ads1
ads3
تغییر رنگ سایت

شبکه های اجتماعی جامعه

آرشیو
آرشیو
آرشیو
Print This Post

پدرام باقری
دو نکته درباره قتل رومینا


«باید مطلقا مدرن بود»
آرتور رمبو

۱. اصل باید برای ما انسان باشد. همین انسانِ پوست و گوشت و خون‌داری که در اطراف‌مان زندگی می‌کند و رنج می‌کشد، رنجِ فقر، بی‌عدالتی و گاهی هم قتل ناموسی.
تنها جایی که می‌توانیم این اصالتِ انسان را بازیابی کنیم، فرهنگ مدرن است. اساسا مدرنیسم از آن‌جا آغاز می‌شود که هیچ‌چیز با ارزش‌تر از جان و حق حیاتِ انسان‌ها وجود ندارد و نمی‌توان انسان‌ها را فدای برساخته‌های خودش کرد. نمی‌توان انسان‌ را در خدمت ایدئولوژی، سنت، مذهب یا حتی تکنولوژی درآورد. بلکه تک‌تک این برساخته‌های انسانی باید در خدمت انسان‌ها باشند. هیچ‌کدام از این پدیده‌ها نمی‌توانند مانع آزادی عمل و تفکر انسانی شوند، مگر قانونی که ما بین‌ِ انسان‌ها عقد شده است و آن‌هم توسط انسان‌ها بازبینی و نظارت می‌شود. هیچ‌کس حق ولایت و برتری بر انسان‌ها ندارد، نه حاکم و نه پدر. حقِ تعیین سرنوشت (اعم از برقراری رابطه‌، کار، افکار و عقاید و…) باید در اختیار انسان باشد. هرکس سعادت خودش را خودش تعیین می‌کند و تا آن‌جا که قانون اجازه دهد -همان قانونی که بدون دخالت سنت، ایدئولوژی و… به وسیله‌ی انسان‌ها وضع شده، – می‌تواند به دنبال بالفعل کردن استعدادها و پیگیری سعادت خودش باشد.
هیچ‌کس حق تصمیم‌گیری بر سرنوشت دیگران را ندارد و تکثر میان انسان‌ها باید محترم شمرده شود و قانون خود در مقام اجرا، باید پاسدار چنین تکثری باشد. پس نمی‌توان به هر قانونی احترام گذاشت، به عنوان مثال برده‌داری یا تبعیض نژادی به عنوان یک قانون هرگز نمی‌تواند در فرهنگ مدرن پاس داشته شود.
تمام این بدیهیات را نوشتم که بگویم مدرن‌شدن برای ما یک ضرورت است. مدرن شدن به مثابه پذیرفتن خودبنیادی بشر، به مثابه فهمیدن انسانِ قائم به خود و خوداندیش. نه به مثابه‌ی انسانی که صرفا از ابزارهای مدرنیته نظیر آیفون استفاده می‌کند اما از بیخ و بنیاد عقاید سنتی در درونش ریشه کرده‌اند.

۲. طبیعی است در چنین شرایطی احساسات جمعی خدشه‌دار شود و جامعه واکنش‌های عاطفی نشان دهد. از کلیپ‌ها، عکس‌ها، دل‌نوشته‌ها و دیگر تولیدات این‌چنینی که برای چند روز فضا را پر می‌کند. در میان‌ این پیام‌ها شهروندان اغلب با عبارت‌های کلیشه‌ای همچون «لعنت بر ما»، «ما انسان نیستیم» و… اظهار شرمساری کرده و خود را مقصر این وضعیت می‌پندارند. در صورتی که به گمانم مقصر دانستنِ این‌چنینی از اساس اشتباه است و هیچ‌ مشکلی را حل نمی‌کند، بلکه تنها می‌خواهد فشار روانی وارد بر خود را کاهش دهد.
واقعیت این است که هیچ ننگ و شرمی بر ما نیست. در این موقعیت به‌جای لعنت فرستادن بر «ما»یی نامتعین و بی‌مسئولیت باید عواملی را نقد کنیم برسازنده‌ی چنین فاجعه‌ای شده‌اند. از سنت‌هایی که بدنِ زن و حق زیستن‌اش را به اسم ناموس بهانه‌ی دخالت دیگری می‌کنند و به این کار مشروعیت می‌بخشند تا قوانینِ جاری که از قاتل حمایت می‌کنند

اخبار مرتبط
نظرات

تیتردو

حمید موذنی
گفت و گو از: سودابه زیارتی مردم بوشهر، مردمی مظلوم و آرام هستند. به‌نظر شما آیا این یک ویژگی مثبت و افتخارآمیز برای بوشهری‌هاست؟ این خصوصیت تا چه اندازه باعث آسیب این مردم شده؟ شما فکر نمی‌کنید این مظلومیت تا حد زیادی مردم را از همدلیِ عملی نسبت به یکدیگر دور کرده است؟(باتوجه به این‌که […]
آرشیو

مقالات

محمود بدیه
کلیسای گریگوری
حمید موذنی
توسعه بدون مطبوعات آزاد رخ نمی‌دهد
اسلاوی ژیژک
به برهوتِ ویروسی (وایرال) خوش آمدید
محمد غمخوار
رفتار دوگانه کرونا در بوشهر
علی شیخ زاده
استندآپ کمدی و طنز در دنیای مدرن
احمدزیدآبادی
مجلس یازدهم؛ پدیده‌ای نوظهور؟
پدرام باقری
دو نکته درباره قتل رومینا
راضیه اشعثی
ما بر مخروبه ای از بنیان های زیستی نشسته ایم!!!
ایرن واعظ‌زاده
کامو و مفهوم عدالت
مبین کرباسی
هزارمیلیارد تومان کجاست؟
یاشار تاج‌محمدی
در سوگِ خویش‌کاران (تاملاتی در پروژه‌یِ فکریِ شاهرخِ مسکوب)
هانا موسوی
“جهان مد و کالا شدگی زنان “
مرتضی رضایی
به وقت تتلو… به وقت شجریان… به وقت گوگوش
اسلاوی ژیژک
پاندمیک؛ کرونا جهان را تکان می‌دهد
غزال ساکی
نقد فمینیستی شاهنامه
سید مسعود حسینی
نگاهی به “بیمار در بیمارستان”
آلن بدیو
در مورد وضعیتِ اپیدمی
اسلاوی ژیژک
ما گونه‌ای هستیم که به حساب نمی‌آید
نعمت الله فاضلی
به خانه برمی‌گردیم اما به کدام خانه؟
جواد کاشی
مرگ دورِهَم عروسی است
حمید موذنی
جهان و کرونا: امروز و فردا
روزبه آقاجری
میراث زنده یک مبارز سوسیالیست
امیر ارسلان ادیب
چه‌کسی در خانه نمی‌ماند؟
امین بزرگیان
بوردیو و خرید در مواقع اضطراری
مهسا اسدالله‌نژاد
نیروی چشم‌های خیره مردم
پدرام باقری
ما در وضعیتِ بی‌دولتی قرار گرفته‌ایم
امیر ادیب
دختران خیابان انقلاب و رهاسازی نیروی «امتناع»
جان ام بری
چگونه آنفلوآنزای دهشتناکِ ۱۹۱۸ در سراسر آمریکا شیوع یافت؟
پدرام باقری
دو نکته درباره پرسش و پاسخ در سنای آمریکا
سید مسعود حسینی
کورونا و کورا – مرگ و پروا
مهسا اسدالله‌نژاد
کرونا و دو مسئله‌ی «غیرطبیعیِ» آن
امیر ارسلان ادیب
آپارتاید کارگری
مصطفی مهرآیین
نابود کردن فرآیندها،نابود کردن زندگی و تولید خشونت
نوید کلهرودی
شرحی بر کتاب اندیشیدن و ملاحظات اخلاقی از هانا آرنت
سعید ربیعی
انقلاب لهستان: لخ‌والسا و اتحادیه‌ی کارگری
حمید موذنی
عشق در سالهای وبا
حمید موذنی
درس های سریال تاج و تخت
سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
حامد داراب
چرا داریوش آشوری روشنفکر است؟
محمدمهدی اردبیلی
غذا و وسوسه‌های شیطان
آرشیو