ads1
ads3
تغییر رنگ سایت

شبکه های اجتماعی جامعه

آرشیو
آرشیو
آرشیو
Print This Post

تاخیر دوباره پروازها و ما تکرار می کنیم شب را و روز را…

امروز بار دیگر روز خود را مطابق رویه سالهای اخیر با پرواز بوشهر آغاز کردم. باز هم روزی را سپری کردم که به واسطه ی تأخیر و رفتار نامناسب کادر ایرلاین زاگرس پیش بینی می شود جنگ اعصاب ناشی از این سفر پروازی را ساعت ها با خود داشته باشم.
پرواز ۴٠٢۵ زاگرس-تهران به بوشهر
ساعت ٣صبح از خواب بیدار شدم و برای پروازی که قرار بوده است ساعت ۶/٣٠ صبح به سمت بوشهر عزیمت کند خودم را آماده کردم.
ساعت ۵ صبح همانند بسیاری از مسافرین در فرودگاه مهرآباد بودم و کارت پرواز دریافت کردم.
ساعت ۶/٢٠ اعلام شد که مسافرین از خروجی ٢ سالن انتظار ترمینال ١ فرودگاه مهرآباد برای سوار شدن به پرواز خارج شوند.از کریدورها به سمت اتوبوس حرکت کردیم.
باد خشک و سرد اکثر مسافران را اذیت می کرد. پس از سوار شدن در اتوبوس به مدت ٢٠ دقیقه به دلایل نامعلوم معطل ماندیم و بعد از اعتراض چندتن از مسافران اتوبوس به سمت هواپیما حرکت کرد.
باز هم باد سرد و صف طولانی برای سوار شدن به هواپیما. پس از ٢٠ دقیقه که در صندلی های غیراستاندارد با فاصله ی نامناسب مستقر شدیم، خلبان پرواز بدون اینکه بخاطر تأخیر عذرخواهی کند، فقط با این جمله که از صبر و شکیبایی شما متشکریم اعلام نمود که در صف ترافیک باند پروازی هستیم و مطابق اعلان برج مراقبت حدودا ۵٠ دقیقه با تأخیر مواجه ایم. نهایتاً پس از یکساعت تأخیر هواپیما در ساعت ٧/۴٠ دقیقه از فرودگاه مهرآباد بلند می شود.
نه تنها از طرف کادر پرواز بخاطر این تأخیر عذرخواهی نمی شود بلکه با قیافه هایی حق به جانب هواپیما به سمت آسمان بوشهر حرکت می کند. در نهایت نیز سرمهماندار هواپیما با این جمله که تا دقایقی دیگر در بندر “ماهشهر”!! به زمین خواهیم نشست سفر خوشی برای ما در ماهشهر به جای بوشهر آرزو می کند.
پرواز ۴٠٢۵ زاگرس-تهران به بوشهر
سکوت همراه با خشم مسافران که اکثراً شهروندان بوشهری هستند من را آزار می دهد. شهروندانی که بار دیگر از نجابت و سکوتشان در برابر همه ی کاستی های غیرقابل توجیه سوء استفاده شده است.
چرا ما باید این همه در مقابل این بی کفایتی ها سکوت کنیم؟ سالهاست که به خاطر شرایط زندگی و کارم مسیر بوشهر به تهران و بالعکس را با هواپیما تجربه کرده ام. فرقی ندارد کدام ایرلاین!؟ تجربه ثابت کرده است بدترین ها همیشه سهم بوشهر و مردمان این دیار است. آقای استاندار، نمایندگان مجلس و مسئولینی که همیشه در ابتدایی ترین قسمت هواپیما می نشینید و از فاصله ی غیراستاندارد صندلی ها زجر نمی کشید. آقایانی که با اتومبیل تشریفات و ۵ دقیقه قبل از بلند شدن هواپیما بر روی صندلی هواپیما جلوس می فرمایید.
آیا این حق مردم بوشهر است؟ آقای استاندار و نمایندگان مجلس در استان؛ یکبار برای همیشه عزمی جدی برای برطرف کردن مشکل پروازهای بوشهر بکار بگیرید تا کمتر شاهد این مشکلات -که نتیجه اش بارعصبی است که هزار و یک مریضی به همراه دارد- باشیم.
باور کنید همه گان برای تفریح به تهران نمیروند و در این پروازها بسیار مردمانی هستند که برای معالجه و درمان و همچنین مشکلات شخصی خود به تهران سفر می کنند. کمی انصاف داشته باشید و برای رضای مردم کاری انجام دهید و کمتر به فکر منافع شخصی باشید.
پرواز ۴٠٢۵ زاگرس-تهران به بوشهر

عادل مقدس
وکیل دادگستری

نظرات

تیتردو

گفت و گو با حمید موذنی ، نویسنده و پژوهشگر اجتماعی گفت و گو از: الهام بهروزی
به مناسبت تولد خیام نیشابوری گفت و‌گو با حمید موذنی، نویسنده و پژوهشگر اجتماعی گفت و گو از الهام بهروزی ۱. در مورد زیست دیرینه مردم بوشهر با اشعار خیام‌خوانی توضیح بدید و اینکه چرا رباعیات خیامی در این منطقه از دیگر سروده‌های شاعران بزرگ پیش گرفته و مردم این منطقه با آن‌ها بیشتر همذات‌پنداری […]
آرشیو

مقالات

نادر هوشمند
سایه دوم تو
نادر هوشمند
اصلان آفریقایی و واپسین صورتک او
نادر هوشمند
آخرین ساعات زندگی یک گربه
نادر هوشمند
از ادعاهای یک دیوانه
نادر هوشمند
بازگشت از مرگی که در بیمارستان بوعلی سینا اتفاق افتاد
غزال ساکی
زنان و مشارکت سیاسی
حمید موذنی
شجریران
غزال ساکی
روزنامه‌نگار حوزه‌ی جامعه و زنان
محمود بدیه
کلیسای گریگوری
حمید موذنی
توسعه بدون مطبوعات آزاد رخ نمی‌دهد
اسلاوی ژیژک
به برهوتِ ویروسی (وایرال) خوش آمدید
محمد غمخوار
رفتار دوگانه کرونا در بوشهر
علی شیخ زاده
استندآپ کمدی و طنز در دنیای مدرن
احمدزیدآبادی
مجلس یازدهم؛ پدیده‌ای نوظهور؟
پدرام باقری
دو نکته درباره قتل رومینا
راضیه اشعثی
ما بر مخروبه ای از بنیان های زیستی نشسته ایم!!!
ایرن واعظ‌زاده
کامو و مفهوم عدالت
مبین کرباسی
هزارمیلیارد تومان کجاست؟
یاشار تاج‌محمدی
در سوگِ خویش‌کاران (تاملاتی در پروژه‌یِ فکریِ شاهرخِ مسکوب)
هانا موسوی
“جهان مد و کالا شدگی زنان “
مرتضی رضایی
به وقت تتلو… به وقت شجریان… به وقت گوگوش
اسلاوی ژیژک
پاندمیک؛ کرونا جهان را تکان می‌دهد
غزال ساکی
نقد فمینیستی شاهنامه
سید مسعود حسینی
نگاهی به “بیمار در بیمارستان”
آلن بدیو
در مورد وضعیتِ اپیدمی
اسلاوی ژیژک
ما گونه‌ای هستیم که به حساب نمی‌آید
نعمت الله فاضلی
به خانه برمی‌گردیم اما به کدام خانه؟
جواد کاشی
مرگ دورِهَم عروسی است
حمید موذنی
جهان و کرونا: امروز و فردا
روزبه آقاجری
میراث زنده یک مبارز سوسیالیست
امیر ارسلان ادیب
چه‌کسی در خانه نمی‌ماند؟
امین بزرگیان
بوردیو و خرید در مواقع اضطراری
مهسا اسدالله‌نژاد
نیروی چشم‌های خیره مردم
پدرام باقری
ما در وضعیتِ بی‌دولتی قرار گرفته‌ایم
امیر ادیب
دختران خیابان انقلاب و رهاسازی نیروی «امتناع»
جان ام بری
چگونه آنفلوآنزای دهشتناکِ ۱۹۱۸ در سراسر آمریکا شیوع یافت؟
پدرام باقری
دو نکته درباره پرسش و پاسخ در سنای آمریکا
سید مسعود حسینی
کورونا و کورا – مرگ و پروا
مهسا اسدالله‌نژاد
کرونا و دو مسئله‌ی «غیرطبیعیِ» آن
امیر ارسلان ادیب
آپارتاید کارگری
آرشیو