ads1
ads3
تغییر رنگ سایت

شبکه های اجتماعی جامعه

آرشیو
آرشیو
آرشیو
Print This Post

بوشهر شهر بی دفاع


از اواسط اسفندماه سال گذشته، تا همین هفته‌ی اخیر، بوشهر نسبت به دیگر مناطق کشور وضعیت بهتری در مواجهه با بحران کرونا داشت. بوشهر برای هفته‌ها وضعیتی سفید داشت و هم‌چنین آخرین استانی بود که بیمار کرونا مثبت در آن تشخیص داده شد.

عده‌ی بسیاری مراقبت‌های مردم و کنترل مسیر عبور و مرور شهری را علت این امر دانسته و نقش اصلی را در شکل‌گیری این وضعیت به مردم می‌دادند.
اما در هفته‌های اخیر افزایش تعداد مبتلایان حکایت از وضعیتی دارد که در مرز هشدار است و روز به روز بحرانی‌تر می‌شود. وضعیتی که نگرانی مردم را هر روز بیشتر می‌کند و آن‌ها را در تنگنایی میان ضروریات زندگی و ترس از کرونا قرار می‌دهد.
در این نگرخواهی تلاش کردیم به‌جای آن‌که به سراغ کارشناسان و صاحب‌نظران برویم، بیشتر از شهروندان بپرسیم. چرا که نظر آن‌ها درک بی‌واسطه و مستقیم‌تری از فضای عمومی جامعه در اختیار ما می‌گذارد.

امیر ارسلان ادیب:

۱. در حالی که استان بوشهر از اسفندماه وضعیت خوبی نسبت به دیگر مناطق کشور داشت، آمارهای هفته اخیر، حکایت از افزایش تصاعدی مبتلایان به ویروس کرونا دارد. به نظر شما علت این افزایش آمار چیست؟

۱- با توجه به اینکه افزایش تصاعدی ابتلا به بیماری کرونا در هفته گذشته منحصر به استان بوشهر نبوده و در استان‌های خوزستان، هرمزگان و سیستان و بلوچستان هم اتفاق افتاده که از نظر آب‌ و هوا مشابه‌ بوشهراند، بنظر می‌رسد عوامل محیطی موثری در کارند که البته یافتن این عوامل در گرو پژوهش‌های تخصصی است که بنده از آنها بی‌اطلاعم.
قطع نظر از این موضوع، می‌توان به عوامل عمومی‌‌ دیگری که به تبع سیاست‌گذاری‌های عمومی دولت ایجاد می‌شود، اشاره کرد.
مهم‌ترین مولفه‌ها در کنترل شیوع بیماری، آنچنان که تجربه کشورهای درگیر با بیماری نشان داده است در سه محور زیر، بدون توجه به تقدّم و تأخر، قابل بیان است:

١. قطع ارتباط اجتماعی: که از طریق قرنطینه شهری، تعطیلی بازارها، تعطیلی ادارات و کنترل شدید ورودی و خروجی شهرها حاصل می‌شود. در این زمینه بوشهر در ابتدای سال ٩٩ عملکرد قابل ملاحظه‌ای داشت که عمدتاً از جانب مردم صورت گرفت. با شروع روند عادی‌سازی شرایط کشور و خلع ید استان‌ها در تصمیم‌گیری برای کنترل مبادی ورودی و تعطیلی اصناف و ادارات توسط دولت، این مزیت بوشهر از میان رفت و راه‌ها برای انتقال بیش از پیش ویروس باز شد.

٢- بهداشت و فاصله‌گذاری شخصی و خودقرنطینگی: در شرایطی که دولت قرنطینه و تعطیلی اعلام نمی‌کند، این خود مردم هستند که مهم‌ترین و حیاتی‌ترین نقش را ایفا می‌کنند‌‌؛ تجربه سوئد مبیّن اهمیت این موضوع است. با این وجود دولت‌ها در این شخصی‌ترین مولفه‌ی کنترل شیوع نیز نقش موثری دارند. دولت و رسانه‌ها باید خطر جدی‌ای که در کمین است را بدون ملاحظه هشدار دهند. در هفته‌های اخیر دولت خود مبلّغ این شایعه بود که کرونا ضعیف شده و موج همه‌گیری به پایان رسیده است. از این گذشته، شتاب دولت در عادی‌سازی شرایط و بازگشایی مشاغل پرخطر، خود بر این تلقی مهر تأیید می‌زد. در پی آرامش روانی‌ای که با این اقدامات در جامعه به‌وجود آمد شاهد بودیم که رعایت فاصله‌گذاری و ایمنی شخصی به حداقل رسید و حتی شماری از افراد مبتلا، با این توجیه که بیماری ضعیف شده است، در جامعه حضور پیدا می‌کردند. هرچند به‌نظر می‌رسد دولت و رسانه‌ها به این اشتباه مهلک خود پی برده‌اند، اما آن دو سه هفته‌ی زندگی عادی در شهر کار خودش را کرده است!.

٣- بیماریابی فعال: بوشهر هرگز در این زمینه وضعیت خوبی نداشت و شاید بتوان دلیل سطح بسیار پایین ابتلا در اوایل شیوع بیماری را پایین بودن ظرفیت آزمایش‌ها در استان دانست. طبق شنیده‌ها هنوز هم شهرستان‌هایی هستند که امکان تست پی.سی.آر در آنها به‌وجود نیامده است. افزایش ظرفیت آزمایش طی هفته‌های اخیر، بدون شک عامل تعیین‌کننده‌ای در افزایش موارد مثبت بوده است.

۲. به نظر شما متولیان رسمی در این زمینه چقدر مقصرند؟ مسئولیت دولت و مدیران استانی در این وضعیت چیست؟

٢- با توجه به توضیحات بیان شده در پاسخ پرسش اول، آنچنان که از شرایط فعلی کشور برمی‌آید، مدیران استانی اختیارات کمی برای تصمیم‌گیری‌های اثرگذار مانند تعطیلی اصناف و ادارات و محدودیت آمد و شد دارند. تنها می‌توان این مطالبه را پررنگ کرد که ظرفیت آزمایش در استان و در تمامی شهرستان‌ها و بخش‌ها افزایش پیدا کند، از تمامی امکانات برای هشدار جدی به مردم درباره خطر شیوع بیماری استفاده شود و نظارت بسیار بیشتری روی موارد مثبتی که در قرنطینه خانگی به‌سر می‌برند انجام شود.

۳. بسیاری از بی‌مبالاتی مردم گلایه می‌کنند و عده‌ای دیگر مردم را ناگزیر به حضور در جامعه می‌دانند. به‌نظر شما سهم مردم در ایجاد شرایط جدید که به افزایش تعداد مبتلایان انجامیده است، چقدر است؟

٣- مردم می‌توانند نقش بسیار کلیدی در کنترل شیوع بیماری داشته باشند، اما این اثرگذاری در گرو حمایت حکومت و ایفای نقش راهبری و مدیریت حکومت است. بی تردید در شرایطی که هیچ کمک معیشتی واقعی‌ای از فرودستان نمی‌شود و گرانی و تورم گُرده مردم را خم کرده است، نمی‌توان انتظار داشت مردم در خانه بمانند. همچنین همانطور که پیش‌تر اشاره شد، نمی‌توان از نقش دولت و رسانه‌های رسمی و جوِ روانی دولت‌ساخته در رفتار اجتماعی مردم و میزان احساس خطرشان از شیوع بیماری، چشم‌پوشی کرد.

۴. راهکار پیشنهادی شما برای گذار از این وضعیت چیست؟ به نظر شما هفته‌های آینده بحران کرونا در بوشهر مدیریت می‌شود یا با افزایش تعداد مبتلایان بوشهر نیز همچون استان‌های شمالی وضعیتی خطرناک پیدا می‌کند؟

۴- حتی اگر طی هفته‌های آتی به دلیل افزایش دما یا هر دلیل دیگری، شمار مبتلایان در استان بوشهر کم شود، تردیدی نیست که در پاییز و زمستان باز هم با اوج‌گیری شیوع رویارو خواهیم بود.
در رویارویی طولانی مدت با این بیماری، قطع نظر از آن دست سیاست‌های عمومی‌‌ای که از دولت به‌طورکلی، انتظار می‌رود و شخصاً امیدی به اجرایی شدن‌شان ندارم، در بوشهر باید به اولویت‌های زیر توجه ویژه شود:
– افزایش تعداد تخت‌های بیمارستانی، به‌ویژه تخت‌های سی‌سی‌یو و دستگاه‌های ونتیلاتور که در کل استان وضعیت أسف‌باری دارند.
– افزایش مراکز تشخیص و ظرفیت آزمایش کرونا به‌صورت متوازن در کل استان.
-ایجاد مراکز کنترل مبتلایان ِ در قرنطینه خانگی و نظارت و پیگیری جدی از وضعیت قرنطینه آنها.
– اختصاص امکانات حفاظتی کافی به کارمندان دولتی، کارگران، معلمان، دانش‌آموزان و دانشجویان.
– الزام مراکز تجاری و خدماتی به رعایت شدید فاصله‌گذاری، ضدعفونی اصولی، افزایش خدمات از راه‌دور و پرهیز از اتکای صرف به لغتِ موهومِ «پروتکل بهداشتی» برای جمع کردن موضوع.
– اختصاص بخش‌های کافی برنامه‌‌های سیما به پیشگیری و مراقبت‌های لازم برای مواجه با بیماری، با حضور متخصصان و با رویکرد شفافیت و ارائه اطلاعات درست به مردم.
– حمایت معیشتی و درمانی از اقشار آسیب‌پذیر استان به هر طریق ممکن و با استفاده از تمام ظرفیت‌های استانی.

اخبار مرتبط
نظرات

تیتردو

حمید موذنی
ویروس کرونا بیش از همه‌ی اعضای بدن، به سراغ دست‌ها‌یمان رفته است. بیش از هرچیز رعایت روش‌های بهداشتی و علی‌الخصوص شستن‌دست‌ها ضرورت پیدا کرده است. حتی پیام‌های تبلیغاتی مربوط به دست هاست: «دست ها را بیست ثانیه و به صورتی دقیق بشوئید» فروید ظاهرن به دلیل انتقال ویروس از دست هااست که ترس ما بیش‌تر […]
آرشیو

مقالات

اسلاوی ژیژک
به برهوتِ ویروسی (وایرال) خوش آمدید
محمد غمخوار
رفتار دوگانه کرونا در بوشهر
علی شیخ زاده
استندآپ کمدی و طنز در دنیای مدرن
احمدزیدآبادی
مجلس یازدهم؛ پدیده‌ای نوظهور؟
پدرام باقری
دو نکته درباره قتل رومینا
راضیه اشعثی
ما بر مخروبه ای از بنیان های زیستی نشسته ایم!!!
ایرن واعظ‌زاده
کامو و مفهوم عدالت
مبین کرباسی
هزارمیلیارد تومان کجاست؟
یاشار تاج‌محمدی
در سوگِ خویش‌کاران (تاملاتی در پروژه‌یِ فکریِ شاهرخِ مسکوب)
هانا موسوی
“جهان مد و کالا شدگی زنان “
مرتضی رضایی
به وقت تتلو… به وقت شجریان… به وقت گوگوش
اسلاوی ژیژک
پاندمیک؛ کرونا جهان را تکان می‌دهد
غزال ساکی
نقد فمینیستی شاهنامه
سید مسعود حسینی
نگاهی به “بیمار در بیمارستان”
آلن بدیو
در مورد وضعیتِ اپیدمی
اسلاوی ژیژک
ما گونه‌ای هستیم که به حساب نمی‌آید
نعمت الله فاضلی
به خانه برمی‌گردیم اما به کدام خانه؟
جواد کاشی
مرگ دورِهَم عروسی است
حمید موذنی
جهان و کرونا: امروز و فردا
روزبه آقاجری
میراث زنده یک مبارز سوسیالیست
امیر ارسلان ادیب
چه‌کسی در خانه نمی‌ماند؟
امین بزرگیان
بوردیو و خرید در مواقع اضطراری
مهسا اسدالله‌نژاد
نیروی چشم‌های خیره مردم
پدرام باقری
ما در وضعیتِ بی‌دولتی قرار گرفته‌ایم
امیر ادیب
دختران خیابان انقلاب و رهاسازی نیروی «امتناع»
جان ام بری
چگونه آنفلوآنزای دهشتناکِ ۱۹۱۸ در سراسر آمریکا شیوع یافت؟
پدرام باقری
دو نکته درباره پرسش و پاسخ در سنای آمریکا
سید مسعود حسینی
کورونا و کورا – مرگ و پروا
مهسا اسدالله‌نژاد
کرونا و دو مسئله‌ی «غیرطبیعیِ» آن
امیر ارسلان ادیب
آپارتاید کارگری
مصطفی مهرآیین
نابود کردن فرآیندها،نابود کردن زندگی و تولید خشونت
نوید کلهرودی
شرحی بر کتاب اندیشیدن و ملاحظات اخلاقی از هانا آرنت
سعید ربیعی
انقلاب لهستان: لخ‌والسا و اتحادیه‌ی کارگری
حمید موذنی
عشق در سالهای وبا
حمید موذنی
درس های سریال تاج و تخت
سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
حامد داراب
چرا داریوش آشوری روشنفکر است؟
محمدمهدی اردبیلی
غذا و وسوسه‌های شیطان
اسلاوی ژیژک
وقتی گزینه‌هایِ پیش‌ِ رو یکی از یکی بدترند
میشل فوکو
قدرتِ مقاومت‌کردن
آرشیو