ads1
ads3
تغییر رنگ سایت

شبکه های اجتماعی جامعه

آرشیو
آرشیو
آرشیو
Print This Post

اعلان ممنوعیت اجاره منزل به کارگران بلوچ

در روزهای گذشته تصویر بنری در شبکه های مجازی منتشر شده بود که در آن به نقل از کلانتری‌های بیدخون از مشاورین املاک و مردم خواسته شده بود تا خانه های خود را به کارگران بلوچ کرایه ندهند خبری که از سوی فرمانده انتظامی شهرستان عسلویه تکذیب شد.

مقامات محلی هم می‌گویند این بنر بدون هماهنگی مسئولان منتشر و پخش شده و پس از اطلاع از سطح شهرک جمع آوری شده است.

به صورت مشخص در این باره فرماندهی انتظامی شهرستان عسلویه روز گذشته (جمعه ۱۹ آذرماه) با صدور اطلاعیه‌ای که توسط رسانه‌های محلی منتشر شده و متن ان به شرح ذیل است، این اقدام را محکوم کرده است.

با توجه به ناکامی و عدم موفقیت دشمنان اسلام در ضربه زدن به نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران و ناتوانی در انجام اقدام تروریستی در ماههای محرم و صفر که نشان از همبستگی و اتحاد تمام آحاد مردم ایران دارد، عده ای ناشناس با هدف ایجاد تفرقه در بین مذاهب و اقوام ایرانی اقدام به نصب بنری با مضمون کم لطفی به برادران بلوچ در روستای بیدخون از توابع شهرستان عسلویه نموده و آنرا منتسب به یکی از نهادهای نظام جمهوری اسلامی ایران نمودند. این فرماندهی ضمن محکوم نمودن اقدام فوق هرگونه انتساب این اقدام به نیروی انتظامی را تکذیب و اعلام می دارد شهرستان عسلویه با افتخار میزبان همه اقوام عزیز ایران اسلامی بوده و نیروی انتظامی خادم و خدمتگزار همه عزیزان خصوصا قوم با افتخار بلوچ بوده و خواهد بود.

بیدخون یکی از شهرک های مهاجرنشین منطقه پارس جنوبی است که از موقعیت نظر جغرافیای کاملا به عسلویه چسبیده است و بخش عظیمی از جمعیت آن را کارگران مهاجر و غیر بومی از جمله بلوچ‌ها تشکیل می‌دهند.

در این باره ظاهرا استدلال آنهایی که در تهیه و نصب این پلاکارد دست داشته‌اند، بهانه و دستاویز جلوگیری از قاچاق مواد مخدر بوده است.

این بهانه درحالی دستاویز قرار گرفته که کارگران بلوچ بخش قابل ملاحظه ای از جمعیت مهاجر کارگری عسلویه را تشکیل می دهند، کارگرانی که بیشترشان در کارهای سخت مشغول کارند.

پیش‌از این هم کارگران بلوچ از برخی تبعیض ها و ناروایی ها شکایات بسیار داشتند. سال ۹۳، ۲۰۰ نفر از کارگران بلوچ طوماری خطاب به رئیس جمهور نوشتند و خواستار رفع تبعیض در منطقه پروژه ای عسلویه شدند.

البته همان زمان نماینده مردم نماینده سراوان، سیب، سوران و زابلی در مجلس شورا نیز با انتقاد از برخوردهای تبعیض آمیز علیه بلوچ ها گفته بود: حرمت کارگران مهاجر بلوچ باید نگه داشته شود و اینگونه نباشد که خدایی نکرده علیه آنان تبعیض روا شود.

این نماینده، با تاکید بر گسترش امکانات زیر بنایی استان سیستان و بلوچستان همانند جاده سازی، گاز کشی و …خطاب به مسئولان گفته بود،  اگر استان سیستان و بلوچستان توسعه یابد، کارگران بلوچ دیگر مجبور به مهاجرت به مناطق صنعتی نخواهند بود.

از سوی دیگر «ناصر آقاجری»، فعال کارگری عسلویه در این باره می‌گوید: تبعیض‌ها در عسلویه وجود دارد همیشه گروه‌هایی هم هستند که بر طبل ناساز می کوبند و همواره بر آتش  این قبیل مسائل دامن می‌زنند تا خودشان بیش از پیش منتفع شوند و سود ببرند.

به گفته آقاجری، این نوع نگاه‌های ارتجاعی که بلوچ‌ها را مسئول پخش مواد مخدر در منطقه عسلویه قلمداد می‌کند وجود دارد.

او می‌گوید: من خودم سالها در پروژه‌های مختلف با بلوچ‌ها همکار بوده‌ام، آدم ‌های شریف و به غایت وظیفه‌شناسی هستند. این نوع نگاهها مخالف قانون اساسی است و علاوه بر این، در محیط کارگری عسلویه، حقوق شهروندی بلوچ‌ها را ضایع می‌کند.

به اعتقاد آقاجری مسئول شیوع  گسترده اعتیاد در منطقه عسلویه نه مهاجران در جستجوی کسب و کار حلال و نه بلوچ ها، بلکه شرایط سخت و طاقت‌فرسای شغلی کارگران است که آنها را به سمت تنها تفریح ممکن در فضای کاری زمخت عسلویه، یعنی اعتیاد سوق می دهد.

اخبار مرتبط
نظرات

تیتردو

حمید موذنی
گفت و گو از: سودابه زیارتی مردم بوشهر، مردمی مظلوم و آرام هستند. به‌نظر شما آیا این یک ویژگی مثبت و افتخارآمیز برای بوشهری‌هاست؟ این خصوصیت تا چه اندازه باعث آسیب این مردم شده؟ شما فکر نمی‌کنید این مظلومیت تا حد زیادی مردم را از همدلیِ عملی نسبت به یکدیگر دور کرده است؟(باتوجه به این‌که […]
آرشیو

مقالات

محمود بدیه
کلیسای گریگوری
حمید موذنی
توسعه بدون مطبوعات آزاد رخ نمی‌دهد
اسلاوی ژیژک
به برهوتِ ویروسی (وایرال) خوش آمدید
محمد غمخوار
رفتار دوگانه کرونا در بوشهر
علی شیخ زاده
استندآپ کمدی و طنز در دنیای مدرن
احمدزیدآبادی
مجلس یازدهم؛ پدیده‌ای نوظهور؟
پدرام باقری
دو نکته درباره قتل رومینا
راضیه اشعثی
ما بر مخروبه ای از بنیان های زیستی نشسته ایم!!!
ایرن واعظ‌زاده
کامو و مفهوم عدالت
مبین کرباسی
هزارمیلیارد تومان کجاست؟
یاشار تاج‌محمدی
در سوگِ خویش‌کاران (تاملاتی در پروژه‌یِ فکریِ شاهرخِ مسکوب)
هانا موسوی
“جهان مد و کالا شدگی زنان “
مرتضی رضایی
به وقت تتلو… به وقت شجریان… به وقت گوگوش
اسلاوی ژیژک
پاندمیک؛ کرونا جهان را تکان می‌دهد
غزال ساکی
نقد فمینیستی شاهنامه
سید مسعود حسینی
نگاهی به “بیمار در بیمارستان”
آلن بدیو
در مورد وضعیتِ اپیدمی
اسلاوی ژیژک
ما گونه‌ای هستیم که به حساب نمی‌آید
نعمت الله فاضلی
به خانه برمی‌گردیم اما به کدام خانه؟
جواد کاشی
مرگ دورِهَم عروسی است
حمید موذنی
جهان و کرونا: امروز و فردا
روزبه آقاجری
میراث زنده یک مبارز سوسیالیست
امیر ارسلان ادیب
چه‌کسی در خانه نمی‌ماند؟
امین بزرگیان
بوردیو و خرید در مواقع اضطراری
مهسا اسدالله‌نژاد
نیروی چشم‌های خیره مردم
پدرام باقری
ما در وضعیتِ بی‌دولتی قرار گرفته‌ایم
امیر ادیب
دختران خیابان انقلاب و رهاسازی نیروی «امتناع»
جان ام بری
چگونه آنفلوآنزای دهشتناکِ ۱۹۱۸ در سراسر آمریکا شیوع یافت؟
پدرام باقری
دو نکته درباره پرسش و پاسخ در سنای آمریکا
سید مسعود حسینی
کورونا و کورا – مرگ و پروا
مهسا اسدالله‌نژاد
کرونا و دو مسئله‌ی «غیرطبیعیِ» آن
امیر ارسلان ادیب
آپارتاید کارگری
مصطفی مهرآیین
نابود کردن فرآیندها،نابود کردن زندگی و تولید خشونت
نوید کلهرودی
شرحی بر کتاب اندیشیدن و ملاحظات اخلاقی از هانا آرنت
سعید ربیعی
انقلاب لهستان: لخ‌والسا و اتحادیه‌ی کارگری
حمید موذنی
عشق در سالهای وبا
حمید موذنی
درس های سریال تاج و تخت
سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
حامد داراب
چرا داریوش آشوری روشنفکر است؟
محمدمهدی اردبیلی
غذا و وسوسه‌های شیطان
آرشیو