ads1
ads3
تغییر رنگ سایت

شبکه های اجتماعی جامعه

آرشیو
آرشیو
آرشیو
Print This Post

«جان کری» از فرانسوی‎ها «لژیون دونور» گرفت

فرانسه عالی ترین نشان افتخار خود را به دلیل تلاش در به ثمر رساندن توافق آب و هوایی پاریس و توافق هسته ای ایران، به وزیر امور خارجه آمریکا داد.

به نقل از فرانس پرس، جان کری وزیر امور خارجه آمریکا در حالی که از سوی «ژان مارک آیرو» همتای فرانسوی خود، «فرانسوی ترین دیپلمات آمریکایی» لقب گرفت، موفق به دریافت «لژیون دونور» عالی ترین نشان افتخار فرانسه شد.

البته فرانسوی ها، در تمجید از کری تا آنجا پیش رفتند که وی را «قهرمان خستگی ناپذیر» صلح نیز نامیدند و شاید وزیر امور خارجه ۷۳ ساله آمریکا، همه اینها را مدیون اجداد فرانسوی خود باشد چرا که از قرار مادر و همچنین خاله وی زاده شهر پاریس هستند.

البته، ریشه های فرانسوی کری و علاقه اش به این کشور، در کارزار انتخاباتی ۲۰۰۴ آمریکا –زمانی که وی نامزد حزب دموکرات در رقابت ریاست جمهوری بود- به ضرر او در مقابل «جرج دبلیو بوش» نامزد جمهوریخواه تمام شد. در آن زمان، پاریس و واشنگتن مواضع یکسانی را در قبال جنگ عراق نداشتند.

به گفته آیرو، نشان لژیون دونور از بابت صداقت کری در تعاملات دیپلماتیک و سیاسی از جمله تلاش در جهت حصول توافق آب و هوایی پاریس و توافق هسته ای ایران که هر دو در نوع خود بی سابقه هستند، به وی اعطا شده است.

کری نیز به هنگام دریافت این نشان، از فرانسه به عنوان قدیمی ترین متحد آمریکا نام برد. کری و «محمد جواد ظریف» وزیر امور خارجه ایران، پیشتر به طور مشترک موفق به دریافت جایزه سال «چتم هاس» اندیشکده سلطنتی روابط بین المللی لندن، شدند.

این دو همچنین در شمار نامزدهای دریافت جایزه جهانی صلح نوبل ۲۰۱۶ بودند که نهایتا به «خوان مانوئل سانتوس» رئیس جمهوری کلمبیا به دلیل تلاش برای پایان دادن به طولانی ترین جنگ آمریکای لاتین رسید که بیش از ۵۰ سال بین دولت و شورشیان مسلح «فارک» جریان داشت.

منبع : مهر

نظرات

تیتردو

حمید موذنی
ویروس کرونا بیش از همه‌ی اعضای بدن، به سراغ دست‌ها‌یمان رفته است. بیش از هرچیز رعایت روش‌های بهداشتی و علی‌الخصوص شستن‌دست‌ها ضرورت پیدا کرده است. حتی پیام‌های تبلیغاتی مربوط به دست هاست: «دست ها را بیست ثانیه و به صورتی دقیق بشوئید» فروید ظاهرن به دلیل انتقال ویروس از دست هااست که ترس ما بیش‌تر […]
آرشیو

مقالات

اسلاوی ژیژک
به برهوتِ ویروسی (وایرال) خوش آمدید
محمد غمخوار
رفتار دوگانه کرونا در بوشهر
علی شیخ زاده
استندآپ کمدی و طنز در دنیای مدرن
احمدزیدآبادی
مجلس یازدهم؛ پدیده‌ای نوظهور؟
پدرام باقری
دو نکته درباره قتل رومینا
راضیه اشعثی
ما بر مخروبه ای از بنیان های زیستی نشسته ایم!!!
ایرن واعظ‌زاده
کامو و مفهوم عدالت
مبین کرباسی
هزارمیلیارد تومان کجاست؟
یاشار تاج‌محمدی
در سوگِ خویش‌کاران (تاملاتی در پروژه‌یِ فکریِ شاهرخِ مسکوب)
هانا موسوی
“جهان مد و کالا شدگی زنان “
مرتضی رضایی
به وقت تتلو… به وقت شجریان… به وقت گوگوش
اسلاوی ژیژک
پاندمیک؛ کرونا جهان را تکان می‌دهد
غزال ساکی
نقد فمینیستی شاهنامه
سید مسعود حسینی
نگاهی به “بیمار در بیمارستان”
آلن بدیو
در مورد وضعیتِ اپیدمی
اسلاوی ژیژک
ما گونه‌ای هستیم که به حساب نمی‌آید
نعمت الله فاضلی
به خانه برمی‌گردیم اما به کدام خانه؟
جواد کاشی
مرگ دورِهَم عروسی است
حمید موذنی
جهان و کرونا: امروز و فردا
روزبه آقاجری
میراث زنده یک مبارز سوسیالیست
امیر ارسلان ادیب
چه‌کسی در خانه نمی‌ماند؟
امین بزرگیان
بوردیو و خرید در مواقع اضطراری
مهسا اسدالله‌نژاد
نیروی چشم‌های خیره مردم
پدرام باقری
ما در وضعیتِ بی‌دولتی قرار گرفته‌ایم
امیر ادیب
دختران خیابان انقلاب و رهاسازی نیروی «امتناع»
جان ام بری
چگونه آنفلوآنزای دهشتناکِ ۱۹۱۸ در سراسر آمریکا شیوع یافت؟
پدرام باقری
دو نکته درباره پرسش و پاسخ در سنای آمریکا
سید مسعود حسینی
کورونا و کورا – مرگ و پروا
مهسا اسدالله‌نژاد
کرونا و دو مسئله‌ی «غیرطبیعیِ» آن
امیر ارسلان ادیب
آپارتاید کارگری
مصطفی مهرآیین
نابود کردن فرآیندها،نابود کردن زندگی و تولید خشونت
نوید کلهرودی
شرحی بر کتاب اندیشیدن و ملاحظات اخلاقی از هانا آرنت
سعید ربیعی
انقلاب لهستان: لخ‌والسا و اتحادیه‌ی کارگری
حمید موذنی
عشق در سالهای وبا
حمید موذنی
درس های سریال تاج و تخت
سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
حامد داراب
چرا داریوش آشوری روشنفکر است؟
محمدمهدی اردبیلی
غذا و وسوسه‌های شیطان
اسلاوی ژیژک
وقتی گزینه‌هایِ پیش‌ِ رو یکی از یکی بدترند
میشل فوکو
قدرتِ مقاومت‌کردن
آرشیو