ads1
ads3
تغییر رنگ سایت

شبکه های اجتماعی جامعه

آرشیو
آرشیو
آرشیو
Print This Post

شورا و شهرداری، قصه ناتمام

۱۷۵امین جلسه شورا، عصر دیروز در عمارت امیریه برگزار شد. مثل تمام یک شنبه ها، شورا کار خود را با دیدارهای مردمی و شنیدن شکایات شان آغاز کرد. البته شورا تنها با حضور ۴نفر از اعضایش به شورایار محله خواجه ها گوش سپرد.

بعد از یک ساعت با حضور عضو دیگر جلسه رسمیت یافت و شورا با حضور ۵نفر میزبان شهردار و معاونانش شد.
از تمام مسائل حاشیه ای که بگذریم، دو نکته ارزش روایت کردن دارد

۱. دو هفته پیش زمانی که اعضای شورا سفت و سخت وحید بارگاهی معاون شهردار را مورد مؤاخذه قرار داده بودند، کیوان هاشم زاده از بارگاهی خواست که شهرداری گزارش مالی سال ۹۷ را منتشر کند و در اختیار اعضا و عموم مردم قرار دهد. بعد از نطق هاشم زاده، اعضا یادشان افتاد که شهرداری باید هر ۶ماه یک بار گزارش خود را به هیأت رییسه تحویل دهد. با پیگیری های اصحاب رسانه در دو هفته گذشته و پرسش هایشان، روح الله نصرتی انتشار گزارش و پرسش در این مورد را به زمان حضور شهردار در جلسه شورا ارجاع داد. دیروز که شهردار مهمان شورا بود آن چه که در این دوهفته گذشته بود را شرح دادم و گزارش مالی را درخواست کردم. لازم به ذکر است طبق قانون «حق دسترسی و انتشار آزاد به اطلاعات» مصوب سال۱۳۸۸ مجلس شورای اسلامی هر نهاد دولتی و موسسه عمومی موظف است گزارش مالی سالانه خود را منتشر کند. پرسش دوباره من بحث را در میان اعضا و معاون شهردار به راه انداخت. با صحبت های بارگاهی مشخص شد این گزارش چند روز پیش برای کیوان هاشم زاده ارسال شده است. شهردار هم قول داد ظرف یک هفته آینده این گزارش منتشر شود. به تبع ما هم قول می‌دهیم این گزارش از طریق سایت مان قابل دسترس باشد.

۲. بحث در مورد کندن آسفالت و حفاری برای جایگزینی لوله های فرسوده آب
ندا عبدالله زاده و روح الله نصرتی از شکایات مردمی نسبت به این پروژه عمرانی گفتند و درخواست کردند از ادامه پروژه جلوگیری شود. عبدالله زاده همچنین گفت: مردم گمان می‌کنند متولی این پروژه ما و شهرداری هستیم و ما را مقصر خرابی شهر می‌دانند؛ در صورتی که متولی آن اداره آب و فاضلاب است.
ابوذر دهدار در مخالفت با عبدالله زاده-نصرتی گفت: عمران و توسعه شهر را نمی‌توان با احساسات پیش برد. این گامی است رو به جلو که ۳۷.۵ درصد هدررفت آب در بوشهر را کاهش می‌دهد. و به تبع معضلات آب در فصل تابستان را کاهش می‌دهد.

نکته ای که به عنوان یک ناظر بر جلسات شورای شهر برایم مشهود است، این است که عملکرد و جایگاه «شهرداری» و «شورای شهر» برای هیچ کس، حتی خود اعضا به درستی مشخص نشده است. این مشکل پیش از هرچیز برآمده از تکثر در شوراست. البته در صورتی که بتوانیم اسم این پارلمان شهری را «شورا» بگذاریم. حقیقتش بیشتر شبیه به فُراداست تا شورا. ائتلاف های متزلزل و حداقلی منجر به آن شده که شهرداری از حداقل استقلال در تصمیماتش بی بهره باشد. اعتماد اعضا نسبت به تصمیمات شهرداری به شدت پایین است و این باعث شده اعضا گاهی اوقات در مورد آسفالت کردن یک کوچه ۶متری ساعت ها به بحث در صحن علنی بپردازند. در صورتی که این وظیفه شهرداری است.
برای درک بهتر عمق این فاجعه تصور کنید شورای شهر تهران بخواهد درباره آسفالت کردن کوچه ۶متری در یک منطقه بحث کند! اصلا چنین کاری برای شهر تهران با سی و چند منطقه محال است!
این عدم اعتماد نسبت به معاونان و کارشناس های شهرداری باعث دخالت اعضا و از بین بردن استقلال شهرداری می‌شود. از طرفی اعضا نیز تلویحا ادعا می‌کنند که چاره ای جز این نیست چون شهرداری کارهایش را به درستی انجام نمی‌دهد.
با تمام این ها گمان می‌کنم نقد کردن بیش از آن که بر شهرداری روا باشد، بر شورای شهر رواست. چرا که شهردار و معاونانش برآمده از انتخاب همین افراد هستند که متاسفانه هرگز نتوانستند یک ائتلاف قوی و حداکثری تشکیل دهند.

باقی جلسه هر آن چه که بود، از شوخی یکی از اعضا درباره پیراهن نارنجی شهردار گرفته تا چند دستگی هنگام صحبت کردن، چندان قابل عرض نیست.

نظرات

تیتردو

گفتگو با علی برزگر، مسئول جمعیت امام علی بوشهر
نام جمعیت امام علی را همۂ ما حداقل یک بار شنیده ایم. دیدن هر روزۂ کودکان کار بر سر چهار راه ها یا در پارک ها باعث شده کمابیش با نام این تشکل مردم نهاد و فعالیت هایش آشنایی نسبی داشته باشیم. لینک کوتاه:
آرشیو

مقالات

سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
حامد داراب
چرا داریوش آشوری روشنفکر است؟
محمدمهدی اردبیلی
غذا و وسوسه‌های شیطان
اسلاوی ژیژک
وقتی گزینه‌هایِ پیش‌ِ رو یکی از یکی بدترند
میشل فوکو
قدرتِ مقاومت‌کردن
حسام سلامت
در نقد اسطوره‌ی مردمِ همیشه خوب
حسین باقری
«فرو رفتنِ کلمه در فعلنِ پهلوها»
فرشاد پارسیان
حقوق و اخلاق در آرا بنتام
امیر محقق
۷ کتاب با موضوع «شهر» که باید بخوانیم
سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
ساره واعظی لقب
«آبی یا صورتی»؟
آتنا مرکزی
نقش زنان در افزایش سرمایه های اجتماعی
آتنا مرکزی
خشونت علیه زنان: خشونت علیه جامعه
ملوین کانر
فرهنگ جوانان امروز ستایندۀ مرگ است
سمیرا بهزادی
فتوت ایرانی در دوره ایلخانی
محسن رنانی
فردا اول خلقت است
حمیدموذنی
یازدهم سپتامبر مبدا جهان جدید
ناصر فکوهی ۶۶
پیکان: ظهور و سقوط یک «افتخار ملی»
آتنا مرکزی
تبعیض جنسیتی در کابینه دوازدهم
مهدی یسری
مفهوم برنامه ریزی فرهنگی
ستاره تناور
مدنیت،شهروندی و کنش های معطوف به اخلاق
محمد رضا فولادی
چرخه حیات تروریسم جهادی در خاورمیانه
کیتی رویف
نویسندگان بزرگ چطور با مرگ زندگی کردند؟
محسن رنانی
جوانه‌های بلوغ در شمالِ جنوب
محمد فاضلی
کلنگ‌ها را غلاف کنید
نسرین ریاحی
مرزها در گام معلق لک لک ها
علی آتشی
جایی میان رمانس و خشونت
درک تامپسون
خودتان باشید
مهتا بذرافکن
چرا آب در ایران امنیتی شد؟
مسعود نیلی
در ضرورتِ کینه‌زدایی از سیاست
محمد فاضلی
باید خشمگین باشیم: بحران محیط زیست
تونی جات
از تاریخ چه آموخته‎ایم؟ احتمالاً هیچ
بهروز غریب‌پور
معلق در فضا
آتنا مرکزی
سهم زنان از امید
زیگمونت باومن
سلامتی و نابرابری
حمید موذنی
استاد ایرانی و آسیب شناسی چاپلوسی اجتماعی در ایران
اولریش بک و الیزابت بک‌گرنشایم
آشوب جهانی عشق
 
مصطفی ملکیان
در مصائب فقدان گفت و گو
حمید موذنی
کمدی اطلاع‌رسانی و تراژدی واقعیت خبر در ایران
مارگارت پکسن
صلح چیست؟
آرشیو