ads1
ads3
تغییر رنگ سایت

شبکه های اجتماعی جامعه

آرشیو
آرشیو
آرشیو
Print This Post

ضرورت برنامه‌ریزی برای آینده


از اواسط اسفندماه سال گذشته، تا همین هفته‌ی اخیر، بوشهر نسبت به دیگر مناطق کشور وضعیت بهتری در مواجهه با بحران کرونا داشت. بوشهر برای هفته‌ها وضعیتی سفید داشت و هم‌چنین آخرین استانی بود که بیمار کرونا مثبت در آن تشخیص داده شد.

عده‌ی بسیاری مراقبت‌های مردم و کنترل مسیر عبور و مرور شهری را علت این امر دانسته و نقش اصلی را در شکل‌گیری این وضعیت به مردم می‌دادند.
اما در هفته‌های اخیر افزایش تعداد مبتلایان حکایت از وضعیتی دارد که در مرز هشدار است و روز به روز بحرانی‌تر می‌شود. وضعیتی که نگرانی مردم را هر روز بیشتر می‌کند و آن‌ها را در تنگنایی میان ضروریات زندگی و ترس از کرونا قرار می‌دهد.
در این نگرخواهی تلاش کردیم به‌جای آن‌که به سراغ کارشناسان و صاحب‌نظران برویم، بیشتر از شهروندان بپرسیم. چرا که نظر آن‌ها درک بی‌واسطه و مستقیم‌تری از فضای عمومی جامعه در اختیار ما می‌گذارد.

غلامرضا ایزدپناهی

۱. در حالی که استان بوشهر از اسفندماه وضعیت خوبی نسبت به دیگر مناطق کشور داشت، آمارهای هفته اخیر، حکایت از افزایش تصاعدی مبتلایان به ویروس کرونا دارد. به نظر شما علت این افزایش آمار چیست؟

۱_در اپیدمی‌ها هم مانند بسیاری از امور، قانون احتمالات حاکم است. از آنجایی‌ که بوشهر منشأ بیماری نبوده، پس ناقلان بیماری می‌بایست از جای دیگری وارد بوشهر شوند. بر حسبِ اتفاق و احتمال، در ابتدای امر، کسانی که به بوشهر آمدند حامل ویروس نبودند.
۲_به سبب شرایط خاص ایران، بر خلافِ عرف موجود جهانی که؛ بندرها محل تردد افراد، اقوام و ملیت های گوناگون است، مدت هاست که بوشهر در انتهای مسیر قرار گرفته و گذر و رفت و آمد به آن کمتر صورت می گیرد. این موضوع گرچه به زیان تجارت و درآمد و رفاه مردم بوده و هست، ولی در این مورد اندکی به نفع بوشهر شد و مانع از ورود سریع و همه جانبه‌ی کرونا به این شهر و استان شد. هین موضوع در مورد روستاهای پرت و دورافتاده هم صادق اشت.
۳_با گذست زمان احتمال وقوع نیز افزایش می یابد. همه گیر شدن بیماری در اکثر نقاط کشور، همراه با عدم کنترل و یا کنترل ناقص ورودی‌های استان و شهر باعث افزایش دیرهنگام و آهسته بیماری شد.
۴_جمعیت استان نیز چندان زیاد نیست؛ حدود ۴۸ نفر در هر کیلومتر و جمعیت شهر بوشهر هم اندکی بیش از ۲۰۰ هزار نفر. این موضوع (تعداد در واحد سطح) باعث تماس کمتری بین افراد می‌گردد.
۵_مردم در ابتدای امر با جدیت بیشتری با موضوع برخورد می کردند و متولیان نیز به همین شکل (بستن و تعطیل نمودن دکان ها و ادارات).
مجموع این موارد باعث شد که در اوایل شیوع بیماری، استان و شهر بوشهر آمار مناسب و یا خوبی نشان دهد و اوج (پیک) بیماری در بوشهر با تأخیر صورت بپذیرد

۲. به نظر شما متولیان رسمی در این زمینه چقدر مقصرند؟ مسئولیت دولت و مدیران استانی در این وضعیت چیست؟

۱_قطعاً متولیان رسمی در این زمینه مقصر هستند. پس از اندک زمان اولیه که از ترس و یا زیر فشار افکار عمومی، کنترل نسبی ورودی‌ها و بستن مغازه‌ها گذشت، مسؤلان با موضوع علمی برخورد نکردند و فریب آمار پایین مبتلایان را خوردند و ورودی‌ها را باز نمودند. برای نمونه؛ در نخستین لحظات باز کردن ورودی شهر، ترافیک خودروها از برج مقام به چغادک رسید.
۲_دولت و مدیران استانی باید موضوع بیماری را بسیار جدی تلقی کنند و برای مقابله طولانی مدت با آن برنامه‌ای مُدون تهیه نمایند، نه اینکه منتظر بمانند تا اگر تعداد تلفات خیلی زیاد شد، آن‌وقت تصمیم بگیرند.

۳. بسیاری از بی‌مبالاتی مردم گلایه می‌کنند و عده‌ای دیگر مردم را ناگزیر به حضور در جامعه می‌دانند. به‌نظر شما سهم مردم در ایجاد شرایط جدید که به افزایش تعداد مبتلایان انجامیده است، چقدر است؟

۱_مردم نیز موضوع را جدی نگرفتند. البته در این مورد سهم مردم کمتر از مسئولان دولتی است، چرا که در اینجا مردم بیشتر تابع دولت‌اند تا مؤثر در تصمیم گیری.
۲_علاوه بر آن، از مردم عادی و حتی سطوح بالاتر، انتظار نمی رود که با چنین مشکلی با دیدی علمی برخورد کنند. به ویژه زمانی که می بینند این بیماری در شهرشان تلفات چندانی نداشته، آن را جدی نگرفتند.
۳_بسیاری از مردم ناگزیر به حضور در جامعه هستند، ولی این حضور می تواند با رعایت برخی دستورالعمل‌ها به گونه‌ای باشد که با کمترین آسیب به خود و دیگران همراه شود.
۴_اگر نگوییم اکثریت، ولی بخش وسیعی از مردم بی مبالات اند. بسیاری حتی از زدن یک ماسک هم خودداری می کنند.
_برای خریدهای غیرضروری تجمع می کنند.
_ساعت خریدشان را تنظیم نمی کنند.
_برای خرید نان، سبزی، میوه و یا حضور در اداره، بانک، پست خانه و … مطلقاً فاصله مناسب را رعایت نمی کنند.
_اگر پروتکل‌های بهداشتی رعایت نگردد، انتشار بیماری‌های ویروسی حتی از تصاعد هندسی هم فراتر می‌رود و به گونه ای انفجاری صورت می گیرد. و از آنجایی‌ که دوره کمون این بیماری بیش از ده روز است، لذا هر فرد ممکن است ناقل باشد ولی نداند. مردم از این موضوعات یا کم اطلاع‌اند و یا نسبت به آن بی‌توجه‌اند.

۴. راهکار پیشنهادی شما برای گذار از این وضعیت چیست؟ به نظر شما هفته‌های آینده بحران کرونا در بوشهر مدیریت می‌شود یا با افزایش تعداد مبتلایان بوشهر نیز همچون استان‌های شمالی وضعیتی خطرناک پیدا می‌کند؟

راهکار:
۱_عدم اعلام وضعیت سفید و پخش برنامه‌های مرتب و ویژه از تلویزیون و آگاهی بخشی مدام به شنوندگان و بینندگان.
۲_تدوین واحدی درسی در مورد بیماری کوید۱۹ و قرار دادن آن در دروس دانش آموزان و دانشجویان و پخش گسترده آن از راهِ فضای مجازی و اختصاص نمره برای آن از طریق گرفتن آزمون (مانند هر درس دیگر).
۳_تبعیت مدیران و تصمیم گیرندگان دولتی از دستورات پزشکان متولی این اپیدمی.
۴_کنترل دائمی ورودی و خروجی استان ها.
۵_تولید و پخش وسیع ماسک و انواع دستکش بهداشتی و مواد ضدعفونی کننده استاندارد با بهای ارزان.
۶_اجباری نمودن استفاده از ماسک در خارج از خانه برای همه.
۷_کادرهای درمانی خسته و فرسوده شده اند. تقویت (افزایش تعداد) و پشتیبانی (مالی و روانی) و کاهش ساعات کار کادرهای درمانی.
۸_افزایش مکانات و تجهیزات مورد نیاز کادرهای درمانی (لباس، ماسک، دستگاه تشخیص ویروس، دستگاه‌های اکسیژن، ونتیلاتور و …).

۹_تدارک و آماده‌سازی چند تیم برای ضدعفونی نمودن اماکن و یا خانه هایی که بیمار یا بیمارانی کرونایی در آنجا بوده و یا نگهداری می شوند.
۱۰_نوبت بندیِ کارمندان و کارکنان اداره‌ها.
۱۱_تهیه و به کارگیری امکاناتی در اداره‌ها، مؤسسات، بیمارستان ها، داروخانه ها، مطب پزشکان، متروها، اتوبوس ها و … برای ایجاد فاصله فیزیکی مناسب بین هر مراجعه کننده با هم، مراجعین با سرویس دهندگان و مسافران باهم.
۱۲_دسته‌بندی فروشگاه‌ها در گروههای مشترک و نوبت بندیِ آنها در روزهای مختلف هفته.
۱۳_ایجاد فاصله مناسب بین خریداران نان در نانوایی‌ها.
۱۴_تعطیلی مجالس عقد و عروسی و عزاداری و مساجد، مکان های زیارتی، سیاحتی، سمینارها و گردهمایی‌های مشابه، نگشودن مدارس و دانشگاه‌ها حتی در اول سال تحصیلی (مهر ماه) به سبب امکان اوج گیری بیماری همراه با کاهش دما.
_کرونا در هفته های آینده حرکت سینوسی خواهد داشت و در صورت کم توجهی مردم به اصول بهداشتی و پیشگیری و عدم توجه کافی مسئولان و عدم جدیت و نداشتنِ برنامه ای مشخص از سوی آنان، ممکن است دوباره با اوج گیری آن مواجه گردیم

۱۶_ضدعفونی نمودن هر روزه بیمارستان ها، درمانگاهها، داروخانه ها، مطب پزشکان، پستخانه ها، دفاتر خدمات پستی، بانک ها، و کلیه مراکز و مکان های پر آمد و شد و تجمع مردم.
۱۷_اجبار به زدنِ ماسک جهت ورود به این مکان ها و کنترل انجام این کار.
۱۸_نصب تابلو دیجیتالِ هشدار دهنده‌ی گویا در مکان های فوق، با این هشدار که؛ ماسک بزنید. و فاصله را رعایت کنید!

اخبار مرتبط
نظرات

تیتردو

حمید موذنی
ویروس کرونا بیش از همه‌ی اعضای بدن، به سراغ دست‌ها‌یمان رفته است. بیش از هرچیز رعایت روش‌های بهداشتی و علی‌الخصوص شستن‌دست‌ها ضرورت پیدا کرده است. حتی پیام‌های تبلیغاتی مربوط به دست هاست: «دست ها را بیست ثانیه و به صورتی دقیق بشوئید» فروید ظاهرن به دلیل انتقال ویروس از دست هااست که ترس ما بیش‌تر […]
آرشیو

مقالات

اسلاوی ژیژک
به برهوتِ ویروسی (وایرال) خوش آمدید
محمد غمخوار
رفتار دوگانه کرونا در بوشهر
علی شیخ زاده
استندآپ کمدی و طنز در دنیای مدرن
احمدزیدآبادی
مجلس یازدهم؛ پدیده‌ای نوظهور؟
پدرام باقری
دو نکته درباره قتل رومینا
راضیه اشعثی
ما بر مخروبه ای از بنیان های زیستی نشسته ایم!!!
ایرن واعظ‌زاده
کامو و مفهوم عدالت
مبین کرباسی
هزارمیلیارد تومان کجاست؟
یاشار تاج‌محمدی
در سوگِ خویش‌کاران (تاملاتی در پروژه‌یِ فکریِ شاهرخِ مسکوب)
هانا موسوی
“جهان مد و کالا شدگی زنان “
مرتضی رضایی
به وقت تتلو… به وقت شجریان… به وقت گوگوش
اسلاوی ژیژک
پاندمیک؛ کرونا جهان را تکان می‌دهد
غزال ساکی
نقد فمینیستی شاهنامه
سید مسعود حسینی
نگاهی به “بیمار در بیمارستان”
آلن بدیو
در مورد وضعیتِ اپیدمی
اسلاوی ژیژک
ما گونه‌ای هستیم که به حساب نمی‌آید
نعمت الله فاضلی
به خانه برمی‌گردیم اما به کدام خانه؟
جواد کاشی
مرگ دورِهَم عروسی است
حمید موذنی
جهان و کرونا: امروز و فردا
روزبه آقاجری
میراث زنده یک مبارز سوسیالیست
امیر ارسلان ادیب
چه‌کسی در خانه نمی‌ماند؟
امین بزرگیان
بوردیو و خرید در مواقع اضطراری
مهسا اسدالله‌نژاد
نیروی چشم‌های خیره مردم
پدرام باقری
ما در وضعیتِ بی‌دولتی قرار گرفته‌ایم
امیر ادیب
دختران خیابان انقلاب و رهاسازی نیروی «امتناع»
جان ام بری
چگونه آنفلوآنزای دهشتناکِ ۱۹۱۸ در سراسر آمریکا شیوع یافت؟
پدرام باقری
دو نکته درباره پرسش و پاسخ در سنای آمریکا
سید مسعود حسینی
کورونا و کورا – مرگ و پروا
مهسا اسدالله‌نژاد
کرونا و دو مسئله‌ی «غیرطبیعیِ» آن
امیر ارسلان ادیب
آپارتاید کارگری
مصطفی مهرآیین
نابود کردن فرآیندها،نابود کردن زندگی و تولید خشونت
نوید کلهرودی
شرحی بر کتاب اندیشیدن و ملاحظات اخلاقی از هانا آرنت
سعید ربیعی
انقلاب لهستان: لخ‌والسا و اتحادیه‌ی کارگری
حمید موذنی
عشق در سالهای وبا
حمید موذنی
درس های سریال تاج و تخت
سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
حامد داراب
چرا داریوش آشوری روشنفکر است؟
محمدمهدی اردبیلی
غذا و وسوسه‌های شیطان
اسلاوی ژیژک
وقتی گزینه‌هایِ پیش‌ِ رو یکی از یکی بدترند
میشل فوکو
قدرتِ مقاومت‌کردن
آرشیو