ads1
ads3
تغییر رنگ سایت

شبکه های اجتماعی جامعه

آرشیو
آرشیو
آرشیو
Print This Post

حمید موذنی
شجریران


شجریران
حمید موذنی

شجریان، خاطره جمعی ایرانیان بود-هست. او بخشی از میراثِ فرهنگی ما را به صحنه‌ آورد و بازخوانی کرد. میراثِ مشترکی که همه‌ی ایرانی‌ها در آن سهم داشتند. به‌همین‌خاطر اکثریت جامعه ایرانی می‌توانست با شجریان ارتباط برقرار کند و آن را بشنود: چه آنکه آمر بود، چه آنکه تفنگ‌ در دست داشت و چه آنکه می گفت تفنگت را بر زمین بگذار . سلطنت طلب، دموکراسی خواه، اصلاح‌طلب و اصول‌گرا همه به این صدا، احترام می‌گذاشتند. این صدا و شخصیت ، همچون نخی بود که تمامی ایرانیان با هر گرایش سیاسی و باور قومی و مذهبی را زیر پرچم ایران، گرد هم می آورد.
شجریان در برهوت عوامل همبستگی، در کویر ذره ذره شدن ( اتمیزاسیون) جامعه، تک درختی بود که مانده بود و همه‌گان زیر سایه سارش به خنکای آمال و آرزوهای خود می اندیشیدند. شاید او یگانه مرجع اجتماعی باقی‌مانده در این عصر بود.
در وضعیت توتالیتاریسم، چسبِ روابط اجتماعی از بین می رود. همه چسب‌های انسجام بخش اجتماعی کارکرد خود را از دست می دهند و انسان، گرگ انسان می شود. در اجتماع اتمیزه شده‌ی توتالیتاریستی، نه فردیت وجود دارد و نه جامعه، جامعه است. هر کس به فکر خود و امنیت خویش است. جامعه مدنی در این وضعیت از بین رفته و ارزش های مدرن برای ایجاد همبستگی، کارکرد خود را از دست می دهند. ارزش های سنتی و گذشته‌ی کلاسیک هم دیگر، کارکرد همبستگی را ندارد.
در وضعیت توتالیتاریستی، تاریخ جدیدی تولید می‌شود و تاریخ قبل که عامل همبستگی بود تحریف شده و یا از بین می رود. آنچه که تولید می‌شود کارکرد تبعیت دارد و توده‌وار کردن جامعه از آن منتج می شود. هر چیزی از ارزش های قبل کارکرد خود را از دست می دهد. مراجع اجتماعی، فاقد اعتبار می شوند و در محک آزمون اجتماع، بازنده می شوند در این شرایط جامعه بی‌پناه‌تر می‌گردد ، یا به سرسپردگی و تبعیت از وضعیت حاضر روی می آورد ، یا منزوی می شود و یا جامعه‌ستیز می‌شود.
در وضعیت تمامیت‌خواهی هر چیز اصلی (روشنفکر، هنرمند، سیاستمدار، جامعه مدنی، کالاها و …) از بین می رود و نسخه‌ی کیچ (بُنجل و دست دوم) آن در جامعه تولید می شود.
تمامی این وضعیت ها جامعه را نومید و مستاصل می‌سازد. تنها بارقه‌ی امید و روزنه‌ی همبستگی شخصیت هایی هستند که به دایره دروغ نمی پیوندند و از دایره‌ی حقیقت محافظت می کنند.
این شخصیت‌های نادر در این وضعیت‌ها، صدای جامعه می شوند. اساسا این شخصیت‌ها در همین لحظه‌ها ساخته می‌شوند و به واسطه موضع‌هایی که می‌گیرند و پایبندی‌شان به حقیقت مرجع اجتماعی می‌شوند.
شجریان هم در لحظه‌ی سیاسی خرداد۸۸ از نو ساخته شد و تبدیل به شجریانی شد که امروز می‌شناسیم. صدای شجریان دیگر صرفا یک صدای خوب نبود، بلکه فراتر از آن ما را به لحظه‌ای خاص پیوند می‌داد.
در فقدان این چهره‌ها، جامعه‌ی ذره‌ای شده به هم پیوند می خورد. سوگ سراسری در واقع ، نماد وجود جامعه می شود و مجددن امید و غریزه زندگی خود را نمایان می سازد. شجریان همانطور که از اسمش پیداست، شجر بود. همان تک درخت بود. شجریان، چشم اندازی در مه بود. و ما به سمت اشاره‌ی او می رویم. به سمت جامعه شدن.

اخبار مرتبط
نظرات

تیتردو

حمید موذنی
گفت و گو از: سودابه زیارتی مردم بوشهر، مردمی مظلوم و آرام هستند. به‌نظر شما آیا این یک ویژگی مثبت و افتخارآمیز برای بوشهری‌هاست؟ این خصوصیت تا چه اندازه باعث آسیب این مردم شده؟ شما فکر نمی‌کنید این مظلومیت تا حد زیادی مردم را از همدلیِ عملی نسبت به یکدیگر دور کرده است؟(باتوجه به این‌که […]
آرشیو

مقالات

حمید موذنی
شجریران
غزال ساکی
روزنامه‌نگار حوزه‌ی جامعه و زنان
محمود بدیه
کلیسای گریگوری
حمید موذنی
توسعه بدون مطبوعات آزاد رخ نمی‌دهد
اسلاوی ژیژک
به برهوتِ ویروسی (وایرال) خوش آمدید
محمد غمخوار
رفتار دوگانه کرونا در بوشهر
علی شیخ زاده
استندآپ کمدی و طنز در دنیای مدرن
احمدزیدآبادی
مجلس یازدهم؛ پدیده‌ای نوظهور؟
پدرام باقری
دو نکته درباره قتل رومینا
راضیه اشعثی
ما بر مخروبه ای از بنیان های زیستی نشسته ایم!!!
ایرن واعظ‌زاده
کامو و مفهوم عدالت
مبین کرباسی
هزارمیلیارد تومان کجاست؟
یاشار تاج‌محمدی
در سوگِ خویش‌کاران (تاملاتی در پروژه‌یِ فکریِ شاهرخِ مسکوب)
هانا موسوی
“جهان مد و کالا شدگی زنان “
مرتضی رضایی
به وقت تتلو… به وقت شجریان… به وقت گوگوش
اسلاوی ژیژک
پاندمیک؛ کرونا جهان را تکان می‌دهد
غزال ساکی
نقد فمینیستی شاهنامه
سید مسعود حسینی
نگاهی به “بیمار در بیمارستان”
آلن بدیو
در مورد وضعیتِ اپیدمی
اسلاوی ژیژک
ما گونه‌ای هستیم که به حساب نمی‌آید
نعمت الله فاضلی
به خانه برمی‌گردیم اما به کدام خانه؟
جواد کاشی
مرگ دورِهَم عروسی است
حمید موذنی
جهان و کرونا: امروز و فردا
روزبه آقاجری
میراث زنده یک مبارز سوسیالیست
امیر ارسلان ادیب
چه‌کسی در خانه نمی‌ماند؟
امین بزرگیان
بوردیو و خرید در مواقع اضطراری
مهسا اسدالله‌نژاد
نیروی چشم‌های خیره مردم
پدرام باقری
ما در وضعیتِ بی‌دولتی قرار گرفته‌ایم
امیر ادیب
دختران خیابان انقلاب و رهاسازی نیروی «امتناع»
جان ام بری
چگونه آنفلوآنزای دهشتناکِ ۱۹۱۸ در سراسر آمریکا شیوع یافت؟
پدرام باقری
دو نکته درباره پرسش و پاسخ در سنای آمریکا
سید مسعود حسینی
کورونا و کورا – مرگ و پروا
مهسا اسدالله‌نژاد
کرونا و دو مسئله‌ی «غیرطبیعیِ» آن
امیر ارسلان ادیب
آپارتاید کارگری
مصطفی مهرآیین
نابود کردن فرآیندها،نابود کردن زندگی و تولید خشونت
نوید کلهرودی
شرحی بر کتاب اندیشیدن و ملاحظات اخلاقی از هانا آرنت
سعید ربیعی
انقلاب لهستان: لخ‌والسا و اتحادیه‌ی کارگری
حمید موذنی
عشق در سالهای وبا
حمید موذنی
درس های سریال تاج و تخت
سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
آرشیو