ads1
ads3
تغییر رنگ سایت

شبکه های اجتماعی جامعه

آرشیو
آرشیو
آرشیو
Print This Post

هوشنگ عباسی
مسئولان شهر را نباید جدی گرفت


هوشنگ عباسی هنرمند و فیلم ساز

شهری که پل هوایی بُرج وقتی در حال رانندگی هستی انگار سوار بر قایق در دریا ناهموار و فاقد مهندسی است؛ یعنی عدم نظارت وگرنه اگه شهر صاحب داری بود دستور به تخریب این پل میداد.
شهری که بدون اطلاع رسانی به شهروندان خیابان اصلی اش مسدود میشود و ماشین ها مجبورند در خاکی حاشیه خیابان خاک نثار هم کنند و هیچکس پاسخگو این تخریب و مسدودی نیست؛ شورا بود و نبودش بی مفهموم است.
شهری که صبح هنگامِ خروج از خانه جوی لجن و کثافت از شما پذیرایی میکند یعنی مدیریت زیباسازی به معنی واقعی کلمه کشک!
شهری که شهردارش نقل به مضمون اختیار شهرش ندارد و معاونت عمرانی سازمان دیگر برایش پیمانکار معرفی میکند و پیمانکاری که نسبت به انجام پروژه در بازه زمانی مشخص هیچ تعهدی ندارد؛ شهر نیست.
شهری که چرخ و فلکش شده نماد عدم توسعه یافتگی و روزمرگی.
منِ شهروند عملکرد کلی شورا را نگاه میکنم بدون شک بخاطر نبود ساختار سیستم حزبی این طبیعی است افراد در زمان رای گیری بنا به شرایط موجود خود را همفکر یک جناخ و در طول دوره بنا به مقضیات و منافع شخصی متمایل به جناح دیگر شوند زیرا در نهایت پاسخگو نیستند.
شهرداری ای که با شهروندانش تفاهم نامه امضا میکند و خود دستور صدور سند میدهد و خود از سند صادره اشکال میگیرد و نتیجه این بی مبالاتی میشود تضییع حقوق شهروندی چه میتوان گفت؟
آیا در این چند دوره دستگاه نظارتی بر عملکرد از منظر کارشناسی واقعی بر شوراها بوده است. به عبارت دیگر از نظر کارشناسی کدام شورا از عملکرد از همه موفق تر بوده است؟
شهرداری که معاونانش توصیه شده اعضای شورای شهر باشد این شورا چگونه میخواد نقش نظارتی بر عملکرد شهردار باشد
تنها تسکین درد شهروندِ بوشهری بودن، جدی نگرفتن است. ما سعی میکنیم تا آن جا که ممکن است جدی نگیریم. به بقیه هم توصیه میکنم جدی نگیرند شاید روزی باغچه کنار خانه ما هم گل داد.

اخبار مرتبط
نظرات

تیتردو

در حوزه دشتي و تنگستان
سرویس خبر جامعه آنلاین: عصر امروز محمدحسین بکمی در گفتگو با جامعه آنلاین خبر اعلام نامزدی اش برای انتخابات مجلس را تایید کرد. لینک کوتاه:
آرشیو

مقالات

سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
حامد داراب
چرا داریوش آشوری روشنفکر است؟
محمدمهدی اردبیلی
غذا و وسوسه‌های شیطان
اسلاوی ژیژک
وقتی گزینه‌هایِ پیش‌ِ رو یکی از یکی بدترند
میشل فوکو
قدرتِ مقاومت‌کردن
حسام سلامت
در نقد اسطوره‌ی مردمِ همیشه خوب
حسین باقری
«فرو رفتنِ کلمه در فعلنِ پهلوها»
فرشاد پارسیان
حقوق و اخلاق در آرا بنتام
امیر محقق
۷ کتاب با موضوع «شهر» که باید بخوانیم
سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
ساره واعظی لقب
«آبی یا صورتی»؟
آتنا مرکزی
نقش زنان در افزایش سرمایه های اجتماعی
آتنا مرکزی
خشونت علیه زنان: خشونت علیه جامعه
ملوین کانر
فرهنگ جوانان امروز ستایندۀ مرگ است
سمیرا بهزادی
فتوت ایرانی در دوره ایلخانی
محسن رنانی
فردا اول خلقت است
حمیدموذنی
یازدهم سپتامبر مبدا جهان جدید
ناصر فکوهی ۶۶
پیکان: ظهور و سقوط یک «افتخار ملی»
آتنا مرکزی
تبعیض جنسیتی در کابینه دوازدهم
مهدی یسری
مفهوم برنامه ریزی فرهنگی
ستاره تناور
مدنیت،شهروندی و کنش های معطوف به اخلاق
محمد رضا فولادی
چرخه حیات تروریسم جهادی در خاورمیانه
کیتی رویف
نویسندگان بزرگ چطور با مرگ زندگی کردند؟
محسن رنانی
جوانه‌های بلوغ در شمالِ جنوب
محمد فاضلی
کلنگ‌ها را غلاف کنید
نسرین ریاحی
مرزها در گام معلق لک لک ها
علی آتشی
جایی میان رمانس و خشونت
درک تامپسون
خودتان باشید
مهتا بذرافکن
چرا آب در ایران امنیتی شد؟
مسعود نیلی
در ضرورتِ کینه‌زدایی از سیاست
محمد فاضلی
باید خشمگین باشیم: بحران محیط زیست
تونی جات
از تاریخ چه آموخته‎ایم؟ احتمالاً هیچ
بهروز غریب‌پور
معلق در فضا
آتنا مرکزی
سهم زنان از امید
زیگمونت باومن
سلامتی و نابرابری
حمید موذنی
استاد ایرانی و آسیب شناسی چاپلوسی اجتماعی در ایران
اولریش بک و الیزابت بک‌گرنشایم
آشوب جهانی عشق
 
مصطفی ملکیان
در مصائب فقدان گفت و گو
حمید موذنی
کمدی اطلاع‌رسانی و تراژدی واقعیت خبر در ایران
مارگارت پکسن
صلح چیست؟
آرشیو