ads1
ads3
تغییر رنگ سایت

شبکه های اجتماعی جامعه

آرشیو
آرشیو
آرشیو
Print This Post

جان سردشتی‌ها را فقر و کرونا تهدید می‌کند

جان سردشتی‌ها را فقر و کرونا تهدید می‌کند
با گذشت ۳۳ سال از هفتم تیرماه ۱۳۶۶ که صدام‌حسین سردشت را بمباران شیمیایی کرد، هنوز بسیاری از مجروحان این حادثه در شرایط سختی به سر می‌برند و از درمانگاه تخصصی و کادر درمانی مجرب محروم‌اند.

رحمت‌الله شمسی عضو شورای شهر سردشت در گفت‌وگو با ایلنا با اشاره به نبود یک درمانگاه و بیمارستان تخصصی در سردشت برای مصدومان شیمیایی، درباره خطر ویروس کرونا برای جان پنج‌هزار مصدوم شیمیایی سردشت که مشکلات ریوی دارند هشدار داد.

این عضو شورای شهر سردشت اما معتقد است چیزی که در کنار ویروس کرونا زندگی مردم سردشت را تهدید می‌کند، فقر است. روح‌الله شمسی می‌گوید: « بیشترین افرادی که در شورای شهرستان سردشت به ما مراجعه می‌کنند از مشکلات اقتصادی در مضیقه‌اند و مدام تقاضای کار دارند. آن تعداد شغلی هم که فعال بود مغازه‌هایشان را به دلیل بیماری کرونا تعطیل کردند و به علت عدم پرداخت اجاره‌بهاء شغلشان را از دست دادند. متاسفانه اینجا کارخانه، شرکت، زمین و باغی برای کار وجود ندارد و مردم با سیلی صورتشان را سرخ نگه داشته‌اند»

در حمله شیمیایی به سردشت، ۱۱۰ نفر کشته و پنج هزار نفر مصدوم شدند، زنان تا سال‌ها بعد کودکان ناقص زاییدند، و بعد از آن به دلیل نبود امکانات درمانی بعضی از خانواده‌ها که ناراحتی شدید داشتند مجبور شدند به تهران کوچ کنند. بسیاری از مصدومان شیمیایی سردشت همچنان از سوی دولت «جانباز» شناخته نمی‌شوند.

منبع : میدان

اخبار مرتبط
نظرات

تیتردو

حمید موذنی
ویروس کرونا بیش از همه‌ی اعضای بدن، به سراغ دست‌ها‌یمان رفته است. بیش از هرچیز رعایت روش‌های بهداشتی و علی‌الخصوص شستن‌دست‌ها ضرورت پیدا کرده است. حتی پیام‌های تبلیغاتی مربوط به دست هاست: «دست ها را بیست ثانیه و به صورتی دقیق بشوئید» فروید ظاهرن به دلیل انتقال ویروس از دست هااست که ترس ما بیش‌تر […]
آرشیو

مقالات

اسلاوی ژیژک
به برهوتِ ویروسی (وایرال) خوش آمدید
محمد غمخوار
رفتار دوگانه کرونا در بوشهر
علی شیخ زاده
استندآپ کمدی و طنز در دنیای مدرن
احمدزیدآبادی
مجلس یازدهم؛ پدیده‌ای نوظهور؟
پدرام باقری
دو نکته درباره قتل رومینا
راضیه اشعثی
ما بر مخروبه ای از بنیان های زیستی نشسته ایم!!!
ایرن واعظ‌زاده
کامو و مفهوم عدالت
مبین کرباسی
هزارمیلیارد تومان کجاست؟
یاشار تاج‌محمدی
در سوگِ خویش‌کاران (تاملاتی در پروژه‌یِ فکریِ شاهرخِ مسکوب)
هانا موسوی
“جهان مد و کالا شدگی زنان “
مرتضی رضایی
به وقت تتلو… به وقت شجریان… به وقت گوگوش
اسلاوی ژیژک
پاندمیک؛ کرونا جهان را تکان می‌دهد
غزال ساکی
نقد فمینیستی شاهنامه
سید مسعود حسینی
نگاهی به “بیمار در بیمارستان”
آلن بدیو
در مورد وضعیتِ اپیدمی
اسلاوی ژیژک
ما گونه‌ای هستیم که به حساب نمی‌آید
نعمت الله فاضلی
به خانه برمی‌گردیم اما به کدام خانه؟
جواد کاشی
مرگ دورِهَم عروسی است
حمید موذنی
جهان و کرونا: امروز و فردا
روزبه آقاجری
میراث زنده یک مبارز سوسیالیست
امیر ارسلان ادیب
چه‌کسی در خانه نمی‌ماند؟
امین بزرگیان
بوردیو و خرید در مواقع اضطراری
مهسا اسدالله‌نژاد
نیروی چشم‌های خیره مردم
پدرام باقری
ما در وضعیتِ بی‌دولتی قرار گرفته‌ایم
امیر ادیب
دختران خیابان انقلاب و رهاسازی نیروی «امتناع»
جان ام بری
چگونه آنفلوآنزای دهشتناکِ ۱۹۱۸ در سراسر آمریکا شیوع یافت؟
پدرام باقری
دو نکته درباره پرسش و پاسخ در سنای آمریکا
سید مسعود حسینی
کورونا و کورا – مرگ و پروا
مهسا اسدالله‌نژاد
کرونا و دو مسئله‌ی «غیرطبیعیِ» آن
امیر ارسلان ادیب
آپارتاید کارگری
مصطفی مهرآیین
نابود کردن فرآیندها،نابود کردن زندگی و تولید خشونت
نوید کلهرودی
شرحی بر کتاب اندیشیدن و ملاحظات اخلاقی از هانا آرنت
سعید ربیعی
انقلاب لهستان: لخ‌والسا و اتحادیه‌ی کارگری
حمید موذنی
عشق در سالهای وبا
حمید موذنی
درس های سریال تاج و تخت
سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
حامد داراب
چرا داریوش آشوری روشنفکر است؟
محمدمهدی اردبیلی
غذا و وسوسه‌های شیطان
اسلاوی ژیژک
وقتی گزینه‌هایِ پیش‌ِ رو یکی از یکی بدترند
میشل فوکو
قدرتِ مقاومت‌کردن
آرشیو