ads1
ads3
تغییر رنگ سایت

شبکه های اجتماعی جامعه

آرشیو
آرشیو
آرشیو
Print This Post

بازی با آمار، به بهای جانِ مردم.


دست‌کم ۴ماه است که ویروس کرونا تمام استان‌ها و شهرهای ایران را فتح کرده است. با این وجود می‌دانیم که هنوز راهی طولانی تا پایان همه‌گیری باقی مانده است، چرا که هنوز از واکسن و درمانِ قطعی خبری نیست و از طرفی طبق برآوردها حدود ١٠ درصد از مردم به بیماری مبتلا شده‌اند و چشم‌انداز «ایمنی جمعی» بسیار دور و البته بسیار خطرناک و پر هزینه است.

در چنین شرایطی بدیهی است که افزایش ظرفیت آزمایش (یعنی هم تعداد تست‌ها و هم سرعت تست‌گیری) منجر به افزایش موارد مثبتی می‌شود که در جامعه وجود دارند و مشغول انتقال ویروس به دیگر افراد جامعه‌اند. این افزایش موارد ابتلای کشف شده به سیاست‌گزاران کمک می‌کند نگاهی واقعی‌تر به شیوع بیماری داشته باشند و تصمیمات متناسب بگیرند و با جداسازی تعداد بیشتر ناقلان مانع از فاجعه شوند. بنابراین افزایش کشف موارد ابتلا برای حکومت‌ها نباید موضوعی نگران‌کننده باشد و باعث شود در صدد پنهان‌سازی و یا مهندسی اعداد و ارقام برآیند. افزایش موارد کشف شده به معنی دریافت داده‌های واقعی برای تصمیم‌گیریِ خوب و همچنین جداسازی ناقلان است که مهم‌ترین استراتژی در مهار همه‌‌گیری است.
وزارت بهداشت از ابتدای شیوع همه‌گیری تأکید داشت که تعداد تست‌ها در وضعیت مطلوبی است و تلاش‌هایی برای افزایش آن وجود دارد. حتی گروهی از پزشکان وابسته به یک نهاد نظامی محموله‌ای از کیت‌های آزمایشگاهی برای کمک به مردم مستضعف آمریکا ارسال کردند و بر این امر تأکید داشتند که وضع آزمایش کرونا در ایران بسیار خوب است.

اما داده‌های واقعی چیز دیگری می‌گویند. بررسی ١٠ کشور با بیشترین موارد ابتلای کشف شده در سایت وُرلْدمِتر نشان می‌دهد ایران از نظر ظرفیت تست، از میان ده کشور یکی از بدترین وضعیت‌ها را دارد.
بررسی جدولی که در ادامه نشان داده شده است، نشانگر آن است که از نظر تعداد تست در بین ١٠ کشور تنها شیلی تعداد کمتری دارد که با توجه به جمعیت ١٩ میلیون نفری این کشور، سرانه تست به ازای هر یک میلیون نفرش چیزی حدود سه برابر ایران است.

از نظر سرانه تست، دو کشور سرانه کمتری از ایران دارند؛ هند و برزیل. البته با توجه به جمعیت یک میلیارد و سیصد و هفتاد و نه میلیون نفری هند کسی انتظار ندارد آنها بتوانند از نظر سرانه به دیگر کشورها نزدیک شوند. همین حالا هم آنها حدود ۵برابر ایران تست انجام داده‌اند.
برزیل هم از نظر تعداد تست حدود ٢برابر ایران تست انجام داده، اما سرانه کمتری داشته است. البته همه می‌دانند که برزیل ابلهانه‌ترین استراتژی را مقابل ویروس کرونا در پیش گرفته بود و با اجتناب از قرنطینه و نمونه‌گیری گسترده تا ماه پیش، با بیش از یک میلیون مبتلا و ۵۵ هزار کشته شده مواجه شده است.

با این همه، حتی اگر ادعای مدیران و مسئولین بهداشت و درمان مبنی بر این‌که تحریم‌ها مانع از افزایش بیشتر تست‌ها می‌شوند را بپذیریم، بررسی دقیق روند افزایش ظرفیت تست‌ها، پرده از حقایقی برمی‌دارد که استراتژی وزارت بهداشت در کنترل و مهار آمارها و نه شیوع بیماری را آشکار می‌سازند.

در ادامه جدولی را می‌بینید که تست‌های انجام شده روزانه را در قریب به ٢ ماه گذشته نشان می‌دهد.


وزارت بهداشت از ارائه مستقیم آمار تست‌های روزانه اجتناب دارد و با اعلام کل تست‌های انجام شده از ابتدا، به نوعی مانع از فهم درست روندهایی می‌شود که در جریان است.
همانگونه که جدول نشان می‌دهد، با افزایش تعداد تست‌ها، موارد ابتلا نیز افزایش می‌یابند. همچنین هربار با افزایش معنادار موارد ابتلا، طی روزهای بعد، تعداد تست‌ها به شکلی معنادار کاهش یافته است و تعداد مبتلایان نیز روندی کاهشی در پیش گرفته و به این شکل نمودارهای ابتلا متعادل نگه داشته شده است. حال آنکه وضعیت واقعی شیوع و ابتلا به بیماری در جامعه تغییری نکرده و با این کار نه تنها واقعیت از مردم پوشانده شده است، بلکه خود تصمیم‌گیرندگان نیز از داده‌های واقعی لازم برای تصمیم‌گیری مناسب دور شده‌اند.

چند نمونه از این موارد در ادامه می‌آیند:

١. طی یک دوره از اواخر اردیبهشت‌ ماه تا اوایل خرداد، تعداد تست‌ها افزایش قابل توجهی را نشان می‌دهد؛ از روزانه ١۴ هزار به ١٩ هزار تست. به همین نسبت موارد ابتلای کشف شده نیز پس از یک دوره‌ی متعادل در بازه‌ی روزانه ١٠٠٠ تا ١۵٠٠ مورد، به بیش از ٢٠٠٠ مورد در روز می‌رسد.
از پنجم خرداد تعداد تست از روزی ١٩ هزار به ١٨ هزار تست برمی‌گردد و به تبع آن تعداد موارد ابتلا نیز مجدداً به زیر ٢٠٠٠ مورد بازمی‌گردد.

٢. پس از آن، طی روزهای بعد تعداد تست به آرامی افزایش می‌یابد، اما روند افزایش موارد ابتلا به شدت رو به افزایش می‌گذارد. طی روزهای ١٢ تا ١۵ خرداد، تعداد تست از ١٩ هزار به بیش از ٢٢ هزار افزایش می‌یابد، و موارد مثبت از ٢ هزار و ٩٧٩ مورد به بیش از ٣ هزار و ۵٠٠ مورد در روز می‌رسد.
روند افزایش بسیار نگران‌کننده است و پزشکان و برخی مقامات استان‌های در وضعیت قرمز، اعلام می‌کنند که باید محدودیت‌ها را از سر گرفت. در مقابل تصمیم سوال‌برانگیزی گرفته می‌شود. در روز ١۶ خرداد، تعداد تست از ٢٢ هزار به ٢٠ هزار و روز بعد به ١٩ هزار کاهش می‌یابد. با این تصمیم از موارد ابتلا بیش از ١٠٠٠ مورد کاسته می‌شود و رسانه‌های رسمی خبر از کنترل مطلوب اوضاع می‌دهند.!

٣. ٢٨ خرداد تعداد تست به بیش از ٢۶ هزار مورد می‌رسد، پس از چند روزِ متعادل، تعداد موارد ابتلا به بیش از ٢۶٠٠ مورد می‌رسد. بنظر می‌رسد وضعیت به‌گونه‌ای است که اگر تعداد تست‌ها، مطابق آنچه روزهای قبل اتفاق می‌افتاد افزایش یابد، تعداد موارد مثبت مجدداً به بیش از ٣ هزار خواهد رسید.
اما وزارت بهداشت باز هم از فرمول طلایی خود استفاده می‌کند و روز ٢٩ خرداد تعداد تست به روزانه ٢۴ هزار تست بازمی‌گردد.
طی روزهای بعد هر روز این اتفاق تکرار می‌شود، یعنی تعداد تست‌های بیشتر امتحان می‌شود و در صورت افزایش نگران کننده موارد ابتلا، تعداد ١٠٠٠ الی ٢٠٠٠ تست کاهش می‌یابد.

سیاستی که پیش گرفته‌شده، نوعی بازی با آمار برای نرمال نشان دادن وضعیت موجود است. این بازی، بازی خطرناکی است، چراکه هم مردم و هم خود دست‌اندرکاران را فریب می‌دهد.
باید با تمام توان و ظرفیت به دنبال موارد ناقل گشت و هرچه سریعتر آنها را با سازوکارهای کارآمد قرنطینه، جداسازی و درمان کرد.
مسئولین و مردم باید بدانند که با عقب‌نشینی ما ویروس عقب نمی‌نشیند، و با نرمال‌سازی‌هایی از این دست شرایط بحرانی از بین نمی‌رود.
باید پذیرفت بحران وجود دارد و آن‌را شجاعانه اعلام کرد و با ارائه اطلاعات واقعی به جامعه کمک کرد که هم تصمیم‌گیرندگان سیاست‌های بهتری را به اجرا در آورند، و هم مردم رفتارهای اجتماعی متناسب‌تری داشته باشند.

اخبار مرتبط
نظرات

تیتردو

حمید موذنی
ویروس کرونا بیش از همه‌ی اعضای بدن، به سراغ دست‌ها‌یمان رفته است. بیش از هرچیز رعایت روش‌های بهداشتی و علی‌الخصوص شستن‌دست‌ها ضرورت پیدا کرده است. حتی پیام‌های تبلیغاتی مربوط به دست هاست: «دست ها را بیست ثانیه و به صورتی دقیق بشوئید» فروید ظاهرن به دلیل انتقال ویروس از دست هااست که ترس ما بیش‌تر […]
آرشیو

مقالات

اسلاوی ژیژک
به برهوتِ ویروسی (وایرال) خوش آمدید
محمد غمخوار
رفتار دوگانه کرونا در بوشهر
علی شیخ زاده
استندآپ کمدی و طنز در دنیای مدرن
احمدزیدآبادی
مجلس یازدهم؛ پدیده‌ای نوظهور؟
پدرام باقری
دو نکته درباره قتل رومینا
راضیه اشعثی
ما بر مخروبه ای از بنیان های زیستی نشسته ایم!!!
ایرن واعظ‌زاده
کامو و مفهوم عدالت
مبین کرباسی
هزارمیلیارد تومان کجاست؟
یاشار تاج‌محمدی
در سوگِ خویش‌کاران (تاملاتی در پروژه‌یِ فکریِ شاهرخِ مسکوب)
هانا موسوی
“جهان مد و کالا شدگی زنان “
مرتضی رضایی
به وقت تتلو… به وقت شجریان… به وقت گوگوش
اسلاوی ژیژک
پاندمیک؛ کرونا جهان را تکان می‌دهد
غزال ساکی
نقد فمینیستی شاهنامه
سید مسعود حسینی
نگاهی به “بیمار در بیمارستان”
آلن بدیو
در مورد وضعیتِ اپیدمی
اسلاوی ژیژک
ما گونه‌ای هستیم که به حساب نمی‌آید
نعمت الله فاضلی
به خانه برمی‌گردیم اما به کدام خانه؟
جواد کاشی
مرگ دورِهَم عروسی است
حمید موذنی
جهان و کرونا: امروز و فردا
روزبه آقاجری
میراث زنده یک مبارز سوسیالیست
امیر ارسلان ادیب
چه‌کسی در خانه نمی‌ماند؟
امین بزرگیان
بوردیو و خرید در مواقع اضطراری
مهسا اسدالله‌نژاد
نیروی چشم‌های خیره مردم
پدرام باقری
ما در وضعیتِ بی‌دولتی قرار گرفته‌ایم
امیر ادیب
دختران خیابان انقلاب و رهاسازی نیروی «امتناع»
جان ام بری
چگونه آنفلوآنزای دهشتناکِ ۱۹۱۸ در سراسر آمریکا شیوع یافت؟
پدرام باقری
دو نکته درباره پرسش و پاسخ در سنای آمریکا
سید مسعود حسینی
کورونا و کورا – مرگ و پروا
مهسا اسدالله‌نژاد
کرونا و دو مسئله‌ی «غیرطبیعیِ» آن
امیر ارسلان ادیب
آپارتاید کارگری
مصطفی مهرآیین
نابود کردن فرآیندها،نابود کردن زندگی و تولید خشونت
نوید کلهرودی
شرحی بر کتاب اندیشیدن و ملاحظات اخلاقی از هانا آرنت
سعید ربیعی
انقلاب لهستان: لخ‌والسا و اتحادیه‌ی کارگری
حمید موذنی
عشق در سالهای وبا
حمید موذنی
درس های سریال تاج و تخت
سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
حامد داراب
چرا داریوش آشوری روشنفکر است؟
محمدمهدی اردبیلی
غذا و وسوسه‌های شیطان
اسلاوی ژیژک
وقتی گزینه‌هایِ پیش‌ِ رو یکی از یکی بدترند
میشل فوکو
قدرتِ مقاومت‌کردن
آرشیو