ads1
ads3
تغییر رنگ سایت

شبکه های اجتماعی جامعه

آرشیو
آرشیو
آرشیو
Print This Post

مهدی علی پور
اندیشه هاشمی ،مکتب سیاسی

محمد مهدی علی پور:

اندیشه هاشمی یک مکتب سیاسی است.

در تمام طول تاریخ بشریت مکاتب سیاسی گوناگونی تجربه شده است و زمامداران و حاکمان به نوعی پیرو یکی از همین مکاتب بوده اند البته در برخی از مواقع تلفیقی از چند مکتب مورد استفاده قرار گرفته است.
در ایران نیز این مکاتب چه آگاهانه چه ناخودآگاه مورد استفاده بوده است و همیشه حاکمان و رهبران از این نوع مکاتب بهره برده اند.
بدون اینکه بپردازم به خوب یا بدبودن مکاتب سیاسی و یا کدام خوب است و کدام بد باید به موضوع اصلی مورد بحث این مطلب اشاره کنم که در سپهر سیاسی ایران شخصیتی همانند آیت الله هاشمی رفسنجانی خود ترکیبی از چند مکتب سیاسی بود که با تلفیق نسبی آن مکاتب میتوان ایشان را پیشرو در “مکتب اعتدال ” در ایران امروز نامید . ایشان با تلفیق کردن نسبی مکاتبی همچون پاسی فیسم،راسیونالیسم،رئالیسم و مدرنیسم توانست بنیان یک مکتب فکری،سیاسی در ایران نوین پایه گذاری کند که قطعا با مکتوب کردن و ترویج آن ،آیندگان می توانند بهره لازم را از آن برند.
معتقدم تغییر شیوه ها و نگرش های ایشان نسبت به مسائل سیاسی،اجتماعی در طول دوران مختلف نشان از یک بلوغ فکری دارد که متناسب با اوضاع زمان تبیین شده است و این اگر با ماهیت فردی ایشان که همان یک مبارز انقلابی و دوستدار واقعی جمهوری اسلامی بوده را ترکیب کنیم گزافه نگفته ایم که اعتدال را همیشه سرلوحه خود قرار داده بود و همه گاه سعی بر حفظ نظام و توازن قدرت داشت و غالبا نتیجه تصمیمات ایشان را خیلی بعد متوجه میشدیم امروز که در ترازوی قضاوت قرار داده ایم کارکرد ایشان را غالبا صحه گذاشته ایم بر اعمال و مواضعش و تحسین می کنیم و این همان نشان از دوراندیشی و آینده نگری آن مرد بزرگ داشت .
نباید هاشمی را با خود بسنجیم که امروز در یک طیف خاص سیاسی قرار داریم و وقتی ایشان را مورد بررسی قرار میدهیم با آرمانهای فکری خود میسنجیم نه ما باید هاشمی را با ماهیت واقعیش بسنجیم که همانگونه که در بالا اشاره شد یک دوستدار و مبارز انقلاب بود و حفظ نظام بر همه چیز او ارجحیت داشت.
در پایان معتقدم میانه روی و اعتدال با هر نگاه سیاسی و در قالب هر نحله ی فکری ،راه سعادت ایران است .

نظرات

تیتردو

حمید موذنی
گفت و گو از: سودابه زیارتی مردم بوشهر، مردمی مظلوم و آرام هستند. به‌نظر شما آیا این یک ویژگی مثبت و افتخارآمیز برای بوشهری‌هاست؟ این خصوصیت تا چه اندازه باعث آسیب این مردم شده؟ شما فکر نمی‌کنید این مظلومیت تا حد زیادی مردم را از همدلیِ عملی نسبت به یکدیگر دور کرده است؟(باتوجه به این‌که […]
آرشیو

مقالات

حمید موذنی
توسعه بدون مطبوعات آزاد رخ نمی‌دهد
اسلاوی ژیژک
به برهوتِ ویروسی (وایرال) خوش آمدید
محمد غمخوار
رفتار دوگانه کرونا در بوشهر
علی شیخ زاده
استندآپ کمدی و طنز در دنیای مدرن
احمدزیدآبادی
مجلس یازدهم؛ پدیده‌ای نوظهور؟
پدرام باقری
دو نکته درباره قتل رومینا
راضیه اشعثی
ما بر مخروبه ای از بنیان های زیستی نشسته ایم!!!
ایرن واعظ‌زاده
کامو و مفهوم عدالت
مبین کرباسی
هزارمیلیارد تومان کجاست؟
یاشار تاج‌محمدی
در سوگِ خویش‌کاران (تاملاتی در پروژه‌یِ فکریِ شاهرخِ مسکوب)
هانا موسوی
“جهان مد و کالا شدگی زنان “
مرتضی رضایی
به وقت تتلو… به وقت شجریان… به وقت گوگوش
اسلاوی ژیژک
پاندمیک؛ کرونا جهان را تکان می‌دهد
غزال ساکی
نقد فمینیستی شاهنامه
سید مسعود حسینی
نگاهی به “بیمار در بیمارستان”
آلن بدیو
در مورد وضعیتِ اپیدمی
اسلاوی ژیژک
ما گونه‌ای هستیم که به حساب نمی‌آید
نعمت الله فاضلی
به خانه برمی‌گردیم اما به کدام خانه؟
جواد کاشی
مرگ دورِهَم عروسی است
حمید موذنی
جهان و کرونا: امروز و فردا
روزبه آقاجری
میراث زنده یک مبارز سوسیالیست
امیر ارسلان ادیب
چه‌کسی در خانه نمی‌ماند؟
امین بزرگیان
بوردیو و خرید در مواقع اضطراری
مهسا اسدالله‌نژاد
نیروی چشم‌های خیره مردم
پدرام باقری
ما در وضعیتِ بی‌دولتی قرار گرفته‌ایم
امیر ادیب
دختران خیابان انقلاب و رهاسازی نیروی «امتناع»
جان ام بری
چگونه آنفلوآنزای دهشتناکِ ۱۹۱۸ در سراسر آمریکا شیوع یافت؟
پدرام باقری
دو نکته درباره پرسش و پاسخ در سنای آمریکا
سید مسعود حسینی
کورونا و کورا – مرگ و پروا
مهسا اسدالله‌نژاد
کرونا و دو مسئله‌ی «غیرطبیعیِ» آن
امیر ارسلان ادیب
آپارتاید کارگری
مصطفی مهرآیین
نابود کردن فرآیندها،نابود کردن زندگی و تولید خشونت
نوید کلهرودی
شرحی بر کتاب اندیشیدن و ملاحظات اخلاقی از هانا آرنت
سعید ربیعی
انقلاب لهستان: لخ‌والسا و اتحادیه‌ی کارگری
حمید موذنی
عشق در سالهای وبا
حمید موذنی
درس های سریال تاج و تخت
سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
حامد داراب
چرا داریوش آشوری روشنفکر است؟
محمدمهدی اردبیلی
غذا و وسوسه‌های شیطان
اسلاوی ژیژک
وقتی گزینه‌هایِ پیش‌ِ رو یکی از یکی بدترند
آرشیو