ads1
ads3
تغییر رنگ سایت

شبکه های اجتماعی جامعه

آرشیو
آرشیو
آرشیو
Print This Post

مصطفی مهرآیین
توسعه و گسترش وحشیگری


۱.یکی از مهمترین مسائلی که آدورنو،فیلسوف و جامعه شناس آلمانی،با آن درگیر است مساله “وحشیگری نهفته در تمدن” است.او می نویسد حل این مساله که مردم متمدن چگونه پذیرای وحشیگری می شوند به کار اصلی من تبدیل شده است.او به طور خاص سعی در مطالعه وحشت فاشیسم و پیامدهای آن برای فرهنگ داشت.

۲.به همین نحو،می توان درگیر این پرسش شد که چگونه ما ایرانیانی که نسبت به جامعه قبلی خود ظاهرا توسعه یافته تر شده ایم یا حداقل رشد اجتماعی را تجربه کرده ایم این گونه پذیرای وحشیگری هستیم و به آسانی به کشتار یکدیگر می پردازیم.ما در تاریخ معاصر خود هیچگاه این میزان از وحشیگری را تجربه نکرده ایم با آنکه از استانداردهای توسعه بسیار دور بوده ایم.چگونه است که با وجود توسعه یافتن کشور در بسیاری ابعاد،بویژه ابعاد فرهنگی،این گونه به آسانی دست به اسلحه میبریم و انسان های جامعه خود یا جوامع دیگر را به قتل می رسانیم.پاسخ این پرسش را نباید در یک دستور نظامی یا تصمیم سیاسی جستجو کرد و چنین تصور کرد که اگر رهبران نمی خواستند این اتفاق ممکن نمیشد.

۳.باید به طور عمیق تر به بررسی ریشه های این خشونت پرداخت:گسترش شهرنشینی و سرعت خشن نهفته در آن،مبادله ای شدن ابعاد بسیاری از زندگی،پوزیتیو شدن تفکر، تمرکز قدرت و دولت سازی،گسترش بی در و پیکر بوروکراسی،اخته شدن جامعه،گسترش میزان سرکوب روانی،فرسوده شدن روانی جامعه،از بین رفتن اهمیت دیگری و فراگیر ساختن اصل اینهمانی و تقلیل همه آدم ها به خودم،توده ای و جزیره ای شدن جامعه،و….از مجموعه عواملی هستند که می توان به آسانی به شناسایی نقش آنان در خشن و وحشی شدن جامعه پرداخت.

۴.در سطح خرد،اما،باید به وجوه دیگری از جامعه توجه کرد.نوع زندگی خانوادگی امروز ما،هسته ای شدن خانواده ها و اختلال در فرآیند تربیت و عشق ورزی والدین به فرزندان از مهمترین عواملی هستند که گسترش خشونت در جامعه امروز ما را توضیح می دهند.بسیاری از افراد خشن موجود در این جامعه که امروز به اسلحه نیز دسترسی دارند حتی یکبار جمله “دوستت دارم” یا “دلتنگتم” را نشنیده اند.بسیاری از این افراد حتی یکبار هم به برگزاری مناسک عشق نپرداخته اند،به دیدار کوه و دریا نرفته اند،یک بوسه محبت آمیز را تجربه نکرده اند،با صدای بلند نخندیده اند،آزادی را احساس نکرده اند.بسیاری از این افراد انباشته از ترس و وحشت گناه و غیر گناهند و…..

۵.به زبان آدورنو،دیوانگی خشونت کل زندگی ما را تسخیر کرده است و تنها اندکی از چیزهای معنادار برای ما باقی مانده است.این شیوه حکومت داری و زندگی نابودی شکلی از فرهنگ است.آدورنو در وصف شیوه کار خود در فهم جامعه غرب معتقد بود من با پایانه های عصبی ام فکر می کنم نه با قوه حسابگریم.من نیز مبتنی بر تماس میان پایه های عصبی ام با این جامعه معتقدم جامعه ما در خشونت و وحشیگری سقوط کرده و تنها یک راه برای نجات از این وحشیگری باقی ست:بازگشت به عشق و هنر آموختن آن.

اخبار مرتبط
نظرات

تیتردو

در حوزه دشتي و تنگستان
سرویس خبر جامعه آنلاین: عصر امروز محمدحسین بکمی در گفتگو با جامعه آنلاین خبر اعلام نامزدی اش برای انتخابات مجلس را تایید کرد. لینک کوتاه:
آرشیو

مقالات

حمید موذنی
عشق در سالهای وبا
حمید موذنی
درس های سریال تاج و تخت
سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
حامد داراب
چرا داریوش آشوری روشنفکر است؟
محمدمهدی اردبیلی
غذا و وسوسه‌های شیطان
اسلاوی ژیژک
وقتی گزینه‌هایِ پیش‌ِ رو یکی از یکی بدترند
میشل فوکو
قدرتِ مقاومت‌کردن
حسام سلامت
در نقد اسطوره‌ی مردمِ همیشه خوب
حسین باقری
«فرو رفتنِ کلمه در فعلنِ پهلوها»
فرشاد پارسیان
حقوق و اخلاق در آرا بنتام
امیر محقق
۷ کتاب با موضوع «شهر» که باید بخوانیم
سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
ساره واعظی لقب
«آبی یا صورتی»؟
آتنا مرکزی
نقش زنان در افزایش سرمایه های اجتماعی
آتنا مرکزی
خشونت علیه زنان: خشونت علیه جامعه
ملوین کانر
فرهنگ جوانان امروز ستایندۀ مرگ است
سمیرا بهزادی
فتوت ایرانی در دوره ایلخانی
محسن رنانی
فردا اول خلقت است
حمیدموذنی
یازدهم سپتامبر مبدا جهان جدید
ناصر فکوهی ۶۶
پیکان: ظهور و سقوط یک «افتخار ملی»
آتنا مرکزی
تبعیض جنسیتی در کابینه دوازدهم
مهدی یسری
مفهوم برنامه ریزی فرهنگی
ستاره تناور
مدنیت،شهروندی و کنش های معطوف به اخلاق
محمد رضا فولادی
چرخه حیات تروریسم جهادی در خاورمیانه
کیتی رویف
نویسندگان بزرگ چطور با مرگ زندگی کردند؟
محسن رنانی
جوانه‌های بلوغ در شمالِ جنوب
محمد فاضلی
کلنگ‌ها را غلاف کنید
نسرین ریاحی
مرزها در گام معلق لک لک ها
علی آتشی
جایی میان رمانس و خشونت
درک تامپسون
خودتان باشید
مهتا بذرافکن
چرا آب در ایران امنیتی شد؟
مسعود نیلی
در ضرورتِ کینه‌زدایی از سیاست
محمد فاضلی
باید خشمگین باشیم: بحران محیط زیست
تونی جات
از تاریخ چه آموخته‎ایم؟ احتمالاً هیچ
بهروز غریب‌پور
معلق در فضا
آتنا مرکزی
سهم زنان از امید
زیگمونت باومن
سلامتی و نابرابری
حمید موذنی
استاد ایرانی و آسیب شناسی چاپلوسی اجتماعی در ایران
اولریش بک و الیزابت بک‌گرنشایم
آشوب جهانی عشق
 
مصطفی ملکیان
در مصائب فقدان گفت و گو
آرشیو