ads1
ads3
تغییر رنگ سایت

شبکه های اجتماعی جامعه

آرشیو
آرشیو
آرشیو
Print This Post

روحانی، دو دوره‌ای است

روحانی، دو دوره‌ای است

«من که به عنوان رئیس مجلس و پارلمان مصلحتی نمی‌بینم که در این امور دخالتی داشته باشم»؛ این پاسخ علی لاریجانی است به سؤالی درباره نقش او در تلاش‌های اصولگرایان برای وحدت در روزهایی که اصولگرایان تمام توان خود را معطوف تجمیع تمام توان خود جهت رسیدن به نامزدی واحد برای رقابت با حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری دوازدهم کرده‌اند،

به گزارش انتخاب، علی لاریجانی می‌گوید که «ارتباط نزدیکی برای اینکه بدانم اینها در شرایط فعلی چگونه عمل می‌کنند، ندارم که بدانم اینها چه محورهایی را مد نظر دارند و چه سیاستی را دنبال می‌کنند.»

این البته چیز تازه‌ای نیست. لاریجانی یک سال پیش در چنین روزهایی هم عملاً استقلال خود از جریانی که نامش با نام آن پیوند خورده را اعلام کرد و برای انتخابات مجلس دهم به صورت «مستقل» وارد صحنه شد. جایی که در لیست انتخاباتی مجموعه اصولگرایان نامی از این اصولگرای متنفذ دیده نمی‌شد. یک سال پیش کاملاً مشهود بود که نه علی لاریجانی تمایلی برای همکاری انتخاباتی با اصولگرایان دارد و نه اصولگرایان چنین نیازی را احساس می‌کنند. این گونه شد که بدون اینکه گفت‌وگویی ویژه بین دو طرف به جریان بیفتد، هر کدام راه خویش را رفتند و عملاً در قم در قامت رقبای یکدیگر در صحنه ظاهر شدند. هر چند بعد از انتخابات، ناکامی نسبی اصولگرایان در کسب اکثریت مجلس آنها را بر آن داشت که برای گرفتن کرسی ریاست برخلاف دوران رقابت انتخاباتی پشت در اتاق علی لاریجانی صف بکشند.

با وجود این در ادامه کار مجلس دهم باز هم تفاوت دیدگاه دو طرف در سیاست‌ورزی و موضعگیری‌های مختلف آشکار شد و در مواردی مانند برجام یا معرفی وزرای جدید دولت به مجلس، هر کدام مسیرهای متفاوتی را در پیش گرفتند. آنچه در این ماه‌ها در بهارستان اصولگرایان منتقد و مخالف دولت را کم و بیش کنار علی لاریجانی نگه داشته، همان حفظ کرسی ریاست است. بیرون از مجلس اما اصولگرایان همچنان بر این باور هستند که لاریجانی و چهره‌هایی نظیر او جایی در سیاست‌ورزی آنها ندارند.

چه آنکه رئیس مجلس در گفت‌وگوی خود با «ایران» درباره این سؤال که آیا از او برای وحدت اصولگرایان دعوتی شده، می‌گوید: «من که به عنوان رئیس مجلس و پارلمان مصلحتی نمی‌بینم که در این امور دخالتی داشته باشم.» این پاسخ یعنی اینکه چنین دعوتی در کار نبوده و روشن‌تر اینکه تاکنون هم هیچ نشانی از چنین دعوتی در فضای سیاسی دیده نشده است. مهم‌تر اینکه لاریجانی معتقد است که «اصولگرایان گروه‌های متفاوتی با نقطه نظرات متفاوت دارند» و «یکدست نیستند» و «صف‌بندی‌های متفاوتی دارند.»

این آنجا معنی بیشتری پیدا می‌کند که رئیس مجلس هم «سرد» بودن فضای انتخاباتی را تأیید کرده و یکی از دلایل آن را هم دور دومی بدون دولت حسن روحانی می‌داند. چیزی که به نظر قدری رمق رقبا را برای تحرک گرفته است.

مضاف بر اینها، تحولات هفته اخیر بهارستان و کنایه‌های تند علی لاریجانی به موضع‌گیری‌های گروه جدید اصولگرایان در قالب جبهه مردمی نیروهای انقلاب هم نه تنها شکاف این جریان را نشان می‌دهد بلکه حکایت از آن دارد که این مجموعه تازه تأسیس همچنان نیروهایی مانند علی لاریجانی را هم در قامت رقبای خود می‌بیند. این موضوع البته متقابلاً برای لاریجانی و همفکران او هم صدق می‌کند که به نظر می‌رسد همچنان در فکر خواباندن مچ اصولگرایان مخالف و منتقد دولت در انتخابات پیش رو هستند.

منبع : روزنامه ایران

نظرات

تیتردو

حمید موذنی
گفت و گو از: سودابه زیارتی مردم بوشهر، مردمی مظلوم و آرام هستند. به‌نظر شما آیا این یک ویژگی مثبت و افتخارآمیز برای بوشهری‌هاست؟ این خصوصیت تا چه اندازه باعث آسیب این مردم شده؟ شما فکر نمی‌کنید این مظلومیت تا حد زیادی مردم را از همدلیِ عملی نسبت به یکدیگر دور کرده است؟(باتوجه به این‌که […]
آرشیو

مقالات

حمید موذنی
شجریران
غزال ساکی
روزنامه‌نگار حوزه‌ی جامعه و زنان
محمود بدیه
کلیسای گریگوری
حمید موذنی
توسعه بدون مطبوعات آزاد رخ نمی‌دهد
اسلاوی ژیژک
به برهوتِ ویروسی (وایرال) خوش آمدید
محمد غمخوار
رفتار دوگانه کرونا در بوشهر
علی شیخ زاده
استندآپ کمدی و طنز در دنیای مدرن
احمدزیدآبادی
مجلس یازدهم؛ پدیده‌ای نوظهور؟
پدرام باقری
دو نکته درباره قتل رومینا
راضیه اشعثی
ما بر مخروبه ای از بنیان های زیستی نشسته ایم!!!
ایرن واعظ‌زاده
کامو و مفهوم عدالت
مبین کرباسی
هزارمیلیارد تومان کجاست؟
یاشار تاج‌محمدی
در سوگِ خویش‌کاران (تاملاتی در پروژه‌یِ فکریِ شاهرخِ مسکوب)
هانا موسوی
“جهان مد و کالا شدگی زنان “
مرتضی رضایی
به وقت تتلو… به وقت شجریان… به وقت گوگوش
اسلاوی ژیژک
پاندمیک؛ کرونا جهان را تکان می‌دهد
غزال ساکی
نقد فمینیستی شاهنامه
سید مسعود حسینی
نگاهی به “بیمار در بیمارستان”
آلن بدیو
در مورد وضعیتِ اپیدمی
اسلاوی ژیژک
ما گونه‌ای هستیم که به حساب نمی‌آید
نعمت الله فاضلی
به خانه برمی‌گردیم اما به کدام خانه؟
جواد کاشی
مرگ دورِهَم عروسی است
حمید موذنی
جهان و کرونا: امروز و فردا
روزبه آقاجری
میراث زنده یک مبارز سوسیالیست
امیر ارسلان ادیب
چه‌کسی در خانه نمی‌ماند؟
امین بزرگیان
بوردیو و خرید در مواقع اضطراری
مهسا اسدالله‌نژاد
نیروی چشم‌های خیره مردم
پدرام باقری
ما در وضعیتِ بی‌دولتی قرار گرفته‌ایم
امیر ادیب
دختران خیابان انقلاب و رهاسازی نیروی «امتناع»
جان ام بری
چگونه آنفلوآنزای دهشتناکِ ۱۹۱۸ در سراسر آمریکا شیوع یافت؟
پدرام باقری
دو نکته درباره پرسش و پاسخ در سنای آمریکا
سید مسعود حسینی
کورونا و کورا – مرگ و پروا
مهسا اسدالله‌نژاد
کرونا و دو مسئله‌ی «غیرطبیعیِ» آن
امیر ارسلان ادیب
آپارتاید کارگری
مصطفی مهرآیین
نابود کردن فرآیندها،نابود کردن زندگی و تولید خشونت
نوید کلهرودی
شرحی بر کتاب اندیشیدن و ملاحظات اخلاقی از هانا آرنت
سعید ربیعی
انقلاب لهستان: لخ‌والسا و اتحادیه‌ی کارگری
حمید موذنی
عشق در سالهای وبا
حمید موذنی
درس های سریال تاج و تخت
سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
آرشیو