ads1
ads3
تغییر رنگ سایت

شبکه های اجتماعی جامعه

آرشیو
آرشیو
آرشیو
Print This Post

حمید موذنی
گفت و گوی روزنامه بامداد با حمید موذنی


۱. از دید شما چرا خبرنگاری جزء مشاغل سخت به‌شمار می‌رود؟

روزنامه نگاری در تمام جهان جزو مشاغل سخت بشمار می رود. استرس مدام، حضور در صحنه های پرتلاطم و خشونت امیز، افشاگری و تاباندن نور بر پستوهای تاریک اهالی قدرت، حضور در خطوط مقدم جنگ، تهدید مدام باندهای مافیایی و شبکه های غیر رسمی قدرت و ثروت و … از جمله شرایط کار خطیر روزنامه نگاریست. از همین روی خبرنگاران مدام تهدید و تحدید می شوند و شغل انها به صورت همیشگی در گیر فشار و اضطراب ناشی از انجام کار حرفه ای است.
در کشورهایی که جامعه مدنی قدرتمند و واقعی دارند و قانون از استقلال و کار حرفه ای و ازاد روزنامه نگاران حمایت می کند و قدرت رسمی مدام توسط جامعه مدنی ، دروازه بانی می شود و در این جوامع، قانون حرف اخر را می زند ؛ وضعیت روزنامه نگاران بدون شک از کشورهای بسته و استبدادی که فاقد جامعه مدنی هستند بهتر و نرمال تر است.
اما در جوامع بسته که نظام سیاسی از گردش ازاد اطلاعات جلوگیری می کند، جامعه مدنی ضعیف است و ازادی بیان وجود ندارد، باندهای مافیایی قدرت و ثروت به عیان مشغول فعالیت هستند و از طرفی روزنامه نگاران با توده های مردم سروکار دارند . توده هایی همراه با زیستی اتمیستی که به جای پی گیری مطالبات از طریق مدنی و با واسطه ی نهادهای مدنی چشم به مناسبات قدرت دارند و قدرت برای انها مقدس است و از ان هراس هم دارند . در نتیجه روزنامه نگار ان در این جوامع تنها و اسیب پذیر هستند و کار روزنامه نگاری به مراتب سخت تر ، پرهزینه و همراه استرس افزون تری است . اگر به امار حبس، زندان و قتل و اعدام روزنامه نگاران در سرتاسر جهان نگاهی کوتاه بیفکنیم براحتی متوجه شرایط سخت این شغل و تفاوت وضعیت این قشر مدنی در جوامع باز و بسته می شویم.

۲. مشکلاتی که در طول سال‌ها خبرنگاری و روزنامه‌نگاری با آن دست به‌گریبان بودید، کدامند و چه راهکاری برای مرتفع شدن آنها به ذهنتان خطورمی‌کند؟

روزنامه نگاری در تمام دنیا یک کار اخلاق مدار است . به همین دلیل میثاق نامه اخلاق حرفه ای روزنامه نگاری در تمام دنیا برای فعالیت در این شغل از اولویت بالایی برخوردار است. بر همین اساس روزنامه نگاری از اجزای جامعه مدنی برای نظارت و دروازه بانی جامعه شکل گرفته تا بر قدرت رسمی نظارت مدام داشته باشد. اما در ایران به دلیل ضعف و نبود جامعه مدنی، روزنامه نگاری هم روز به روز نحیف تر و لاغر تر شده و قدرت بی نظارت و فربه تر شده است. عصر طلایی مطبوعات که از دوم خرداد اغاز شد و موج نویی از کنش مدنی روزنامه نگاری در ایران شکل گرفت با افول اصلاحات ، روزنامه نگاری نیز به حضیض رسید. بخشی از این به حضیض رفتن مطبوعات به دلیل شرایط سخت کار روزنامه نگاری و برخورد با روزنامه نگاران بود و بخش دیگر هم به عملکرد اصلاح طلبان بر می گشت که روزنامه ها را به ارگان احزاب سیاسی و جناح خود تبدیل کردند. نتیجه ی این وضعیت تضعیف گفتمان روزنامه نگاری مستقل و ازاد شد. در بوشهر وضعیت به مراتب بد تر بود. روزنامه نگاران بوشهری موج دوم خرداد اکثرن از اهالی سیاست بودند و هفته نامه های بوشهر بجای عضوی از نهاد جامعه مدنی به عضوی از نهاد دولت تبدیل شدند. در تغییر و تحولات مدیریتی دخالت کردند و روزنامه ها به ابزارهای صعود و سقوط افراد در مناسب قدرت تبدیل شدند. به کلمات تجاوز شد و معامله مدلول تعامل شد، نقد از معنا تهی شد و روزنامه نگاری به بخشی از روابط عمومی نهادهای رسمی و ادارت کل تغییر ماهیت داد. این مهم ترین مشکل مطبوعات بوشهر بود و این رویکرد از اغاز دهه ی هشتاد قوی شد و کم کم به یک سنت تبدیل و به سالها و دهه های بعد منتقل گردید. به همین دلیل بوشهر در واقع ، شهر و استانی فاقد رسانه است. اما پر از نام و عنوان نشریه و سایت و کانال و … این فربه گی کمّی در واقع از غیاب واقعی رسانه حکایت دارد.

۳. عملکرد خانه مطبوعات را در سال‌اخیر چگونه ارزیابی می‌کنید؟

در ایران نهادمدنی واقعی وجود ندارد. این نهادها در اصل کارکردشان زدودن نهادهای اصلی و واقعی است. خانه مطبوعات بوشهر هم در واقع یک کیچ است. ما در ایران در وضعیت کیچ هستیم. منظورم از کیچ همان منظور میلان کوندرا نویسنده اهل چک است که اشاره به فروش جنس بنجل به جای کالای اصلی می کند. ما در ایران با کیچ روزنامه نگاری، کیچ روشنفکری، کیچ خانه مطبوعات، کیچ دولت، کیچ هنرمند، کیچ اصلاح طلب، کیچ فعال مدنی، کیچ پزشک، کیچ مهندس و … روبرو هستیم. نتیجه این ازدحام کیچ در همه ی عرصه ها جامعه ای نومید و مستاصل است .

۴. آیا از اینکه یک خبرنگار هستید، رضایت دارید؟

خبرنگاری یک فعالیت ارزشمند است . فعالیتی میتنی بر مسیولیت اخلاقی و مسیولیت اجتماعی. شجاعت می خواهد و یک وجدان بیدار و اگاه. در نتیجه غرور امیز است و دارای ارزش. متاسفانه همانطور که همه عزصه های ادبی، هنری، مدنی و سیاسی و … مملو از فعالین این عرصه ها شده اند. در روزنامه نگاری هم با این شدت استقبال ناشی از مد و یا معطوف به کسب پست و مسیر اشتغال روبرو هستیم. به همین دلیل در این عرصه با مواردی روبرو می شویم که با روح روزنامه نگاری در تضاد است. اما مسند امور در دست این اشخاص قرار گرفته و روزنامه نگاری متاسفانه متاثر از این وضعیت نحیف و لاغر و در وشرایط نامناسبی است.

۵.کار خبرنگاران زن استان را چگونه ارزیابی می‌کنید و فکر می‌کنید آیا فضای مطلوب برای فعالیت آنها در استان فراهم شده است؟

به نظرم همان طور که زنان ایران جدی تر، سالم تر و قاطع تر در عرصه های مختلف حضور خود را انجام داده اند در بوشهر هم روزنامه نگاران زن به همراه یکی دو نفر از جوانان در کار روزنامه نگاری حرفه ای تر و اخلاقی تر به این کار وارد شده اند و اگر امیدی به برخاستن تن نحیف و بیمار روزنامه نگاری وجود دارد به زنان و جوانانی است که به تازگی با شجاعت و اخلاق به این مسیر گام برداشته اند. اما این زنان و جوانان نیز باید هوشیار باشند که در مسیر کارفرماهای رسانه ای خود قرار نگیرند و میثاق حرفه ای روزنامه نگاری را سر لوحه کار خود قرار دهند

۶. چقدر با تشکیل با یک تعاونی ویژه برای خبرنگاران به‌منظور رفاه حال و کمک به معیشت آنها را ضروری می‌دانید؟

هر چه حمایت روزنامه نگاران از سمت تشکیلات و صنوف خود باشد بدون شک در سلامت کار روزنامه نگاری کارامدتر است و این هم در صورت تشکیل یک نهاد صنفی حمایتگر می تواند کمک خوبی به روزنامه نگاران و فعالین رسانه ای باشد که شغل انها امنیت کافی برای استمرار و ادامه ندارد

۷. چقدر موافقید تسهیلاتی برای خرید خودرو یا مسکن برای خبرنگاران تعریف شود؟

برای این موضوع حتمن باید از سمت و سوی صنف روزنامه نگاری باشد تا روزنامه نگاران زیر دین نهادهای رسمی نروند. اگر حمایت ها از جانب صنف باشد خوب است و گر در غیر اینصورت باشد این وضعیت به استقلال و ازادی و کار حرفه ای انها لطمه وارد می کند

۸. جشن ویژه‌ای که هر ساله برای روز خبرنگار برگزار می‌شود،گونه ارزیابی می‌کنید؟

این جشن ها هم ذیل همان کیچ جا می گیرند. روزنامه نگاران تنها در یک روز به صورت سمبلیک و با پیام های متعدد پاس داشته می شود اما در واقعیت با روزنامه نگاری رفتاری غیر از ان صورت می پذیرد.

۹. مهم‌ترین خواسته شما از مسوولان و خانه مطبوعات برای حمایت از خبرنگاران کدام است؟

این سوال ایراد دارد. زیرا این نوع نکاه و طرح پرسش روزنامه نگاری در وضعیت قدرت مدنی نشان نمی دهد و نیازمند معرفی می کند. واقعیت این است که روزنامه نگاری باید مستقل و ازاد شود و روزنامه نگاری توان درامد زایی غیر وابسته به قدرت را بیابد تا بتواند نظارت مدنی خود را انجام دهد. از حافظ وام می گیرم که گفته: درد ما را نیست درمان ، الغیاث

گفت و گوی الهام بهروزی از روزنامه بامداد برای گزارش روزنامه در مورد روز خبرنگار

اخبار مرتبط
نظرات

تیتردو

در حوزه دشتي و تنگستان
سرویس خبر جامعه آنلاین: عصر امروز محمدحسین بکمی در گفتگو با جامعه آنلاین خبر اعلام نامزدی اش برای انتخابات مجلس را تایید کرد. لینک کوتاه:
آرشیو

مقالات

حمید موذنی
عشق در سالهای وبا
حمید موذنی
درس های سریال تاج و تخت
سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
حامد داراب
چرا داریوش آشوری روشنفکر است؟
محمدمهدی اردبیلی
غذا و وسوسه‌های شیطان
اسلاوی ژیژک
وقتی گزینه‌هایِ پیش‌ِ رو یکی از یکی بدترند
میشل فوکو
قدرتِ مقاومت‌کردن
حسام سلامت
در نقد اسطوره‌ی مردمِ همیشه خوب
حسین باقری
«فرو رفتنِ کلمه در فعلنِ پهلوها»
فرشاد پارسیان
حقوق و اخلاق در آرا بنتام
امیر محقق
۷ کتاب با موضوع «شهر» که باید بخوانیم
سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
ساره واعظی لقب
«آبی یا صورتی»؟
آتنا مرکزی
نقش زنان در افزایش سرمایه های اجتماعی
آتنا مرکزی
خشونت علیه زنان: خشونت علیه جامعه
ملوین کانر
فرهنگ جوانان امروز ستایندۀ مرگ است
سمیرا بهزادی
فتوت ایرانی در دوره ایلخانی
محسن رنانی
فردا اول خلقت است
حمیدموذنی
یازدهم سپتامبر مبدا جهان جدید
ناصر فکوهی ۶۶
پیکان: ظهور و سقوط یک «افتخار ملی»
آتنا مرکزی
تبعیض جنسیتی در کابینه دوازدهم
مهدی یسری
مفهوم برنامه ریزی فرهنگی
ستاره تناور
مدنیت،شهروندی و کنش های معطوف به اخلاق
محمد رضا فولادی
چرخه حیات تروریسم جهادی در خاورمیانه
کیتی رویف
نویسندگان بزرگ چطور با مرگ زندگی کردند؟
محسن رنانی
جوانه‌های بلوغ در شمالِ جنوب
محمد فاضلی
کلنگ‌ها را غلاف کنید
نسرین ریاحی
مرزها در گام معلق لک لک ها
علی آتشی
جایی میان رمانس و خشونت
درک تامپسون
خودتان باشید
مهتا بذرافکن
چرا آب در ایران امنیتی شد؟
مسعود نیلی
در ضرورتِ کینه‌زدایی از سیاست
محمد فاضلی
باید خشمگین باشیم: بحران محیط زیست
تونی جات
از تاریخ چه آموخته‎ایم؟ احتمالاً هیچ
بهروز غریب‌پور
معلق در فضا
آتنا مرکزی
سهم زنان از امید
زیگمونت باومن
سلامتی و نابرابری
حمید موذنی
استاد ایرانی و آسیب شناسی چاپلوسی اجتماعی در ایران
اولریش بک و الیزابت بک‌گرنشایم
آشوب جهانی عشق
 
مصطفی ملکیان
در مصائب فقدان گفت و گو
آرشیو