ads1
ads3
تغییر رنگ سایت

شبکه های اجتماعی جامعه

آرشیو
آرشیو
آرشیو
Print This Post

شهرداری و کسری بودجه


اگر تمام نهادهای سیاسی در ایران را بررسی کنید بدون تردید خواهید دید همه آن‌ها با مشکلی تحت عنوان «کسری بودجه» مواجه هستند. به بیان ساده کسری بودجه زمانی اتفاق می‌افتد که درآمدهای یک سازمان کمتر از هزینه‌های آن شود. یعنی یک سازمان بر طبق برآوردهایش فکر می‌کند در سال جاری هزارتومان درآمد دارد و هزینه‌هایش را بر اساس آن هزارتومان برنامه‌ریزی می‌کند اما در طول سال فقط هشت‌صد تومان درآمد کسب می‌کند.
این که چه عاملی منجر به کسری بودجه در تمام دولت ها و سازمان‌های ایران می‌شود، خود عاملی‌ست که باید جداگانه آن را مورد بررسی قرار داد.

اما در شرایط فعلی و در مختصاتی که ما درباره آن بحث میکنیم، کسری بودجه دامن شهرداری بوشهر را گرفته است.

شهرداری برای تامین بودجه سالانه‌اش کدهای درآمدی مختلفی دارد که عمده آن را ارزش افزوده ماهانه و عوارض ساخت و ساز تشکیل می‌دهد. به بیان ساده می‌توانیم بگوییم هرچقدر که ساخت و ساز در یک شهر افزایش یابد و تجارت در بازار ان بیشتر شود این دو کد درآمدی شهرداری پر رونق‌تر می‌شود و شهرداری حال و روز بهتری پیدا می‌کند

وضعیت امروز؟
نورالدین امیری سه‌شنبه هفته گذشته خطاب به اعضای شورا از کاهش درامدهای شهرداری سخن گفت و نسبت به محقق نشدن ردیف‌های بودجه هشدار داد.
امیری گفت که ماه گذشته فقط۴میلیارد ارزش افزوده دریافت کرده ایم (این یعنی حدود ۶۰درصد کاهش نسبت به گذشته) و میزان ساخت و ساز شهری نیز تا ۵۰درصد کاهش یافته است.
صحبت‌های امیری اما در صحن‌شورا چندان جدی گرفته نشد. اساسا به‌نطر نمی‌رسد شورا به بودجه سالانه اهمیت چندانی دهد و مشکلات و هزینه به صورت روزانه و هفتگی حل و فصل می‌شوند.

شهرداری چه راه‌حلی پیش رو دارد؟
شهرداری به واسطه کنترل همه جانبه‌اش نسبت به شهر، ابزارهای مستقیم و غیرمستقیم بسیاری برای تحقق بودجه دارد، از قضا همین امکان‌ها قدرت و توان شهرداری را ایجاد می‌کند

شهرداری می‌تواند از طریق تغیبر کاربری زمین ها درآمد کسب کند. این روش که ساده‌ترین راه ممکن است در شورا نیز طرفدارانی دارد. در تغییر کاربری، شهرداری می‌تواند چند قطعه زمین مسکونی را به زمین تجاری تغییر کاربری داده و از طریق اختلاف ارزش این دو سود زیادی کسب کند.
فروش تراکم، استفاده موقت از پول حذف پارکینگ و… از دیگر روش‌های شهرداری برای محقق‌کردن بودجه است.

روز یکشنبه شهردار در پاسخ به پرسش خبرنگار جامعه مبنی بر این که چه راه حلی برای تامین کسری بودجه دارید؟
گفت: «ما در ابتدا تلاش ‌می‌کنیم از هزینه‌های جاری خود کم کنیم و اگر همچنان محقق نشد از بودجه‌های عمرانی خود می‌کاهیم»
شهردار امیدوار به نظر می‌رسید و مدعی بود امکان حل این مسئله از طریق دیگر کدهای درآمدی مثل پول آلاینده‌ها و… وجود دارد.

در همان روز ندا عبدالله زاده، رییس کمیسیون بودجه شورای شهر در پاسخ به این پرسش گفت: «ما نمی‌توانیم هزینه‌های جاری شهرداری را کم کنیم، چگونه امکان دارد هزینه‌ای که برای شهرداری ضروری است را حذف کنیم؟»

اگر روند کاهش درآمدها در سه ماه آینده همچنان ادامه یابد شهرداری چاره‌ای ندارد جز آن که از بودجه‌های عمرانی خود بکاهد. این روش معمولی است که تمام سیاست‌گذاران کشوری و شهری از آن استفاده می‌کنند.
اگر شهرداری به سمت کاهش بودجه‌های عمرانی گام بردارد به احتمال زیاد پروژه‌های تقاطع میدان مطهری، چرخ و فلک و…با تاخیر بیشتری ساخته می‌شوند.
از طرف دیگر تجربه نشان می‌دهد شهرداری نیم نگاهی به تغییر کاربری و تجاری سازی شهر دارد.

به عنوان مثال در هفته‌ای که گذشت یک رستوران در خیابان امام رضا افتتاح شد. بنابر گزارش‌های رسیده به جامعه آنلاین این رستوران که کاربری مسکونی دارد در ابتدا برای انجام تعمیرات مجوز می‌گیرد و در ادامه با حمایت دو تن از اعضای شورای شهر با پلتفرم جدید به صورت رستوران بازگشایی می‌شود. این اتفاق خود زنگ خطری برای نهادهای نظارتی و مسئولان شهرداری است.
شنیده‌ها مبنی بر این است که عده‌ای در شورا و شهرداری در پی بستن این رستوران هستند، اما این که این اتفاق بیافتد یا خیر، باید منتظر ماند و تماشا کرد. آینده‌ی این رستوران به ما نشان خواهد داد که شهرداری در مقابل تغییر کاربری و تجاری‌سازی شهر چه سیاستی اتخاذ می‌کند.

اخبار مرتبط
نظرات

تیتردو

حمید موذنی:
حمید موذنی، نویسنده، جامعه‌شناس و روزنامه‌نگار بوشهری می‌گوید: ضعف روزنامه‌نگاری ما به ضعف جامعه و نبود جامعه مدنی بر می‌گردد؛ تا زمانی که جامعه ضعیف باشد و لویاتان یا دولت، مقید به جامعه نشود، ما با ضعف مطبوعاتی روبه‌رو هستیم. الهام بهروزی، بوشهر: روز خبرنگار (۱۷ مردادماه) فرصت مغتنمی است برای دیدن و شنیدن افرادی […]
آرشیو

مقالات

اسلاوی ژیژک
به برهوتِ ویروسی (وایرال) خوش آمدید
محمد غمخوار
رفتار دوگانه کرونا در بوشهر
علی شیخ زاده
استندآپ کمدی و طنز در دنیای مدرن
احمدزیدآبادی
مجلس یازدهم؛ پدیده‌ای نوظهور؟
پدرام باقری
دو نکته درباره قتل رومینا
راضیه اشعثی
ما بر مخروبه ای از بنیان های زیستی نشسته ایم!!!
ایرن واعظ‌زاده
کامو و مفهوم عدالت
مبین کرباسی
هزارمیلیارد تومان کجاست؟
یاشار تاج‌محمدی
در سوگِ خویش‌کاران (تاملاتی در پروژه‌یِ فکریِ شاهرخِ مسکوب)
هانا موسوی
“جهان مد و کالا شدگی زنان “
مرتضی رضایی
به وقت تتلو… به وقت شجریان… به وقت گوگوش
اسلاوی ژیژک
پاندمیک؛ کرونا جهان را تکان می‌دهد
غزال ساکی
نقد فمینیستی شاهنامه
سید مسعود حسینی
نگاهی به “بیمار در بیمارستان”
آلن بدیو
در مورد وضعیتِ اپیدمی
اسلاوی ژیژک
ما گونه‌ای هستیم که به حساب نمی‌آید
نعمت الله فاضلی
به خانه برمی‌گردیم اما به کدام خانه؟
جواد کاشی
مرگ دورِهَم عروسی است
حمید موذنی
جهان و کرونا: امروز و فردا
روزبه آقاجری
میراث زنده یک مبارز سوسیالیست
امیر ارسلان ادیب
چه‌کسی در خانه نمی‌ماند؟
امین بزرگیان
بوردیو و خرید در مواقع اضطراری
مهسا اسدالله‌نژاد
نیروی چشم‌های خیره مردم
پدرام باقری
ما در وضعیتِ بی‌دولتی قرار گرفته‌ایم
امیر ادیب
دختران خیابان انقلاب و رهاسازی نیروی «امتناع»
جان ام بری
چگونه آنفلوآنزای دهشتناکِ ۱۹۱۸ در سراسر آمریکا شیوع یافت؟
پدرام باقری
دو نکته درباره پرسش و پاسخ در سنای آمریکا
سید مسعود حسینی
کورونا و کورا – مرگ و پروا
مهسا اسدالله‌نژاد
کرونا و دو مسئله‌ی «غیرطبیعیِ» آن
امیر ارسلان ادیب
آپارتاید کارگری
مصطفی مهرآیین
نابود کردن فرآیندها،نابود کردن زندگی و تولید خشونت
نوید کلهرودی
شرحی بر کتاب اندیشیدن و ملاحظات اخلاقی از هانا آرنت
سعید ربیعی
انقلاب لهستان: لخ‌والسا و اتحادیه‌ی کارگری
حمید موذنی
عشق در سالهای وبا
حمید موذنی
درس های سریال تاج و تخت
سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
حامد داراب
چرا داریوش آشوری روشنفکر است؟
محمدمهدی اردبیلی
غذا و وسوسه‌های شیطان
اسلاوی ژیژک
وقتی گزینه‌هایِ پیش‌ِ رو یکی از یکی بدترند
میشل فوکو
قدرتِ مقاومت‌کردن
آرشیو