ads1
ads3
تغییر رنگ سایت

شبکه های اجتماعی جامعه

آرشیو
آرشیو
آرشیو
Print This Post

نگرخواهی جامعه درباره تحولات اخیر منطقه

درست در زمانی که زمزمه هایی مبنی بر مذاکره و رفع تنش از سوی ترامپ ارسال می‌شد و سفر نخست وزیر ژاپن به ایران نوید این را می‌داد که می‌توان به ارتباطی حداقلی امیدوار بود؛ ۲ نفتکش در اطراف خلیج فارس مورد حمله قرار گرفتند.
دیروز صبح نیز یک فروند پهباد آمریکایی که بر فراز استان هرمزگان در حال پرواز بود، توسط سپاه پاسداران مورد هدف قرار گرفت.

اتفاقات اخیر بدین معناست که از این پس در منطقه ما هر لحظه امکان وقوع حادثه ای غیرمترقبه وجود دارد. به عبارت دیگر وضعیت به گونه ای در آمده که هیچ یک از دو طرف درگیر راهی برای کنترل کامل اوضاع ندارند. هر لحظه ممکن یک گروه شبه نظامی یا کشور ثالث با حمله به یکی از طرفین آتش جنگ را میان ایران و آمریکا برافروزد.

اگر چه رهبر جمهوری اسلامی ایران، بر گفتمانِ «نه جنگ نه مذاکره» تاکید کرده است، اما همه مردم و دولت مردان می‌دانند که نمی‌توان برای مدتی طولانی کشور را در این وضعیت سیاسی-اقتصادی اداره کرد. از طرف دیگر دولت ترامپ نشان داده است که برخلاف دولت اوباما، اهلِ امتیاز دادن در حین مذاکره نیست.

ترامپ امروز در پاسخ به این پرسش که در مقابل سقوط پهپاد آمریکایی چه واکنشی نشان می دهید؟ گفت: «به زودی متوجه خواهید شد!»
سرعت تحولات اخیر منطقه به حدی است که نمی‌توان آن را به درستی تحلیل کرد. غیرقابل پیش بینی بودن این اتفاقات درحال تغییر شرایط حاکم بر منطقه است؛ به گونه‌ای که حتی در صورت وجود اراده ای محکم، کنترل شرایط بسیار سخت است و هیچ چشم انداز روشنی برای پایان دادن به آن وجود ندارد.

با این مقدمه به سراغ تعدادی از چهره های سیاسی استان بوشهر رفتیم تا نظر آن ها را درباره تحولات اخیر بدانیم.

خضر خلیلی:

مقدمتا، مقدمه شما چند اشکال دارد.
اول اینکه ضمن قدردانی از همتی که برای ایجاد فضای گفتگو فراهم می‌کنید باید عرض کنم که این اقتراح اساسا نیاز به ارائه تحلیل خودتان در بدو امر ندارد و شائبه ایجاد می‌کند که می‌خواهید بقیه هم در همین چارچوب تحلیل کنند. به نظرم شرح مسئله در این حد که در مورد چه موضوعی از دوستان می‌خواهید که تحلیل‌شان را ارائه بدهند، کافی‌ست.
نقد بعدی این است که به مانند بسیاری از عموم جامعه و حتی اهالی نقد و نظر، ” مذاکره ” را به نشستن دور یک میز لوزی‌شکل تقلیل داده‌اید. در حالیکه میدانیم مذاکره بین دو کشور آنهم در حد و اندازه‌های ایران و آمریکا چندوجهی و فراتر از شکل گفتگوی بین دو شرکت و گروه است. به نظرم اکنون سالهاست که هیچ‌وقت گفتگو و مذاکره بین دو کشور قطع نشده و همواره به اشکال و السنه مختلفه در جریان بوده است. هم آمریکا و هم ایران میزهای مختلفی برای مذاکره و رد و بدل پیام و استفهام نظر یکدیگر دارند. اگر ترامپ بیشتر از میز توییتر استفاده می‌کند، اینجا در ایران هم رهبران از تریبون‌های عمومی دیگر از جمله سخنرانی‌های عمومی بیشتر استفاده می‌کنند و پیام رد و بدل می‌کنند. ضمن اینکه به نظر من همان گفتگوهای رودرو هم به صورت غیررسمی و پنهانی همواره در جریان بوده و علاوه بر آن هر هفته شاهد آمد و رفت قاصد و پیام‌رسان هستیم.
در نگاهی وسیع‌تر هم، تحرکات نظامی و سیاسی دو طرف خود روشی مهم‌تر و شکلی جدی‌تر از مذاکره بوده و هست، از اعزام ناو و هواپیمای بی ۵۲ بگیر تا حمله به نفتکش‌ها و انهدام پهباد پیشرفته آمریکایی که این آخری پیامی بسیار روشن و تعیین کننده و به‌زعم من نقطه عطف مجادلات جاری بود. از این نگاه تحرکات نظامی و اقتصادی چند ماه اخیر را می‌توان آتش‌تهیه و مقدمه گفتگوهای نهایی رودررو دانست که دو طرف قبل از نشستن دور همان میز لوزی شکل در حال تصرف مواضع حداکثری و حصول دست‌بالاتر در آن شرایط ناگزیر ( مذاکره رو در رو) هستند.

۱. آینده تحولات منطقه را چگونه می‌بینید؟

چشم‌انداز آینده منطقه در میان‌مدت( ۵ تا ۷ سال آینده) تسلط نسبی ایران بر منطقه، تنزل شدید جایگاه اقتصادی و سیاسی عربستان و امارات یا تجزیه آن دو کشور و تثبیت و رسمیت بیشتر کشوری به نام‌ اسرائیل است و فکر می‌کنم این نقطه تعادل خاورمیانه در ۱۰ سال آینده باشد. خلیج‌فارس و کشورهای پیرامون آن احتمالا تا یکی دو سال آینده و انتخابات مجلس و ریاست‌جمهوری ایران و آمریکا، همچنان در شرایط معلق فعلی سیر خواهد کرد.

٢. به نظرتان با افزایش تحریم های آمریکا برجام۲ اتفاق می‌افتد؟ یا جمهوری اسلامی تا پایان دولت اول ترامپ مقاومت می‌کند؟

بسیار بعید است ایران به شرایطی کم‌تر از برجام تن بدهد و قطعا ضمن رد شرایط خیال‌پردازانه پمپئو برای مذاکره، تنها با رفع تحریم‌ها و دریافت تضمین عملی از اجرای واقعی و کامل برجام، چارچوب آن‌را حفظ خواهد کرد. ایران می‌تواند با اندکی بهبود در شرایط سیاسی، اقتصادی و اجتماعی در داخل و با استفاده از ذخیره ارزی و نفت قاچاق و سایر ظرفیت‌های اقتصادی آستانه تحمل خود در مقابل تحریم‌ها را حتی تا پایان دوره بعد ریاست جمهوری آمریکا هم بالا ببرد.

٣. مشکل میان ایران و آمریکا را قابل حل می‌دانید؟ راه حل سیاسی و پیشنهادتان به حکومت ایران برای پایان یافتن این ماجرا چیست؟!

ایران و آمریکا منطقا باید به یک توافق جامع با وجود همین حکومت فعلی برسند. هر دو کشور نشان داده‌اند که منفعت‌طلب، عمل‌گرا و بر خلاف ظاهر غیرایدئولوژیک هستند و همواره دنبال منافع ملی بالاتر و بلند‌مدت خود می‌گردند. دو کشور می‌‌توانند با یک توافق جامع به بیشتر خواسته‌های خود از جمله تضمین جریان انرژی ارزان، ثبات منطقه‌ای و بهره‌برداری‌های اقتصادی و تسریع در توسعه، حفظ هژمونی جهانی و منطقه‌ای خود و … برسند. ایران طرف معامله و مذاکره بسیار مطمئن‌تر، شیک‌تر و باثبات‌تری نسبت به عربستان و دیگران برای آمریکاست و از این طرف ایران هم بدون حل ” مسئله آمریکا ” و رفع تخاصم با آمریکا در مسیر واقعی و پرسرعت توسعه نخواهد افتاد. ضمن اینکه حاکمیت ایران با خروج کامل اصلاح‌طلبان از مجاری قدرت که احتمالا در دو انتخاب پیش‌رو اتفاق خواهد افتاد، انگیزه و تمرکز بسیار بیشتری برای بستن ماجرای آمریکا در یک سطح مقطع مطلوب و آبرومندانه خواهد داشت.

نظرات

تیتردو

حمید موذنی
ویروس کرونا بیش از همه‌ی اعضای بدن، به سراغ دست‌ها‌یمان رفته است. بیش از هرچیز رعایت روش‌های بهداشتی و علی‌الخصوص شستن‌دست‌ها ضرورت پیدا کرده است. حتی پیام‌های تبلیغاتی مربوط به دست هاست: «دست ها را بیست ثانیه و به صورتی دقیق بشوئید» فروید ظاهرن به دلیل انتقال ویروس از دست هااست که ترس ما بیش‌تر […]
آرشیو

مقالات

اسلاوی ژیژک
به برهوتِ ویروسی (وایرال) خوش آمدید
محمد غمخوار
رفتار دوگانه کرونا در بوشهر
علی شیخ زاده
استندآپ کمدی و طنز در دنیای مدرن
احمدزیدآبادی
مجلس یازدهم؛ پدیده‌ای نوظهور؟
پدرام باقری
دو نکته درباره قتل رومینا
راضیه اشعثی
ما بر مخروبه ای از بنیان های زیستی نشسته ایم!!!
ایرن واعظ‌زاده
کامو و مفهوم عدالت
مبین کرباسی
هزارمیلیارد تومان کجاست؟
یاشار تاج‌محمدی
در سوگِ خویش‌کاران (تاملاتی در پروژه‌یِ فکریِ شاهرخِ مسکوب)
هانا موسوی
“جهان مد و کالا شدگی زنان “
مرتضی رضایی
به وقت تتلو… به وقت شجریان… به وقت گوگوش
اسلاوی ژیژک
پاندمیک؛ کرونا جهان را تکان می‌دهد
غزال ساکی
نقد فمینیستی شاهنامه
سید مسعود حسینی
نگاهی به “بیمار در بیمارستان”
آلن بدیو
در مورد وضعیتِ اپیدمی
اسلاوی ژیژک
ما گونه‌ای هستیم که به حساب نمی‌آید
نعمت الله فاضلی
به خانه برمی‌گردیم اما به کدام خانه؟
جواد کاشی
مرگ دورِهَم عروسی است
حمید موذنی
جهان و کرونا: امروز و فردا
روزبه آقاجری
میراث زنده یک مبارز سوسیالیست
امیر ارسلان ادیب
چه‌کسی در خانه نمی‌ماند؟
امین بزرگیان
بوردیو و خرید در مواقع اضطراری
مهسا اسدالله‌نژاد
نیروی چشم‌های خیره مردم
پدرام باقری
ما در وضعیتِ بی‌دولتی قرار گرفته‌ایم
امیر ادیب
دختران خیابان انقلاب و رهاسازی نیروی «امتناع»
جان ام بری
چگونه آنفلوآنزای دهشتناکِ ۱۹۱۸ در سراسر آمریکا شیوع یافت؟
پدرام باقری
دو نکته درباره پرسش و پاسخ در سنای آمریکا
سید مسعود حسینی
کورونا و کورا – مرگ و پروا
مهسا اسدالله‌نژاد
کرونا و دو مسئله‌ی «غیرطبیعیِ» آن
امیر ارسلان ادیب
آپارتاید کارگری
مصطفی مهرآیین
نابود کردن فرآیندها،نابود کردن زندگی و تولید خشونت
نوید کلهرودی
شرحی بر کتاب اندیشیدن و ملاحظات اخلاقی از هانا آرنت
سعید ربیعی
انقلاب لهستان: لخ‌والسا و اتحادیه‌ی کارگری
حمید موذنی
عشق در سالهای وبا
حمید موذنی
درس های سریال تاج و تخت
سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
حامد داراب
چرا داریوش آشوری روشنفکر است؟
محمدمهدی اردبیلی
غذا و وسوسه‌های شیطان
اسلاوی ژیژک
وقتی گزینه‌هایِ پیش‌ِ رو یکی از یکی بدترند
میشل فوکو
قدرتِ مقاومت‌کردن
آرشیو