ads1
ads3
تغییر رنگ سایت

شبکه های اجتماعی جامعه

آرشیو
آرشیو
آرشیو
Print This Post

دولت تصمیم ساز است نه تصمیم گیر


در سال روز توافق هسته ای برجام، وضعیت منطقه و روابط ایران با کشورهای ۵+۱ بسیار متفاوت نسبت به زمان تصویب برجام شده است. افزایش تنش ها در منطقه شرایط ایران را تحت تاثیر خود قرار داده و سایه جنگ بر کشور سنگینی می کند. برای بررسی بیشتر موضوع به سراغ تعدادی از فعالان استان بوشهر رفتیم تا در این باره با آنان گفتگو کنیم.

۱. تاثیر برجام بر سیاست خارجی جمهوری اسلامی را چگونه ارزیابی می کنید؟ به نظرتان ایران توانست از امتیازات برجام به میزان کافی استفاده کند یا خیر؟

۲.ضعف دولت روحانی در پروژه برجام را چه می دانید؟ چرا روحانی نتوانست از پیروزی در برجام برای پیشبرد اهداف سیاست داخلی خود استفاده کند؟

۳. با توجه به اختلاف میان آمریکا و اروپا، سیاست های فعلی ایران در قبال اروپا را چگونه ارزیابی می کنید؟ آیا کانال مالی اینستکس می تواند نجات بخش برجام باشد؟

۴. با افزایش تنش های اخیر در منطقه، آینده روابط ایران و ۵+۱ را چگونه ارزیابی می کنید؟ آیا چشم اندازی برای توافق جدید می بینید؟

۵. تاثیر برجام بر نظم جدید بین الملل را چگونه ارزیابی می کنید؟

امان الله شجاعی

پاسخ سوال اول و دوم
دولت پیشنهاد دهنده، خواستار و تصمیم ساز برجام بود و ‌نه تصمیم گیرنده آن، لکن هنوز هم خواهان ادامه ی آن است. ولی در نگاه کلی حاکمیت ایران ،نوعی نا رضایتی جدی دیده می شود که نمایانگر نوعی پشیمانی از اقدامی است که انجامش در لحظه ی پذیرش، ضروری بوده است.
اگر از زبان فرهنگ سنتی بخواهم در این زمینه توضیح دهم،برجام برای دولت روحانی نوعی پیشرفت و تعامل با جامعه ی جهانی است و برای اصولگران قدرتمندی که در حاکمیتند، حالت پذیرش ازدواج برای خون بست را دارد که هم ضرورتش را می دانستند و هم نتایج بعدی اش را نمی خواستند.یعنی برای آن دسته از حاکمان، نوعی دفع شر بود تا تعامل با جامعه ی جهانی، و به همین دلیل نارضایتیشان، به مراتب از رضایت بیشتر بود و نیز هست.
در نتیجه، آن ها قبل از ترامپ، در عرصه ی داخلی، برجام را به فرجام رسانده بودند. اما ترامپ نیمه ی دیگرش را با کمک همین داخلی ها و در عرصه ی خارجی به فرجام رساند.
لذا دولت روحانی، توان جلوگیری از ریزش برجام را نه در عرصه ی داخلی داشت و نه در عرصه ی خارجی( به نظر حقیر،در سیاست عملی ایران،دولت فقط تصمیم ساز است و نه تصمیم گیر)
پاسخ سوال سوم

سیاست ایران در حال حاضر در ارتباط با اروپا و آمریکا به نظر منطقی می رسد “ولی با توجه به امکانات موجود برای ایران”،سیاست ما بیشتر به حفظ هژمونی و شکوه نظام می ماند تا سود اقتصادی‌ و رفع مشکلات روز…
در ضمن کانال مالی اروپایی، حداکثر توان همکاری اروپائیان(به جز انگلیس) است و به نظر نمی رسد که توان دیگری داشته باشند.
البته این کانال مالی نیز در صورت صادرات ایران(به ویژه نفت) می تواند عملیاتی باشد و در غیر این صورت، ارزش خاص دیگری ندارد.
به نظر حقیر ،ابتدا اصولگران یک سمت بدن برجام را فلج کردند و پس از آن، ترامپ قسمت دیگرش را از کار انداخت.به گونه ای که اگر قرار باشد لوح تقدیری در این زمینه به فلج کنندگان برجام بدهند، می بایست به صورت مشترک و هم زمان، به اصولگرایان مخالف برجام در ایران و نیز به گروه ترامپ، ناتانیاهو و بولتون اهداء گردد. پاسخ سوالات پنج و شش

تنش های سیاسی در منطقه در مورد برجام برای اروپا ییان و آمریکا،بسیار کم رنگ است و جای نگرانی ندارد.
آنچه برای ما ایرانیان مهم است، حفظ تمامیت ارضی و وحدت جدی داخلی برای ادامه ی حیات و نیز توسعه و پیشرفت با تعامل جهانی است.
نکته ی مهم دیگر که پیش از این در موردش مطلبی نوشته ام، موضوع برگزیت یا برنامه خروج انگلیس از اتحادیه ی اروپاست که کاملا بوی باروت می دهد و در صورت پیروزی طرفداران برگزیت، امکان شروع نظم نوین “خونینی” با همکاری آمریکا و انگلیس در جهان وجود دارد.

نظرات

تیتردو

گفتگو با علی برزگر، مسئول جمعیت امام علی بوشهر
نام جمعیت امام علی را همۂ ما حداقل یک بار شنیده ایم. دیدن هر روزۂ کودکان کار بر سر چهار راه ها یا در پارک ها باعث شده کمابیش با نام این تشکل مردم نهاد و فعالیت هایش آشنایی نسبی داشته باشیم. لینک کوتاه:
آرشیو

مقالات

حسین باقری
«فرو رفتنِ کلمه در فعلنِ پهلوها»
فرشاد پارسیان
حقوق و اخلاق در آرا بنتام
امیر محقق
۷ کتاب با موضوع «شهر» که باید بخوانیم
سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
ساره واعظی لقب
«آبی یا صورتی»؟
آتنا مرکزی
نقش زنان در افزایش سرمایه های اجتماعی
آتنا مرکزی
خشونت علیه زنان: خشونت علیه جامعه
ملوین کانر
فرهنگ جوانان امروز ستایندۀ مرگ است
سمیرا بهزادی
فتوت ایرانی در دوره ایلخانی
محسن رنانی
فردا اول خلقت است
حمیدموذنی
یازدهم سپتامبر مبدا جهان جدید
ناصر فکوهی ۶۶
پیکان: ظهور و سقوط یک «افتخار ملی»
آتنا مرکزی
تبعیض جنسیتی در کابینه دوازدهم
مهدی یسری
مفهوم برنامه ریزی فرهنگی
ستاره تناور
مدنیت،شهروندی و کنش های معطوف به اخلاق
محمد رضا فولادی
چرخه حیات تروریسم جهادی در خاورمیانه
کیتی رویف
نویسندگان بزرگ چطور با مرگ زندگی کردند؟
محسن رنانی
جوانه‌های بلوغ در شمالِ جنوب
محمد فاضلی
کلنگ‌ها را غلاف کنید
نسرین ریاحی
مرزها در گام معلق لک لک ها
علی آتشی
جایی میان رمانس و خشونت
درک تامپسون
خودتان باشید
مهتا بذرافکن
چرا آب در ایران امنیتی شد؟
مسعود نیلی
در ضرورتِ کینه‌زدایی از سیاست
محمد فاضلی
باید خشمگین باشیم: بحران محیط زیست
تونی جات
از تاریخ چه آموخته‎ایم؟ احتمالاً هیچ
بهروز غریب‌پور
معلق در فضا
آتنا مرکزی
سهم زنان از امید
زیگمونت باومن
سلامتی و نابرابری
حمید موذنی
استاد ایرانی و آسیب شناسی چاپلوسی اجتماعی در ایران
اولریش بک و الیزابت بک‌گرنشایم
آشوب جهانی عشق
 
مصطفی ملکیان
در مصائب فقدان گفت و گو
حمید موذنی
کمدی اطلاع‌رسانی و تراژدی واقعیت خبر در ایران
مارگارت پکسن
صلح چیست؟
محمدرضا فولادی
اصلاح طلبی پیش رونده یا تدریجی
علی آتشی
آوار اندیشه های شریعتی برای ما
داوید لوبروتون
انسان شناسی رنج ودرد
حمید موذنی
جهان در گیر ودار یک حرف
محمدرضا فولادی
اصلاح طلبی در عصر پسا هاشمی
شهلا اعزازی
شکل نوین خانواده
آرشیو