ads1
ads3
تغییر رنگ سایت

شبکه های اجتماعی جامعه

آرشیو
آرشیو
آرشیو
Print This Post

ولت برنامه ای برای سیاست داخلی ندارد


در سال روز توافق هسته ای برجام، وضعیت منطقه و روابط ایران با کشورهای ۵+۱ بسیار متفاوت نسبت به زمان تصویب برجام شده است. افزایش تنش ها در منطقه شرایط ایران را تحت تاثیر خود قرار داده و سایه جنگ بر کشور سنگینی می کند. برای بررسی بیشتر موضوع به سراغ تعدادی از فعالان استان بوشهر رفتیم تا در این باره با آنان گفتگو کنیم.

۱. تاثیر برجام بر سیاست خارجی جمهوری اسلامی را چگونه ارزیابی می کنید؟ به نظرتان ایران توانست از امتیازات برجام به میزان کافی استفاده کند یا خیر؟

۲.ضعف دولت روحانی در پروژه برجام را چه می دانید؟ چرا روحانی نتوانست از پیروزی در برجام برای پیشبرد اهداف سیاست داخلی خود استفاده کند؟

۳. با توجه به اختلاف میان آمریکا و اروپا، سیاست های فعلی ایران در قبال اروپا را چگونه ارزیابی می کنید؟ آیا کانال مالی اینستکس می تواند نجات بخش برجام باشد؟

۴. با افزایش تنش های اخیر در منطقه، آینده روابط ایران و ۵+۱ را چگونه ارزیابی می کنید؟ آیا چشم اندازی برای توافق جدید می بینید؟

۵. تاثیر برجام بر نظم جدید بین الملل را چگونه ارزیابی می کنید؟

اسماعیل یاسینی – عضو هیات اجرایی خانه کارگر استان و دبیر حزب اسلامی کار شعبه بوشهر و عضو شورای هماهنکی جبهه اصلاحات استان بوشهر

برنامه جامع اقدام مشترک در صورتی شکل گرفت و زمینه آن ایجاد شد، که قبل از آن طی یک رخدادی مهم در سیاست داخلی در سال ۹۲ انتخاباتی رقابتی و پرشور برگزار شد. در واقع این اقدام بین المللی متاثر از انسجام ملی در سیاست داخلی کشور ما بود. از امتیازات آن بطور نسبی استفاده کردیم، اما نه کافی.

دولت و کارشناسان مسئول در برجام به نقاط ضعف و تهدیدات برجام بطور جامع نپرداخته بودند، چنانچه این موارد بررسی کرده بودند بنظرم بعنوان مثال اقدامات پیشگیرانه و درمان بخش در مقابل خروج آمریکا ویا هرکدام از ۶ کشور را باید طراحی میکردند در توافق نامه پیش بینی میکردند. همانطور که مستحضرید آمریکا بدون هزینه از این توافق خارج شده و پیشرفت و ادامه توافق را هم فلج کرد.

دولت روحانی از سال ۹۲ تیم قوی و متناسبی برای سیاست داخلی نبسته بود، بعنوان مثال پرفسور طیب نیا و نوبخت در اقتصاد و رحمانی فضلی و جهانگیری در حوزه سیاسی نشان دهنده تعارض عمیق فکری در اتاق فکر دولت می باشد. متاسفانه در ۹۶ دیدیم که این حلقه تنگ تر نیز شد. یک از موضوعاتی که مورد نقد رسانه ها کمتر واقع شده آقای رئیس جمهور روحانی در بکارگیری نخبگان در کابینه بسیار خصیص بوده و دایره گزینش وی حلقه بسیار کوچکی بوده است. شوربختانه رئیس جمهور بصورت زنده در پخش تلویزیونی و در روز رای اعتماد کابینه دوازدهم و در حضور نمایندگان خواب آلود مجلس شورای اسلامی در مورد کیفیت وزرای پیشنهادیش گفت من هر چه گشتم بهتر از این ها پیدا نکردم! در مجلس در آن روز کسی به وی نگفت این جمله عین توهین به تمامی نخبگان کشور است و نشان دهنده دایره بسته رئیس جمهور برای گزینش اعضای کابینه بود. حتی رسانه ها هم ندیدم راجع به این ادعا واکنشی داشته باشند، شاید هم من اشتباه کنم آنها بهترین های کشور بودند!
در یک جمله دولت استراتژی مشخصی برای سیاست داخلی نداشته و این ضعف اصلی دولت بوده است.

آمریکا و اروپا اختلافی ندارند و رقم تراز تجاریشان دلیل واضح این ادعایم میباشد. اما بازنده سیاسی برجام، اروپا بوده زیرا وضعیت فعلی برجام برای افکار عمومی کشورهای اتحادیه اروپا نداشتن استقلال در سیاست خارجی در مقال امریکا را هویدا کرد و می تواند بنوعی بی اعتمادی جامعه بین الملل منجر شود. اینستکس بیشتر شبیه به یک بازی وقت کشی بوده و عملا فقط یک نام میباشد، هیچ تضمینی درخصوص برجام نمی باشد.

موقعیت ژئو پلتیکی ایران و واقع شدن در مرکزیت اقتصاد انرژی دنیا و دوره اخیر افزایش چشم گیر قدرت نظامی ایران در خاورمیانه باعث شده و میشود که اروپا ارتباطش با ایران را قطع نکند. چنانچه در سیاست داخلی کشور ما طرف های مقابل شاهد انسجام ملی باشند و با خروج کامل از تعهدات برجامی، دوباره بتوانیم آنها را روی میز توافق بگذاریم، شاید در دولت بعدی آمریکا حتی اگر ترامپ هم رئیس جمهور شود توافقی جدید داشته باشیم. در واقع وقتی آمریکایی ها پیام محکم ملی از ایران ببینند متوجه خواهند شد فشار حداکثری نتیجه بخش نبوده است، در آنصورت تغییر موضع عملی خواهند داشت.

وضعیت فعلی برجام بیانگر بی اعتمادی شدید جامعه بین المللی به آمریکا و اروپا می باشد. اما در نظم بین الملل تغییری شگرفی ایجاد نخواهد کرد.

نظرات

تیتردو

در حوزه دشتي و تنگستان
سرویس خبر جامعه آنلاین: عصر امروز محمدحسین بکمی در گفتگو با جامعه آنلاین خبر اعلام نامزدی اش برای انتخابات مجلس را تایید کرد. لینک کوتاه:
آرشیو

مقالات

حمید موذنی
درس های سریال تاج و تخت
سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
حامد داراب
چرا داریوش آشوری روشنفکر است؟
محمدمهدی اردبیلی
غذا و وسوسه‌های شیطان
اسلاوی ژیژک
وقتی گزینه‌هایِ پیش‌ِ رو یکی از یکی بدترند
میشل فوکو
قدرتِ مقاومت‌کردن
حسام سلامت
در نقد اسطوره‌ی مردمِ همیشه خوب
حسین باقری
«فرو رفتنِ کلمه در فعلنِ پهلوها»
فرشاد پارسیان
حقوق و اخلاق در آرا بنتام
امیر محقق
۷ کتاب با موضوع «شهر» که باید بخوانیم
سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
ساره واعظی لقب
«آبی یا صورتی»؟
آتنا مرکزی
نقش زنان در افزایش سرمایه های اجتماعی
آتنا مرکزی
خشونت علیه زنان: خشونت علیه جامعه
ملوین کانر
فرهنگ جوانان امروز ستایندۀ مرگ است
سمیرا بهزادی
فتوت ایرانی در دوره ایلخانی
محسن رنانی
فردا اول خلقت است
حمیدموذنی
یازدهم سپتامبر مبدا جهان جدید
ناصر فکوهی ۶۶
پیکان: ظهور و سقوط یک «افتخار ملی»
آتنا مرکزی
تبعیض جنسیتی در کابینه دوازدهم
مهدی یسری
مفهوم برنامه ریزی فرهنگی
ستاره تناور
مدنیت،شهروندی و کنش های معطوف به اخلاق
محمد رضا فولادی
چرخه حیات تروریسم جهادی در خاورمیانه
کیتی رویف
نویسندگان بزرگ چطور با مرگ زندگی کردند؟
محسن رنانی
جوانه‌های بلوغ در شمالِ جنوب
محمد فاضلی
کلنگ‌ها را غلاف کنید
نسرین ریاحی
مرزها در گام معلق لک لک ها
علی آتشی
جایی میان رمانس و خشونت
درک تامپسون
خودتان باشید
مهتا بذرافکن
چرا آب در ایران امنیتی شد؟
مسعود نیلی
در ضرورتِ کینه‌زدایی از سیاست
محمد فاضلی
باید خشمگین باشیم: بحران محیط زیست
تونی جات
از تاریخ چه آموخته‎ایم؟ احتمالاً هیچ
بهروز غریب‌پور
معلق در فضا
آتنا مرکزی
سهم زنان از امید
زیگمونت باومن
سلامتی و نابرابری
حمید موذنی
استاد ایرانی و آسیب شناسی چاپلوسی اجتماعی در ایران
اولریش بک و الیزابت بک‌گرنشایم
آشوب جهانی عشق
 
مصطفی ملکیان
در مصائب فقدان گفت و گو
حمید موذنی
کمدی اطلاع‌رسانی و تراژدی واقعیت خبر در ایران
آرشیو