ads1
ads3
تغییر رنگ سایت

شبکه های اجتماعی جامعه

آرشیو
آرشیو
آرشیو
Print This Post

شورا و شهرداری، قصه ناتمام

۱۷۵امین جلسه شورا، عصر دیروز در عمارت امیریه برگزار شد. مثل تمام یک شنبه ها، شورا کار خود را با دیدارهای مردمی و شنیدن شکایات شان آغاز کرد. البته شورا تنها با حضور ۴نفر از اعضایش به شورایار محله خواجه ها گوش سپرد.

بعد از یک ساعت با حضور عضو دیگر جلسه رسمیت یافت و شورا با حضور ۵نفر میزبان شهردار و معاونانش شد.
از تمام مسائل حاشیه ای که بگذریم، دو نکته ارزش روایت کردن دارد

۱. دو هفته پیش زمانی که اعضای شورا سفت و سخت وحید بارگاهی معاون شهردار را مورد مؤاخذه قرار داده بودند، کیوان هاشم زاده از بارگاهی خواست که شهرداری گزارش مالی سال ۹۷ را منتشر کند و در اختیار اعضا و عموم مردم قرار دهد. بعد از نطق هاشم زاده، اعضا یادشان افتاد که شهرداری باید هر ۶ماه یک بار گزارش خود را به هیأت رییسه تحویل دهد. با پیگیری های اصحاب رسانه در دو هفته گذشته و پرسش هایشان، روح الله نصرتی انتشار گزارش و پرسش در این مورد را به زمان حضور شهردار در جلسه شورا ارجاع داد. دیروز که شهردار مهمان شورا بود آن چه که در این دوهفته گذشته بود را شرح دادم و گزارش مالی را درخواست کردم. لازم به ذکر است طبق قانون «حق دسترسی و انتشار آزاد به اطلاعات» مصوب سال۱۳۸۸ مجلس شورای اسلامی هر نهاد دولتی و موسسه عمومی موظف است گزارش مالی سالانه خود را منتشر کند. پرسش دوباره من بحث را در میان اعضا و معاون شهردار به راه انداخت. با صحبت های بارگاهی مشخص شد این گزارش چند روز پیش برای کیوان هاشم زاده ارسال شده است. شهردار هم قول داد ظرف یک هفته آینده این گزارش منتشر شود. به تبع ما هم قول می‌دهیم این گزارش از طریق سایت مان قابل دسترس باشد.

۲. بحث در مورد کندن آسفالت و حفاری برای جایگزینی لوله های فرسوده آب
ندا عبدالله زاده و روح الله نصرتی از شکایات مردمی نسبت به این پروژه عمرانی گفتند و درخواست کردند از ادامه پروژه جلوگیری شود. عبدالله زاده همچنین گفت: مردم گمان می‌کنند متولی این پروژه ما و شهرداری هستیم و ما را مقصر خرابی شهر می‌دانند؛ در صورتی که متولی آن اداره آب و فاضلاب است.
ابوذر دهدار در مخالفت با عبدالله زاده-نصرتی گفت: عمران و توسعه شهر را نمی‌توان با احساسات پیش برد. این گامی است رو به جلو که ۳۷.۵ درصد هدررفت آب در بوشهر را کاهش می‌دهد. و به تبع معضلات آب در فصل تابستان را کاهش می‌دهد.

نکته ای که به عنوان یک ناظر بر جلسات شورای شهر برایم مشهود است، این است که عملکرد و جایگاه «شهرداری» و «شورای شهر» برای هیچ کس، حتی خود اعضا به درستی مشخص نشده است. این مشکل پیش از هرچیز برآمده از تکثر در شوراست. البته در صورتی که بتوانیم اسم این پارلمان شهری را «شورا» بگذاریم. حقیقتش بیشتر شبیه به فُراداست تا شورا. ائتلاف های متزلزل و حداقلی منجر به آن شده که شهرداری از حداقل استقلال در تصمیماتش بی بهره باشد. اعتماد اعضا نسبت به تصمیمات شهرداری به شدت پایین است و این باعث شده اعضا گاهی اوقات در مورد آسفالت کردن یک کوچه ۶متری ساعت ها به بحث در صحن علنی بپردازند. در صورتی که این وظیفه شهرداری است.
برای درک بهتر عمق این فاجعه تصور کنید شورای شهر تهران بخواهد درباره آسفالت کردن کوچه ۶متری در یک منطقه بحث کند! اصلا چنین کاری برای شهر تهران با سی و چند منطقه محال است!
این عدم اعتماد نسبت به معاونان و کارشناس های شهرداری باعث دخالت اعضا و از بین بردن استقلال شهرداری می‌شود. از طرفی اعضا نیز تلویحا ادعا می‌کنند که چاره ای جز این نیست چون شهرداری کارهایش را به درستی انجام نمی‌دهد.
با تمام این ها گمان می‌کنم نقد کردن بیش از آن که بر شهرداری روا باشد، بر شورای شهر رواست. چرا که شهردار و معاونانش برآمده از انتخاب همین افراد هستند که متاسفانه هرگز نتوانستند یک ائتلاف قوی و حداکثری تشکیل دهند.

باقی جلسه هر آن چه که بود، از شوخی یکی از اعضا درباره پیراهن نارنجی شهردار گرفته تا چند دستگی هنگام صحبت کردن، چندان قابل عرض نیست.

نظرات

تیتردو

حمید موذنی
ویروس کرونا بیش از همه‌ی اعضای بدن، به سراغ دست‌ها‌یمان رفته است. بیش از هرچیز رعایت روش‌های بهداشتی و علی‌الخصوص شستن‌دست‌ها ضرورت پیدا کرده است. حتی پیام‌های تبلیغاتی مربوط به دست هاست: «دست ها را بیست ثانیه و به صورتی دقیق بشوئید» فروید ظاهرن به دلیل انتقال ویروس از دست هااست که ترس ما بیش‌تر […]
آرشیو

مقالات

اسلاوی ژیژک
به برهوتِ ویروسی (وایرال) خوش آمدید
محمد غمخوار
رفتار دوگانه کرونا در بوشهر
علی شیخ زاده
استندآپ کمدی و طنز در دنیای مدرن
احمدزیدآبادی
مجلس یازدهم؛ پدیده‌ای نوظهور؟
پدرام باقری
دو نکته درباره قتل رومینا
راضیه اشعثی
ما بر مخروبه ای از بنیان های زیستی نشسته ایم!!!
ایرن واعظ‌زاده
کامو و مفهوم عدالت
مبین کرباسی
هزارمیلیارد تومان کجاست؟
یاشار تاج‌محمدی
در سوگِ خویش‌کاران (تاملاتی در پروژه‌یِ فکریِ شاهرخِ مسکوب)
هانا موسوی
“جهان مد و کالا شدگی زنان “
مرتضی رضایی
به وقت تتلو… به وقت شجریان… به وقت گوگوش
اسلاوی ژیژک
پاندمیک؛ کرونا جهان را تکان می‌دهد
غزال ساکی
نقد فمینیستی شاهنامه
سید مسعود حسینی
نگاهی به “بیمار در بیمارستان”
آلن بدیو
در مورد وضعیتِ اپیدمی
اسلاوی ژیژک
ما گونه‌ای هستیم که به حساب نمی‌آید
نعمت الله فاضلی
به خانه برمی‌گردیم اما به کدام خانه؟
جواد کاشی
مرگ دورِهَم عروسی است
حمید موذنی
جهان و کرونا: امروز و فردا
روزبه آقاجری
میراث زنده یک مبارز سوسیالیست
امیر ارسلان ادیب
چه‌کسی در خانه نمی‌ماند؟
امین بزرگیان
بوردیو و خرید در مواقع اضطراری
مهسا اسدالله‌نژاد
نیروی چشم‌های خیره مردم
پدرام باقری
ما در وضعیتِ بی‌دولتی قرار گرفته‌ایم
امیر ادیب
دختران خیابان انقلاب و رهاسازی نیروی «امتناع»
جان ام بری
چگونه آنفلوآنزای دهشتناکِ ۱۹۱۸ در سراسر آمریکا شیوع یافت؟
پدرام باقری
دو نکته درباره پرسش و پاسخ در سنای آمریکا
سید مسعود حسینی
کورونا و کورا – مرگ و پروا
مهسا اسدالله‌نژاد
کرونا و دو مسئله‌ی «غیرطبیعیِ» آن
امیر ارسلان ادیب
آپارتاید کارگری
مصطفی مهرآیین
نابود کردن فرآیندها،نابود کردن زندگی و تولید خشونت
نوید کلهرودی
شرحی بر کتاب اندیشیدن و ملاحظات اخلاقی از هانا آرنت
سعید ربیعی
انقلاب لهستان: لخ‌والسا و اتحادیه‌ی کارگری
حمید موذنی
عشق در سالهای وبا
حمید موذنی
درس های سریال تاج و تخت
سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
حامد داراب
چرا داریوش آشوری روشنفکر است؟
محمدمهدی اردبیلی
غذا و وسوسه‌های شیطان
اسلاوی ژیژک
وقتی گزینه‌هایِ پیش‌ِ رو یکی از یکی بدترند
میشل فوکو
قدرتِ مقاومت‌کردن
آرشیو