ads1
ads3
تغییر رنگ سایت

شبکه های اجتماعی جامعه

آرشیو
آرشیو
آرشیو
Print This Post

خدیجه آبزن
با من بیا….

با من بیا…

خدیجه آبزن
بیا همان زن پر اضطراب اسفندماه باشیم با یک عالمه کار مانده روی دوشمان. بیا تا اینبار تقویم را از آخر باز کنیم و باز دست توی سرمان از داور چهارم این بازی نفسگیر روزگار ،وقت اضافه ی بیشتر طلب کنیم. هنوز یکعالمه کار انجام نشده داریم. یک دفتر لبخند شکفته نشده را باید از ب بسم الله تا نون پایان بخوانیم. یک کوی و محله، مهربانی هنوز مانده که باید قدم بزنیم و در خانه هایشان را بکوبیم و حلالیت بطلبیم. وای باز دفتر اسفند این ماه عجول ،بسته میشود تا ما بمانیم و هزاران کار نکرده و راه نرفته و افسوسهای به جا مانده.

بیا همان زن پر اضطراب اسفندماه باشیم. اما بیخیال کارهای مانده و خانه تکانی های معمول؛ این بار بیا فرق موهایمان را از وسط باز کنیم و با روغن گلی که پدر بزرگ از آخرین سفر قطرش آورده چرب و صاف کنیم و آن لچک دستدوز مادربزرگمان را روی آن بگذاریم با همان گلدوزیها و نوار دوزیهای ساده اش. آنگاه مینار نازک و مشکی نیاکانمان را با وسواس دور گردی صورت بپیچانیم و آن گوشه با آن سنجاق قفلی یادگاری ،ثابت کنیم تا انتهای مینار جنوبیمان پشت سر رها شود. رهاشود با همان خاطرات تلخ و شیرین گذشته و در باد “قوس” و “بررو” و “شمال” برای خودش برقصد. اسفند است و بیم هیچ باد لچیزب و لهیمری نیست تا مینار نیاکانمان را از سر باز کند و پریشانمان نماید.و تو میمانی و بهاری که تازه از راه رسیده. بی اضطراب های کشنده ی اسفند ماه در پی عطر مرمرشکهای دشتهای دشتی و دشتستان خواهی دوید از میان گندمزارهای مشوش فروردینی نیز باید بگذری؛ گاهی گل اسبی بچینی و گاهی تن نرم و مخملین کرمهای نوروزی توله زارهای کنار چاهابهای مزارع تنباکو را با همان ترس زنانه ات لمس کنی.

از کوچه های تاریخ تنگستان که بگذری، نخلستانهای در ستیز با آسمان را هم باید پشت سر بگذاری و شاید گاهی برای شیرینی کام تلخت از نود و پنج پر اندوه ،مجبور شوی کله ای کبکاب دشتستان بر دهان گذاری. خالوهای قهرمانت صدایت میزنند و تا دشتی باید یک نفس بروی ولی یادت باشد برای خواندن دوبیتیهای فایز نفسی بماند. برای سر دادن شروه های جنوبی امان نیز. میگویند با دیدن جای خالی آن عزیزی که امسال با تو به فروردین نیامد، تنهای داروی کشف شده بر زخم و داغ دل هنین نوای دب انگیز شروه است و بس!
گناوه و دیلم را یادت باشد با پاهای برهنه بدوی. تا لمس ماسه های ساحلی اش را اینبار ویژه و به سبک فروردینهای شلوغ این سالهایش بر کف پایت جاودانه کنی بدون وسوسه ی خرید های عیدانه خواهش میکنم تاریخ و طبیعت این دیار را به حرمت “سینیز” و “مهروبان” و قهرمانهای دشت لیراوی مهربان تر قدم بزن.
بیا با فروردین جنوبی امان مهربانتر باشیم. به مهربانی همان خط ساحلی دور و دراز. بر فراز همان کلوتهای ساحلی تا بردخون برویم. پا به پای غیرت جنوبی امان در کوچه های نجیرم تند تند راه برویم تا سر از آن بندر مهربان درآوریم. از دیر تا مهربانی فقط یک لبخند فروردینی راه مانده. کنگان و سیراف و عسلویه را در کنار شعله های دمیده بر ارتفاعاتش گرمتر نظاره کنیم. و دلنان برای نفسهای پاک زنین که تنگ شد تا حراهای شگفت انگیز ساحل هم رمقی بماند. مبادا فروردینت را بدون عطر بهارنارنجهای جم و انارستان تمام کنی.
که درمان همه ی خستگیها و اضطرابهای اسفندی را به آنان سپرده اند…
جنوب است عطر خاطره بازی های شرجی و دریا! همان جنوبی که چکیده ی یکسال زندگیت را در یک جزر و مد ساده و پر تلاطم خلاصه میکند. گاهی با طعم شیرین خرمای خاصه و گاهی با طعم گس جمبو ها و لوزهای تابستانی. و گاهی به تلخی دمنوشهای معجزه گر بی بی.
بیا اینبار با هم از کوچه های فروردین بگذریم. با همان مینار نازک مشکی و دنباله اش را در بادهای این دیار ساحلی رها کنیم!
شاید درمان همه ی دردهای جنوبی مان که خود چند جلد مثنوی بی پایان شده در کنار همین با هم بودن و همقدم شدن در کوچه پس کوچه های تاریخ و فرهنگ و … دوا شود.
بهار جنوبی تان مبارک

اخبار مرتبط
نظرات

تیتردو

جنوب استانها ؛
۱۲۰میلیارد دلار درامد چهارساله، قطب اقتصادی ایران و تنها یک صندلی سبز در بهارستان !!! ثروتی که پایه و اساس قدرت نیست. محمود منصوری خبرنگار و فعال سیاسی امروز حرف اول را در حوزه های مهم اقتصادی، استراتژیک ، پتانسیل ها و حتی نظامی حوزه ی جنوبی استان بوشهر که شامل شهرستان های جم، دیر، […]
آرشیو

مقالات

سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
حامد داراب
چرا داریوش آشوری روشنفکر است؟
محمدمهدی اردبیلی
غذا و وسوسه‌های شیطان
اسلاوی ژیژک
وقتی گزینه‌هایِ پیش‌ِ رو یکی از یکی بدترند
میشل فوکو
قدرتِ مقاومت‌کردن
حسام سلامت
در نقد اسطوره‌ی مردمِ همیشه خوب
حسین باقری
«فرو رفتنِ کلمه در فعلنِ پهلوها»
فرشاد پارسیان
حقوق و اخلاق در آرا بنتام
امیر محقق
۷ کتاب با موضوع «شهر» که باید بخوانیم
سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
ساره واعظی لقب
«آبی یا صورتی»؟
آتنا مرکزی
نقش زنان در افزایش سرمایه های اجتماعی
آتنا مرکزی
خشونت علیه زنان: خشونت علیه جامعه
ملوین کانر
فرهنگ جوانان امروز ستایندۀ مرگ است
سمیرا بهزادی
فتوت ایرانی در دوره ایلخانی
محسن رنانی
فردا اول خلقت است
حمیدموذنی
یازدهم سپتامبر مبدا جهان جدید
ناصر فکوهی ۶۶
پیکان: ظهور و سقوط یک «افتخار ملی»
آتنا مرکزی
تبعیض جنسیتی در کابینه دوازدهم
مهدی یسری
مفهوم برنامه ریزی فرهنگی
ستاره تناور
مدنیت،شهروندی و کنش های معطوف به اخلاق
محمد رضا فولادی
چرخه حیات تروریسم جهادی در خاورمیانه
کیتی رویف
نویسندگان بزرگ چطور با مرگ زندگی کردند؟
محسن رنانی
جوانه‌های بلوغ در شمالِ جنوب
محمد فاضلی
کلنگ‌ها را غلاف کنید
نسرین ریاحی
مرزها در گام معلق لک لک ها
علی آتشی
جایی میان رمانس و خشونت
درک تامپسون
خودتان باشید
مهتا بذرافکن
چرا آب در ایران امنیتی شد؟
مسعود نیلی
در ضرورتِ کینه‌زدایی از سیاست
محمد فاضلی
باید خشمگین باشیم: بحران محیط زیست
تونی جات
از تاریخ چه آموخته‎ایم؟ احتمالاً هیچ
بهروز غریب‌پور
معلق در فضا
آتنا مرکزی
سهم زنان از امید
زیگمونت باومن
سلامتی و نابرابری
حمید موذنی
استاد ایرانی و آسیب شناسی چاپلوسی اجتماعی در ایران
اولریش بک و الیزابت بک‌گرنشایم
آشوب جهانی عشق
 
مصطفی ملکیان
در مصائب فقدان گفت و گو
حمید موذنی
کمدی اطلاع‌رسانی و تراژدی واقعیت خبر در ایران
مارگارت پکسن
صلح چیست؟
آرشیو