ads1
ads3
تغییر رنگ سایت

شبکه های اجتماعی جامعه

آرشیو
آرشیو
آرشیو
Print This Post

آتنا مرکزی
سهم زنان از امید

‎امید رنگ و بوی این روزهای شهر بود. چه برای آنان که در ساحت کشور تداوم دولت روحانی را شاه کلید توسعه می دانستند و چه کسانی که برای توسعه فضای شهری به انتخابات شورا چشم داشتند. اما در این میان سهم زنان از امید چقدر بود؟
‎انتخابات ریاست جمهوری که در تمام ابعاد خویش مردانه جلوه گر شد از ترکیب نامزدها و مناظره ها تا مطالبات و سوالات مطرح شده از کاندیدا که حتی با وجود اختلاف فاحش در سبک و تفکر حاکم بر گفتمان نامزهای فعال، چالش برانگیز نشد؛ در همایش بزرگ زنان نیز از سوی نامزد پیروز که انتظار دیدگاه شفاف تری در این زمینه بود، مبحث مهم و مطالبه ای اساسی مطرح نشد. تنها در ستادها کمیته هایی برای زنان در نظر گرفته شد که این خود صد البته جای تامل دارد.
‎در سوی دیگر اما انتخابات شوراها از فضای مردانه خود کمی فاصله گرفته بود و حضور تعداد زیادی از نامزدهای زن گشایشگر روزنه هایی از امید بود. علت حضور بیشتر زنان در انتخابات شوراها علاوه بر نبود موانع قانونی، به نظر می رسد مرهون دلایلی که کمتر مورد توجه قرار گرفته تر نیز هست. توضیح اینکه حداقل تا انتخابات اخیر که جریان های سیاسی به ارائه لیست و مشارکت جدی تر روی آوردند، حضور در شوراهای شهر واجد وصف و کارکرد سیاسی نبوده و معمولا در اولویت بندی و ارزش گذاری در بین نهادهای انتخابی، جایگاه محدود تر به خود می گرفت. از طرف دیگر به نظر می رسد که نظارت های معمول برای تأیید صلاحیت نامزدها در انتخابات شوراها با توجه به تعدد شرکت کنندگان و نیز تفاوت در نهاد ناظر به خصوص با توجه به ترکیب کنونی مجلس شورای اسلامی سهل تر از سایر رقابت های انتخاباتی بود.

این در حالی ست که شاخص های تایید صلاحیت در مورد سایر نهادهای انتخابی دارای دامنه وسیعی است و حتی حوزه زندگی شخصی و خصوصی فرد را نیز دربرمی گیرد.مانند انچه در انتخابات مجلس در مورد خانم مینو خالقی اتفاق افتاد و نه تنها از این نظر که به عنوان بدعتی جدید از سوی شورای نگهبان در حوزه نظارت استصوابی بود که به جهت گسترش حوزه دخالت در زندگی خصوصی افراد هم قابل نقد است. چرا که این نوع رد صلاحیت به شکلی محرومیت اجتماعی است که معمولا به عنوان مجازات تبعی برای مرتکبین جرایم سنگین در نظر گرفته می شود.
‎اما فارغ از کمیت حضور زنان در عرصه کاندیداتوری انتخابات شوراها و دلایل آن، کیفیت این حضور و مشارکت نیز قابل بررسی است. اگر چه در نگاه اول مولفه هایی از جمله میزان تحصیلات و در برخی موارد سابقه اشتغال و فعالیت های مدنی و تشکیلاتی مورد توجه قرار می گرفت، اما آنچه بیشتر از همه جلب توجه می نمود شیوه تبلیغات بود. شیوه ای که اغلب بر به تصویرکشیدن زیبایی های اغراق آمیر تمرکز داشت. این اتفاق از جهت احترام به آزادی ها و سلایق و نبود محدودیت های همیشگی موجب خرسندی بوده و خوشایند است، اما از این منظر که زنان برای وارد شدن به عرصه رقابت بر این کلیشه های جنسیتی تاکید می ورزند قابل تأمل به نظر می رسد. در این میان قضاوت های جنسیت زده و کلیشه ای از سوی اقشار مختلف جامعه نیر نشان از آثار برجای مانده از نظام مردسالاری داشت. اگر چه در انتخاب نهایی مشخص شد که پررنگ کردن این جذابیت ها نقشی در انتخاب نهایی نامزدها نداشته است و به نظر می رسد نفس این حضور و تکرار و مداومت حضور در عرصه های اجتماعی تأثیر خود را در تصحیح این دیدگاهها خواهد گذاشت.

اخبار مرتبط
نظرات

تیتردو

حمید موذنی
ویروس کرونا بیش از همه‌ی اعضای بدن، به سراغ دست‌ها‌یمان رفته است. بیش از هرچیز رعایت روش‌های بهداشتی و علی‌الخصوص شستن‌دست‌ها ضرورت پیدا کرده است. حتی پیام‌های تبلیغاتی مربوط به دست هاست: «دست ها را بیست ثانیه و به صورتی دقیق بشوئید» فروید ظاهرن به دلیل انتقال ویروس از دست هااست که ترس ما بیش‌تر […]
آرشیو

مقالات

اسلاوی ژیژک
به برهوتِ ویروسی (وایرال) خوش آمدید
محمد غمخوار
رفتار دوگانه کرونا در بوشهر
علی شیخ زاده
استندآپ کمدی و طنز در دنیای مدرن
احمدزیدآبادی
مجلس یازدهم؛ پدیده‌ای نوظهور؟
پدرام باقری
دو نکته درباره قتل رومینا
راضیه اشعثی
ما بر مخروبه ای از بنیان های زیستی نشسته ایم!!!
ایرن واعظ‌زاده
کامو و مفهوم عدالت
مبین کرباسی
هزارمیلیارد تومان کجاست؟
یاشار تاج‌محمدی
در سوگِ خویش‌کاران (تاملاتی در پروژه‌یِ فکریِ شاهرخِ مسکوب)
هانا موسوی
“جهان مد و کالا شدگی زنان “
مرتضی رضایی
به وقت تتلو… به وقت شجریان… به وقت گوگوش
اسلاوی ژیژک
پاندمیک؛ کرونا جهان را تکان می‌دهد
غزال ساکی
نقد فمینیستی شاهنامه
سید مسعود حسینی
نگاهی به “بیمار در بیمارستان”
آلن بدیو
در مورد وضعیتِ اپیدمی
اسلاوی ژیژک
ما گونه‌ای هستیم که به حساب نمی‌آید
نعمت الله فاضلی
به خانه برمی‌گردیم اما به کدام خانه؟
جواد کاشی
مرگ دورِهَم عروسی است
حمید موذنی
جهان و کرونا: امروز و فردا
روزبه آقاجری
میراث زنده یک مبارز سوسیالیست
امیر ارسلان ادیب
چه‌کسی در خانه نمی‌ماند؟
امین بزرگیان
بوردیو و خرید در مواقع اضطراری
مهسا اسدالله‌نژاد
نیروی چشم‌های خیره مردم
پدرام باقری
ما در وضعیتِ بی‌دولتی قرار گرفته‌ایم
امیر ادیب
دختران خیابان انقلاب و رهاسازی نیروی «امتناع»
جان ام بری
چگونه آنفلوآنزای دهشتناکِ ۱۹۱۸ در سراسر آمریکا شیوع یافت؟
پدرام باقری
دو نکته درباره پرسش و پاسخ در سنای آمریکا
سید مسعود حسینی
کورونا و کورا – مرگ و پروا
مهسا اسدالله‌نژاد
کرونا و دو مسئله‌ی «غیرطبیعیِ» آن
امیر ارسلان ادیب
آپارتاید کارگری
مصطفی مهرآیین
نابود کردن فرآیندها،نابود کردن زندگی و تولید خشونت
نوید کلهرودی
شرحی بر کتاب اندیشیدن و ملاحظات اخلاقی از هانا آرنت
سعید ربیعی
انقلاب لهستان: لخ‌والسا و اتحادیه‌ی کارگری
حمید موذنی
عشق در سالهای وبا
حمید موذنی
درس های سریال تاج و تخت
سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
حامد داراب
چرا داریوش آشوری روشنفکر است؟
محمدمهدی اردبیلی
غذا و وسوسه‌های شیطان
اسلاوی ژیژک
وقتی گزینه‌هایِ پیش‌ِ رو یکی از یکی بدترند
میشل فوکو
قدرتِ مقاومت‌کردن
آرشیو