ads1
ads3
تغییر رنگ سایت

شبکه های اجتماعی جامعه

آرشیو
آرشیو
آرشیو
Print This Post

مردم را نمی‌شود مقصر اصلی شمرد


از اواسط اسفندماه سال گذشته، تا همین هفته‌ی اخیر، بوشهر نسبت به دیگر مناطق کشور وضعیت بهتری در مواجهه با بحران کرونا داشت. بوشهر برای هفته‌ها وضعیتی سفید داشت و هم‌چنین آخرین استانی بود که بیمار کرونا مثبت در آن تشخیص داده شد.

عده‌ی بسیاری مراقبت‌های مردم و کنترل مسیر عبور و مرور شهری را علت این امر دانسته و نقش اصلی را در شکل‌گیری این وضعیت به مردم می‌دادند.
اما در هفته‌های اخیر افزایش تعداد مبتلایان حکایت از وضعیتی دارد که در مرز هشدار است و روز به روز بحرانی‌تر می‌شود. وضعیتی که نگرانی مردم را هر روز بیشتر می‌کند و آن‌ها را در تنگنایی میان ضروریات زندگی و ترس از کرونا قرار می‌دهد.
در این نگرخواهی تلاش کردیم به‌جای آن‌که به سراغ کارشناسان و صاحب‌نظران برویم، بیشتر از شهروندان بپرسیم. چرا که نظر آن‌ها درک بی‌واسطه و مستقیم‌تری از فضای عمومی جامعه در اختیار ما می‌گذارد.

عبدالمحمد شعرانی

۱. در حالی که استان بوشهر از اسفندماه وضعیت خوبی نسبت به دیگر مناطق کشور داشت، آمارهای هفته اخیر، حکایت از افزایش تصاعدی مبتلایان به ویروس کرونا دارد. به نظر شما علت این افزایش آمار چیست؟

شاید اصلی ترین دلیل ، انجام گسترده و بیشتر تست و اضافه کردن کیت های آزمایشی باشد . بخشی هم این است که مردم نسبت به گذشته مقداری در رعایت کردن نکات بهداشتی خسته شده اند و امروز می بینیم آمار روز به روز در حال بالا رفتن است .

۲. به نظر شما متولیان رسمی در این زمینه چقدر مقصرند؟ مسئولیت دولت و مدیران استانی در این وضعیت چیست؟

من متولیان استانی را بی تقصیر می دانم . وقتی ستاد ملی کرونا مصوباتی می کند استان ملزم به انجام آن است .
مدیر استانی هم که بتواند اعتراضی کند ما الحمدلله نداریم!
یکی از اصلی ترین دلایل ایجاد موج دوم ، عجله در کاهش فاصله گذاری اجتماعی بود.
می گفتند باید فکر نان مردم بود اما وقتی مردم جانی نداشته باشند ،نان برایشان چه سودی دارد .

۳. بسیاری از بی‌مبالاتی مردم گلایه می‌کنند و عده‌ای دیگر مردم را ناگزیر به حضور در جامعه می‌دانند. به‌نظر شما سهم مردم در ایجاد شرایط جدید که به افزایش تعداد مبتلایان انجامیده است، چقدر است؟

مردم را نمی شود مقصر اصلی شمارد . شما نگاه کنید مردم گناوه قابل تقدیر و تحسین بودند در اولین روزهای شیوع ویروس کوید ۱۹ با راه انداختن کمپین مغازه های خود تعطیل کردند آن هم در ایام نوروز که پردرآمد ترین فصل سال براشون بود .
همین مردم بودند در بندر دیر ما که منبع آب و صابون مایع در بازار نصب می کردند جهت استفاده مردم .
بخشی هم از مردم بله متاسفانه رعایت نمی کنند و مسئله را ساده گرفته اند و شاید ساده گرفتن آن ها ریشه در اعتماد به دولت در اجرای پروتکل های بهداشتی باشد .

۴. راهکار پیشنهادی شما برای گذار از این وضعیت چیست؟ به نظر شما هفته‌های آینده بحران کرونا در بوشهر مدیریت می‌شود یا با افزایش تعداد مبتلایان بوشهر نیز همچون استان‌های شمالی وضعیتی خطرناک پیدا می‌کند؟

روزهای سختی برای جامعه است استرس جان و استرس نان !
برگشت مجدد به سخت گیری فاصله گذاری اجتماعی یکی از راه های گذر این بیماری است . کاری که کشورهای دیگر انجام دادند و در حال نتیجه گرفتن هستند و شروع پیک دومی نداشتند .
بوشهری ها مردم بی تفاوتی نسبت به زندگی شون نیستند و من فکر می کنم ان شاءالله به روزهای بهتر بر خواهیم گشت .
علم هم می گوید پاندمی ها در روزگار حاضر عمر طولانی نخواهد داشت .
و امید که دولت هم متوجه اشتباه خود در اینکه راهکار ایمنی جامعه ای است دست بردارد و در قبال سلامت شهروندان مسئولیت بیشتری از خود نشان دهد . می کند استان ملزم به انجام آن است .
مدیر استانی هم که بتواند اعتراضی کند ما الحمدلله نداریم!
یکی از اصلی ترین دلایل ایجاد موج دوم ، عجله در کاهش فاصله گذاری اجتماعی بود.
می گفتند باید فکر نان مردم بود اما وقتی مردم جانی نداشته باشند ،نان برایشان چه سودی دارد

اخبار مرتبط
نظرات

تیتردو

حمید موذنی
ویروس کرونا بیش از همه‌ی اعضای بدن، به سراغ دست‌ها‌یمان رفته است. بیش از هرچیز رعایت روش‌های بهداشتی و علی‌الخصوص شستن‌دست‌ها ضرورت پیدا کرده است. حتی پیام‌های تبلیغاتی مربوط به دست هاست: «دست ها را بیست ثانیه و به صورتی دقیق بشوئید» فروید ظاهرن به دلیل انتقال ویروس از دست هااست که ترس ما بیش‌تر […]
آرشیو

مقالات

اسلاوی ژیژک
به برهوتِ ویروسی (وایرال) خوش آمدید
محمد غمخوار
رفتار دوگانه کرونا در بوشهر
علی شیخ زاده
استندآپ کمدی و طنز در دنیای مدرن
احمدزیدآبادی
مجلس یازدهم؛ پدیده‌ای نوظهور؟
پدرام باقری
دو نکته درباره قتل رومینا
راضیه اشعثی
ما بر مخروبه ای از بنیان های زیستی نشسته ایم!!!
ایرن واعظ‌زاده
کامو و مفهوم عدالت
مبین کرباسی
هزارمیلیارد تومان کجاست؟
یاشار تاج‌محمدی
در سوگِ خویش‌کاران (تاملاتی در پروژه‌یِ فکریِ شاهرخِ مسکوب)
هانا موسوی
“جهان مد و کالا شدگی زنان “
مرتضی رضایی
به وقت تتلو… به وقت شجریان… به وقت گوگوش
اسلاوی ژیژک
پاندمیک؛ کرونا جهان را تکان می‌دهد
غزال ساکی
نقد فمینیستی شاهنامه
سید مسعود حسینی
نگاهی به “بیمار در بیمارستان”
آلن بدیو
در مورد وضعیتِ اپیدمی
اسلاوی ژیژک
ما گونه‌ای هستیم که به حساب نمی‌آید
نعمت الله فاضلی
به خانه برمی‌گردیم اما به کدام خانه؟
جواد کاشی
مرگ دورِهَم عروسی است
حمید موذنی
جهان و کرونا: امروز و فردا
روزبه آقاجری
میراث زنده یک مبارز سوسیالیست
امیر ارسلان ادیب
چه‌کسی در خانه نمی‌ماند؟
امین بزرگیان
بوردیو و خرید در مواقع اضطراری
مهسا اسدالله‌نژاد
نیروی چشم‌های خیره مردم
پدرام باقری
ما در وضعیتِ بی‌دولتی قرار گرفته‌ایم
امیر ادیب
دختران خیابان انقلاب و رهاسازی نیروی «امتناع»
جان ام بری
چگونه آنفلوآنزای دهشتناکِ ۱۹۱۸ در سراسر آمریکا شیوع یافت؟
پدرام باقری
دو نکته درباره پرسش و پاسخ در سنای آمریکا
سید مسعود حسینی
کورونا و کورا – مرگ و پروا
مهسا اسدالله‌نژاد
کرونا و دو مسئله‌ی «غیرطبیعیِ» آن
امیر ارسلان ادیب
آپارتاید کارگری
مصطفی مهرآیین
نابود کردن فرآیندها،نابود کردن زندگی و تولید خشونت
نوید کلهرودی
شرحی بر کتاب اندیشیدن و ملاحظات اخلاقی از هانا آرنت
سعید ربیعی
انقلاب لهستان: لخ‌والسا و اتحادیه‌ی کارگری
حمید موذنی
عشق در سالهای وبا
حمید موذنی
درس های سریال تاج و تخت
سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
حامد داراب
چرا داریوش آشوری روشنفکر است؟
محمدمهدی اردبیلی
غذا و وسوسه‌های شیطان
اسلاوی ژیژک
وقتی گزینه‌هایِ پیش‌ِ رو یکی از یکی بدترند
میشل فوکو
قدرتِ مقاومت‌کردن
آرشیو