
آتنا مرکزی
نقش زنان در افزایش سرمایه های اجتماعی
آتنا مرکزی
خشونت علیه زنان: خشونت علیه جامعه
ملوین کانر
فرهنگ جوانان امروز ستایندۀ مرگ است
سمیرا بهزادی
فتوت ایرانی در دوره ایلخانی
محسن رنانی
فردا اول خلقت است
حمیدموذنی
یازدهم سپتامبر مبدا جهان جدید
ناصر فکوهی ۶۶
پیکان: ظهور و سقوط یک «افتخار ملی»
آتنا مرکزی
تبعیض جنسیتی در کابینه دوازدهم
مهدی یسری
مفهوم برنامه ریزی فرهنگی
ستاره تناور
مدنیت،شهروندی و کنش های معطوف به اخلاق
محمد رضا فولادی
چرخه حیات تروریسم جهادی در خاورمیانه
کیتی رویف
نویسندگان بزرگ چطور با مرگ زندگی کردند؟
محسن رنانی
جوانه‌های بلوغ در شمالِ جنوب
محمد فاضلی
کلنگ‌ها را غلاف کنید
نسرین ریاحی
مرزها در گام معلق لک لک ها
علی آتشی
جایی میان رمانس و خشونت
درک تامپسون
خودتان باشید
مهتا بذرافکن
چرا آب در ایران امنیتی شد؟
مسعود نیلی
در ضرورتِ کینه‌زدایی از سیاست
محمد فاضلی
باید خشمگین باشیم: بحران محیط زیست
تونی جات
از تاریخ چه آموخته‎ایم؟ احتمالاً هیچ
بهروز غریب‌پور
معلق در فضا
آتنا مرکزی
سهم زنان از امید
زیگمونت باومن
سلامتی و نابرابری
حمید موذنی
استاد ایرانی و آسیب شناسی چاپلوسی اجتماعی در ایران
اولریش بک و الیزابت بک‌گرنشایم
آشوب جهانی عشق
 
مصطفی ملکیان
در مصائب فقدان گفت و گو
حمید موذنی
کمدی اطلاع‌رسانی و تراژدی واقعیت خبر در ایران
مارگارت پکسن
صلح چیست؟
آرشیو