ads1
ads3
تغییر رنگ سایت

شبکه های اجتماعی جامعه

آرشیو
آرشیو
آرشیو
Print This Post

مقاومت ۴۸۹ روزه مردم در برابر تخریب بیرمی


به گزارش ایلنا، مردم شهرستان‌های دشتی و تنگستان در استان بوشهر روز پنجشنبه در اعتراض به فعالیت دوباره معدن سنگ مرمریت در کنار عمارت تاریخی شیرینه و بزرگترین چشمه آب شیرین منطقه تجمع کردند و خواهان توقف کار این معدن شدند. این تجمع در ادامه اعتراض‌های مستمری‌ست که نزدیک به ۵۰۰ روز ادامه داشته است.

فعالان محلی در تجمع اعتراضی خود تاکید داشتند که این ناحیه «سند تاریخی منطقه» و اصلی‌ترین آبشخور حیواناتی چون میش و بز است و درصورت خشک شدن این چشمه‌ها حیوانات به آب شیرین دسترسی نخواهند داشت.

فعالیت معدن سنگ مرمریت در حالی از سرگرفته شده که شورای عالی حفاظت محیط‌زیست در سال ۹۵ ارتقای زیستگاه کوه بیرمی (خاییز) به منطقه حفاظت‌شده را تصویت کرده است.

در سال ۹۶ حسین دلشب، مدیرکل سابق حفاظت محیط زیست استان بوشهر این منطقه را زیستگاه بزرگ‌ترین گربه‌سانان ایران، پلنگ ایرانی خوانده و اذعان داشته بود «مناطق حفاظت‌شده بیرمی و کوه‌مند که در سال ۹۵ در شورای عالی محیط زیست کشور به تصویب رسید به دلیل چشمه‌ها و وجود زیستگاه‌های متعدد حیوانی، برای حفظ محیط‌زیست بسیار غنی است.»
با این وجود از آذر سال ۱۳۹۷ اجازه استخراج سنگ به بخش خصوصی در تنگه شیرینه داده شد و در ناباوری مردم منطقه ماشین‌آلات سنگین در محل مستقر و در حدود ۲هزار و ۷۰۰ متر جاده برای ایجاد معدن کشیده شد.
با مقاومت و اعتراض مردم محلی و فعالان عملیات حفر برای مدتی متوقف شد؛ اما در ۲۴ اردیبهشت ۹۹ و یک روز پس از آنکه هیاتی از استانداری کرمان برای راه‌اندازی معدن استخراج سنگ وارد محل شدند و مردم محلی مانع از ورود آنها و اجرایی کردن برنامه‌‌شان شدند، باغ اطراف عمارت شیرینه طعمه حریق عمدی شد و نگرانی‌ها درباره حفاظت از این منطقه را افزایش داد.

با وجود تهدیدها مردم از خواسته خود پس‌ نکشیدند. یک فعال محیط‌زیست در تجمع پنجشنبه مجوز صادره برای معدن از سوی شورای تامین را از نظر مردم بی‌اعتبار خوانده است. فعالان اعتراض دارند که اگر سازمان آب از صدور این مجوز بی‌اطلاع است چرا با خبردار شدن از آن اعتراضی نمی‌کند؟

این فعالان در نامه‌ای به سازمان بازرسی کل کشور دلایل اعتراض خود را اینگونه شمرده‌اند:

۱- اداره کل میراث فرهنگی و گردشگری استان بوشهر طی نامه‌ای به تاریخ (۱۸/۲/۹۸) اعلام نموده که راه دسترسی این‌معدن در حریم درجه یک عمارت ثبت شده ملی است و موجب خسارت به بنا گشته و عبور وسایل معدن کاری از این مسیر ممنوع است در نتیجه باید مجوز معدن ابطال می‌شده است (متاسفانه اداره کل صمت که مخاطب نامه بوده است هیچ اقدامی انجام‌نداده).
۲- منابع آب استان مدعی است که هیچ استعلامی پیرامون مجوز بهره‌برداری و معدن‌کاوی از او صورت نگرفته و این در حالی است که معدن در محل بزرگ‌ترین آبخوان استان و در محل چاه‌های بهره‌برداریست.
۳- محل معدن در منطقه حفاظت شده است و محیط‌زیست استان‌ نسبت به این واگذاری معترض است.
۴- محل واگذاری معدن در هیات دولت به عنوان منطقه گردشگری بنگه – شیرینه ثبت شده و این معدن تضییع حقوق عامه است.
۵- اکنون معدن کار با نصب تابلو، اعلام ممنوعیت ورود به مهم‌ترین‌ مسیر گردشگری شهرستان را نموده و این امر به معنی تضییع حقوق تمام شهروندان این سرزمین است.
۶-‌ ادامه فعالیت‌ معدن به معنی نابودی تنگ تکو و آبشخورهای حیات‌ وحش در دامنه غربی منطقه حفاظت شده بیرمی است.

در انتهای این نامه اعتراضی مردم خواهان ابطال این پروانه تخریب و برخورد با مسببین این شرایط شده و گفته‌اند برای احقاق حق حاضرند روزها و هفته‌ها در آفتاب گرم جنوب و در دمای بالای ۵۰ در‌جه بنشینند و بخوابند.

واگذاری بخشی از کوه دماوند به سازمان وقف، اهدای بخش‌هایی از جنگل‌های هیرکانی به همین‌سازمان، و نیز مالکیت خصوصی و سودجویی افراد یا نهادها از مناطق و مراتع عمومی و همگانی یکی از نزاع‌های درازمدت مردم و فعالان محیط‌ زیست است.

منبع : میدان

اخبار مرتبط
نظرات

تیتردو

حمید موذنی
ویروس کرونا بیش از همه‌ی اعضای بدن، به سراغ دست‌ها‌یمان رفته است. بیش از هرچیز رعایت روش‌های بهداشتی و علی‌الخصوص شستن‌دست‌ها ضرورت پیدا کرده است. حتی پیام‌های تبلیغاتی مربوط به دست هاست: «دست ها را بیست ثانیه و به صورتی دقیق بشوئید» فروید ظاهرن به دلیل انتقال ویروس از دست هااست که ترس ما بیش‌تر […]
آرشیو

مقالات

اسلاوی ژیژک
به برهوتِ ویروسی (وایرال) خوش آمدید
محمد غمخوار
رفتار دوگانه کرونا در بوشهر
علی شیخ زاده
استندآپ کمدی و طنز در دنیای مدرن
احمدزیدآبادی
مجلس یازدهم؛ پدیده‌ای نوظهور؟
پدرام باقری
دو نکته درباره قتل رومینا
راضیه اشعثی
ما بر مخروبه ای از بنیان های زیستی نشسته ایم!!!
ایرن واعظ‌زاده
کامو و مفهوم عدالت
مبین کرباسی
هزارمیلیارد تومان کجاست؟
یاشار تاج‌محمدی
در سوگِ خویش‌کاران (تاملاتی در پروژه‌یِ فکریِ شاهرخِ مسکوب)
هانا موسوی
“جهان مد و کالا شدگی زنان “
مرتضی رضایی
به وقت تتلو… به وقت شجریان… به وقت گوگوش
اسلاوی ژیژک
پاندمیک؛ کرونا جهان را تکان می‌دهد
غزال ساکی
نقد فمینیستی شاهنامه
سید مسعود حسینی
نگاهی به “بیمار در بیمارستان”
آلن بدیو
در مورد وضعیتِ اپیدمی
اسلاوی ژیژک
ما گونه‌ای هستیم که به حساب نمی‌آید
نعمت الله فاضلی
به خانه برمی‌گردیم اما به کدام خانه؟
جواد کاشی
مرگ دورِهَم عروسی است
حمید موذنی
جهان و کرونا: امروز و فردا
روزبه آقاجری
میراث زنده یک مبارز سوسیالیست
امیر ارسلان ادیب
چه‌کسی در خانه نمی‌ماند؟
امین بزرگیان
بوردیو و خرید در مواقع اضطراری
مهسا اسدالله‌نژاد
نیروی چشم‌های خیره مردم
پدرام باقری
ما در وضعیتِ بی‌دولتی قرار گرفته‌ایم
امیر ادیب
دختران خیابان انقلاب و رهاسازی نیروی «امتناع»
جان ام بری
چگونه آنفلوآنزای دهشتناکِ ۱۹۱۸ در سراسر آمریکا شیوع یافت؟
پدرام باقری
دو نکته درباره پرسش و پاسخ در سنای آمریکا
سید مسعود حسینی
کورونا و کورا – مرگ و پروا
مهسا اسدالله‌نژاد
کرونا و دو مسئله‌ی «غیرطبیعیِ» آن
امیر ارسلان ادیب
آپارتاید کارگری
مصطفی مهرآیین
نابود کردن فرآیندها،نابود کردن زندگی و تولید خشونت
نوید کلهرودی
شرحی بر کتاب اندیشیدن و ملاحظات اخلاقی از هانا آرنت
سعید ربیعی
انقلاب لهستان: لخ‌والسا و اتحادیه‌ی کارگری
حمید موذنی
عشق در سالهای وبا
حمید موذنی
درس های سریال تاج و تخت
سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
حامد داراب
چرا داریوش آشوری روشنفکر است؟
محمدمهدی اردبیلی
غذا و وسوسه‌های شیطان
اسلاوی ژیژک
وقتی گزینه‌هایِ پیش‌ِ رو یکی از یکی بدترند
میشل فوکو
قدرتِ مقاومت‌کردن
آرشیو