ads1
ads3
تغییر رنگ سایت

شبکه های اجتماعی جامعه

آرشیو
آرشیو
آرشیو
Print This Post

قراردادهای BOT، بستری مناسب برای فساد مالی


شورای شهر در یک‌هفته‌ای که گذشت
اتفاقات گوناگون هفته‌‌ی اخیر تمام تحولات ایران و جهان را تحت‌الشعاع قرار داد. اخبار مختلف شهری و کشوری به حاشیه رانده شد و
شورای شهر نیز همچون دیگر نهادها از این اتفاق متاثر شد.
در این مواقع اخبار شهری از سر تیتر اخبار خارج شده و توجه شهروندان، خبرنگاران و ناظران بر روی شهرداری و شورای شهر کمتر می‌شود.

جلسه‌ی روز یکشنبه‌‌ی شورای شهر متاثر از همین فضا با تغییر نام یک میدان یا خیابان به نام سردار قاسم سلیمانی آغاز شد.
مهرزاد آسایش و روح‌الله نصرتی از جمله پیشنهاددهندگان این موضوع بودند.

شورا در مجموع بدون هیچ مخالفتی انجام این کار را پذیرفت، فقط بحث درباره این که این مکان کجا باشد به روز سه‌شنبه موکول شد.

در جلسه روز یکشنبه خالق برزگرزاده نسبت به هرس درختان انتقاد کرد و از شهرداری خواست بر روی کار پیمانکارها نظارت کند. این مهم خواسته‌ای است که تقریبا تمام اعضای شورا در برهه‌های مختلف آن را مطرح کرده‌اند اما کماکان پاسخی از طرف شهرداری در پی نداشته است.

اکبر توسلی در نطقِ خود نسبت به وضعیتِ شهرداری ابراز نگرانی کرد و گفت: «شهرداری حال و روزِ خوبی ندارد»
وی نسبت به عدم برنامه‌ریزی در پروژه‌های شهرداری انتقاد کرد و گفت یک نقطه از شهر سال‌هاست در انتظار ده‌متر اسفالت است، جای دیگر شهر بدون دلیل آسفالت را تغییر می‌دهند.
توسلی در ادامه نسبت به تمدید قراردادهای BOT (به طور مشخص رافائل), تعطیلی پروژه‌های عمرانی و عدم پرداخت به موقع حقوق کارکنان هشدار داد.

طاهره شمشیری و خالق برزگرزاده نیز نسبت به قراردادهای BOT شهرداری انتقاد کردند. شمشیری به اجاره بهای ناچیز این قراردادها اعتراض کرد و برزگرزاده مدعی شد طرف قرارداد تعهدات خود را در مقابل شهرداری انجام نمی‌دهد.

اما قرارداد BOT چیست؟

قرارداد BOT یکی از راه‌های مشارکت نهادهای دولتی و بخش خصوصی در طرح‌های زیربنایی اقتصادی است.
در این نوع قرارداد، شرکت بخش خصوصی متعهد می‌شود که سرمایه‌گذاری لازم برای انجام یک پروژه (معمولاً بزرگ و زیرساختی) را انجام داده، سپس به مدت محدودی از آن در عوض سرمایه‌گذاری انجام داده بهره‌برداری نماید، و در نهایت آن را به شکل کامل و فعال به طرف مقابل (معمولاً دولت) تحویل دهد. این قرارداد از ان جهت که تعهدات مالی دولت را کاهش می‌دهد در کشورهای در حال توسعه طرفداران بسیاری دارد.

این قراردادها که از جمله‌ی آن در بوشهر می‌توان به بازار میوه تره‌بار، رستوران رافائل و… اشاره کرد، دقیقا جایی‌ است که صاحبان ثروت (سرمایه‌گذار) و صاحبان قدرت (شورا و شهرداری) به یکدیگر پیوند می‌خورند.
نکته‌ای که قراردادهای BOT شهرداری را مهم می‌کند عدم شفافیت آن‌هاست. ناظران و رسانه‌ها تقریبا هیچ اطلاعاتی درباره چند و چون آن ندارند، حتی اعضای شورا نسبت به برخی موارد آن اعتراض دارند.
به عنوان مثال اکبر توسلی چندی پیش گفت برخی قراردادها با وجود پایان یافتن تاریخ‌شان همچنان اعتبار دارند و سرمایه‌گذار ان‌جا مشغول کار است. میدان میوه‌تره بار از جمله موارد آن بود که شهرداری ماه‌ها برای تمدید قرارداد آن اقدام نکرده بود!
طاهره شمشیری از اجاره‌بهای ناچیز این قراردادها انتقاد کرد و میزان پول پرداخت شده به شهرداری را نامتناسب با ارزش مکان تحویل داده شده دانست.

سوال مهم این است که چرا شهرداری با این حجم از مشکلات مالی در افزایش اجاره‌بها تعلل می‌کند یا حتی در مواردی بدون قرارداد به سرمایه‌گذار اجاره‌ی بهره‌‌برداری می‌دهد؟ کدام نهاد این‌گونه از درآمدهای پایدار خود چشم‌پوشی می‌کند؟

اگر همه این مسائل را در کنار هم بگذاریم، از طرفی فساد مالی در شهرداری و عدم شفافیت قراردادهای منعقد شده را به آن اضافه کنیم می‌توانیم با تقریب زیادی ادعا کنیم سرمایه‌گذاران با ایجاد روابط غیررسمی تلاش می‌کنند قسمتی از شهرداری و شورا را منتفع کنند و از این طریق هزینه کمتری به صورت رسمی، به شهرداری بپردازند.
بدون تردید در چشم‌انداز فعلی امکان مقابله با این قِسم از فساد مالی وجود ندارد، چرا که اطلاعات مالی شهرداری گردش آزاد ندارد و تصمیم‌های این‌چنینی پشت درهای بسته گرفته می‌شود. موضوع دقیقا همین‌جاست که این مذاکرات اغلب پشت درهای بسته صورت می‌گیرد و رسانه‌ها امکان دسترسی به اطلاعات این قراردادها را ندارند. اندک اطلاعات رسانه‌ها نیز از گفته برخی اعضای شورا و انتقادات گاه و بی‌گاه آن‌ها به دست می‌آید.
در چنین شرایطی صاحبان ثروت و صاحبان قدرت یکدیگر را در حلقه‌ای بسته بازتولید می‌کنند و حق شهروندان نسبت به شهر ضایع می‌شود.

اخبار مرتبط
نظرات

تیتردو

در حوزه دشتي و تنگستان
سرویس خبر جامعه آنلاین: عصر امروز محمدحسین بکمی در گفتگو با جامعه آنلاین خبر اعلام نامزدی اش برای انتخابات مجلس را تایید کرد. لینک کوتاه:
آرشیو

مقالات

حمید موذنی
عشق در سالهای وبا
حمید موذنی
درس های سریال تاج و تخت
سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
حامد داراب
چرا داریوش آشوری روشنفکر است؟
محمدمهدی اردبیلی
غذا و وسوسه‌های شیطان
اسلاوی ژیژک
وقتی گزینه‌هایِ پیش‌ِ رو یکی از یکی بدترند
میشل فوکو
قدرتِ مقاومت‌کردن
حسام سلامت
در نقد اسطوره‌ی مردمِ همیشه خوب
حسین باقری
«فرو رفتنِ کلمه در فعلنِ پهلوها»
فرشاد پارسیان
حقوق و اخلاق در آرا بنتام
امیر محقق
۷ کتاب با موضوع «شهر» که باید بخوانیم
سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
ساره واعظی لقب
«آبی یا صورتی»؟
آتنا مرکزی
نقش زنان در افزایش سرمایه های اجتماعی
آتنا مرکزی
خشونت علیه زنان: خشونت علیه جامعه
ملوین کانر
فرهنگ جوانان امروز ستایندۀ مرگ است
سمیرا بهزادی
فتوت ایرانی در دوره ایلخانی
محسن رنانی
فردا اول خلقت است
حمیدموذنی
یازدهم سپتامبر مبدا جهان جدید
ناصر فکوهی ۶۶
پیکان: ظهور و سقوط یک «افتخار ملی»
آتنا مرکزی
تبعیض جنسیتی در کابینه دوازدهم
مهدی یسری
مفهوم برنامه ریزی فرهنگی
ستاره تناور
مدنیت،شهروندی و کنش های معطوف به اخلاق
محمد رضا فولادی
چرخه حیات تروریسم جهادی در خاورمیانه
کیتی رویف
نویسندگان بزرگ چطور با مرگ زندگی کردند؟
محسن رنانی
جوانه‌های بلوغ در شمالِ جنوب
محمد فاضلی
کلنگ‌ها را غلاف کنید
نسرین ریاحی
مرزها در گام معلق لک لک ها
علی آتشی
جایی میان رمانس و خشونت
درک تامپسون
خودتان باشید
مهتا بذرافکن
چرا آب در ایران امنیتی شد؟
مسعود نیلی
در ضرورتِ کینه‌زدایی از سیاست
محمد فاضلی
باید خشمگین باشیم: بحران محیط زیست
تونی جات
از تاریخ چه آموخته‎ایم؟ احتمالاً هیچ
بهروز غریب‌پور
معلق در فضا
آتنا مرکزی
سهم زنان از امید
زیگمونت باومن
سلامتی و نابرابری
حمید موذنی
استاد ایرانی و آسیب شناسی چاپلوسی اجتماعی در ایران
اولریش بک و الیزابت بک‌گرنشایم
آشوب جهانی عشق
 
مصطفی ملکیان
در مصائب فقدان گفت و گو
آرشیو