ads1
ads3
تغییر رنگ سایت

شبکه های اجتماعی جامعه

آرشیو
آرشیو
آرشیو
Print This Post

نابینایان/کم‌بینایان و ضرورت آموزش به آنان


گفت‌وگوی جامعه آنلاین با آرمین رسولی، آموزگار نابینایان و کم‌بینایان
خبرنگار: ایرن واعظ‌زاده

یکی از بارزترین گروه افراد دارای نقص عضو آسیب دیدگان بینایی هستند که وجود این عارضه کیفیت زندگی آنان را تحت تأثیر قرار داده و به همین میزان نیز ضرورت آموزش و مهارت‌افزایی جهت مواجهه با مسائل روزمره را برای این گروه نسبت به سایر دارندگان نقص عضو چند برابر می‌نماید که علاوه بر آموزش‌های خاص نابینایان/کم‌بینایان، مهارت‌های برقراری روابط اجتماعی را نیز شامل می‌گردد.
آرمین رسولی کارشناس ارشد روانشناسی و آموزگار دانش‌آموزان نابینا و کم‌بینا می‌باشد که از سال ۹۴ کار با این قشر را آغاز کرده و هم اکنون در فضای مجازی(اینستاگرام، آپارات و یوتیوب) آموزش‌ها و مهارت‌های کاربردی را به دانش‌آموزان نابینا/کم‌بینا و خانواده‌های آنان ارائه می‌دهد. وی که پیش از این کلاس مهارت‌های زندگی و خودشناسی را در انجمن نابینایان برگزار می‌کرد، در گفت‌وگو با جامعه آنلاین می‌گوید: «یک فرد کم‌بینا یا نابینا پیش از هر چیز باید ابتدا خود و ویژگی‌های خود را شناخته و با آن کنار بیاید و عدم کنار آمدن و پذیرش این مسئله سبب رکود و مانع پیشرفت این افراد در جامعه می‌شود.»

رسولی با بیان اینکه در عصر تکنولوژی کارآیی خط بریل پایین‌تر آمده اما نمی‌توان گفت این خط منسوخ شده، اذعان می‌دارد: «کارآیی خط بریل مانند رابطه‌ی بین پیشرفت تکنولوژی و نامه‌رسانی است که در دوره‌ی کنونی مردم دیگر برای ارسال پیام‌هایشان از نامه استفاده نمی‌کنند، چراکه تکنولوژی راه‌های دیگری را پیش رویشان گذاشته اما همچنان اداره پست برقرار است و اشخاصی هم هستند که نامه می‌نویسند و خط بریل نیز به‌همین صورت است.»
این کارشناس ارشد روانشناسی در همین راستا اضافه می‌کند: «کتب درسی به خط بریل کماکان پابرجا هستند. خط بریل یک خط بین‌المللی برای مطالعه و پیشرفت نابینایان است و یک نابینا باید آن را آموزش ببیند.»
آموزگار نابینایان و کم‌بینایان در پاسخ به این پرسش که با توجه به وضعیت نامطلوب مبلمان شهری، آیا آموزش جهت‌یابی و کار با عصای سفید می‌تواند به تنهایی یاری‌گر این قشر برای تردد در سطح شهر بدون کمک دیگری باشد، توضیح می‌دهد: «آموزش جهت‌یابی و حرکت یک اصل کلی برای یک فرد نابینا و کم‌بینا است اما نامناسب بودن مبلمان شهری ریسک رفت و آمد نابینایان را بیشتر کرده است. بااین‌حال اگر در جامعه‌ای مبلمان شهری کاملاً مناسب و متناسب با شرایط دارندگان نقص عضو طراحی شده باشد، باز هم مواردی پیش می‌آید که فرد باید از کسی سؤال پرسیده یا کمک بگیرد و این مستلزم برقراری یک روابط اجتماعی خوب و پوپا با جامعه است.»

آرمین رسولی می‌افزاید: «آموزش جهت‌یابی و حرکت هیچ وقت به تنهایی نمی‌تواند نیازها را برطرف کند اما در عین حال، مهارتی ضروری برای استقلال نابینایان است و اگر نباشد، توقع یک نابینای بالغ و مستقل را برآورده نخواهد کرد.»

او در خصوص لزوم و میزان آموزش نابینایان و کم‌بینایان عنوان می‌کند: «در هر دو گروه نابینایان و کم‌بینایان باید آموزش‌هایی داده شود اما به نسبت نقص بیناییشان این آموزش‌ها متغییر می‌شوند؛ مثلاً افراد کم‌بینا از درشت خط استفاده می‌کنند. ما در آموزش و پرورش تأکیدمان بر استفاده از باقی مانده‌ی بینایی است، یعنی اگر کودکی آن میزان بینایی دارد که می‌تواند از کتب درشت خط استفاده کند ترجیح بر این است که بریل را آموزش نبیند. بریل در وضعیتی است که فرد نتواند هیچ کتبی، حتا درشت خط را بخواند. اما لازم است مهارت جهت‌یابی و حرکت را هر دو گروه آموزش ببینند.»
رسولی اظهار می‌دارد: «تنها کمبودی که ایران نسبت به کشورهای توسعه یافته دارد، کمبود ابزار و امکانات آموزشی است و چون ابزارها اکثراً از کشورهای اروپایی و آمریکایی وارد می‌شوند گرانی دلار به شدت روی خرید ابزار تأثیر منفی گذاشته است، وگرنه از لحاظ اساتیدی که در این زمینه کار کرده و آموزگار پرورش می‌دهند کمبودی وجود ندارد.»

وی در پایان در رابطه با تأثیر ویروس کرونا بر روند و دسترسی پذیری آموزش‌ها برای قشر آسیب دیده‌ی بینایی بیان می‌کند: «بزرگ‌ترین مشکلی که کرونا توانسته برای دانش‌آموزان به وجود آورد، برای دانش‌آموزان نابینا بوده است، چراکه آموزش به آن‌ها، مخصوصاً آموزش خط بریل و جهت‌یابی، از طریق لامسه صورت می‌گیرد که متأسفانه این بیماری اختلال زیادی در آن ایجاد کرده و آموزش‌ها آن چیزی که باید، نیستند.»

با توجه به آنچه در خصوص ضرورت آمورش به نابینایان و کم‌بینایان – به ویژه مهارت جهت‌یابی و کار با عصای سفید – مطرح شد، متأسفانه باید گفت در استان بوشهر چندان که باید به این امر مهم و اساسی توجه نشده و بیشتر نابینایان و کم‌بینایان از چنین مهارتی برخوردار نمی‌باشند.
مسئله‌ی مهم دیگر که دغدغه‌ی مشترک تمام دارندگان نقص بوده و سال‌های متمادی است که به عنوان معضلی اساسی از آن نام برده می‌شود، وضعیت ناگوار مبلمان شهری و عدم دسترسی به سازه‌های شهری می‌باشد که سبب ایجاد احساس ناامنی در رفت و آمد برای این قشر شده است.
لازم به ذکر است در بخش‌هایی از سطح شهر اقداماتی از سوی برخی مسئولین جهت مناسب سازی مبلمان شهری صورت گرفته اما باید گفت بسیاری از این نقاط از استانداردهای لازم برخوردار نیستند که نمونه‌ی آن خطوط زردرنگ در پیاده‌روها است.

اخبار مرتبط
نظرات

تیتردو

حمید موذنی
غزال ساکی /روزنامه‌نگار “عظمت یک ملت و پیشرفت اخلاقیش را می‌توان از روی رفتارش با حیوانات قضاوت کرد.” این جمله گاندی درباره رفتار با حیوانات و اشاره‌اش به عظمت وجودی انسان، ما را وامی‌دارد تا به جامعه و محیطی که در آن زیست می‌کنیم، نگاه ویژه‌ای داشته باشیم؛ چرا که طبق این تعریف میزان مدنیت […]
آرشیو

مقالات

غزال ساکی
زنان و مشارکت سیاسی
حمید موذنی
شجریران
غزال ساکی
روزنامه‌نگار حوزه‌ی جامعه و زنان
محمود بدیه
کلیسای گریگوری
حمید موذنی
توسعه بدون مطبوعات آزاد رخ نمی‌دهد
اسلاوی ژیژک
به برهوتِ ویروسی (وایرال) خوش آمدید
محمد غمخوار
رفتار دوگانه کرونا در بوشهر
علی شیخ زاده
استندآپ کمدی و طنز در دنیای مدرن
احمدزیدآبادی
مجلس یازدهم؛ پدیده‌ای نوظهور؟
پدرام باقری
دو نکته درباره قتل رومینا
راضیه اشعثی
ما بر مخروبه ای از بنیان های زیستی نشسته ایم!!!
ایرن واعظ‌زاده
کامو و مفهوم عدالت
مبین کرباسی
هزارمیلیارد تومان کجاست؟
یاشار تاج‌محمدی
در سوگِ خویش‌کاران (تاملاتی در پروژه‌یِ فکریِ شاهرخِ مسکوب)
هانا موسوی
“جهان مد و کالا شدگی زنان “
مرتضی رضایی
به وقت تتلو… به وقت شجریان… به وقت گوگوش
اسلاوی ژیژک
پاندمیک؛ کرونا جهان را تکان می‌دهد
غزال ساکی
نقد فمینیستی شاهنامه
سید مسعود حسینی
نگاهی به “بیمار در بیمارستان”
آلن بدیو
در مورد وضعیتِ اپیدمی
اسلاوی ژیژک
ما گونه‌ای هستیم که به حساب نمی‌آید
نعمت الله فاضلی
به خانه برمی‌گردیم اما به کدام خانه؟
جواد کاشی
مرگ دورِهَم عروسی است
حمید موذنی
جهان و کرونا: امروز و فردا
روزبه آقاجری
میراث زنده یک مبارز سوسیالیست
امیر ارسلان ادیب
چه‌کسی در خانه نمی‌ماند؟
امین بزرگیان
بوردیو و خرید در مواقع اضطراری
مهسا اسدالله‌نژاد
نیروی چشم‌های خیره مردم
پدرام باقری
ما در وضعیتِ بی‌دولتی قرار گرفته‌ایم
امیر ادیب
دختران خیابان انقلاب و رهاسازی نیروی «امتناع»
جان ام بری
چگونه آنفلوآنزای دهشتناکِ ۱۹۱۸ در سراسر آمریکا شیوع یافت؟
پدرام باقری
دو نکته درباره پرسش و پاسخ در سنای آمریکا
سید مسعود حسینی
کورونا و کورا – مرگ و پروا
مهسا اسدالله‌نژاد
کرونا و دو مسئله‌ی «غیرطبیعیِ» آن
امیر ارسلان ادیب
آپارتاید کارگری
مصطفی مهرآیین
نابود کردن فرآیندها،نابود کردن زندگی و تولید خشونت
نوید کلهرودی
شرحی بر کتاب اندیشیدن و ملاحظات اخلاقی از هانا آرنت
سعید ربیعی
انقلاب لهستان: لخ‌والسا و اتحادیه‌ی کارگری
حمید موذنی
عشق در سالهای وبا
حمید موذنی
درس های سریال تاج و تخت
آرشیو