ads1
ads3
تغییر رنگ سایت

شبکه های اجتماعی جامعه

آرشیو
آرشیو
آرشیو
Print This Post

رضا نیک نژاد
گسترش ایدز؛ آموزش و پرورش

محمدرضا نیک نژاد

علی‌اکبر سیاری که د‌‌ر نشست معاون مد‌‌یرکل سازمان بهد‌‌اشت جهانی با معاونان آموزشی و بهد‌‌اشتی وزارت بهد‌‌اشت صحبت می‌کرد‌‌، با بیان این‌که یکی از مشکلات ما د‌‌ر زمینه اید‌‌ز، انتقال آن از طریق تماس جنسی است، گفت: «افزایش انتقال جنسی اید‌‌ز، بر ضرورت اطلاع‌رسانی عمومی د‌‌ر این حوزه تأکید می‌کند‌‌، چراکه باید‌‌ د‌‌ر این زمینه کار شود‌‌.»
در خبر تأکید شده است که گسترش کنونی بیماری در ایران پیامد موج سوم آن یعنی تماس جنسی است. نگرانی آنجاست که افزون بر دوبرابر شدن انتقال بیماری از راه تماس جنسی، چند سالی است که میانگین گسترش ایدز در جهان رو به کاهش است و تا اندازه زیادی کنترل شده، اما شوربختانه در ایران رو به افزایش است.
چند دهه مبارزه جهانی با ایدز و تجربه‌های برآمده از آن نشان می‌دهد که یگانه راه مهار و کنترل این بیماری آموزش است. آمارهای جهانی نشان می‌دهد که نزدیک ۵٠‌درصد از بیماران در بازه سنی ٢۵ تا ٣۵ سال‌اند و با به حساب آوردن ۵ تا ١٠‌سال دوره نهفته بیماری، اهمیت پیشگیری با آموزش و آگاه‌سازی نوجوانان دوچندان می‌شود. شمار فراوان این گروه سنی، آسیب‌پذیری بیشتر، نیاز فراوان به یاری‌رسانی پس از بیماری، آرمان‌گرایی و خوش‌بینی، آشنایی تازه با ویژگی‌های فیزیولوژیک بدن و از همه مهم‌تر پاکی نسبی از بیماری در گروه سنی ۵ تا ١۴ سال، آنها را برای آموزش از هر گروه دیگری سزاوارتر می‌کند. آموزش این گروه سنی در دو نهاد خانواده و مدرسه انجام‌پذیر است. اما بیشتر خانواده‌ها با این بیماری چندان آشنا نیستند و از سویی آغاز گفت‌وگو درباره راه‌های انتقال بیماری، پدر و مادرها را به لکنت زبان می‌اندازد. در بیشتر کشورهای پیشرفته، وظیفه آشناسازی نوجوانان با رفتارهای آمیزشی خطرناک برعهده آموزش و پرورش است. پیمان‌نامه‌های جهانی نیز کشورها را به آموزش راه‌های پیشگیری از ایدز فرامی‌خواند. برای نمونه در برنامه گسترده آگاه‌سازی عمومی سازمان ملل UNAIDS در‌ سال ١٩٩٩ می‌خوانیم: «وزارت آموزش و پرورش کشورها باید با همکاری انجمن‌های خانه – مدرسه و همیاری دانش‌آموزان، اطلاعات اجتماعی مربوط به بهداشت جنسی و ایدز را در برنامه‌های آموزشی خود بگنجانند. کودکان و نوجوانانی نیز که به مدرسه نمی‌روند باید به این اطلاعات و آموزش‌ها دسترسی داشته باشند.»
یکی از دردسرهای سامانه آموزشی ما، تابوهایی است که درباره مسائل جنسی وجود دارد. گفت‌وگو درباره رشد جسمی- جنسی همواره چه برای برنامه‌ریزان و چه برای آموزگاران دشوار بوده است. این دشواری‌ها، سن نوآموزان، چگونگی طرح رفتارهای بلوغ در کلاس و هراس از آشنایی زودهنگام آنها را در برمی‌گیرد. بخشی از این ترس به واکنش پدر و مادرها برمی‌گردد. دولت و نهادهای آن وظیفه امنیت جانی شهروندان را برعهده دارند. از این‌رو، برای تندرستی جامعه و شهروندانش باید با بسترسازی درخور، زمینه گفت‌وگو درباره این تابو را فراهم کنند و از برنامه درستی که پیش می‌برند، نهراسند. برای جلوگیری از واکنش پدر و مادرها می‌توان کلاس‌هایی برای گفت‌وگو با آنها فراهم و آنها را به اهمیت این برنامه‌ها آگاه کرد. دشواری دیگر بودجه است. آموزش و پرورش از پس هزینه‌های اجرای این برنامه برنمی‌آید. دولت باید بخشی از هزینه‌های پیشگیری در وزارت بهداشت را به نهاد آموزشی بدهد تا آنها را برای دستیابی به هدفی یکسان توانا سازد.
آموزش و پرورش باید روش‌های آشنایی با رشد جسمی- جنسی و پیشگیری ایدز را در برنامه‌های درسی خود گنجانده و برای آن کتاب و زنگ ویژه‌ای پیش‌بینی کند. کلاس‌های آشنایی آموزگاران با این بیماری را تشکیل دهد و چگونگی آموزش درونمایه کتاب را بیاموزاند. همچنین دانش‌آموزانی را آموزش دهد تا آنها بتوانند این درونمایه را به روش‌های گوناگون مانند سخنرانی، نمایش، بازی و …آموزش دهند. گسترش طرح‌های سازمانی و ساختاری- مانند یک معاونت برای پیشگیری از این بیماری، فراهم کردن زمینه مورد نیاز برای آگاه‌سازی پدر و مادرها از رشد روحی و جسمی فرزندان خود، آموزش روش‌های پیشگیری و برخورد با بیماران ایدزی و درگیر کردن دانش‌آموزان با راه‌های کامجویی دیگر مانند ورزش و هنرهایی مانند موسیقی، نمایش و…لازم است.
بی‌گمان این پیشنهادها می‌تواند بخشی از راه ‌حل‌ها در کنترل و پیشگیری ایدز در سامانه آموزشی باشد اما مهم‌تر از آن گوش سپردن و عملی‌سازی پیشنهادهای کارشناسان در راستای کاهش بیماری و کنترل آن است که شوربختانه تاکنون ناکام مانده است.

*آموزگار

منبع:شهروند

اخبار مرتبط
نظرات

تیتردو

حمید موذنی
گفت و گو از: سودابه زیارتی مردم بوشهر، مردمی مظلوم و آرام هستند. به‌نظر شما آیا این یک ویژگی مثبت و افتخارآمیز برای بوشهری‌هاست؟ این خصوصیت تا چه اندازه باعث آسیب این مردم شده؟ شما فکر نمی‌کنید این مظلومیت تا حد زیادی مردم را از همدلیِ عملی نسبت به یکدیگر دور کرده است؟(باتوجه به این‌که […]
آرشیو

مقالات

حمید موذنی
شجریران
غزال ساکی
روزنامه‌نگار حوزه‌ی جامعه و زنان
محمود بدیه
کلیسای گریگوری
حمید موذنی
توسعه بدون مطبوعات آزاد رخ نمی‌دهد
اسلاوی ژیژک
به برهوتِ ویروسی (وایرال) خوش آمدید
محمد غمخوار
رفتار دوگانه کرونا در بوشهر
علی شیخ زاده
استندآپ کمدی و طنز در دنیای مدرن
احمدزیدآبادی
مجلس یازدهم؛ پدیده‌ای نوظهور؟
پدرام باقری
دو نکته درباره قتل رومینا
راضیه اشعثی
ما بر مخروبه ای از بنیان های زیستی نشسته ایم!!!
ایرن واعظ‌زاده
کامو و مفهوم عدالت
مبین کرباسی
هزارمیلیارد تومان کجاست؟
یاشار تاج‌محمدی
در سوگِ خویش‌کاران (تاملاتی در پروژه‌یِ فکریِ شاهرخِ مسکوب)
هانا موسوی
“جهان مد و کالا شدگی زنان “
مرتضی رضایی
به وقت تتلو… به وقت شجریان… به وقت گوگوش
اسلاوی ژیژک
پاندمیک؛ کرونا جهان را تکان می‌دهد
غزال ساکی
نقد فمینیستی شاهنامه
سید مسعود حسینی
نگاهی به “بیمار در بیمارستان”
آلن بدیو
در مورد وضعیتِ اپیدمی
اسلاوی ژیژک
ما گونه‌ای هستیم که به حساب نمی‌آید
نعمت الله فاضلی
به خانه برمی‌گردیم اما به کدام خانه؟
جواد کاشی
مرگ دورِهَم عروسی است
حمید موذنی
جهان و کرونا: امروز و فردا
روزبه آقاجری
میراث زنده یک مبارز سوسیالیست
امیر ارسلان ادیب
چه‌کسی در خانه نمی‌ماند؟
امین بزرگیان
بوردیو و خرید در مواقع اضطراری
مهسا اسدالله‌نژاد
نیروی چشم‌های خیره مردم
پدرام باقری
ما در وضعیتِ بی‌دولتی قرار گرفته‌ایم
امیر ادیب
دختران خیابان انقلاب و رهاسازی نیروی «امتناع»
جان ام بری
چگونه آنفلوآنزای دهشتناکِ ۱۹۱۸ در سراسر آمریکا شیوع یافت؟
پدرام باقری
دو نکته درباره پرسش و پاسخ در سنای آمریکا
سید مسعود حسینی
کورونا و کورا – مرگ و پروا
مهسا اسدالله‌نژاد
کرونا و دو مسئله‌ی «غیرطبیعیِ» آن
امیر ارسلان ادیب
آپارتاید کارگری
مصطفی مهرآیین
نابود کردن فرآیندها،نابود کردن زندگی و تولید خشونت
نوید کلهرودی
شرحی بر کتاب اندیشیدن و ملاحظات اخلاقی از هانا آرنت
سعید ربیعی
انقلاب لهستان: لخ‌والسا و اتحادیه‌ی کارگری
حمید موذنی
عشق در سالهای وبا
حمید موذنی
درس های سریال تاج و تخت
سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
آرشیو