ads1
ads3
تغییر رنگ سایت

شبکه های اجتماعی جامعه

آرشیو
آرشیو
آرشیو
Print This Post

نگرخواهی از دانشجویان بوشهر

چند هفته پیش بود که انتشار یک خبر، فضای دانشگاه های کشور را ملتهب کرد. جاماسب نوذری مدیرکل امور دانشجویان از اضافه شدن بندِ «تخلف در فضای مجازی» به آیین نامه انظباطی دانشجویان خبر داد.

به گفتۂ نوذری: انتشارِ عکس های غیراخلاقی یا مرتکب شدن کار خلافِ اخلاق در فضای مجازی، همچنین انتشار تصاویر نامناسب در کانال های اطلاع رسانی، شامل برخوردهای انظباطی با دانشجویان می شود.
فعالان دانشجویی این بندِ جدید را در تضاد آشکار با اصل ۲۳ قانون اساسی و ماده های ۳۶ تا ۳۸ منشور حقوق شهروندی معرفی کردند که به صراحت از احترام به حریم خصوصی افراد و ممنوع بودن تفتیش عقاید سخن می گوید.
همچنین برخی معتقدند این بندِ حَربه جدیدی است برای تحکیمِ تمامیت خواهی و دخالت در حریم خصوصی دانشجویان.
به همین دلیل به سراغ چند تن از فعالان دانشجویی در استان بوشهر رفتیم تا نظر آن ها درباره این بند جدید و فضای دانشگاه با ما درمیان بگذارند.

سعید ربیعی
فعال دانشجویی

فعالین دانشجویی با برخوردهای انضباطی به بهانه فعالیت‌های مجازی در برنامه‌های رسا نه جمعی مثل اینستاگرام و توییتر غریبه نیستند. احتمالا بسیاری از ما، بخاطر فعالیت‌های مجازی‌مان مورد مواخذه قرار گرفته‌ایم. اگرچه که زندگی شخصی هیچکسی را نباید با تجسس ناامن کرد، منتهی همه ما دانشجوهایی را میشناسیم که پرونده‌ قضایی برایشان تشکیل شده و در این پرونده‌ها بعضاً عکس پروفایل یا پست و توییت‌هایشان بعنوان مصداق جرم امنیتی معرفی شده‌است. این پرونده‌ها در شرایطی تشکیل میشدند که عملا قانون یا آیین‌نامه‌ای تابحال برای فعالیت مجازی دانشجوها تصویب نشده بود. با توجه به تصویب قانون جدید، تنها ظاهر قضیه برخوردهای غیرقانونی، قانونی می‌شود و قطعا عرصه برای فعالین دانشجویی سخت‌تر خواهد شد.

علی نظری
عضو شورا مرکزی انجمن اسلامی دانشگاه علوم پزشکی بوشهر

اول: تعدادی از فعالان دانشجویی در صفحات اینستاگرامی خود به فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی می‌پرداختند که با تصویب آیین‌نامه انضباطی جدید دست از فعالیت خواهند کشید و جسم نیمه‌جان جنبش دانشجویی یک قدم دیگر به سمت مرگ نزدیک خواهد شد
دوم: وضعیت اقتصادی کشور ایجاب می‌کند که نهادهای مختلف، در هزینه کردن بودجه، نهایت صرفه‌جویی را به کار بگیرند اما با تصویب این آیین نامه بخشی از بودجه فرهنگی کشور برای استخدام و به کارگیری افراد پایشگر صرف خواهد شد. از طرفی این آیین‌نامه موجب بی‌اعتمادی بیشتر دانشجویان نسبت به نهادهای فرهنگی و دانشجویی می‌شود و کار را برای پیشبرد اقدامات فرهنگی بیش از پیش سخت خواهد کرد
سوم: در مواردی مشاهده شده که فعال‌ترین و دغدغه‌مندترین دانشجویان هدف این بند از آیین‌نامه قرار گرفته‌اند و کمیته‌‌ انضباطی دانشگاه‌ها موفق به خارج کردن فعالان دانشجویی از مسیر فعالیت شده‌اند. به نوعی این عمل کمیته‌های انضباطی تداعی کننده عبارت “کمین کردن” است. گویی کمیته انضباطی منتظر بهانه بوده است تا صفحات دانشجویان کنشگر را گازانبری کند

حبیب طیبی خرمی
فرمانده بسیج دانشگاه علوم پزشکی

نظر مخالفان این موضوع را قبول دارم ولی به شرطی که حریم “خصوصی” افراد در میان باشد. به نظرم لازم است این بندی که اضافه شده بیشتر بسط داده شود تا تصمیم‌های سلیقه‌ای واردش نشود ولی بعضی جاها اون بی اخلاقی‌ای که اتفاق افتاده شاید ظاهرا در فضای شخصی باشد ولی در اصل اینطور نیست. مثلا اگر من در پیجم با ۷۰۰ فالور چیزی بذارم که از نظر عرف جامعه‌ام بی اخلاقی باشد، قطعا این فضای شخصی نیست چون خیلی از اون ۷۰۰ نفر ممکن است تحت تاثیر این کار من قرار بگیرند. مثلا هرشب از مزایای کشتن پزشکان صحبت کنم، آخرش یکی از این ۷۰۰ نفر میرود و پزشکی را میکشد که نتیجه بی اخلاقی من است.

ابوالفضل هاشمی نژاد
عضو انجمن اسلامی دانشگاه خلیج فارس

متشکرم که نظر مرا جویا شدید
خوشبختانه یا متأسفانه چندان پیگیرِ اخبار این بند جدید نبودم و ترجیح می‌دهم چندان درباره‌اش چیزی نگویم.
اگر درباره‌ی فضای دانشگاه از من بپرسی، به نظرم مهم‌ترین معضل، عمری است که به بطالتِ محض در دانشگاه‌های کشور می‌گذرد و سرمایه‌های انسانی‌ای است که هرز می‌روند و تلف می‌شوند و نه چیزی می‌آموزند و نه راهی می‌گشایند.
راستش را بخواهی اخراج شدن از دانشگاه آن‌قدر برایم مقوله‌ی حساسی نیست که بخواهم برایش سینه‌چاک کنم؛ دانشگاه آش دهن‌سوزی هم نیست که حالا بخواهد دیگران را از «برکت بهره‌مندی از خودش» محروم کند.
دغدغه‌ی دانشگاهیِ این روزهای من، پیوند خوردن فعالین دانشجویی با جامعه و مسائل و دردهای ملموس و عینی اجتماع است و کمک‌رسانی و آگاهی‌بخشی و گشایش‌گری در این زمینه. مهم‌تر برایم این است که دانشگاه و دانشجو به نیروهایی آگاه و توانمند برای تغییر عینی، واقعی و ملموس وضع اجتماعی و اخلاقی کشور بدل شوند.
البته حراست از آزادی‌های فردی و مجازی دانشجویان هم دغدغه‌ی شریفی است،‌ اما در وضع و حال کنونی‌مان به نظرم اولویت‌های مهم‌تری داریم که متأسفانه مغفول مانده‌اند و من بیشتر به آن‌ها می‌پردازم.
در عین حال مشخصاً‌ امیدوارم تلاش‌های دانشجویان به حذف این بند از آیین‌نامه‌ی انضباطی منجر شود و یا لااقل از گستاخیِ و وقاحت و حماقتِ قدرت‌مداران و دولتیان بکاهد.

اخبار مرتبط
نظرات

تیتردو

گفتگو با علی برزگر، مسئول جمعیت امام علی بوشهر
نام جمعیت امام علی را همۂ ما حداقل یک بار شنیده ایم. دیدن هر روزۂ کودکان کار بر سر چهار راه ها یا در پارک ها باعث شده کمابیش با نام این تشکل مردم نهاد و فعالیت هایش آشنایی نسبی داشته باشیم. لینک کوتاه:
آرشیو

مقالات

سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
حامد داراب
چرا داریوش آشوری روشنفکر است؟
محمدمهدی اردبیلی
غذا و وسوسه‌های شیطان
اسلاوی ژیژک
وقتی گزینه‌هایِ پیش‌ِ رو یکی از یکی بدترند
میشل فوکو
قدرتِ مقاومت‌کردن
حسام سلامت
در نقد اسطوره‌ی مردمِ همیشه خوب
حسین باقری
«فرو رفتنِ کلمه در فعلنِ پهلوها»
فرشاد پارسیان
حقوق و اخلاق در آرا بنتام
امیر محقق
۷ کتاب با موضوع «شهر» که باید بخوانیم
سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
ساره واعظی لقب
«آبی یا صورتی»؟
آتنا مرکزی
نقش زنان در افزایش سرمایه های اجتماعی
آتنا مرکزی
خشونت علیه زنان: خشونت علیه جامعه
ملوین کانر
فرهنگ جوانان امروز ستایندۀ مرگ است
سمیرا بهزادی
فتوت ایرانی در دوره ایلخانی
محسن رنانی
فردا اول خلقت است
حمیدموذنی
یازدهم سپتامبر مبدا جهان جدید
ناصر فکوهی ۶۶
پیکان: ظهور و سقوط یک «افتخار ملی»
آتنا مرکزی
تبعیض جنسیتی در کابینه دوازدهم
مهدی یسری
مفهوم برنامه ریزی فرهنگی
ستاره تناور
مدنیت،شهروندی و کنش های معطوف به اخلاق
محمد رضا فولادی
چرخه حیات تروریسم جهادی در خاورمیانه
کیتی رویف
نویسندگان بزرگ چطور با مرگ زندگی کردند؟
محسن رنانی
جوانه‌های بلوغ در شمالِ جنوب
محمد فاضلی
کلنگ‌ها را غلاف کنید
نسرین ریاحی
مرزها در گام معلق لک لک ها
علی آتشی
جایی میان رمانس و خشونت
درک تامپسون
خودتان باشید
مهتا بذرافکن
چرا آب در ایران امنیتی شد؟
مسعود نیلی
در ضرورتِ کینه‌زدایی از سیاست
محمد فاضلی
باید خشمگین باشیم: بحران محیط زیست
تونی جات
از تاریخ چه آموخته‎ایم؟ احتمالاً هیچ
بهروز غریب‌پور
معلق در فضا
آتنا مرکزی
سهم زنان از امید
زیگمونت باومن
سلامتی و نابرابری
حمید موذنی
استاد ایرانی و آسیب شناسی چاپلوسی اجتماعی در ایران
اولریش بک و الیزابت بک‌گرنشایم
آشوب جهانی عشق
 
مصطفی ملکیان
در مصائب فقدان گفت و گو
حمید موذنی
کمدی اطلاع‌رسانی و تراژدی واقعیت خبر در ایران
مارگارت پکسن
صلح چیست؟
آرشیو