ads1
ads3
تغییر رنگ سایت

شبکه های اجتماعی جامعه

آرشیو
آرشیو
آرشیو
Print This Post

مشارکت به شرط تضمین آزادی و سلامت

شرکت مشروط در انتخابات
مرتضی رضایی – سردبیر و نویسنده سایت سیراغ خبر
اگرچه ۹ماه تا انتخابات مجلس شورای اسلامی فاصله داریم، اما زمزمه های فعالیت برخی چهره های سیاسی و حتا اعلام حضور بعضی از آنان دیده و شنیده می شود . با توجه به سرخوردگی مردم از عملکرد مجلس امید و ریاست جمهوری حسن روحانی این انتخابات به آزمون سختی برای گفتمان رسمی و جریان اصلاحات بدل شده است.

۱. آیا در انتخابات آینده مجلس شورای اسلامی شرکت خواهید کرد؟ دلیل خود را برای شرکت یا عدم شرکت شرح دهید.

در انتخابات پیش رو به عنوان یک ایرانی دغدغه مند بنا بر شرکت دارم؛ اما تنها در صورتی که نامزدهای اصلی و اثبات شدۀ جبهۀ اصلاحات توسط شورای نهگبان رد صلاحیت نشوند و آزادی و سلامت انتخابات تأمین و تضمین گردد. در غیر صورت دلیلی برای حضور در انتخاباتی غیر دموکراتیک وجود ندارد تا به نامزدهایی رأی بدهم که هیچ پیوند فکری، طبقاتی، سیاسی و فرهنگی با آنها برایم وجود ندارد و در مجلس در نهایت علیه طبقۀ متوسط، منافع ملی و پیشبرد اصلاحات ساختاری و بنیادین، قانون وضع خواهند نمود.

۲. میزان مشارکت عمومی در انتخابات اسفندماه را چگونه ارزیابی می کنید؟ تفاوت انتخابات پیش رو با دوره های قبل چیست؟

موج بسیار گستردۀ انتخابات سال ۹۶ به چنان در بسته ای برخورد کرد و دکتر روحانی در فضای کلان سیاسی چنان اشتباهات استراتژیکی داشت که حتی قشر حامی وی نیز رغبت خویش به شرکت مجدد در انتخابات را از دست داده اند تا چه رسد به عموم مردم. پیش از این در سلسله یادداشت هایی نوشته بودم که جامعه منتظر امواج قدرتمندی از سوی هستۀ سخت حاکمیت است که نوید و امید بدهد که تا کنون هیچ موجی از سوی هستۀ سخت قدرت به جامعه ارسال نشده. اگر وضع به همین منوال ادامه پیدا کند طبقۀ متوسط مشارکت بسیار پایینی خواهد داشت و طبقات فرو دست نیز جذب پوپولیسم خواهند شد. در نهایت نرخ مشارکت شاید از نرخ مشارکت مجلس هفتم و نهم نیز پایین تر باشد.

۳. آینده اصلاحات را در انتخابات پیش رو چگونه می بینید؟ و پیشنهادتان به جبهه اصلاحات برای این انتخابات چیست؟

جبهۀ اصلاحات در بعد کلان و محلی هر دو دچار نارسایی های شدید است. تحلیل های انتخاباتی سال ۹۴ و ۹۶ درست از آب در نیامد و هزینه های هنگفتی به سرمایه های این جبهه تحمیل نمود. مضاف بر آن شورای سیاست‌گذاری در استان بوشهر همچون بسیاری دیگر از نقاط کشور اشتباهات فاحش و سرمایه سوزی در بستن لیست های امید مجلس و شوراها داشت که در نهایت به شکاف های درونی این جبهه انجامید. از این مسئله بغرنج تر عدم تلاش سران اصلاحات برای حل و کاهش این اختلافات است. استغنا ورزیدن سران جبهه اصلاحات، بدنه را بیش از پیش مأیوس و عصیان زده نموده که در نهایت راه ائتلاف را دشوار می کند. اصلاحات در فضای انتخاباتی پیشرو برای ترمیم وجهه اش راه دشواری هم سنگ گرفتن تأیید صلاحیت برای نامزدهای درجه یک خود دارد؛ خوشمزه آنجاست که اساساً تحرکی هم در این زمینه دیده نمی شود.

۴. انتخابات در بوشهر را چگونه ارزیابی می کنید؟نمایندگان کنونی استان، توانِ بسیجِ پایگاه رای خود را دارند یا بخاطر افول محبوبیت و نوع عملکرد به مشکل بر میخورند؟ شانس حضور مجددکدام نماینده را بیشترمیدانید؟

انتخابات سال ۹۴ تحت تأثیر سرمایه های گستردۀ اصلاح طلبان برگزار شد. افول آن سرمایه در نهایت به افول بدنۀ حامی، پایگاه اجتماعی و تودۀ رأی دهنده ای خواهد انجامید که به دعوت خاتمی به لیست امید در سراسر کشور رأی دادند. لذا منهای اصلاح طلبان کلیۀ نمایندگانی که از لیست های امید به مجلس راه یافته اند در بسیج دوبارۀ پایگاه رأی خویش یا ناکام خواهند ماند و یا بخش بسیار نازک و لاغری از آن آرا را جذب خواهند کرد. سعادت و خدری بسیار بعید است که بتوانند در این دوره رأی قابل ملاحظه ای کسب کنند به ویژه که رقیبان سرسختی نیز در برابر آنان قد علم کرده اند.

۵. نقش مسائل قومی را در بوشهر چگونه ارزیابی می کنید؟ بر حسب تجارب قبلی انتخابات در بوشهر را بیشتر تحت تاثیر مسائل قومی می دانید یا سیاسی؟ در این دوره چطور؟

قبل از مسائل قومی آنچه در بوشهر نگران کننده است افول نرخ مشارکت طبقۀ متوسط از یک سو و برخاستن موج سهمگین پوپولیسم از سوی دیگر است. مسائل قومی بنا به تجربه در نهایت در بوشهر اگر نرخ مشارکت بالا باشد چندان تأثیرگذار ظاهر نمی شود و در دل نگرش های سیاسی جذب و حل می شود. اما در نرخ های مشارکت پایین آراء قومی(مثل بوشهری-برازجانی، گناوه ای-دیلمی و یا بومی-غیر بومی و یا خرده قومیت های ساکن در شهرها) می تواند بر نتیجۀ نهایی آرا تأثیر گذار ظاهر شود.

۶. پیروز انتخابات را کدام جریان می دانید؟ آیا یک مجلس جوان انقلابی و آتش به اختیار صحنه سیاسی کشور راتغییر می دهد؟

اگر رد صلاحیت های شورای نگهبان در این دوره هم بی حساب و کتاب و شبیه به قلع و قمع دیگر انتخابات باشد، این انتخابات هیچ پیروزی نخواهد داشت. مجالس هفتم تا دهم کپی از هم بوده اند و آنچه در نهایت نصیب این مملکت شده چیزی جز ناکامی مطلق در توسعۀ ایران نبوده. این سبک انتخابات برگزار کردن آخر چه پیروزی می تواند داشته باشد؟ آتش به اختیاران و جوانان دو آتشه انقلابی که نام های جدید برای «راست افراطی» محسوب می شود، نه تنها راه حل نیستند که خودشان و طرز تفکرشان بخشی از مشکلات این مملکت است. خون به خون شُستن محال است. جوانگرایی به سن نیست، هنگامی که ادبیات و کلام و منش آنها کپی برابر با اصل نسل قبلشان است و همچنان بر انحصارگرایی، عقلانیت ستیزی، ایدئولوژیک اندیشی، تک صدایی، آزادی گریزی، امنیتی دیدن کلیۀ جوانب زندگی جمعی، تأکید بر حذف و طرد و حصر و زندان و عدم درک درست منافع ملی تکیه دارند، حضورشان در قدرت فرجامی جز ویرانی بیشتر برای این مملکت نخواهد داشت.

نظرات

تیتردو

در حوزه دشتي و تنگستان
سرویس خبر جامعه آنلاین: عصر امروز محمدحسین بکمی در گفتگو با جامعه آنلاین خبر اعلام نامزدی اش برای انتخابات مجلس را تایید کرد. لینک کوتاه:
آرشیو

مقالات

حمید موذنی
عشق در سالهای وبا
حمید موذنی
درس های سریال تاج و تخت
سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
حامد داراب
چرا داریوش آشوری روشنفکر است؟
محمدمهدی اردبیلی
غذا و وسوسه‌های شیطان
اسلاوی ژیژک
وقتی گزینه‌هایِ پیش‌ِ رو یکی از یکی بدترند
میشل فوکو
قدرتِ مقاومت‌کردن
حسام سلامت
در نقد اسطوره‌ی مردمِ همیشه خوب
حسین باقری
«فرو رفتنِ کلمه در فعلنِ پهلوها»
فرشاد پارسیان
حقوق و اخلاق در آرا بنتام
امیر محقق
۷ کتاب با موضوع «شهر» که باید بخوانیم
سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
ساره واعظی لقب
«آبی یا صورتی»؟
آتنا مرکزی
نقش زنان در افزایش سرمایه های اجتماعی
آتنا مرکزی
خشونت علیه زنان: خشونت علیه جامعه
ملوین کانر
فرهنگ جوانان امروز ستایندۀ مرگ است
سمیرا بهزادی
فتوت ایرانی در دوره ایلخانی
محسن رنانی
فردا اول خلقت است
حمیدموذنی
یازدهم سپتامبر مبدا جهان جدید
ناصر فکوهی ۶۶
پیکان: ظهور و سقوط یک «افتخار ملی»
آتنا مرکزی
تبعیض جنسیتی در کابینه دوازدهم
مهدی یسری
مفهوم برنامه ریزی فرهنگی
ستاره تناور
مدنیت،شهروندی و کنش های معطوف به اخلاق
محمد رضا فولادی
چرخه حیات تروریسم جهادی در خاورمیانه
کیتی رویف
نویسندگان بزرگ چطور با مرگ زندگی کردند؟
محسن رنانی
جوانه‌های بلوغ در شمالِ جنوب
محمد فاضلی
کلنگ‌ها را غلاف کنید
نسرین ریاحی
مرزها در گام معلق لک لک ها
علی آتشی
جایی میان رمانس و خشونت
درک تامپسون
خودتان باشید
مهتا بذرافکن
چرا آب در ایران امنیتی شد؟
مسعود نیلی
در ضرورتِ کینه‌زدایی از سیاست
محمد فاضلی
باید خشمگین باشیم: بحران محیط زیست
تونی جات
از تاریخ چه آموخته‎ایم؟ احتمالاً هیچ
بهروز غریب‌پور
معلق در فضا
آتنا مرکزی
سهم زنان از امید
زیگمونت باومن
سلامتی و نابرابری
حمید موذنی
استاد ایرانی و آسیب شناسی چاپلوسی اجتماعی در ایران
اولریش بک و الیزابت بک‌گرنشایم
آشوب جهانی عشق
 
مصطفی ملکیان
در مصائب فقدان گفت و گو
آرشیو