ads1
ads3
تغییر رنگ سایت

شبکه های اجتماعی جامعه

آرشیو
آرشیو
آرشیو
Print This Post

لزوم ارتقای توانمندی زنان خانه‌دار

زنان خانه‌دار یکی از کاربران و استفاده کنندگان گسترده از شبکه‌های اجتماعی محسوب می‌شوند. با تغییر ساختار جامعه از روستایی به شهری، از خانه‌های ویلایی پرمراوده با همسایه‌ها به آپارتمان‌های تنگ، محدود و تنهای شهری و از زندگی پیدا و آسان‌تر با آشناها به زیستن پیچیده با غریبه‌های شهری تلاش شده از فناوری و فضای مجازی به عنوان میانجی در این تغییر ساختارها استفاده شود.

سکینه الماسی/نماینده عسلویه کنگان جم دیر،عضو فراکسیون زنان مجلس

گسترش دسترسی همگان به شبکه‌های اجتماعی، مجازی و افزایش تصاعدی ضریب نفوذ اینترنت در ایران و افزایش تعداد سایت‌ها، وبلاگ‌های زنان و پایگاه‌های اطلاع‌رسانی باعث شده تا کاربران توجه ویژه‌ای به این شبکه‌ها داشته‌ باشند. تاثیر شبکه‌های مجازی در زندگی افراد بر هیچ‌کس پوشیده نیست و همین موضوع لزوم بررسی تاثیر آن را آشکار می‌کند. در اصل تاثیر سن، جنس، تحصیلات، شغل و سایر ویژگی‌های فردی در استفاده کاربران از شبکه‌های اجتماعی جای تامل دارد. بر اساس بررسی‌های انجام شده ۸/۵۰ درصد از اعضای شبکه‌های اجتماعی را مردان و ۲/۴۹ درصد را زنان تشکیل می‌دهند. در این بین زنان خانه‌دار با ۲/۲۸ درصد بیشترین جمعیت کاربران شبکه‌های مجازی هستند. ابتدا باید نکته‌ای درباره ارتباط بین مفهوم کار و زنان خانه‌دار ارائه داد. هم اکنون در جامعه ما به نادرست معنا و مفهوم کار صرفا به کسب درآمد مالی محدود شده است. این در حالی است که در تعاریف گسترده از کار و اشتغال این چنین برآورد می‌شود که کار، انجام وظایفی نیازمند کوشش‌های فکری و جسمی با هدف تولید کالا یا ارائه خدمات و نیازهای انسانی است. در اصل خانه‌داری یا کار در خانه به دلیل تولید و ارائه خدمات فراوان همچون مدیریت منزل، تربیت و پرورش فرزندان، همسرداری و… یک شغل تمام عیار است و چه بسا از بسیاری از شغل‌های پر مشغله هم وقت‌گیرتر باشد.

زنان خانه‌دار، فعالان شبکه‌های مجازی

زنان خانه‌دار یکی از کاربران و استفاده کنندگان گسترده از شبکه‌های اجتماعی محسوب می‌شوند. با تغییر ساختار جامعه از روستایی به شهری، از خانه‌های ویلایی پرمراوده با همسایه‌ها به آپارتمان‌های تنگ، محدود و تنهای شهری و از زندگی پیدا و آسان‌تر با آشناها به زیستن پیچیده با غریبه‌های شهری تلاش شده از فناوری و فضای مجازی به عنوان میانجی در این تغییر ساختارها استفاده شود. در این شرایط گوشی‌های تلفن همراه در بهترین و بدترین لحظات با افراد شریک بوده و لحظه‌های زندگی را ثبت می‌کنند.امروزه زن خانه‌دار، دیگر با همسایه‌هایش غروب‌ها در حیاط منتظر نمی‌نشیند تا شوهرش از سرکار برگردد، بلکه ترجیح می‌‌دهد در شبکه‌های اجتماعی و پیام‌رسان‌ها گروه ساخته و از این طریق به مراوداتش بپردازد. با تغییرات اجتماعی کشورمان، نقش‌هایی که تا دیروز بار جنسیتی داشت، امروز در قالب مشابهت‌های فردی ظاهر شده است. در این حوزه شبکه‌های اجتماعی فارغ از نگاه ارزش‌داورانه مثبت یا منفی نقش فعال دارند. زن خانه‌دار از جامعه جدا نیست، اگر با همان تجهیزات فکری و عینک دیروز به جاده پیچیده و گنگ فضای مجازی قدم گذارد، بی شک ضربات جبران ناپذیر فراوان بر پیکر نحیف مدرن خویش و خانواده وارد می‌شود. زنان خانه‌دار نباید تصور کنند افراد، به‌ویژه مردان سودجوی نهان در زیر صورتک‌های مجازی به اندازه انسان‌های بی‌آلایش پیشین قابل اعتماد و مراوده هستند. در این شرایط می‌توان با بازبینی و غنی‌سازی اوقات زنان خانه‌دار در قالب طرح‌ها و برنامه‌های متعدد و متنوع در راستای فعالیت موثر این قشر تاثیرگذار در جامعه نقش اساسی ایجاد کرد.

تنهایی زنان و شبکه‌های اجتماعی

احساس تنهایی زن خانه‌دار، اولین و جدی‌ترین آسیبی است که خطرگزیدگی حریم و حرمت او را از طریق مارهای خوش خط و خال نهان در شبکه‌های مجازی اجتماعی تهدید می‌کند. در شبکه‌های مجازی افراد فرصت‌طلب و سودجو به اهمیت توجه به زنان پی برده و از همین ضعف فردی همسر و جامعه درباره توجه به زنان خانه‌دار استفاده می‌کنند و به این شکل طعمه‌های تنها و مغفول مانده را به دام می‌اندازند. با توجه به شرایط موجود می‌توان در اسرع وقت با تدوین برنامه‌های جدی، مطالعات هماهنگ و آموزش‌های گسترده از طریق رسانه ملی، نهاد آموزش و پرورش و سازمان شهرداری برای نجات خانواده‌های ایرانی از صدمات و آسیب‌های ناشی از فضای مجازی اقدامات اساسی انجام داد. شبکه‌های اجتماعی همچون شمشیر دولبه از اطلاعات، آسیب‌ها و مسائل گوناگون برخوردار است. با این تفاسیر باید در ارتقای بینش گزینش‌گر در خانواده‌ها به‌ویژه در بین زنان خانه‌دار از طریق آموزش تاثیرگذار بود. این مهم باید برای همگان به ویژه نسل جدید با آموزش از مقاطع ابتدایی تا دانشگاه ادامه داشته باشد. همچنین نهادها و سازمان‌های مربوطه همچون شهرداری‌ها، صدا و سیما و… می‌توانند در فرهنگسازی و نحوه به‌کارگیری صحیح این فضا به شکل همگانی تاثیرگذار باشند. هم اکنون عدم آگاهی از فعالیت‌ در فضای مجازی اکثر طبقات جامعه را با تبعات مختلف درگیر کرده است. در این شرایط طبقه متوسط به عنوان بسیط‌‌‌ترین طبقه اجتماعی ایران بیشتر در معرض آسیب‌های ناشی از به‌کارگیری شبکه‌های مجازی است. در واقع از وقتی این بینش شکل گرفت دیگر پدیده «مهربانی سایبری» عیان شده و قابل تشخیص بوده و به سادگی افراد فریفته نمی‌شوند. در فضای واقعی و توسعه مهربانی در جامعه باید با تقویت بنیان‌های اقتصادی بتوان شرایطی را فراهم کرد تا اعضای خانواده ساعات بیشتری را با هم بگذرانند که پدر و مادر خانواده ایرانی مجبور به ۱۲ یا ۱۵ساعت کار در شبانه‌روز نباشد.

زنان و تولیدات خانگی

با توجه به قابلیت‌ها و نیازهای زنان خانه‌دار می‌توان با توسعه شرایط کارآفرینی و افزایش تولیدات خانگی، ارتقای کسب درآمد خانوار و مشارکت زنان در جامعه اقدامات مناسب انجام داد. برای مثال زنان خانه‌دار این مرز و بوم می‌توانند با کسب مهارت‌های گوناگون همچون یادگیری زبان انگلیسی و کسب فنون ترجمه، آموزش انواع هنرها و صنایع دستی در تولید و توسعه ملی تاثیرگذار باشند. در این شرایط فرزند وقتی ببیند مادرش جز سرگرمی در شبکه‌های اجتماعی، ساعاتی را به مطالعه، ترجمه، نقاشی و… اختصاص می‌دهد به نسبت او نیز مفاهیم گوناگون از کار و اشتغال را می‌آموزد. در این شرایط نسل جدید مطالعه کردن و ساختن حتی یک بافتنی ساده را ارزش می‌داند، چون روح کار و اشتغال ارزشمند است. فرزندان تربیت‌شده با توجه و احترام به روح کار و اشتغال در آینده دیگر دغدغه و آرزوی آنها داشتن آخرین مدل‌ها گوشی تلفن همراه نیست، بلکه خریداری آخرین کتاب‌های منتشرشده و کسب مهارت‌های نوین جزو اولویت‌هایشان قرار می‌گیرد. در واقع نمی‌توان تنها دلیل خطرات یا آسیب‌ها در جامعه را فقط یک نفر و اقداماتش دانست. برای مثال نمی‌توان این چنین قلمداد کرد که اگر زن خانه‌دار کمتر در فضای مجازی فعالیت داشته باشد به نسبت مسائل و مشکلات در خانواده‌ها حل و فصل می‌شود، بلکه این طرز فکر چندان واقع بینانه و کارآمد نیست. اگر سیاستگذاران فرهنگی نیازهای مطلوب و جذاب دیگری را برای غنی‌سازی اوقات فراغت زن خانه‌دار ارائه دهند، آن وقت می‌توان امیدوار بود که شبکه‌های اجتماعی به عنوان یک فرصت در ارتقای آگاهی زنان تاثیرگذار هستند.

نظرات

تیتردو

جنوب استانها ؛
۱۲۰میلیارد دلار درامد چهارساله، قطب اقتصادی ایران و تنها یک صندلی سبز در بهارستان !!! ثروتی که پایه و اساس قدرت نیست. محمود منصوری خبرنگار و فعال سیاسی امروز حرف اول را در حوزه های مهم اقتصادی، استراتژیک ، پتانسیل ها و حتی نظامی حوزه ی جنوبی استان بوشهر که شامل شهرستان های جم، دیر، […]
آرشیو

مقالات

سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
حامد داراب
چرا داریوش آشوری روشنفکر است؟
محمدمهدی اردبیلی
غذا و وسوسه‌های شیطان
اسلاوی ژیژک
وقتی گزینه‌هایِ پیش‌ِ رو یکی از یکی بدترند
میشل فوکو
قدرتِ مقاومت‌کردن
حسام سلامت
در نقد اسطوره‌ی مردمِ همیشه خوب
حسین باقری
«فرو رفتنِ کلمه در فعلنِ پهلوها»
فرشاد پارسیان
حقوق و اخلاق در آرا بنتام
امیر محقق
۷ کتاب با موضوع «شهر» که باید بخوانیم
سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
ساره واعظی لقب
«آبی یا صورتی»؟
آتنا مرکزی
نقش زنان در افزایش سرمایه های اجتماعی
آتنا مرکزی
خشونت علیه زنان: خشونت علیه جامعه
ملوین کانر
فرهنگ جوانان امروز ستایندۀ مرگ است
سمیرا بهزادی
فتوت ایرانی در دوره ایلخانی
محسن رنانی
فردا اول خلقت است
حمیدموذنی
یازدهم سپتامبر مبدا جهان جدید
ناصر فکوهی ۶۶
پیکان: ظهور و سقوط یک «افتخار ملی»
آتنا مرکزی
تبعیض جنسیتی در کابینه دوازدهم
مهدی یسری
مفهوم برنامه ریزی فرهنگی
ستاره تناور
مدنیت،شهروندی و کنش های معطوف به اخلاق
محمد رضا فولادی
چرخه حیات تروریسم جهادی در خاورمیانه
کیتی رویف
نویسندگان بزرگ چطور با مرگ زندگی کردند؟
محسن رنانی
جوانه‌های بلوغ در شمالِ جنوب
محمد فاضلی
کلنگ‌ها را غلاف کنید
نسرین ریاحی
مرزها در گام معلق لک لک ها
علی آتشی
جایی میان رمانس و خشونت
درک تامپسون
خودتان باشید
مهتا بذرافکن
چرا آب در ایران امنیتی شد؟
مسعود نیلی
در ضرورتِ کینه‌زدایی از سیاست
محمد فاضلی
باید خشمگین باشیم: بحران محیط زیست
تونی جات
از تاریخ چه آموخته‎ایم؟ احتمالاً هیچ
بهروز غریب‌پور
معلق در فضا
آتنا مرکزی
سهم زنان از امید
زیگمونت باومن
سلامتی و نابرابری
حمید موذنی
استاد ایرانی و آسیب شناسی چاپلوسی اجتماعی در ایران
اولریش بک و الیزابت بک‌گرنشایم
آشوب جهانی عشق
 
مصطفی ملکیان
در مصائب فقدان گفت و گو
حمید موذنی
کمدی اطلاع‌رسانی و تراژدی واقعیت خبر در ایران
مارگارت پکسن
صلح چیست؟
آرشیو