ads1
ads3
تغییر رنگ سایت

شبکه های اجتماعی جامعه

آرشیو
آرشیو
آرشیو
Print This Post

فرمانداری عسلویه و مدیریت پارس


سرویس اجتماعی جامعه، ستاره تناور: خبر کوتاه بود، جوانی ساکن عسلویه، که برای تفریح به ساحل پارسیان رفته بود، غرق شد!
نه هیاهویی، نه پرداختن به موضوع و نه هیچ چیز دیگر…
این جوان نوزده ساله اهل روستای مروع از توابع شهرستان عسلویه بوده است، وی برای تفریح همراه دوستان خود به ساحل پارسیان رفته و هنگام عکس گرفتن بعلت لغزندگی سنگها به دریا پرت شده است. هرچند دوستان اش تلاش می کنند که اورا نجات دهند اما بعلت نداشتن امکانات موفق نبودند با در جریان گذاشتن نیروهای امداد و نجات، تلاش برای نجات او همچنان ادامه می یابد. اما اثری از این جوان یافت نمی شود.

وقایع همانطور که اتفاق افتاده است روایت می شود:

روز اول جستجو ادامه دارد، مردم محلی و نیروهای کمکی خود جوش(صیادان محلی)، با وجود مواج بودن دریا برای جستجو می روند، علارغم درخواست بالگرد به گفته مقامات مسوول هنوز مجوز صادر نشده است. آنطور که گفته شده مسوولان شهرستان عسلویه و مرکز استان یعنی بوشهر، عملیات جستجو را در محدوده استان هرمزگان دانسته و منتظر اقدام استان همجوار هستند.
سوال: جان انسان ها تا چه اندازه برای دولت مردان و مسوولان مهم است؟
سوال: اگر این جوان نوزده ساله، پسر یکی از مسوولان بود اتفاقات بعدی به چه صورت می افتاد؟
سوال: آیا همچنان با وجود داشتن امکانات امداد و نجات در عسلویه، مسوولان منتظر مجوز و طی کردن مراحل اداری می شدند؟
روز دوم و سوم همچنان جستجو ادامه دارد و خبری از بالگرد نیست، وعده داده شده به محض صدور مجوز و مناسب شدن آب و هوا بالگرد خواهد آمد.
مادر نگران و داغدیده خود را به ساحل رسانده و همچنان منتظرند.



سایت نایبند در خبر کوتاه با عنوان جاسم پیدا نشد، دلنوشته ای را منعکس می کند:

« بیش از دو روز از غرق شدن جوان عزیز ما از توابع شهرستان عسلویه می گذرد اما به دلیل توفانی بودن دریا تنها از راه هوایی می توان جسد جگرگوشه مان پیدا کرد اما نمی دانم چرا در این زمینه کوتاهی وسهل انگاری می شود از دیروز هر لحظه منتظر آمدن هلی کوپتر برای گشت در دریا جهت پیدا کردن جسد جوان مان هستیم اما خبری از اعزام هلی کوپتر نمی بینیم ونمی شنویم. آیا استان بوشهر یک هلی کوپتر هم ندارد ؟
مسئولان عزیز استانی ،من جوان شهرستان عسلویه، که روزانه میلیاردها تومان از سرزمین مادری مان برای کشور درآمد دارد ،آیا ارزش فرستادن یک هلی کوپتر برای پیدا کردن جسد غرق شده ما در دریا نداریم؟
اگر هلی کوپتر نداریم واز اینچنین امکاناتی برخوردار نیستیم از شما مسئولان استدعا داریم از امکانات استانهای همجوار در درخواست هلی کوپتر کمک بخواهید. واقعا شرم آور است که باچنین مشکلی مواجه هستیم . شرمتان باد »

بعد از رایزنی های بسیاربا مسوولان؛ الماسی نماینده مجلس دخالت کرده و بلاخره مجوز بعداز ظهر یکشنبه صادر می شود، اما بعلت کمبود وقت وتاریک شدن هوا باز هم جستجو بوسیله بالگرد به روز بعد محول می شود.
روز چهارم/ دوشنبه ۲۷ دی ماه، بالگرد از بندرعباس به سمت عسلویه پرواز می کند جهت سوخت گیری در فرودگاه عسلویه فرود می آید.
صیادان و مردم برای آرام کردن دل مادر ، با تلاش بسیار مشغول جستجو هستند، جسد جوان که زیر سنگهای ساحلی گیر کرده بود یافت می شود.
در این باره یوسف صفری فعال اجتماعی ساکن شهرستان عسلویه به سایت جامعه گفت: « من احیاها فکانما احیا الناس جمیعا…/ هر کس کسی را زنده بدارد چنان است که گویی تمام مردم را زنده نگه داشته است …
متأسفانه حادثه شامگاه جمعه بندر جواد الائمه شهرستان پارسیان بدلیل نبود امکانات و فقدان قایق امداد و نجات هلال احمر آن شهرستان، خانواده جوان را بر آن داشت تا با انتشار پیامی در فضای مجازی از غواصان و ماهیگیران محلی استمداد کمک و همکاری نمایند. مردم محلی شهرستان های پارسیان و عسلویه نیز بامداد روز شنبه در محل حادثه حضور یافتند اما بدلیل بدی آب و هوا و مواج بودن دریا امکان غواصی را برای آنها دشوار می ساخت، با این وجود صیادان محلی با چند فروند قایق صیادی با جسارت تمام دل به دریا زده و جستجو را آغاز کردند.»

وی در ادامه افزود:« همزمان نیز تلاش و رایزنی هایی برای اعزام بالگرد از مرکز استان با سازمان امداد و نجات آغاز گردید اما بدی آب و هوا مانع صدور مجوز پرواز شده و مسئولین مربوطه قول مساعدت و اعطای مجوز را به روز بعد موکول کرده اند. متاسفانه سومین روز از حادثه نیزعلیرغم مساعد بودن هوا مجوز در ساعات پایانی روز صادر شده و در صورت پرواز به دلیل بُعد مسافت مرکز استان تا محل حادثه عملاً تاریکی شب مانع پایش و جستجوی آنها می شد تا در نهایت در(چهارمین روز حادثه) حوالی ظهر بالگرد امداد و نجات در فرودگاه خلیج فارس عسلویه به زمین نشست تا پس از سوختگیری مجدد، عملیات جستجو را آغاز نماید. اما دقایقی پس از پرواز بالگرد بر فراز خلیج نایبند خبر پیدا شدن جسد توسط غواصان محلی زیر یکی از صخره های محل حادثه اعلام شد.»

صفری در مورد این حادثه گفت: «در رخ دادن حوادث؛ زمان عامل تعیین کننده ای در کاهش ضرر و زیان به شمار می رود و عکس العمل مسئولین امر در مقابله با حوادث تأثیر گذار می باشد. گاهی روابط و تعاملات بین سازمانی نیز به شکل قابل ملاحظه ای می تواند راهگشا و کارساز باشد.


بالتبع در این حادثه انتظار می رفت بدلیل موقعیت استراتژیک شهرستان پارسیان به دلیل همسایگی با شهرستان های لامرد استان فارس و عسلویه بعنوان پایتخت انرژی اقتصادی کشور در استان بوشهر، هماهنگی برای اعزام تجهیزات و نیروهای امدادی به محل حادثه به بهترین نحو ممکن صورت می گرفت اما بدلیل وقوع حادثه در محدوده آب های شهرستان پارسیان، مسئولین پایتخت انرژی اقتصادی کشور و استان بوشهر خود را کنار کشیده و امدادرسانی را بر دوش مسئولین استان هرمزگان گذاشته اند.
و در روزی که همه ی نگاه های مردم عسلویه به مسئولین پایتخت انرژی اقتصادی کشور بویژه فرمانده ی پدافند غیر عامل بود، اما مسئولین بار دیگر آنها را ناکام گذاشتند و نارضایتی از عملکرد آنها نزد مردم عسلویه بیش از پیش مشهود است ….»
جانی به علت نبود امکانات مناسب امداد ونجات، سهل انگاری مسوولان و نادیده گرفتن حق شهروندی و تلاش موثر نکردن برای نجات جان یک انسان، گرفته شد.
چادر سیاهی با باد تکان می خورد و صدای مویه ی زنی در فضا می پیچد….
و پیکر بی جانی بعد از گذشت چهار روز با کمک مردم پیدا شد….

نکته: شاید این سخن تناسبی با این حادثه نداشته باشد، اما برای تفهیم این بند از منشور حقوق شهروندی یعنی برابری و عدم تبعیض در داشتن امکانات ، گفتن آن ضروری ست؛ هفته گذشته دو ماشین در مسیر جم با هم تصادف می کنند، یکی از خودروها متعلق به دادستان جم بوده و خودروی دیگر …؟ هیچ خبری از سرنشینان و احتمال زنده بودن یا مرگشان درج نشده در حالی که همه گزارش خبری بر محوریت دادستان و خانواده وی بسته شده است…

و دوشنبه بعد از چهار روز و درخواست بالگرد برای جستجوی پیکر جاسم، با تاخیر بسیار بالگرد فرستاده شد و البته آمدنی بی حاصل…

میزان برابری و عدم تبعیض در برخودرای از امکانات و حتی رسانه را می شود؛ سنجید….

نظرات

تیتردو

حمید موذنی
گفت و گو از: سودابه زیارتی مردم بوشهر، مردمی مظلوم و آرام هستند. به‌نظر شما آیا این یک ویژگی مثبت و افتخارآمیز برای بوشهری‌هاست؟ این خصوصیت تا چه اندازه باعث آسیب این مردم شده؟ شما فکر نمی‌کنید این مظلومیت تا حد زیادی مردم را از همدلیِ عملی نسبت به یکدیگر دور کرده است؟(باتوجه به این‌که […]
آرشیو

مقالات

حمید موذنی
شجریران
غزال ساکی
روزنامه‌نگار حوزه‌ی جامعه و زنان
محمود بدیه
کلیسای گریگوری
حمید موذنی
توسعه بدون مطبوعات آزاد رخ نمی‌دهد
اسلاوی ژیژک
به برهوتِ ویروسی (وایرال) خوش آمدید
محمد غمخوار
رفتار دوگانه کرونا در بوشهر
علی شیخ زاده
استندآپ کمدی و طنز در دنیای مدرن
احمدزیدآبادی
مجلس یازدهم؛ پدیده‌ای نوظهور؟
پدرام باقری
دو نکته درباره قتل رومینا
راضیه اشعثی
ما بر مخروبه ای از بنیان های زیستی نشسته ایم!!!
ایرن واعظ‌زاده
کامو و مفهوم عدالت
مبین کرباسی
هزارمیلیارد تومان کجاست؟
یاشار تاج‌محمدی
در سوگِ خویش‌کاران (تاملاتی در پروژه‌یِ فکریِ شاهرخِ مسکوب)
هانا موسوی
“جهان مد و کالا شدگی زنان “
مرتضی رضایی
به وقت تتلو… به وقت شجریان… به وقت گوگوش
اسلاوی ژیژک
پاندمیک؛ کرونا جهان را تکان می‌دهد
غزال ساکی
نقد فمینیستی شاهنامه
سید مسعود حسینی
نگاهی به “بیمار در بیمارستان”
آلن بدیو
در مورد وضعیتِ اپیدمی
اسلاوی ژیژک
ما گونه‌ای هستیم که به حساب نمی‌آید
نعمت الله فاضلی
به خانه برمی‌گردیم اما به کدام خانه؟
جواد کاشی
مرگ دورِهَم عروسی است
حمید موذنی
جهان و کرونا: امروز و فردا
روزبه آقاجری
میراث زنده یک مبارز سوسیالیست
امیر ارسلان ادیب
چه‌کسی در خانه نمی‌ماند؟
امین بزرگیان
بوردیو و خرید در مواقع اضطراری
مهسا اسدالله‌نژاد
نیروی چشم‌های خیره مردم
پدرام باقری
ما در وضعیتِ بی‌دولتی قرار گرفته‌ایم
امیر ادیب
دختران خیابان انقلاب و رهاسازی نیروی «امتناع»
جان ام بری
چگونه آنفلوآنزای دهشتناکِ ۱۹۱۸ در سراسر آمریکا شیوع یافت؟
پدرام باقری
دو نکته درباره پرسش و پاسخ در سنای آمریکا
سید مسعود حسینی
کورونا و کورا – مرگ و پروا
مهسا اسدالله‌نژاد
کرونا و دو مسئله‌ی «غیرطبیعیِ» آن
امیر ارسلان ادیب
آپارتاید کارگری
مصطفی مهرآیین
نابود کردن فرآیندها،نابود کردن زندگی و تولید خشونت
نوید کلهرودی
شرحی بر کتاب اندیشیدن و ملاحظات اخلاقی از هانا آرنت
سعید ربیعی
انقلاب لهستان: لخ‌والسا و اتحادیه‌ی کارگری
حمید موذنی
عشق در سالهای وبا
حمید موذنی
درس های سریال تاج و تخت
سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
آرشیو