ads1
ads3
تغییر رنگ سایت

شبکه های اجتماعی جامعه

آرشیو
آرشیو
آرشیو
Print This Post

حمید موذنی
جهان و کرونا: امروز و فردا


کرونا، واقعیت زندگی ما را به فیلم‌ها، سریال‌ها و رمان‌های آخر الزمانی پیوند داده است. شهرهای خالی همچون یک برهوت، خیابان هایی بدون رهگذر و سینما، هتل‌ها و کافه های تعطیل، سطل های آشغال آکنده، مردمان درمانده و… در یک کلام گویی زمان، زمان نیست و مکان به متروکه مبدّل شده است. وضعیتی آخرالزمانی در غیاب انسان، و آنجا هم که انسان، حضور دارد؛ انسان واقعی نیست، انسان مجازی است. انسانی تهی و همراه با کارکردی غارتگر و به سانِ پریداتور که برای غارت آنچه از انسان واقعی بجای مانده است، حضور دارد.

شبکه های اجتماعی این روزها، آکنده از ترس است و هر کس از گوشه‌ای توصیه و پیشنهاد می فرستد و‌ به تهدید دیگران اقدام می‌کند. دیگرانی که تا قبل از کرونا دوست بودند، هم وطن بودند اکنون اما گویا هر کس، دشمنِ شده است. فیلم هایی از کتک زدن و حمله به هموطنانی که از سر ترس و مراقبت از فرزندانشان ترک شهر خود کرده‌اند، اکنون ارزشمند و قهرمانانه شده است و دست به دست می چرخد. همه چیز شبیه آثار سینمایی آخر الزمانی شده است. کرونا، دیگری را به شمایل زامبی در آورده است و هر کس از ترس گاز گرفتن توسط یک زامبی و تبدیل شدن به زامبی بعدی از دست دادن به دیگری، حذر می کند. کرونا، بیش از هر چیزی، چهره ی جمعی ما را عیان نمود. نشان داد که چسب هایی که در طول تاریخ ما را بهم پیوند داده در روزهای سخت بسیار سٌستند و توانایی اتصال مان به یک مای جمعی را از دست داده اند.

دولت و یا حاکمیت که نا کارآمد شد، ما به همان وضعیت بیدولت می‌رسیم که در آن انسان گرگِ انسان می شود. شبکه های اجتماعی هم به گونه‌ای عامل و به صورت واقعی حامل این وضعیت‌اند. زبان که پارادایم های تاریخی را تداوم می بخشید در این وضعیت، فاقد توان شده و انسان ها هر چه را جامعه بر اساس آنها مفصل بندی می‌شد از بین می‌برند. هموطن، پناه دادن، دوستی و … اعتبار خود را از دست داده اند. آنها که دیده نشده بودند، آنها که بیش از سایر بخش های جامعه دچار نارسیسیسم ناشی از تحولات سرکوب شده و جامعه ی ناکام هستند ، پرچم پوپولیسم را برافراشته‌اند و برای ابراز وجود خود از شبکه های اجتماعی بهره می برند. پوپولیست‌ها، مردم را می‌ترسانند. خود را منجی مردم معرفی می‌کنند. به مدیران می تازند و …فیلم های انها دست به دست شده و بیشتر دیده می شوند . حظّ انها از دیده شدن به ترس بیشتر مردم دامن می زند و جامعه از هم گسیخته تر، هراسان‌تر و بی پناه‌تر می شود. بی‌پناهی، مردم را به‌ناچار به سراغ این خودشیفتگان می‌‌برد.

کرونا از سوی دیگر توهم زندگی موفق فردی را زیر سوال برد. کرونا از نو به ما نشان داد که برای زیستن خودمان راهی غیر از سالم زیستنِ دیگری نیست. گویی سعادت جمعی از نو برای‌مان معنا شد. وضعیتی کاملا متفاوت با آن ورکشاپ‌ها و سمینارهای انگیزشی که به مخاطب القا می‌کردند: «تو به تنهایی می‌توانی زندگی خوبی برای خودت بسازی»
دوران پساکرونا که سر برسد باید منتظر این تحول در ذهن مردمان باشیم. چرا که آگاهی جمعی بعضا نه با مطالعه که با رخدادها و فجایع شکل می‌گیرد

اخبار مرتبط
نظرات

تیتردو

حمید موذنی
ویروس کرونا بیش از همه‌ی اعضای بدن، به سراغ دست‌ها‌یمان رفته است. بیش از هرچیز رعایت روش‌های بهداشتی و علی‌الخصوص شستن‌دست‌ها ضرورت پیدا کرده است. حتی پیام‌های تبلیغاتی مربوط به دست هاست: «دست ها را بیست ثانیه و به صورتی دقیق بشوئید» فروید ظاهرن به دلیل انتقال ویروس از دست هااست که ترس ما بیش‌تر […]
آرشیو

مقالات

اسلاوی ژیژک
به برهوتِ ویروسی (وایرال) خوش آمدید
محمد غمخوار
رفتار دوگانه کرونا در بوشهر
علی شیخ زاده
استندآپ کمدی و طنز در دنیای مدرن
احمدزیدآبادی
مجلس یازدهم؛ پدیده‌ای نوظهور؟
پدرام باقری
دو نکته درباره قتل رومینا
راضیه اشعثی
ما بر مخروبه ای از بنیان های زیستی نشسته ایم!!!
ایرن واعظ‌زاده
کامو و مفهوم عدالت
مبین کرباسی
هزارمیلیارد تومان کجاست؟
یاشار تاج‌محمدی
در سوگِ خویش‌کاران (تاملاتی در پروژه‌یِ فکریِ شاهرخِ مسکوب)
هانا موسوی
“جهان مد و کالا شدگی زنان “
مرتضی رضایی
به وقت تتلو… به وقت شجریان… به وقت گوگوش
اسلاوی ژیژک
پاندمیک؛ کرونا جهان را تکان می‌دهد
غزال ساکی
نقد فمینیستی شاهنامه
سید مسعود حسینی
نگاهی به “بیمار در بیمارستان”
آلن بدیو
در مورد وضعیتِ اپیدمی
اسلاوی ژیژک
ما گونه‌ای هستیم که به حساب نمی‌آید
نعمت الله فاضلی
به خانه برمی‌گردیم اما به کدام خانه؟
جواد کاشی
مرگ دورِهَم عروسی است
حمید موذنی
جهان و کرونا: امروز و فردا
روزبه آقاجری
میراث زنده یک مبارز سوسیالیست
امیر ارسلان ادیب
چه‌کسی در خانه نمی‌ماند؟
امین بزرگیان
بوردیو و خرید در مواقع اضطراری
مهسا اسدالله‌نژاد
نیروی چشم‌های خیره مردم
پدرام باقری
ما در وضعیتِ بی‌دولتی قرار گرفته‌ایم
امیر ادیب
دختران خیابان انقلاب و رهاسازی نیروی «امتناع»
جان ام بری
چگونه آنفلوآنزای دهشتناکِ ۱۹۱۸ در سراسر آمریکا شیوع یافت؟
پدرام باقری
دو نکته درباره پرسش و پاسخ در سنای آمریکا
سید مسعود حسینی
کورونا و کورا – مرگ و پروا
مهسا اسدالله‌نژاد
کرونا و دو مسئله‌ی «غیرطبیعیِ» آن
امیر ارسلان ادیب
آپارتاید کارگری
مصطفی مهرآیین
نابود کردن فرآیندها،نابود کردن زندگی و تولید خشونت
نوید کلهرودی
شرحی بر کتاب اندیشیدن و ملاحظات اخلاقی از هانا آرنت
سعید ربیعی
انقلاب لهستان: لخ‌والسا و اتحادیه‌ی کارگری
حمید موذنی
عشق در سالهای وبا
حمید موذنی
درس های سریال تاج و تخت
سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
حامد داراب
چرا داریوش آشوری روشنفکر است؟
محمدمهدی اردبیلی
غذا و وسوسه‌های شیطان
اسلاوی ژیژک
وقتی گزینه‌هایِ پیش‌ِ رو یکی از یکی بدترند
میشل فوکو
قدرتِ مقاومت‌کردن
آرشیو