ads1
ads3
تغییر رنگ سایت

شبکه های اجتماعی جامعه

آرشیو
آرشیو
آرشیو
Print This Post

توان ناکافی مسئولان برای مدیریت بحران


از اواسط اسفندماه سال گذشته، تا همین هفته‌ی اخیر، بوشهر نسبت به دیگر مناطق کشور وضعیت بهتری در مواجهه با بحران کرونا داشت. بوشهر برای هفته‌ها وضعیتی سفید داشت و هم‌چنین آخرین استانی بود که بیمار کرونا مثبت در آن تشخیص داده شد.

عده‌ی بسیاری مراقبت‌های مردم و کنترل مسیر عبور و مرور شهری را علت این امر دانسته و نقش اصلی را در شکل‌گیری این وضعیت به مردم می‌دادند.
اما در هفته‌های اخیر افزایش تعداد مبتلایان حکایت از وضعیتی دارد که در مرز هشدار است و روز به روز بحرانی‌تر می‌شود. وضعیتی که نگرانی مردم را هر روز بیشتر می‌کند و آن‌ها را در تنگنایی میان ضروریات زندگی و ترس از کرونا قرار می‌دهد.
در این نگرخواهی تلاش کردیم به‌جای آن‌که به سراغ کارشناسان و صاحب‌نظران برویم، بیشتر از شهروندان بپرسیم. چرا که نظر آن‌ها درک بی‌واسطه و مستقیم‌تری از فضای عمومی جامعه در اختیار ما می‌گذارد.

سعید ربیعی:

۱٫در حالی که استان بوشهر از اسفندماه وضعیت خوبی نسبت به دیگر مناطق کشور داشت، آمارهای هفته اخیر، حکایت از افزایش تصاعدی مبتلایان به ویروس کرونا دارد. به نظر شما علت این افزایش آمار چیست؟

دلایل مختلفی در افزایش ناگهانی آمار مبتلایان استان دخیل هستند. احتمالا اصلی‌ترین دلیل، افزایش تعداد کیت‌های آزمایشگاهی در دسترس مراکز نمونه‌گیری است. بالا بودن آمار رسمی در هفته‌های اخیر، مؤید این نیست که در هفته‌های قبل، به لحاظ شیوع بیماری در استان، وضعیت سفیدی را تجربه می‌کردیم. همچنین، اگرچه که استان بوشهر به همراه سایر استان‌های کشور، خیلی زود شرایط سختگیرانه عبور و مرور را تجربه کرد و نسبت به استان‌هایی که پیش از این به ویروس آلوده شده بودند، کمتر دچار مشکل شد؛ اما چیزی که در تصمیمات مسئولین حافظ سلامت مردم به چشم نیامد، توجه به این نکته بود که ما پیک بیماری را تجربه نکرده بودیم. گشایش کسب و کار و ادارات با پروتکل‌های عجیب و غریب، زمینه را برای بوجود آمدن پیک بیماری فراهم کرد. به گمانم این دو علت، از مهمترین دلایل افزایش ناگهانی آمار مبتلایان استان است.

۲٫به نظر شما متولیان رسمی در این زمینه چقدر مقصرند؟مسئولیت دولت و مدیران استانی در این وضعیت چیست؟

عامدانه یا ناعامدانه، ولی تصمیمات مسئولین از صدر تا ذیل، باعث شد این بحران وارد مرحله کنترل نشود. سیاست‌ها در جهتی وضع شد که مسئولیت مبارزه و کنترل بیماری بر عهده عموم قرار داده شود.احتمالا «خودشان رعایت کنند» عبارتی بوده است که احتمالا بین مسئولین ستاد مبارزه با کرونا زیاد رد و بدل شده است. دولت ورشکسته‌ای که شدیدا با کسری بودجه مواجه بود، نمیتوانست به لحاظ مادی، جامعه را راضی نگه دارد و راهکارش، بازگشایی مشاغل و ادارات بود.

۳٫بسیاری از بی‌مبالاتی مردم گلایه می‌کنند و عده‌ای دیگر مردم را ناگزیر به حضور در جامعه می‌دانند. به‌نظر شما سهم مردم در ایجاد شرایط جدید که به افزایش تعداد مبتلایان انجامیده است، چقدر است؟

مردم ما، مسئولیت‌های فردی و اجتماعی خود را یاد نگرفته اند. سانسور و زندگی در شرایط توتالیتر، آن‌ها را به پیروی از دستورات سیستم سوق می‌دهد و نمیتوان از آن‌ها توقع داشت رفتاری جز این از خود بروز دهند. ما همچنان در تعریف هویت شهروندی برای مردممان، تردید داریم و تا وقتی که کاملا از جامعه رعیتی به شهروندی گذر نکرده‌ایم، حق نداریم از مردم توقع داشته باشیم رفتار شهروندی مناسبی داشته باشند.

۴٫راهکار پیشنهادی شما برای گذار از این وضعیت چیست؟ به نظر شما هفته‌های آینده بحران کرونا در بوشهر مدیریت می‌شود یا با افزایش تعداد مبتلایان بوشهر نیز همچون استان‌های شمالی وضعیتی خطرناک پیدا می‌کند؟

افزایش کنونی آمار، نمایانگر این است که توان مسئولین استانی برای مدیریت بحران کافی نیست. بررسی آمارهای رسمی نشان می‌دهد تفاوت وضعیت فعلی ما با استان‌های شمالی تنها زمان رخ‌داد این اتفاق بوده‌ است. اوضاع آن جایی برای ما هشداردهنده می‌شود که پیک کرونا در استان‌های شمالی در دوره تعطیلی کامل و فاصله‌گذاری اجتماعی شدید رخ داد ولی وضعیت فعلی ما در شرایطی است که تصمیمی به جدی گرفتن اوضاع نیست

اخبار مرتبط
نظرات

تیتردو

حمید موذنی
ویروس کرونا بیش از همه‌ی اعضای بدن، به سراغ دست‌ها‌یمان رفته است. بیش از هرچیز رعایت روش‌های بهداشتی و علی‌الخصوص شستن‌دست‌ها ضرورت پیدا کرده است. حتی پیام‌های تبلیغاتی مربوط به دست هاست: «دست ها را بیست ثانیه و به صورتی دقیق بشوئید» فروید ظاهرن به دلیل انتقال ویروس از دست هااست که ترس ما بیش‌تر […]
آرشیو

مقالات

اسلاوی ژیژک
به برهوتِ ویروسی (وایرال) خوش آمدید
محمد غمخوار
رفتار دوگانه کرونا در بوشهر
علی شیخ زاده
استندآپ کمدی و طنز در دنیای مدرن
احمدزیدآبادی
مجلس یازدهم؛ پدیده‌ای نوظهور؟
پدرام باقری
دو نکته درباره قتل رومینا
راضیه اشعثی
ما بر مخروبه ای از بنیان های زیستی نشسته ایم!!!
ایرن واعظ‌زاده
کامو و مفهوم عدالت
مبین کرباسی
هزارمیلیارد تومان کجاست؟
یاشار تاج‌محمدی
در سوگِ خویش‌کاران (تاملاتی در پروژه‌یِ فکریِ شاهرخِ مسکوب)
هانا موسوی
“جهان مد و کالا شدگی زنان “
مرتضی رضایی
به وقت تتلو… به وقت شجریان… به وقت گوگوش
اسلاوی ژیژک
پاندمیک؛ کرونا جهان را تکان می‌دهد
غزال ساکی
نقد فمینیستی شاهنامه
سید مسعود حسینی
نگاهی به “بیمار در بیمارستان”
آلن بدیو
در مورد وضعیتِ اپیدمی
اسلاوی ژیژک
ما گونه‌ای هستیم که به حساب نمی‌آید
نعمت الله فاضلی
به خانه برمی‌گردیم اما به کدام خانه؟
جواد کاشی
مرگ دورِهَم عروسی است
حمید موذنی
جهان و کرونا: امروز و فردا
روزبه آقاجری
میراث زنده یک مبارز سوسیالیست
امیر ارسلان ادیب
چه‌کسی در خانه نمی‌ماند؟
امین بزرگیان
بوردیو و خرید در مواقع اضطراری
مهسا اسدالله‌نژاد
نیروی چشم‌های خیره مردم
پدرام باقری
ما در وضعیتِ بی‌دولتی قرار گرفته‌ایم
امیر ادیب
دختران خیابان انقلاب و رهاسازی نیروی «امتناع»
جان ام بری
چگونه آنفلوآنزای دهشتناکِ ۱۹۱۸ در سراسر آمریکا شیوع یافت؟
پدرام باقری
دو نکته درباره پرسش و پاسخ در سنای آمریکا
سید مسعود حسینی
کورونا و کورا – مرگ و پروا
مهسا اسدالله‌نژاد
کرونا و دو مسئله‌ی «غیرطبیعیِ» آن
امیر ارسلان ادیب
آپارتاید کارگری
مصطفی مهرآیین
نابود کردن فرآیندها،نابود کردن زندگی و تولید خشونت
نوید کلهرودی
شرحی بر کتاب اندیشیدن و ملاحظات اخلاقی از هانا آرنت
سعید ربیعی
انقلاب لهستان: لخ‌والسا و اتحادیه‌ی کارگری
حمید موذنی
عشق در سالهای وبا
حمید موذنی
درس های سریال تاج و تخت
سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
حامد داراب
چرا داریوش آشوری روشنفکر است؟
محمدمهدی اردبیلی
غذا و وسوسه‌های شیطان
اسلاوی ژیژک
وقتی گزینه‌هایِ پیش‌ِ رو یکی از یکی بدترند
میشل فوکو
قدرتِ مقاومت‌کردن
آرشیو