ads1
ads3
تغییر رنگ سایت

شبکه های اجتماعی جامعه

آرشیو
آرشیو
آرشیو
Print This Post

تکرار حاشیه‌سازی وزارتخانه تخریبگر، تخریب با توسل به قرارداد دولت احمدی‌نژاد

تکرار حاشیه‌سازی وزارتخانه تخریبگر،  تخریب با توسل به قرارداد دولت احمدی‌نژاد
در حالی که دکتر حسن روحانی رییس جمهور، از زمان معرفی اعضای کابینه به مجلس تا کنون بارها بر همدلی و هماهنگی وزرا با یکدیگر تاکید کرده، اکنون نشانه هایی از برخی کارشکنی ها از سوی یکی از وزرا علیه یک عضو دیگر کابینه قابل مشاهده است.

در حالی که دکتر حسن روحانی رییس جمهور، از زمان معرفی اعضای کابینه به مجلس تا کنون بارها بر همدلی و هماهنگی وزرا با یکدیگر تاکید کرده، اکنون نشانه هایی از برخی کارشکنی ها از سوی یکی از وزرا علیه یک عضو دیگر کابینه قابل مشاهده است.

پیروزی دکتر روحانی در اردیبهشت ۹۶ که در سایه هوشمندی و تصمیمات مدبرانه نیروهای سیاسی اصلاح‌طلب و اعتدالگرا و تداوم ائتلاف میان آنها به ثمر نشست، حتی از موفقیت سال ۹۲ نیز امیدواری بیشتری به مردم هدیه داد.

توفیقات کم نظیر دولت یازدهم از جمله در زمینه تعامل با دنیا و دستیابی به توافق هسته ای، گشایش های اقتصادی که در موارد متعددی فراتر از پیش بینی های کارشناسان خوشبین هم بود، و نیز اقدامات دیگر دولت در حوزه های اجتماعی، حقوق شهروندی، سلامت و … همگی باعث شد تا انتظار مردم از دولت دوازدهم حتی بالاتر هم برود.

بی تردید شخص رییس جمهور و اعضای کابینه نیز بر این امر اشراف کامل دارند و اقدامات و تصمیمات آنها در دولت یازدهم و در ماه های آغازین دولت دوازدهم تصدیقی بر این مدعاست. به همین دلیل مردم با اعتماد کامل به دولت از تصمیمات و اقدامات آن در جهت گشایش های بیشتر در حوزه های مختلف پشتیبانی می کنند.

با این وجود، گاهی برخی موارد اگرچه جزئی می تواند اندکی خلل – هرچند کوچک و قابل رفع – در کار دولت ایجاد کند.

به طور مثال، در دولت یازدهم برخی اختلاف نظرهای البته فنی و کارشناسی میان تعدادی از اعضای کابینه، باعث سوءاستفاده مخالفان دولت و حمله به مجموعه کابینه شده بود؛ شاید به همین دلیل بود که حسن روحانی «هماهنگی و همدلی» را یکی از مهم ترین معیارهای انتخاب اعضای کابینه دوازدهم ذکر کرد تا از تکرار چنین اتفاقی جلوگیری کند.

کارشکنی یک وزارتخانه با هزینه نمایندگان مجلس
با این حال، برخی اخبار نگران کننده در این خصوص به گوش می رسد که می تواند ریتم متناسب دولت را با دست انداز مواجه کند. به طور مثال، اخیرا برخی نمایندگان اصلاح طلب مجلس به طور متناوب علیه موضوعاتی در وزارت ارتباطات صحبت کرده اند.

به عنوان مثال، یکی از نمایندگان فراکسیون امید با متهم کردن وزارت ارتباطات به هدر دادن بیت المال گفته است: شرکت زیرساخت هر ۲ سال اقدام به انعقاد قرارداد نگهداری با پیمانکاران می‌کند. پیمانکاران نیز که نظارتی بر عملکردشان نیست، بدون آن‌که کار مشخصی انجام دهند، صرفاً بخشی از بیت‌المال را هدر می‌دهند.

او همچنین از یکی از قراردادهای این وزارتخانه انتقاد کرده و گفته است: وزارت ارتباطات برای خرید تجهیزات با یک شرکت بسیار ضعیف چینی قرارداد بسته‌ که تجهیزاتی با کیفیت بسیار نازل ارائه کرده و این تجهیزات با مبالغی که برای خریدشان پرداخت شده، هیچ تناسبی ندارد.

نکته قابل توجه ان است که قراردادی که از آن برای فشار به وزیر، استفاده شده در دولت دهم منعقد شده و هیچ ارتباطی به هیچ یک از دو وزیر ارتباطات در دولت های اول و دوم روحانی ندارد.

اگر انتقادات این نماینده و سایر نمایندگان صرفا در حوزه کار نظارتی آنها باشد نه تنها اشکالی بر آن وارد نیست بلکه یک ضرورت برای اصلاح امور به شمار می رود. اما اگر مصاحبه های اینچنینی در روزهای گذشته را ردیابی کنیم، با کمال تعجب به رسانه های همسو با یکی از وزارتخانه های دولت می رسیم.

به بیان ساده تر، اظهارات این نمایندگان، نه تنها حرفی برآمده از تحقیق و بررسی خود آنها نیست بلکه از یک منبع خاص به آنها القا شده. نمایندگان نیز بدون اطلاع کامل و چه بسا از روی دلسوزی، آنها را مطرح کرده اند. در واقع، گروهی در یکی از دستگاه های اجرایی، اظهارات خود علیه وزیر ارتباطات را از زبان برخی نمایندگان مطرح کرده اند.

لابی با نمایندگان برای اخذ رای اعتماد و جوسازی علیه وزیر ارتباطات
نکته قابل تامل اینجاست که وزیر مربوطه، در هنگام بررسی صلاحیت وزرا در مجلس، یکی از افرادی بود که در گمانه زنی ها رای بالایی نداشت و از گزینه های اول رای «عدم اعتماد» به شمار می رفت. از همین رو، وزارتخانه مذکور در زمان رای اعتماد مجلس تلاش بسیاری کرد تا فضای پارلمان را علیه وزیر پیشنهادی ارتباطات کند تا توجهات و فشارها از وزیر مذکور برداشته شود و جالب اینجاست که بسیاری از این لابی های عجیب و گسترده در همان زمان نیز افشا شد.

سابقه اختلاف افکنی وزارتخانه تخریبگر در دولت یازدهم
این وزارتخانه که چندباری صحبت از تفکیک آن به صورت جدی مطرح شده و هنوز هم احتمال این تفکیک وجود دارد، در دولت یازدهم نیز پای ثابت اختلافات در کابینه بود تا جایی که دعوای آنها علیه یکی دیگر از وزارتخانه ها کاملا آشکار و علنی شد. وزارتخانه کارشکن جلوی اجرای یک طرح بزرگ دولت را به بهانه های واهی گرفته بود؛ طرحی که بسیاری از کارشناسان اعتقاد دارند یکی از دلایل جدی و مهم موفقیت دولت یازدهم به شمار می رود.

وزیر مذکور اختلاف با عضو دیگرکابینه را تا جایی پیش برد که به صورت علنی علیه او صحبت کرد. ماجرا تا جایی پیش رفت که حتی پای سازمان بازرسی هم به جنجال ایجادشده باز شد تا تکلیف پولی را که وزارتخانه کارشکن مدعی بود در اختیار وزارت دیگر قرار داده مشخص کند؛ اما همان طرح که وزارت خانه مذکور مخالفش بود، به سند افتخار دولت قبل و یکی از عوامل پیروزی دکتر روحانی تبدیل شد.

چشم قائم مقام وزارتخانه تخریبگر به صندلی وزارت ارتباطات
تخریب وزیر ارتباطات (که عمدتا در خبرگزاری تابلودار و رپورتاژ نویس وزیر مذکور منتشر میشود) البته دلیل دیگری هم داشت که چه بسا یکی از عوامل آن در زمان حاضر هم باشد. بر اساس اطلاعات دریافتی، قائم مقام همان وزارتخانه پرحاشیه از ابتدای دولت دوازدهم تلاش زیادی به خرج داد تا به عنوان وزیر پیشنهادی ارتباطات به مجلس معرفی شود. گرچه این اتفاق رخ نداد، ولی فرد مذکور همچنان با روش های تخریبی ویژه ی خود!! چشم به صندلی وزارت ارتباطات دوخته است.

تجربه گذشته نشان می دهد اختلافات وزارتخانه ها، می تواند اساس کار یک دولت را با مشکل مواجه کند. از این رو، به نظر می رسد بهترین اقدام در شرایط اینچنینی، ورود شخص رییس جمهور و اخذ تصمیم های مقتضی، برای رفع و رجوع این اختلافات است وگرنه چه بسا ادامه کارشکنی یک وزارتخانه علیه یک عضو دیگر کابینه، نتایج غمباری به همراه داشته و دولت را از مسیر اصلی منحرف کند.

منبع : انتخاب

اخبار مرتبط
نظرات

تیتردو

گفتگو با علی برزگر، مسئول جمعیت امام علی بوشهر
نام جمعیت امام علی را همۂ ما حداقل یک بار شنیده ایم. دیدن هر روزۂ کودکان کار بر سر چهار راه ها یا در پارک ها باعث شده کمابیش با نام این تشکل مردم نهاد و فعالیت هایش آشنایی نسبی داشته باشیم. لینک کوتاه:
آرشیو

مقالات

امیر محقق
۷ کتاب با موضوع «شهر» که باید بخوانیم
سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
ساره واعظی لقب
«آبی یا صورتی»؟
آتنا مرکزی
نقش زنان در افزایش سرمایه های اجتماعی
آتنا مرکزی
خشونت علیه زنان: خشونت علیه جامعه
ملوین کانر
فرهنگ جوانان امروز ستایندۀ مرگ است
سمیرا بهزادی
فتوت ایرانی در دوره ایلخانی
محسن رنانی
فردا اول خلقت است
حمیدموذنی
یازدهم سپتامبر مبدا جهان جدید
ناصر فکوهی ۶۶
پیکان: ظهور و سقوط یک «افتخار ملی»
آتنا مرکزی
تبعیض جنسیتی در کابینه دوازدهم
مهدی یسری
مفهوم برنامه ریزی فرهنگی
ستاره تناور
مدنیت،شهروندی و کنش های معطوف به اخلاق
محمد رضا فولادی
چرخه حیات تروریسم جهادی در خاورمیانه
کیتی رویف
نویسندگان بزرگ چطور با مرگ زندگی کردند؟
محسن رنانی
جوانه‌های بلوغ در شمالِ جنوب
محمد فاضلی
کلنگ‌ها را غلاف کنید
نسرین ریاحی
مرزها در گام معلق لک لک ها
علی آتشی
جایی میان رمانس و خشونت
درک تامپسون
خودتان باشید
مهتا بذرافکن
چرا آب در ایران امنیتی شد؟
مسعود نیلی
در ضرورتِ کینه‌زدایی از سیاست
محمد فاضلی
باید خشمگین باشیم: بحران محیط زیست
تونی جات
از تاریخ چه آموخته‎ایم؟ احتمالاً هیچ
بهروز غریب‌پور
معلق در فضا
آتنا مرکزی
سهم زنان از امید
زیگمونت باومن
سلامتی و نابرابری
حمید موذنی
استاد ایرانی و آسیب شناسی چاپلوسی اجتماعی در ایران
اولریش بک و الیزابت بک‌گرنشایم
آشوب جهانی عشق
 
مصطفی ملکیان
در مصائب فقدان گفت و گو
حمید موذنی
کمدی اطلاع‌رسانی و تراژدی واقعیت خبر در ایران
مارگارت پکسن
صلح چیست؟
محمدرضا فولادی
اصلاح طلبی پیش رونده یا تدریجی
علی آتشی
آوار اندیشه های شریعتی برای ما
داوید لوبروتون
انسان شناسی رنج ودرد
حمید موذنی
جهان در گیر ودار یک حرف
محمدرضا فولادی
اصلاح طلبی در عصر پسا هاشمی
شهلا اعزازی
شکل نوین خانواده
مصطفی مهرآیین
تاملی بر فساد
مهتا بذرافکن
خشونت علیه زنان در محیط کار
آرشیو