ads1
ads3
تغییر رنگ سایت

شبکه های اجتماعی جامعه

آرشیو
آرشیو
آرشیو
Print This Post

شاخص شوراها؛تخصص،سواداجتماعی

ابراهیم حیدری (فعال سیاسی اصلاح طلب):  تخصص مؤثر در مجموعه رشته های مرتبط با مدیریت شهری که در بالا ذکر شد. منظور از تخصص مؤثر برخورداری از توانایی تخصصی مبتنی بر رزومه مناسب در این رشتهه ها است نه صرف دارا بودن مدرک تحصیلی.
– دارا بودن سابقه اجرایی مؤثر حداقل در سطح کارشناسی در سازمان های دولتی و عمومی
– برخورداری کاندیداهای منتخب از سواد اجتماعی و سیاسی که به نظر من شرط تعیین کننده ایفای نقش مسوولانه در نهاد شوراست. منظور آگاهی و دارا بودن نظر وو تحلیل در قبال مسایل اجتماعی و مناسبات قدرت سیاسی در جامعه است.
– دارا بودن برنامه ای معین ، نظام مند و مکتوب در حوزه مدیریت شهری
– برخورداری از برخی شاخصه های عمومی از جمله: اشتهار به مردمداری، پاک دستی ، امانتداری ، اعتقاد به ضرورت پاسخگویی و ایفای نقش مسوولانه.

 

 

دومین نگر خواهی سیاسی جامعه(۳)

سرویس سیاسی جامعه: در ایامی بسر می بریم که جریان اصلاحات در بوشهر با چالش های فراوانی روبرو شده است و برای برون رفت از این وضعیت نیاز جدی به بازنگری و ترمیم آسیب های موجود می باشد. در این راستا سایت جامعه با نگرخواهی و پرسش از اصلاح طلبان استان سعی دارد تا این وضعیت را تبیین نماید و راهبرهایی نیز در جهت رفع معضلات ارایه دهد. سوالات خود را با ابراهیم حیدری فعال سیاسی اصلاح طلب در میان گذاشتیم. در ادامه پاسخ های حیدری از نظر می گذرد…

ابراهیم حیدری:
۱) وضعیت اصلاحات در کشور را چگونه ارزیابی می کنید؟
به این سوال از زوایای مختلفی می توان پرداخت منجمله از بعد حاکمیتی و حضور در قدرت ، حیات سیاسی و عملکرد تشکیلات سیاسی جریان اصلاحات و مطالبات اصلاح طلبانه اجتماعی.
از زاویه حاکمیتی و حضور در قدرت ، می باید بین دو مساله تفکیک قایل شد. یکی حضور چهره های اصلاح طلب در بدنه قدرت ( منظور در سطح کلان) و دیگری نقش جریان اصلاحات در فرآیندهای تصمیم گیری و تصمیم سازی در سطوح مختلف حاکمیتی. اگر منظور از چهره های اصلاح طلب را مدیران دولت اصلاحات بدانیم، پیداست که در شرایط موجود علیرغم نقش بالایی که جبهه اصلاحات در برون رفت از شرایط بحرانی دولت مورد حمایت اصولگرایان و روی کار آمدن دولت روحانی داشت اما به جز دو یا سه چهره اصلاح طلب نه چندان مؤثر و بعضاً تکنوکرات و نزدیک به هاشمی این جبهه حضوری معنی دار در قوه مجریه ندارد.

ترکیب کابینه دولت روحانی به لحاظ سیاسی هویت واحد و روشنی ندارد و بجز وزارت کشور ( که به نام آقای لاریجانی رقم خورد) بقیه طیفی از نیروهای تکنوکرات و میانه رو اصولگرا نزدیک به هاشمی هستند و اگر احیاناً دو یا سه چهره ی منسوب به اصلاحات هم در این میان دیده می شود ، به لحاظ قرابت با هاشمی در این ترکیب قرار گرفته اند و نه وابستگی به جریان اصلاحات. علی ایحال جریان اصلاحات از نظر حضور در قدرت در سطح کلان عملاً نصیب و بهره ای ندارد.
اما به لحاظ نقش جریان اصلاحات در فرآیندهای تصمیم سازی و تصمیم گیری در قوه مجریه وضعیت تا حدودی بهتر است، این هم نه به دلیل چانه زنی چهره های بارز اصلاح طلب بلکه به دلیل رشد اجتناب ناپذیر مطالبات اصلاح طلبانه در پایگاه اجتماعی دولت روحانی است که آن را وادار به نمایش رویکردی اصلاح طلبانه در برخی حوزه ها از جمله فرهنگ ، اقتصاد و محیط زیست نموده است و اینکه در دوره بعدی (با فرض پیروزی روحانی در انتخابات بعدی) این رفتار ادامه داشته باشد یا خیر چندان معلوم نیست.
به هر حال با عنایت به مناسبات توزیع قدرت در کشور و نقش نهادهای غیر انتخابی در این زمینه و همچنین گسل ناشی از اتفاقات سال ۸۸ ، وجود این دولت از نظر هدایت فرآیندهای تصمیم گیری و سیاستگذاری و تعامل با جهان بر مسیر عقلانیت و پیگیری مصالح ملی غنیمت و فرصتی گرانبهاست، اما نباید انتظار پیگیری رسمی و تحقق مطالبات سیاسی اصلاح طلبانه ( حتا در سطحی نازل) را از این دولت داشت. اصلاح طلبان با حضور این دولت در قدرت می توانند از فرصت های نسبتاً مناسبی که جهت پرداختن به فعالیتهای حزبی، رسانه ای و فرهنگی و همچنین گفتگو در چارچوب های محدود ایجاد شده است بهره بگیرند و لاغیر..

در باب حیات سیاسی و عملکرد تشکیلات سیاسی : جریان اصلاحات از این لحاظ دچار آشفتگی شدیدی در سطح ملی و استانی است. وضعیت و عملکرد تشکیلات مرکزی احزاب اصلاح طلب در طول دست کم ده سال گذشته به شرح خلاصه زیر بوده است:
– ارتباط معنی دار و پیوسته ای با پایگاه های استانی نداشته است.
– در هیچ سطحی دارای راهبرد معین نبوده است.
– فاقد برنامه تعریف شده آموزش و جذب نیرو و نیروسازی بوده است.
– در خصوص موضوعات و مسایل اساسی جامعه نظر و برنامه جامع نداشته است.
– عمده ظرفیت خود را بر پروژه بسیار پیچیده و ناهموار حضور در قدرت و حتا حاشیه های قدرت متمرکز نموده است.
در طول این مدت به تبع عملکرد مرکز، تشکیلات استانی هم دچار سردرگمی و انفعال بوده اند. البته شرایط هشت سال گذشته برای بسیاری فعالیتها سخت و بغرنج بوده تا جاییکه برخی احزاب فراگیر اصلاح طلب با حکم توقف فعالیت و یا انحلال مواجه بوده اند.

علیرغم اینها تجربه نشان می دهد عملکرد تشکیلات اصلاح طلب در انتخابات حتا در سختترین شرایط با داشتن گزینه تا حداقل ممکن مناسب، بسیار خوب بوده است ، برای مثال انتخابات ریاست جمهوری ۹۲ و مجلس ۹۴٫
اما از زاویه مطالبات اصلاح طلبانه اجتماعی باید گفت جریان اصلاحات به لحاظ فکری ریشه در آزادیخواهی ، توسعه مبتی بر عدالت اجتماعی و به لحاظ تاریخی ریشه در جنبش مشروطیت ، نهضت ملی شدن صنعت نفت و جنبش فراگیر دوم خرداد ۷۶ دارد و لهذا هرچند عمرحضور و نمود چندانی در عرصه قدرت سیاسی نداشته اما جریانی زنده و پویا و بازگشت ناپذیر است.
۲) وضعیت اصلاحات در استان بوشهر را چگونه ارزیابی کرده و به نظر شما راهبرد اصلاح طلبان برای انتخابات پیش روی شورای شهر پنجم بر چه مبنایی بایست شکل بگیرد؟
وضعیت موجود جبهه اصلاحات در استان بوشهر را در سه حوزه مهم به قرار زیر می توان بررسی نمود:
یکم ) حضور اصلاح طلبان در نهادهای حکومتی و عمومی از جمله مجموعه مدیریت اجرایی استان، شوراها و شهرداری ها. در این حوزه اصلاح طلبان حضور مؤثر و معنی داری ندارند. ترکیب غالب شوراها اصولگرا و یا مستقل هستند و به تبع آن شهرداری ها نیز همینطور ، آشکارا حضور اصلاح طلبان در این بخش از دوره احمدی نژاد هم به مراتب فقیرتر است. در بخش مدیریت اجرایی استان نیز بجز تعدادی انگشت شمار مدیران با گرایش اصلاح طلبی ،ترکیب غالب را مدیران دوره احمدی نژادی باضافه مدیرانی فاقد هویت سیاسی معین تشکیل می دهند . البته انتظار می رود اصلی ترین معیار در انتخاب و چینش مدیران تخصص و کارآمدی باشد نه صرف گرایش سیاسی هرچند بعید می دانم دلیل بقای مدیران احمدی نژادی( حتا در برخی سازمانهای کلیدی) شاخص کارآمدی بوده باشد .
دوم) وضعیت و عملکرد احزاب و تشکل های اصلاح طلب : نکات ضعف برشمرده در قسمت قبل راجع به احزاب مرکزی اصلاح طلب با شدت بیشتر در مورد احزاب و تشکلهای اصلاح طلب استانی ما نیزصادق است. متاسفانه باید گفت احزاب اصلاح طلب موجود ما فاقد برنامه راهبردی در مسایل اساسی منطقه هستند و بعضاً از ظرفیت های مناسب و جمع پذیر در این زمینه برخوردار نمی باشند. علاوه بر این، در طول سه سال و نیم گذشته عمده انرژی و زمان تشکلهای اصلاح طلب استان ما در دو مجمع ( شورای هماهنگی و ائتلاف) صرف منازعات بیحاصلی شد که بعضاً ریشه در مسایل اختلافی به جای مانده در دوره اصلاحات و چند انتخابات گذشته و همچنین فرآیند انتصاب مدیریت ارشد استان در دولت روحانی داشت.
سوم ) فعالان غیر حزبی و رسانه های اصلاح طلب : جریان اصلاحات در استان ما در این بخش همواره فعال و پویا بوده است، چه در دولت اصلاحات و چه در دولتهای بعدی. هم اکنون نیز زنده و پویا و به نحوی فراگیر در پروسه آگاهی بخشی جامعه و به روز کردن مطالبات پایگاه اصلاح طلبی استان فعال است. متأسفانه به دلیل فقدان ظرفیت گفتگوی سازمان یافته و مستمر در میان تشکل های اصلاح طلب فعالان غیر حزبی اصلاح طلب ارتباط چندان بسیطی با تشکلهای اصلاح طلب در استان ندارند .
در ارتباط با انتخابات شوراها، تجربه نشان می دهد بارزترین شاخص انتخاب مردم در این انتخابات در حداقل دو دوره قبلی مسایل قومی و محله ای بوده است. شورا یک نهاد مشورتی و تصمیم سازی در زمینه مدیریت شهری است و برای ایفای رسالت خود مستلزم حضور چهره های متخصص و کاردان آگاه و آشنا با مسایل سیاسی و اجتماعی است. متخصص بودن صرف و یا سیاسی بودن صرف هیچیک برای شکل گیری شورایی کارآمد کافی نیستند. شورا به مجموعه ای از نیروهای متخصص در زمینه های مرتبط با مدیریت شهری ( شهرسازی، معماری، عمران، اقتصاد، مدیریت، جامعه شناسی، محیط زیست و بهداشت) و آگاه و صاحبنظر در حوزه سیاسی و اجتماعی نیاز دارد . به نظر من قبل از هرگونه اقدامی مهمترین راهبرد اصلاح طلبان در انتخابات پیش روی شوراها استفاده از زمان باقیمانده در جهت روشنگری با هدف تأثیرگذاری بر ذائقه های شهروندان در انتخابات اعضای شوراهاست تا فرصت سوزیهای قبلی تکرار نشود.
۳) به نظر شما لیست شورای شهر پنجم اصلاح طلبان بایست بر اساس چه شاخص هایی تنظیم گردذ؟
از آنجا که هدف شکل گیری شورایی برخوردار از حداقل ملزومات کارآمدی در زمینه مدیریت شهری است به نظر منطقی می نماید در تنظیم لیست مورد اشاره به شاخص های ذیل توجه شود:
– تخصص مؤثر در مجموعه رشته های مرتبط با مدیریت شهری که در بالا ذکر شد. منظور از تخصص مؤثر برخورداری از توانایی تخصصی مبتنی بر رزومه مناسب در این رشته ها است نه صرف دارا بودن مدرک تحصیلی.
– دارا بودن سابقه اجرایی مؤثر حداقل در سطح کارشناسی در سازمان های دولتی و عمومی
– برخورداری کاندیداهای منتخب از سواد اجتماعی و سیاسی که به نظر من شرط تعیین کننده ایفای نقش مسوولانه در نهاد شوراست. منظور آگاهی و دارا بودن نظر و تحلیل در قبال مسایل اجتماعی و مناسبات قدرت سیاسی در جامعه است.
– دارا بودن برنامه ای معین ، نظام مند و مکتوب در حوزه مدیریت شهری
– برخورداری از برخی شاخصه های عمومی از جمله: اشتهار به مردمداری، پاک دستی ، امانتداری ، اعتقاد به ضرورت پاسخگویی و ایفای نقش مسوولانه.

۴) ائتلاف مجموع نیروهای اصلاح طلب در انتخابات پیش روی ریاست جمهوری و شوراهای شهر بایست بر اساس چه معیارهایی باشد؟
ائتلاف بر سر انتخابات ریاست جمهوری سخت نیست، تا این لحظه روحانی کاندیدای مورد حمایت اصلاح طلبان در انتخابات ریاست جمهوری آینده است و با عنایت به ساز و کارهای انتخابات ریاست جمهوری در صورتی که اتفاق خاصی رخ ندهد پیش بینی می شود اصلاح طلبان بدیل مؤثری برای روحانی نداشته باشند، در غیراینصورت باید منتظر آینده بود . علی ایحال در هر صورت ، تشکل های اصلاح طلب استان در انتخابات ریاست جمهوری در چارچوب راهبردهای ابلاغی تشکل های مرکزی (تهران) عمل خواهند نمود.
اما در مورد انتخابات شوراها ، بطور کلی نیروهای اصلاح طلب بهتر است با شناخت اصولی توانمندیها، فرصت ها و تهدیدها اولویت های مورد نظر خود را در طول فرآیند گفتگوی حزبی و میان حزبی طرح و بر سر معیارهای ائتلاف توافق حاصل کنند ، آنگاه در مورد ضرورت، شکل و چگونگی ائتلاف نیز به نتیجه خواهند رسید.

اگر منظور از معیارها عناصر چارچوبی مورد توافق و بسترساز ائتلاف فراگیر نیروهای اصلاح طلب استان باشد، تعیین معیارهای مشخص هرچند به لحاظ نظری ممکن است اما بنا به تجربه و سوابق تعامل تشکل های اصلاح طلب استان امکان شکل گیری ائتلاف واحد و فراگیر مساله به غایت پیچیده است. با عنایت به پیچیدگی شرایط و همچنین تعریف معیارهای جامع الاطراف و اجتناب ناپذیر با هدف ائتلاف بر سر لیست واحد در انتخابات شوراها ، فرآیند زیر پیشنهاد می شود:
در اول گام طی یک فراخوان شورایی متشکل از دبیران تشکل های اصلاح طلب عضو دو جبهه موجود ( شورای هماهنگی و ائتلاف ) در سطح استان و شهرستان تشکیل و مرام نامه ای معین، متعهدانه و الزام آور را در این زمینه تدوین و تصویب نمایند.
– در گام دوم هر کدام از دو جبهه لیست کاندیداهای بالقوه مورد حمایت خود را در هر شهر و یا…. به شورای دبیران ارائه نمایند.
– در گام سوم شورا طی جلساتی منظم با حضور نمایندگان احزاب و حتا فعالان غیرحزبی نسبت به بررسی برنامه ها و احصاء معیارهای عضویت در مورد کاندیداها اقدام نماید.
– نهایتاً استخراج لیست واحد مورد حمایت حداکثری جریان اصلاحات.
۵) به نظر شما احزاب اصلاح طلب استان بوشهر بایست وارد یک راهبرد اتحاد دائم و تشکیلاتی شوند یا اینکه در موسم انتخابات به تاک تیک ائتلاف و وحدت بر سر لیست واحد برسند؟ کدام منطقی تر و کاربردی تر است؟
راهبرد اتحاد دائم هر چند به ظاهر مطلوب اما غیرممکن بوده و منطقی هم نیست شکل گیری آن را بعنوان یک ضرورت در جریان متکثر اصلاح طلبی قلمداد و پیگیری کنیم. علیرغم این جامعه اصلاح طلب استان با وقوف بر ضرورت و اهمیت حضور حداکثری در شوراها باید تمامی تلاش خود را برای شکل گیری ائتلاف واحد تاکتیکی بکار گیرد. به گمان بنده تشکل های اصلاح طلب باید از اشتباهات گذشته خود بویژه در انتخابات شوراها در سال ۹۲ درس بگیرند از جمله اینکه باور داشته باشیم:
– حضور و سهم نسبتاً قابل قبول اصلاح طلبان در شورا ضرورتی انکارناپذیر در ادامه حیات مؤثر جریان اصلاح طلبی تشکل یافته در استان می باشد. از اینرو لازم است با تمام توان راهبردی و عملیاتی خود وارد عرصه شوند.
– فقط یک شورا با تعداد نفرات محدود انتخاب می شود و تعدد لیست ها منجر به نتیجه مطلوب در مرحله نهایی نخواهد شد و قطعاٌ تاکتیکی بیهوده است.
– جریان اصلاحات برای برقراری ارتباط مؤثر با مردم در محلات ، نواحی و صنوف برنامه داشته باشند.
– تشکل های اصلاح طلب برای فائق آمدن بر ترفندهای قومی و قبیله ای و عوامفریبانه ، تلاش کنند در چارچوب برنامه های تبلیغی مناسب و فراگیر شهروندان را با مؤلفه های اصولی یک شورای کارآمد آشنا سازند.

۶) با توجه به اختلاف استانداری با اصلاح طلبان استان بوشهر به نظر شما با توجه به نزدیکی انتخابات اصلاح طلبان بایست چگونه برنامه ریزی نمایند تا این اختلاف در انتخابات خسران ببار نیاورد؟
بدیهی است مطابق قانون استانداری به عنوان نهاد اجرایی متولی برگزاری انتخابات بوده و باید در تمامی مراحل فرآیند انتخابات کاملاً بیطرف باشد. رسالت مدیریت اجرایی استان ایجاد بستری مطمئن برای برگزاری انتخاباتی سالم و رقابتی است. ضمن اینکه قانون گرایی و قانونمداری در رأس هرم مطالبات تفکر اصلاح طلبی است و در این انتخابات نیز اصلاح طلبان انتظاری فراتر از عمل به قانون از مدیریت اجرایی استان نخواهند داشت. البته این نکته ناگفته نماند که بخشی از اختلافات میان استانداری و احزاب اصلاح طلب طبیعی است و در هر دولتی می تواند وجود داشته باشد. فراموش نکرده ایم که در زمان اصلاحات نیز میان استانداری و برخی احزاب اصلاح طلب اختلاف نظر وجود داشت. حتا در دولتهای اصولگرا نیز اختلافاتی کم و بیش میان حامیان دولت و مدیریت اجرایی استان وجود داشته است. علی ایحال تعامل استانداری با احزاب اصلاح طلب با هر ساخت و کیفیتی که باشد نباید در فرآیند برگزاری انتخابات تأثیری بگذارد.

۷) به نظر شما تشکل های سیاسی استان ( ائتلاف و شورای هماهنگی) بایست زیر یک تشکل جمع شوند یا کماکان به همین صورت ادامه دهند؟
همانگونه که قبلاً ذکر شد جریان اصلاح طلبی یک جریان فکری حقیقت مدار ، پویا و متکثر است، لذا ایجاد تشکل ائتلافی واحد به عنوان یک راهبرد دائم با ماهیت این جریان همخوانی ندارد. ائتلاف ماهیتی تاکتیکی دارد و بر حسب شرایط خاص از جمله زمان انتخابات (در سطوح مختلف) برای پیگیری و تحقق اهدف مشترک شکل می گیرد و نمی توان به عنوان ضرورت راهبردی به آن نگاه کرد. ائتلاف واحد در حوزه ی راهبرد برای یک حزب معنی پیدا می کنند نه مجموعه ای از احزاب هر چند که مؤلفه های فکری و سیاسی مشترک هم داشته باشند.

۸) تشکل های سباسی بایست از مجموع دبیران احزاب باشد یا اینکه نیروهای اصلاح طلب غیر حزبی و روزنامه نگاران اصلاح طلب نیز در این تشکل ها بایست حضور داشته باشند؟
اگر منظور از تشکل های سیاسی نهاد هماهنگ کننده یا ائتلاف احزاب اصلاح طلب باشد، انتظار می رود از آنجا که قرار است این مجموعه بر سر موضوعات عام مرتبط با جریان اصلاح طلبی گفتگو، تصمیم گیری و سیاستگذاری نماید منظقی است علاوه بر دبیران احزاب، نمایندگان رسانه ها و فعالان غیرحزبی نیز در چارچوب قواعد و ساز و کارهای شفاف در آن حضور داشته باشند. قواعد مورد نظر در خصوص چگونگی حضور، انتخاب و ترکیب اشخاص و فعالان غیرحزبی در ائتلاف را شورای دبیران احزاب تعیین می کنند که طبعاً باید در اساسنامه ائتلاف قید شود.

نظرات

تیتردو

حمید موذنی
گفت و گو از: سودابه زیارتی مردم بوشهر، مردمی مظلوم و آرام هستند. به‌نظر شما آیا این یک ویژگی مثبت و افتخارآمیز برای بوشهری‌هاست؟ این خصوصیت تا چه اندازه باعث آسیب این مردم شده؟ شما فکر نمی‌کنید این مظلومیت تا حد زیادی مردم را از همدلیِ عملی نسبت به یکدیگر دور کرده است؟(باتوجه به این‌که […]
آرشیو

مقالات

حمید موذنی
شجریران
غزال ساکی
روزنامه‌نگار حوزه‌ی جامعه و زنان
محمود بدیه
کلیسای گریگوری
حمید موذنی
توسعه بدون مطبوعات آزاد رخ نمی‌دهد
اسلاوی ژیژک
به برهوتِ ویروسی (وایرال) خوش آمدید
محمد غمخوار
رفتار دوگانه کرونا در بوشهر
علی شیخ زاده
استندآپ کمدی و طنز در دنیای مدرن
احمدزیدآبادی
مجلس یازدهم؛ پدیده‌ای نوظهور؟
پدرام باقری
دو نکته درباره قتل رومینا
راضیه اشعثی
ما بر مخروبه ای از بنیان های زیستی نشسته ایم!!!
ایرن واعظ‌زاده
کامو و مفهوم عدالت
مبین کرباسی
هزارمیلیارد تومان کجاست؟
یاشار تاج‌محمدی
در سوگِ خویش‌کاران (تاملاتی در پروژه‌یِ فکریِ شاهرخِ مسکوب)
هانا موسوی
“جهان مد و کالا شدگی زنان “
مرتضی رضایی
به وقت تتلو… به وقت شجریان… به وقت گوگوش
اسلاوی ژیژک
پاندمیک؛ کرونا جهان را تکان می‌دهد
غزال ساکی
نقد فمینیستی شاهنامه
سید مسعود حسینی
نگاهی به “بیمار در بیمارستان”
آلن بدیو
در مورد وضعیتِ اپیدمی
اسلاوی ژیژک
ما گونه‌ای هستیم که به حساب نمی‌آید
نعمت الله فاضلی
به خانه برمی‌گردیم اما به کدام خانه؟
جواد کاشی
مرگ دورِهَم عروسی است
حمید موذنی
جهان و کرونا: امروز و فردا
روزبه آقاجری
میراث زنده یک مبارز سوسیالیست
امیر ارسلان ادیب
چه‌کسی در خانه نمی‌ماند؟
امین بزرگیان
بوردیو و خرید در مواقع اضطراری
مهسا اسدالله‌نژاد
نیروی چشم‌های خیره مردم
پدرام باقری
ما در وضعیتِ بی‌دولتی قرار گرفته‌ایم
امیر ادیب
دختران خیابان انقلاب و رهاسازی نیروی «امتناع»
جان ام بری
چگونه آنفلوآنزای دهشتناکِ ۱۹۱۸ در سراسر آمریکا شیوع یافت؟
پدرام باقری
دو نکته درباره پرسش و پاسخ در سنای آمریکا
سید مسعود حسینی
کورونا و کورا – مرگ و پروا
مهسا اسدالله‌نژاد
کرونا و دو مسئله‌ی «غیرطبیعیِ» آن
امیر ارسلان ادیب
آپارتاید کارگری
مصطفی مهرآیین
نابود کردن فرآیندها،نابود کردن زندگی و تولید خشونت
نوید کلهرودی
شرحی بر کتاب اندیشیدن و ملاحظات اخلاقی از هانا آرنت
سعید ربیعی
انقلاب لهستان: لخ‌والسا و اتحادیه‌ی کارگری
حمید موذنی
عشق در سالهای وبا
حمید موذنی
درس های سریال تاج و تخت
سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
آرشیو