ads1
ads3
تغییر رنگ سایت

شبکه های اجتماعی جامعه

آرشیو
آرشیو
آرشیو
Print This Post

دیوار، دانشگاه، انقیاد

جلسه سه شنبه شورا همچون جلسه قبل با ۳۰دقیقه تاخیر شروع شد. شاید تنها نکته مثبت تعداد غایبین بود که از ۳نفر به ۲نفر کاهش یافته بود. اما همچنان رییس شورا و پویا دولابی غایب جلسه امروز بودند.
موضوع جلسه بررسی لوایح پیشنهادی کمیسیون عمرانی بود. لوایح پیشنهادی پویا دولابی تک تک در صحن قرائت شدند و مهندس هاشم زاده با ذکر توضیحاتی درباره آن ها، مسئله را برای اعضای شورا روشن تر کرد. از تغییر کاربری نهالستان محله شکری گرفته تا تبدیل کارگاه تعمیر موتوری خیابانِ مطهری به فضای سبز در صحن شورا مورد بحث و بررسی قرار گرفت و اعضا هریک در قامت مخالف و موافق به صحبت درباره آن پرداختند.
اما نکته ای که برای من جذاب به نظر آمد و بهانه ای برای نوشتن این یادداشت شد موضوعِ برچیدن دیوارهای ادارات در سطح شهر بود. لایحه موردنظر پیشنهاد می کرد با کمک استاندار در بعضی ادارات و مناطق دیوارها را با کیفیتی بهتر و ظاهری زیباتر جایگزین کنیم. و حتی در صورت امکان دیوارهای بعضی ادارات را تخریب کنیم.
«دیوار» واژه غریبی برای هیچ کدام از ما نیست، اما بعید می دانم کمتر کسی در میان ما درباره نقش آن فکر کرده باشد. حذفِ دیوار ادارات و حذف دیوار دانشگاه خلیج فارس (به پیشنهاد مهندس توسلی) امری بسیار مهم است. حذف دیوار یعنی برگشت دادن اماکن دولتی به متن جامعه. یعنی از بین بردن مرز میان دولت و جامعه.
دکتر عباس کاظمی در کتابِ «امر روزمره در جامعه پساانقلابی» از حیاتِ اجتماعی-تاریخی «دیوار»ها می گوید. اغلب ما دیوارها را پدیده ای غیر زنده، حاصلِ برهم چینش سیمان و سنگ می بینیم. اما کاظمی دیوار ها را به عنوان نقطه ای مرزی می بیند که همواره میان دو چیز مرز می کشند و آن دو را از یکدیگر جدا می کند. کاظمی توضیح می دهد که چگونه تغییر سیاست و گذشت دهه ها نقش و نگارهای روی دیوارها را تغییر می دهد. در زمان انقلاب دیوارها به مکانی برای نشان دادن اعتراض علیه حکومت شاه و نوشتن شعارهای سیاسی بدل گردیدند. پس از انقلاب دیوارها در اختیار گفتمان حاکم قرار گرفتند و ایدئولوژی حکومت را تبلیغ کردند. در زمان جنگ چهره شهدا و فضای جنگی به دیوار ها معنایی جدید بخشید که خود متاثر از فضای زمانه بود. پس از پایان جنگ و با ورود به عصر سازندگی تبلیغات سامسونگ و اِل.جی جای شهدا را گرفتند و بیلبوردهایی که تا دیروز از وصیت شهدا سخن میگفت، اکنون در اختیار زنان خندانی بود که مصرف گرایی را تبلیغ می کردند. حتی در دهه اخیر دیوارها وظیفه بازنمایی طبیعت را برعهده گرفته اند. زندگی در فضای شهری از طبیعت خالی شده است؛ پس ما با نقاشی کردن درخت، گل و حیوانات دیوارها را به مکانی برای بازنمایی طبیعت بدل کرده ایم!
پس دیوارها فقط تکه ای سنگ و سیمان نیستند. به نوعی حیات دارند. زیست روزمره ما را تحت تاثیر قرار می دهند. بر ما تاثیر میگذارند و از ما تاثیر می پذیرند. حال می توانیم با نگاهی دقیق تر فلسفه وجودی دیوارهای شهر را واکاوی کنیم. وقتی در اطراف ادارات دولتی و مردم دیوار می کشیم، فضای بوروکراسی دولتی را از فضای مدنی جامعه جدا می کنیم. به نوعی مردم را به عقب می رانیم و نظارت مستقیم آن ها را نمی پذیریم.
وقتی در اطراف دانشگاه خلیج فارس دیوار می کشیم میان دانشجویان و جامعه مخاطب شان مرز می کشیم. دانشجویان را به اِنقیاد در می‌آوریم و در عین حال مردم را نیز از فضای دانشگاه محروم می کنیم. دانشگاه را به مثابه اندام واره ای جدای از جامعه تصور می کنیم و این اساسا با ماهیت دانشگاه و زیست دانشجویی در تضاد است. اساسا هر قِسمی از دیوار کشیدن، بازتاب نوعی اِنقیاد است.
حال پرسش این است. آیا شورای شهر ما پیشنهاد مهندس توسلی را مبنی بر برچیدن دیوارهای دانشگاه خلیج فارس را عملی می کند؟ یا حداقل در این راه گام بر می‌دارد؟
راستش بعید می‌دانم چنین عزمی در میان مسئولان ما باشد. بعید می‌دانم شهر ما پیشروی حرکتی صحیح در کشور باشد. احتمالا این پیشنهاد هم لابه لای دیگر طرح ها فراموش می شود.

نظرات

تیتردو

جنوب استانها ؛
۱۲۰میلیارد دلار درامد چهارساله، قطب اقتصادی ایران و تنها یک صندلی سبز در بهارستان !!! ثروتی که پایه و اساس قدرت نیست. محمود منصوری خبرنگار و فعال سیاسی امروز حرف اول را در حوزه های مهم اقتصادی، استراتژیک ، پتانسیل ها و حتی نظامی حوزه ی جنوبی استان بوشهر که شامل شهرستان های جم، دیر، […]
آرشیو

مقالات

سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
حامد داراب
چرا داریوش آشوری روشنفکر است؟
محمدمهدی اردبیلی
غذا و وسوسه‌های شیطان
اسلاوی ژیژک
وقتی گزینه‌هایِ پیش‌ِ رو یکی از یکی بدترند
میشل فوکو
قدرتِ مقاومت‌کردن
حسام سلامت
در نقد اسطوره‌ی مردمِ همیشه خوب
حسین باقری
«فرو رفتنِ کلمه در فعلنِ پهلوها»
فرشاد پارسیان
حقوق و اخلاق در آرا بنتام
امیر محقق
۷ کتاب با موضوع «شهر» که باید بخوانیم
سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
ساره واعظی لقب
«آبی یا صورتی»؟
آتنا مرکزی
نقش زنان در افزایش سرمایه های اجتماعی
آتنا مرکزی
خشونت علیه زنان: خشونت علیه جامعه
ملوین کانر
فرهنگ جوانان امروز ستایندۀ مرگ است
سمیرا بهزادی
فتوت ایرانی در دوره ایلخانی
محسن رنانی
فردا اول خلقت است
حمیدموذنی
یازدهم سپتامبر مبدا جهان جدید
ناصر فکوهی ۶۶
پیکان: ظهور و سقوط یک «افتخار ملی»
آتنا مرکزی
تبعیض جنسیتی در کابینه دوازدهم
مهدی یسری
مفهوم برنامه ریزی فرهنگی
ستاره تناور
مدنیت،شهروندی و کنش های معطوف به اخلاق
محمد رضا فولادی
چرخه حیات تروریسم جهادی در خاورمیانه
کیتی رویف
نویسندگان بزرگ چطور با مرگ زندگی کردند؟
محسن رنانی
جوانه‌های بلوغ در شمالِ جنوب
محمد فاضلی
کلنگ‌ها را غلاف کنید
نسرین ریاحی
مرزها در گام معلق لک لک ها
علی آتشی
جایی میان رمانس و خشونت
درک تامپسون
خودتان باشید
مهتا بذرافکن
چرا آب در ایران امنیتی شد؟
مسعود نیلی
در ضرورتِ کینه‌زدایی از سیاست
محمد فاضلی
باید خشمگین باشیم: بحران محیط زیست
تونی جات
از تاریخ چه آموخته‎ایم؟ احتمالاً هیچ
بهروز غریب‌پور
معلق در فضا
آتنا مرکزی
سهم زنان از امید
زیگمونت باومن
سلامتی و نابرابری
حمید موذنی
استاد ایرانی و آسیب شناسی چاپلوسی اجتماعی در ایران
اولریش بک و الیزابت بک‌گرنشایم
آشوب جهانی عشق
 
مصطفی ملکیان
در مصائب فقدان گفت و گو
حمید موذنی
کمدی اطلاع‌رسانی و تراژدی واقعیت خبر در ایران
مارگارت پکسن
صلح چیست؟
آرشیو