ads1
ads3
تغییر رنگ سایت

شبکه های اجتماعی جامعه

آرشیو
آرشیو
آرشیو
Print This Post

حتی یک سانتیمتر از دماوند قابل وقف نیست

حتی یک سانتیمتر از دماوند قابل وقف نیست
محمد جعفری: ماجرای انتشار خبر سند خوردن یال کوه دماوند به نام سازمان اوقاف در روزهای گذشته واکنش‌های گسترده‌ای از سوی فعالین محیط زیست، کارشناسان و افکار عمومی به دنبال داشت تا اینکه نیمه شب چهارشنبه، خبر حل و فصل این مسئله به نفع اراضی ملی در اداره ثبت اسناد رینه استان مازندران منتشر شد. البته، همچنان دو پلاک ثبتی از این اسناد مورد اختلاف بوده که به گفته مسئولان، حل و فصل این مسئله نیز در دست بررسی قرار دارد.

در همین رابطه اسماعیل کهرم، استاد دانشگاه، فعال محیط زیست و مشاور پیشین رئیس سازمان حفاظت از محیط زیست با اشاره به این مسئله در گفتگو با امتداد، اظهار داشت: ماجرا از این قرار است که عده‌ای که از نفوذ خوبی برخوردار هستند که گردش کار دروغینی ایجاد کرده و خودشان هم اطلاع دارند که راه به جایی نخواهند برد. با این حال، آب را گل‌آلود کرده و با شکستن یک تخم لق، تصور می‌کنند که در بلاتکلیفی بر نهادها شاید دست‌شان به جایی بند شود.

در نتیجه این تلاش‌ها مذبوحانه بوده و به رغم اینکه راه به جایی نبرده، مدتی چوب لای چرخ گذاشته و حرکت دستگاه‌ها را مختل می‌کند.

ماجرای اقدام یک روحانی برای تملک ۵۶۰۰هکتار از جنگل‌های آقمشهد

در ماجرای پرونده جنگل‌های آقمشهد در ۲۰ کیلومتری جنوب ساری، فرد روحانی آمده و مدعی تملک ۵۶۰۰هکتار از این جنگل‌ها شده است. بنده این مسئله را مورد بررسی قرار داده و دیدم که این فرد، یک برگه‌ای را در اختیار داشته که سابقا به آن بنچاق گفته می‌شد.

مثلا این بنچاق در حدود ۲۰۰ سال قبل به دست اجداد این فرد رسیده و این برگه را نزد آقایان نورمفیدی، نماینده ولی فقیه در استان مازندران، شهردار، استاندار و سایر مسئولین برده و توسط این افراد به گمان اینکه ادعای او صحت داشته به امضا رسانده‌اند.

در حالی که وقف، یک قانون داشته و بر مبنای آن مال موقوفه باید مالک و صاحب اصلی داشته باشد. بنابراین وقتی ما به انفال می‌رسیم، که مالک ندارند. مالک جنگل‌های ایران، مردن ایران هستند که در کنترل دولت قرار گرفته است.

ماجرای وقف یال دماوند یک تلاش مذبوحانه بود

لذا این اقدامات برای وقف یال دماوند، یک تلاش مذبوحانه بوده و تمام این اقدامات در فیلتر تشکیلات از میان می‌رود. وقف، یکی از زیباترین آموزه‌های دینی ما بوده و نباید آن را با این شکل از نظر کارکردی، بلاموضوعیت کنیم.

اینکه کسانی آمده و کوه، دشت یا جنگل را که متعلق به همه مردم ایران است، وقف کنند خوشبختانه راه به جایی نبرده و عملا غیرممکن است. واکنش مردم در این زمینه بسیار خوب بوده و مثلا دیدیم که بالغ بر ۲۰۰ سازمان مردم‌نهاد به مسئله کوه دماوند و جنگل‌های آقمشهد اعتراض کردند.

مسئله دو پلاک ثبتی باقی‌مانده به زودی حل و فصل می‌شود

منتها، برخی افراد موقعیت سنج منفعت‌طلب و ابن‌الوقتی هستند که شاید انتظار دارند که از آب گل‌آلود ماهی بگیرند و خوشبختانه فیلترهای موجود در سیستم جلوی اقدام آن‌ها را گرفته است.

مسئله‌ای هم که در خصوص دو پلاک ثبتی ۶۸ و ۶۹ که هنوز از وقف درنیامده، مطرح شده که آن هم به زودی مرتفع شده و اراضی به دامن ملت ایران بازگردانده می‌شوند.

حتی یک سانتیمتر از دماوند قابل وقف نیست

۶ سال قبل، دفتر رهبر انقلاب یک ابلاغیه‌ای را به دستگاه‌های اجرایی در خصوص سیاست‌های کلی محیط زیست ایران در ۱۵بند ارسال کرد و بر مبنای آن، اساسا حتی یک سانتیمتر از انفال قابل انتقال، وقف، خرید، فروش و معامله نخواهد بود. این مسئله بالاترین دستور بالادستی است که همه دستگاه‌ها، موظف به اجرای آن هستند.

بر این مبنا، حتی یک بوته از کوه دماوند قابل انتقال و غیره نخواهد بود و دست کسانی که اینگونه اقدامات را صورت داده‌اند، رو خواهد شد.

منبع : امتداد

اخبار مرتبط
نظرات

تیتردو

حمید موذنی
ویروس کرونا بیش از همه‌ی اعضای بدن، به سراغ دست‌ها‌یمان رفته است. بیش از هرچیز رعایت روش‌های بهداشتی و علی‌الخصوص شستن‌دست‌ها ضرورت پیدا کرده است. حتی پیام‌های تبلیغاتی مربوط به دست هاست: «دست ها را بیست ثانیه و به صورتی دقیق بشوئید» فروید ظاهرن به دلیل انتقال ویروس از دست هااست که ترس ما بیش‌تر […]
آرشیو

مقالات

اسلاوی ژیژک
به برهوتِ ویروسی (وایرال) خوش آمدید
محمد غمخوار
رفتار دوگانه کرونا در بوشهر
علی شیخ زاده
استندآپ کمدی و طنز در دنیای مدرن
احمدزیدآبادی
مجلس یازدهم؛ پدیده‌ای نوظهور؟
پدرام باقری
دو نکته درباره قتل رومینا
راضیه اشعثی
ما بر مخروبه ای از بنیان های زیستی نشسته ایم!!!
ایرن واعظ‌زاده
کامو و مفهوم عدالت
مبین کرباسی
هزارمیلیارد تومان کجاست؟
یاشار تاج‌محمدی
در سوگِ خویش‌کاران (تاملاتی در پروژه‌یِ فکریِ شاهرخِ مسکوب)
هانا موسوی
“جهان مد و کالا شدگی زنان “
مرتضی رضایی
به وقت تتلو… به وقت شجریان… به وقت گوگوش
اسلاوی ژیژک
پاندمیک؛ کرونا جهان را تکان می‌دهد
غزال ساکی
نقد فمینیستی شاهنامه
سید مسعود حسینی
نگاهی به “بیمار در بیمارستان”
آلن بدیو
در مورد وضعیتِ اپیدمی
اسلاوی ژیژک
ما گونه‌ای هستیم که به حساب نمی‌آید
نعمت الله فاضلی
به خانه برمی‌گردیم اما به کدام خانه؟
جواد کاشی
مرگ دورِهَم عروسی است
حمید موذنی
جهان و کرونا: امروز و فردا
روزبه آقاجری
میراث زنده یک مبارز سوسیالیست
امیر ارسلان ادیب
چه‌کسی در خانه نمی‌ماند؟
امین بزرگیان
بوردیو و خرید در مواقع اضطراری
مهسا اسدالله‌نژاد
نیروی چشم‌های خیره مردم
پدرام باقری
ما در وضعیتِ بی‌دولتی قرار گرفته‌ایم
امیر ادیب
دختران خیابان انقلاب و رهاسازی نیروی «امتناع»
جان ام بری
چگونه آنفلوآنزای دهشتناکِ ۱۹۱۸ در سراسر آمریکا شیوع یافت؟
پدرام باقری
دو نکته درباره پرسش و پاسخ در سنای آمریکا
سید مسعود حسینی
کورونا و کورا – مرگ و پروا
مهسا اسدالله‌نژاد
کرونا و دو مسئله‌ی «غیرطبیعیِ» آن
امیر ارسلان ادیب
آپارتاید کارگری
مصطفی مهرآیین
نابود کردن فرآیندها،نابود کردن زندگی و تولید خشونت
نوید کلهرودی
شرحی بر کتاب اندیشیدن و ملاحظات اخلاقی از هانا آرنت
سعید ربیعی
انقلاب لهستان: لخ‌والسا و اتحادیه‌ی کارگری
حمید موذنی
عشق در سالهای وبا
حمید موذنی
درس های سریال تاج و تخت
سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
حامد داراب
چرا داریوش آشوری روشنفکر است؟
محمدمهدی اردبیلی
غذا و وسوسه‌های شیطان
اسلاوی ژیژک
وقتی گزینه‌هایِ پیش‌ِ رو یکی از یکی بدترند
میشل فوکو
قدرتِ مقاومت‌کردن
آرشیو