ads1
ads3
تغییر رنگ سایت

شبکه های اجتماعی جامعه

آرشیو
آرشیو
آرشیو
Print This Post

نه به کیسه های پلاستیکی/ نجات محیط زیست

سرویس اجتماعی جامعه، ایرن واعظ زاده: مساله ی زباله های پلاستیکی و بازیافت آن یکی از موضوعات پراهمیت و دغدغه ی بسیاری از دوستداران و فعالین محیط زیست می باشد که امروزه به دلیل ورود فرهنگ های اشتباه و نامعقول استعمال بی رویه از انواع لوازم پلاستیکی توجه و اتخاذ راه هایی برای جلوگیری از افزایش این رویه ی نا به جا را می طلبد.

کشور ما به خاطر دارا بودن منابع نفتی و تولیدات پتروشیمی فراوان سالانه مقادیر زیادی لوازم پلاستیکی تولید می کند و در واقع یکی از عمده تولید کنندگان مواد پلاستیکی به شمار می رود. این پلاستیک ها عمدتن از ترکیبی پلیمری به نام ” پلی‌ اتیلن ” سبک درست می ‌شوند که ۵۰ تا ۳۰۰ سال زمان نیاز است تا نیمی از این ماده پلیمری به چرخه طبیعت باز گردد؛ به طور قطع هیچ بشری آن قدر زیست خواهد کرد تا شاهد تجزیه شدن کامل مواد پلاستیکی باشد و چه بسا رقم فوق احتمالی بوده و مدت زمان بیشتری برای این حصول این امر نیاز باشد.

امروزه کمتر فروشگاهی را می توان یافت که محتویات خرید را(هر چند کوچک و جزئی) اتوماتیک وار در کیسه های پلاستیکی به مشتری تحویل ندهند. این پلاستیک ها توسط بسیاری افراد پس از یک بار استفاده به زباله های غیرقابل تجزیه و گاه غیر قابل بازیافت تبدیل می شوند و این جریان همه روزه و به طور مکرر، بدون حتا ذره ای نگرانی نسبت به سرانجام آن تکرار می گردد.

این روند منجر به افزایش میزان تولید و مصرف این گونه محصولات مصنوعی شده و به تدریج یک فاجعه ی محیط زیستی را رقم خواهد زد که قربانیان بی شماری را در کام خود فرو می بلعد.

اما سهم ما در این زشتی و آلودگی چقدر است؟ مایی که با بی فکری و از روی راحت طلبی به این معظل دامن زده و بدون در نظر گرفتن پیامدهای جبران ناپذیر آن در تشدید آن اصرار می ورزیم. مایی که استفاده ی روزانه از سفره و انواع ظروف پلاستیکی برای مان معمول شده است.

????????????????????????????????????

شاید عمده ترین علل محبوبیت کیسه های پلاستیکی برای مصرف روزانه، بهای ارزان و کاربرد آن در موارد مختلف باشد که علاوه بر این، از مزیت های دیگری همچون بهداشتی بودن و داشتن وزن ناچیز نیز برخوردار هستند.

از بعضی شهروندان بوشهری پرسش هایی در خصوص میزان مصرف کیسه های پلاستیکی و همچنین سطح آگاهی آنان در مورد زیان ها و عواقب خطیر مصرف زیاد این محصولات می نمایم. برخی کاملن بی اطلاع هستند و با تعجب و تا جایی که می شود کوتاه پاسخم را می دهند. از حالت شان استفهام و بی تفاوتی را می توان دریافت؛ برخی هم تا حدودی چیزهایی شنیده یا خوانده اند و کم و بیش سعی در رعایت استفاده از محصولات پلاستیکی یک بار مصرف دارند اما تعداد مخاطبان آگاه تر که احتیاط بیشتری نیز به خرج می دهند، در بین این هم شهریان به مراتب اندک تر است.

خانم خانه دار و میان سالی در جوابم می گوید: « من پلاستیک ها را هیچ وقت دور نمی اندازم و به عنوان کیسه ی زباله یا مصارف دیگر از آن استفاده می کنم؛ معمولن وقتی برای خرید می روم، سعی می کنم پلاستیک هایی را که برای استفاده ی مجدد نگهداری کرده ام با خود ببرم. یک بار از فروشنده ای خاستم همه ی خریدها را در یک کیسه بگذارد تا زیاد پلاستیک مصرف نشود؛ او انگار که حرف مضحکی شنیده باشد چهره اش کمی در هم رفت. »

این خانم با ناراحتی ادامه می دهد: « فروشندگان می توانند با فرهنگ سازی نقش موثری در تشویق مشتری ها برای عدم استفاده و جایگزینی کیسه های پلاستیکی داشته باشند. آنان با چسباندن جمله ای روی شیشه ی مغازه و یا با طرح ایده های بهتری کمک زیادی به حفظ محیط زیست می کنند ولی افسوس که خود یکی از گسترش دهندگان این معضل شده اند. البته قطعن افراد دلسوز و دوستداران طبیعت نیز هستند که از هیچ تلاشی برای رسیدن به این هدف مهم دریع نمی نمایند و همه را نمی توان از یک زاویه مورد قضاوت و سنجش قرار داد. »

آن قدر پلاستیک در زندگی بشر امروز پرمصرف و دامنه ی آن گسترش یافته است که گاه بیم آن می رود در آینده ای نه چندان دور، انسان ها زیر کوه های عظیمی از زباله های پلاستیکی مدفون گردند.

????????????????????????????????????

در حدود ۱۵ کیلومتری شهرستان بوشهر، در حریم جاده ی منتهی به نیروگاه اتمی که محل دفن زباله ها است با منظره ی بسیار کریه و زشتی رو به رو می شویم. از همان ابتدا در دو سمت جاده، پراکندگی انبوه پلاستیک هایی که با وزش باد به این سو و آن سو در حرکت هستند، به چشم می خورد که بیشترشان سر از دریا و مناطق طبیعی در آورده و موجب آلودگی دریا و خاک و در نهایت محیط زیست می شوند.

پراکندگی این زباله ها در موارد بسیاری موجبات گرفتگی آب ‌راه‌ ها و جمع ‌شدن و مسکوت ‌ماندن آب و زاد ‌و ‌ولد انواع حشرات را فراهم ساخته و سبب کشته ‌شدن شمار بسیار زیادی از پستاندار و پرندگان دریایی به ویژه گونه های در خطر انقراض می ‌شود. افزون بر این موارد، وقتی این کیسه ها در معرض نور آفتاب قرار می‌ گیرند، پلاستیک موجود در آن ها از بین نرفته و ذرات سمی آزاد شده از آن وارد زنجیره ی غذایی می ‌گردد. همچنین این زباله ها عوامل شناخته شده و موثر در ایجاد اختلال در اکوسیستم و بروز حوادثی چون سیل بر اثر گرفتگی لوله‌ های فاضلاب نیز هستند و در صورت سوزاندن، باعث تولید اسید کلریدریک، گاز سمی دیوکسین و در نتیجه آلودگی هوا خواهند شد.

باید هر چه سریع تر تدابیری جهت مقابله با فاجعه ای که در حال رقم خوردن است اتخاذ و عملی گردد. شایان ذکر است که نقش اصلی در جلوگیری از وقوع این رخداد را مردم به عهده دارند که این مهم از طرایقی چون ارتقاء سطح آگاهی شهروندان در زمینه ی زیان های بهداشتی و محیط زیستی مصرف بی رویه ی کیسه های پلاستیکی، ترغیب آن ها به استفاده از کیسه‌ های پارچه ای یا سازگار با محیط زیست و جمع آوری و تحویل پلاستیک های دسته دار به سوپرمارکت ها و موارد دیگری از این دست، مسمر ثمر خواهد شد.

کورش زنگویی؛ مسوول شاخه ی محیط زیست و سلامت کانون بهین شهر من، در رابطه با برنامه های در دست اجرا، در راستای کنترل و کاهش مصرف کیسه های پلاستیکی می گوید: « قرار است کمپینی راه اندازی شود و ۱۰۰۰۰ کیسه ی چندبار مصرف که آرم کانون بهین شهر من روی آن ها حک شده، به صورت پایلوت به سوپرمارکت ها تحویل داده شوند. این کمپین که افتتاحیه و اختتامیه نیز خواهد داشت، برنامه های دیگری از قبیل ساخت کلیپ های آموزشی در قالب برنامه های دیرین دیرین را یز در نظر دارد. »

وی می افزاید: « کانون بهین شهر من یک سری کمیته دارد که یکی از آن ها کمیته ی آموزش می باشد. اگر توجه کرده باشید برخی برنامه هایی که در رابطه با آموزش های محیط زیستی پی ریزی می شوند، اغلب فرمالیته بوده و توسط دانشحویان انجام می گیرند. ما تمایل داریم این آموزش ها عمومیت بیشتری داشته باشد و بدین منظور فعالیت مان را ابتدا از فضای مجازی شروع کرده و کانالی به نام ” کمپین نه به پلاستیک – نجات زمین ” ایجاد نمودیم. در گام بعدی قصد بر این است که به صورت حضوری، آموزش های مضاعف و فشرده ای در زمینه ی تفکیک زباله و مشکلاتی که پلاستیک برای محیط زیست انسان به وجود می آورد در دوره های ۱۵ روزه ترتیب دهیم. »

در کشور ما تنها اقدامی که برای جلوگیری از وقوع این معضل بزرگ صورت گرفته، نامگذاری روزی در تقویم (۲۱ تیر) به عنوان روز بدون کیسه از سوی دوستداران محیط زیست است.

بدیهی است که این زباله ها را نمی توان به کل و به یک باره حذف نمود اما تا حدود زیادی می توان از حجم آن ها کاست.

برای مقابله با بحران کیسه ‌های پلاستیکی بایستی با در نظر گرفتن سه مرحله ی کنترل عرضه و مصرف، کاهش مصرف و در آخر طرح و تدوین برنامه های جایگزینی و حذف کیسه ها و مواد پلاستیکی اقدام نمود.

جای بسی تاسف و شرم است از اینکه بیشتر کشورهای دنیا به سوی کاهش تولید زباله پیش می روند و ما به سمت افزایش آن در حرکتیم….

کاش بدانیم و فراموش نکنیم که با مصرف ‌نکردن یک کیسه ‌ی نایلونی در هفته، می‌ توان  از میلیون ها کیسه  در سال استفاده نکرد.

بیایید تماشاگر این نابودی دسته جمعی نباشیم؛ به پا خیزیم و از خود آغاز کنیم…

????????????????????????????????????

اخبار مرتبط
نظرات

تیتردو

حمید موذنی
گفت و گو از: سودابه زیارتی مردم بوشهر، مردمی مظلوم و آرام هستند. به‌نظر شما آیا این یک ویژگی مثبت و افتخارآمیز برای بوشهری‌هاست؟ این خصوصیت تا چه اندازه باعث آسیب این مردم شده؟ شما فکر نمی‌کنید این مظلومیت تا حد زیادی مردم را از همدلیِ عملی نسبت به یکدیگر دور کرده است؟(باتوجه به این‌که […]
آرشیو

مقالات

محمود بدیه
کلیسای گریگوری
حمید موذنی
توسعه بدون مطبوعات آزاد رخ نمی‌دهد
اسلاوی ژیژک
به برهوتِ ویروسی (وایرال) خوش آمدید
محمد غمخوار
رفتار دوگانه کرونا در بوشهر
علی شیخ زاده
استندآپ کمدی و طنز در دنیای مدرن
احمدزیدآبادی
مجلس یازدهم؛ پدیده‌ای نوظهور؟
پدرام باقری
دو نکته درباره قتل رومینا
راضیه اشعثی
ما بر مخروبه ای از بنیان های زیستی نشسته ایم!!!
ایرن واعظ‌زاده
کامو و مفهوم عدالت
مبین کرباسی
هزارمیلیارد تومان کجاست؟
یاشار تاج‌محمدی
در سوگِ خویش‌کاران (تاملاتی در پروژه‌یِ فکریِ شاهرخِ مسکوب)
هانا موسوی
“جهان مد و کالا شدگی زنان “
مرتضی رضایی
به وقت تتلو… به وقت شجریان… به وقت گوگوش
اسلاوی ژیژک
پاندمیک؛ کرونا جهان را تکان می‌دهد
غزال ساکی
نقد فمینیستی شاهنامه
سید مسعود حسینی
نگاهی به “بیمار در بیمارستان”
آلن بدیو
در مورد وضعیتِ اپیدمی
اسلاوی ژیژک
ما گونه‌ای هستیم که به حساب نمی‌آید
نعمت الله فاضلی
به خانه برمی‌گردیم اما به کدام خانه؟
جواد کاشی
مرگ دورِهَم عروسی است
حمید موذنی
جهان و کرونا: امروز و فردا
روزبه آقاجری
میراث زنده یک مبارز سوسیالیست
امیر ارسلان ادیب
چه‌کسی در خانه نمی‌ماند؟
امین بزرگیان
بوردیو و خرید در مواقع اضطراری
مهسا اسدالله‌نژاد
نیروی چشم‌های خیره مردم
پدرام باقری
ما در وضعیتِ بی‌دولتی قرار گرفته‌ایم
امیر ادیب
دختران خیابان انقلاب و رهاسازی نیروی «امتناع»
جان ام بری
چگونه آنفلوآنزای دهشتناکِ ۱۹۱۸ در سراسر آمریکا شیوع یافت؟
پدرام باقری
دو نکته درباره پرسش و پاسخ در سنای آمریکا
سید مسعود حسینی
کورونا و کورا – مرگ و پروا
مهسا اسدالله‌نژاد
کرونا و دو مسئله‌ی «غیرطبیعیِ» آن
امیر ارسلان ادیب
آپارتاید کارگری
مصطفی مهرآیین
نابود کردن فرآیندها،نابود کردن زندگی و تولید خشونت
نوید کلهرودی
شرحی بر کتاب اندیشیدن و ملاحظات اخلاقی از هانا آرنت
سعید ربیعی
انقلاب لهستان: لخ‌والسا و اتحادیه‌ی کارگری
حمید موذنی
عشق در سالهای وبا
حمید موذنی
درس های سریال تاج و تخت
سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
حامد داراب
چرا داریوش آشوری روشنفکر است؟
محمدمهدی اردبیلی
غذا و وسوسه‌های شیطان
آرشیو