ads1
ads3
تغییر رنگ سایت

شبکه های اجتماعی جامعه

آرشیو
آرشیو
آرشیو
Print This Post

ما هم مردمانیم……..!

فرامرز اکباتانی

شب گذشته کاری پیش آمدکرد؛ با اینکه چندان حال و حوصله ای هم نداشتم؛اما ناچارشدم پشت فرمان نشسته و راهی‌ مقصدی درون شهری شوم؛ فکر نمی کردم طرح پولساز منع رفت و آمد پس از ساعت ۲۱( بخوانید حکومت نظامی) همچنان با افتخار دست در جیب مردم داشته باشد!
همچنان که در خیابان ساحلی شهر می راندم؛ ناگاه به تور گشت نامحسوس پلیس راهور دچار شدم تا گوشی دستم بیاید که آغایان از همه امکانات پایشی آشکار و پنهان خودشان بهره می برند؛ تا شدت عشق و علاقه ی خودشان را به حفظ سلامتی و شادابی جسم و جان ما رعایا به عالمیان نشان بدهند؛ و مدیونیم اگر بقدر کلمحُن بالبصری تصور کنیم که پشت این عشق و علاقه ی وافر؛ انگیزه های مادی هم غنوده باشد!
حاشا و کلا!
اما با همه اینها؛ از همین شب گذشته فکرم بسیار درگیر شده!
اینکه آیا این ویروس مدام در حال پیشرفت وتوسعه؛ تنها از ساعت ۲۱شب تا ۵ بامداد قابلیت نشر و پخش دارد؟
و آیا این ویروس پولساز؛ در وسایل حمل و نقل عمومی کلان شهر پایتخت ام القری؛ آنجا که ازدحام مردم ناچار و بیچاره؛ شعر صددانه یاقوت؛ بی نظم و ترتیب؛ نفس درنفس؛ یکجا نشسته را در ذهن کوفته و مضمحل ما تداعی می کند؛مراعاتمان می کند و به رفق و مدارا می گذراند؟
آیا حکومت نشینان بقدر چشم بر هم زدنی به این واقعیت ساده فکر کرده اند که جامعه ی امروز ایران درست مانند یک خانه ی کوچک؛ با اتاقهای بهم پیوسته است؟
آیا فکر کرده اند که داستان این ویروس مرگ آفرین هیچ فرقی نمی کند که من در بوشهر به تله ی دوربین های کاوشگر گرفتار شوم؛ یا شکار گشت نامحسوس شوم؛ و از آنطرف خیل بیچارگان؛ شعر صددانه یاقوت را بخوانند و گروه گروه به کام سیاه نیستی فرو بروند و مرگ را به اتاقهای دیگر این خانه ی بهم پیوسته صادر کنند!
آغایان بس کنید!
بیدار شوید!
دستهایتان را از جیب پاره پاره و از جگر شرحه شرحه ی اهالی خانه بردارید!
واکسن پدرومادر دار غیر صدقه ای به تعداد اهالی خانه بیاورید!
بی کم و کاست!
فکر نان کنید!
این راه خانه داری نیست!
اهالی خانه به چه زبانی بگویند؛ که شما بیدار شوید؟
والله این راهش نیست؛تا خیلی دیر نشده حرکتی خداپسندانه کنید!

اخبار مرتبط
نظرات

تیتردو

حمید موذنی
غزال ساکی /روزنامه‌نگار “عظمت یک ملت و پیشرفت اخلاقیش را می‌توان از روی رفتارش با حیوانات قضاوت کرد.” این جمله گاندی درباره رفتار با حیوانات و اشاره‌اش به عظمت وجودی انسان، ما را وامی‌دارد تا به جامعه و محیطی که در آن زیست می‌کنیم، نگاه ویژه‌ای داشته باشیم؛ چرا که طبق این تعریف میزان مدنیت […]
آرشیو

مقالات

غزال ساکی
زنان و مشارکت سیاسی
حمید موذنی
شجریران
غزال ساکی
روزنامه‌نگار حوزه‌ی جامعه و زنان
محمود بدیه
کلیسای گریگوری
حمید موذنی
توسعه بدون مطبوعات آزاد رخ نمی‌دهد
اسلاوی ژیژک
به برهوتِ ویروسی (وایرال) خوش آمدید
محمد غمخوار
رفتار دوگانه کرونا در بوشهر
علی شیخ زاده
استندآپ کمدی و طنز در دنیای مدرن
احمدزیدآبادی
مجلس یازدهم؛ پدیده‌ای نوظهور؟
پدرام باقری
دو نکته درباره قتل رومینا
راضیه اشعثی
ما بر مخروبه ای از بنیان های زیستی نشسته ایم!!!
ایرن واعظ‌زاده
کامو و مفهوم عدالت
مبین کرباسی
هزارمیلیارد تومان کجاست؟
یاشار تاج‌محمدی
در سوگِ خویش‌کاران (تاملاتی در پروژه‌یِ فکریِ شاهرخِ مسکوب)
هانا موسوی
“جهان مد و کالا شدگی زنان “
مرتضی رضایی
به وقت تتلو… به وقت شجریان… به وقت گوگوش
اسلاوی ژیژک
پاندمیک؛ کرونا جهان را تکان می‌دهد
غزال ساکی
نقد فمینیستی شاهنامه
سید مسعود حسینی
نگاهی به “بیمار در بیمارستان”
آلن بدیو
در مورد وضعیتِ اپیدمی
اسلاوی ژیژک
ما گونه‌ای هستیم که به حساب نمی‌آید
نعمت الله فاضلی
به خانه برمی‌گردیم اما به کدام خانه؟
جواد کاشی
مرگ دورِهَم عروسی است
حمید موذنی
جهان و کرونا: امروز و فردا
روزبه آقاجری
میراث زنده یک مبارز سوسیالیست
امیر ارسلان ادیب
چه‌کسی در خانه نمی‌ماند؟
امین بزرگیان
بوردیو و خرید در مواقع اضطراری
مهسا اسدالله‌نژاد
نیروی چشم‌های خیره مردم
پدرام باقری
ما در وضعیتِ بی‌دولتی قرار گرفته‌ایم
امیر ادیب
دختران خیابان انقلاب و رهاسازی نیروی «امتناع»
جان ام بری
چگونه آنفلوآنزای دهشتناکِ ۱۹۱۸ در سراسر آمریکا شیوع یافت؟
پدرام باقری
دو نکته درباره پرسش و پاسخ در سنای آمریکا
سید مسعود حسینی
کورونا و کورا – مرگ و پروا
مهسا اسدالله‌نژاد
کرونا و دو مسئله‌ی «غیرطبیعیِ» آن
امیر ارسلان ادیب
آپارتاید کارگری
مصطفی مهرآیین
نابود کردن فرآیندها،نابود کردن زندگی و تولید خشونت
نوید کلهرودی
شرحی بر کتاب اندیشیدن و ملاحظات اخلاقی از هانا آرنت
سعید ربیعی
انقلاب لهستان: لخ‌والسا و اتحادیه‌ی کارگری
حمید موذنی
عشق در سالهای وبا
حمید موذنی
درس های سریال تاج و تخت
آرشیو