ads1
ads3
تغییر رنگ سایت

شبکه های اجتماعی جامعه

آرشیو
آرشیو
آرشیو
Print This Post

ابعاد تازه ی تخلفات در کیوسک های سطح شهر


از شش هفته گذشته که *جامعه آنلاین* پرونده تحقیق و تفحص درباره کیوسک های سطح شهر را آغاز کرد، اطلاعات و آمار عجیبی را یافت که موجب شگفتی است. تعداد تخلف ها به حدی زیاد بود که سهوی بودن آن غیر ممکن به نظر می رسید، به همین خاطر تلاش کردیم چرایی این ماجرا را بررسی کنیم و در این مدت با ساز و کار های جالبی برای تخلفات گسترده آشنا شدیم.

ابتدا آماری از وضعیت فعلی کیوسک ها و اختلاف آمار تخلف میان آن چه که شهرداری ادعا کرده و آن چه ما یافته ایم را مشاهده کنید:

بر طبق گزارش شهرداری از ۱۴۵ کیوسک موجود در سطح شهر ۲۷مورد اقدام به افزایش بنا کرده اند و متخلف هستند. بر اساس شیوه نامه مصوب شده مساحت هر کیوسک باید حداکثر ۶.۲۵متر مربع باشد. اما بر اساس تحقیقات جامعه آنلاین از همان گزارش تنظیم شده شهرداری که به شورا ارسال شده، مشخص گردید آمار متخلفان نه ۲۷مورد، بلکه *حداقل ۱۰۲مورد* است!
در گزارش شهرداری هویت ۱۴۵ کیوسک احراز شده است که از این تعداد، ابعاد ۱۲۰ کیوسک مشخص گردیده است. از ۱۲۰ مورد کیوسک مشخص شده، ۱۰۲مورد متراژشان بیش از میزان قانونی است.
برخی کیوسک ها فقط ۰.۵ متر، اما برخی دیگر تا ۴۰متر به صورت غیرقانونی افزایش بنا داشته اند. مجموع افزایش بنای غیرقانونی کیوسک ها به رقم *۴۸۸.۵ متر مربع* می رشد!





نکته مهم در این جا گزارش غلط شهرداری است. پرسش این جاست که شهرداری چگونه به عدد ۲۷ مورد افزایش بنا رسیده است وقتی بر اساس اطلاعات همان گزارش تخلف ها ۱۰۲مورد است! به نظر می رسد کارکنان و مدیران شهرداری گزارش های ارسالی شان به شورا را بررسی نمی کنند. اما جالب این جاست که ۹نفر عضو شورا متوجه این اختلاف و غلط بودن گزارش شهرداری نشده اند. به بیان دیگر هیچ کدام به این گزارش و تخلف ها اهمیت ندادند، حتی زحمت یک بررسی چند ساعته را به خودشان نداده اند و فاجعه اصلی همین جاست.
به نظر می رسد اعضای شورا و مدیران شهرداری متوجه جایگاه خودشان نیستند، اهمیت کارشان را درک نکرده اند، وقتی تصمیم می گیرند و لایحه تصویب می کنند بر زندگی مردم یک شهر تاثیر منفی یا مثبت می‌گذارند اما عملکردشان نشان میدهد متوجه اهمیت موضوع نشده

*چگونه این حجم از تخلف امکان پذیر است؟*

یکی از اعضای شورا به جامعه آنلاین گفت که در دوره چهارم شورای شهر مصوبه ای تصویب شده است که بر اساس آن، کیوسک ها می توانستند به مقدار دلخواه بنای خود را افزایش دهند و در مقابل جریمه این افزایش متراژ را پرداخت کنند. این در حالی است که مصوبه شورا دقیقا برخلاف شیوه نامه کیوسک ها است. شیوه نامه تصریح کرده هر کیوسک باید حداکثر ۶.۲۵ متر مربع مساحت داشته باشد، اما به نظر می رسد اعضای شورا در دوره چهارم این شیوه نامه را عمدا یا سهوا نادیده گرفته اند و با تصویب این کار ، عملا شهر را به فروش گذاشته اند. این روزها شاهد آن هستیم که کیوسک ها روز به روز گسترده تر می شوند و پیاده رو ها را به تملک خود در می آورند. پرسش اینجاست که شورای چهارم با این مصوبه نابخردانه و غیرقانونی چگونه و بر چه اساس حق شهروندان را تضییع کرده و شهر را به فروش گذاشته است؟ اگر اعضا از شیوه نامه اطلاع نداشته اند بر چه اساس بر کرسی شورا تکیه زده اند؟ چگونه امکان دارد نمایندگان مردم، با تصویب مصوباتی حق مردم را تضییع کنند ؟

*آیا ماجرا همین جا پایان می پذیرد؟*

بر اساس گزارش های اولیه و گفته های برخی اعضا شورا و کارکنان شهرداری به نظر می رسد دامنه این مسئله به شورای پنجم هم رسیده است. شورای پنجم اگرچه به صورت قانونی مجوز هیچ کیوسک جدیدی را صادر نکرده است، اما برخی افراد در شهرداری با نفوذ اعضای شورا اقدام به ساخت کیوسک هایی بدون مجوز در سطح شهر کرده اند. اگرچه این کیوسک ها انگشت شمار است اما همین تعداد اندک نشان از نظارت پایین و تضییع حقوق مردم دارد.
فارغ از این مسئله نقدی که به شورای پنجم وارد است پیگیری نکردن مسئله است. شورا و شهرداری در عمل نشان می دهند چندان تمایلی به برخورد با کیوسک های متخلف ندارند.

اخبار مرتبط
نظرات

تیتردو

در حوزه دشتي و تنگستان
سرویس خبر جامعه آنلاین: عصر امروز محمدحسین بکمی در گفتگو با جامعه آنلاین خبر اعلام نامزدی اش برای انتخابات مجلس را تایید کرد. لینک کوتاه:
آرشیو

مقالات

سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
حامد داراب
چرا داریوش آشوری روشنفکر است؟
محمدمهدی اردبیلی
غذا و وسوسه‌های شیطان
اسلاوی ژیژک
وقتی گزینه‌هایِ پیش‌ِ رو یکی از یکی بدترند
میشل فوکو
قدرتِ مقاومت‌کردن
حسام سلامت
در نقد اسطوره‌ی مردمِ همیشه خوب
حسین باقری
«فرو رفتنِ کلمه در فعلنِ پهلوها»
فرشاد پارسیان
حقوق و اخلاق در آرا بنتام
امیر محقق
۷ کتاب با موضوع «شهر» که باید بخوانیم
سعید ربیعی
فساد سیاسی، جزئی یا نظام‌مند؟
ساره واعظی لقب
«آبی یا صورتی»؟
آتنا مرکزی
نقش زنان در افزایش سرمایه های اجتماعی
آتنا مرکزی
خشونت علیه زنان: خشونت علیه جامعه
ملوین کانر
فرهنگ جوانان امروز ستایندۀ مرگ است
سمیرا بهزادی
فتوت ایرانی در دوره ایلخانی
محسن رنانی
فردا اول خلقت است
حمیدموذنی
یازدهم سپتامبر مبدا جهان جدید
ناصر فکوهی ۶۶
پیکان: ظهور و سقوط یک «افتخار ملی»
آتنا مرکزی
تبعیض جنسیتی در کابینه دوازدهم
مهدی یسری
مفهوم برنامه ریزی فرهنگی
ستاره تناور
مدنیت،شهروندی و کنش های معطوف به اخلاق
محمد رضا فولادی
چرخه حیات تروریسم جهادی در خاورمیانه
کیتی رویف
نویسندگان بزرگ چطور با مرگ زندگی کردند؟
محسن رنانی
جوانه‌های بلوغ در شمالِ جنوب
محمد فاضلی
کلنگ‌ها را غلاف کنید
نسرین ریاحی
مرزها در گام معلق لک لک ها
علی آتشی
جایی میان رمانس و خشونت
درک تامپسون
خودتان باشید
مهتا بذرافکن
چرا آب در ایران امنیتی شد؟
مسعود نیلی
در ضرورتِ کینه‌زدایی از سیاست
محمد فاضلی
باید خشمگین باشیم: بحران محیط زیست
تونی جات
از تاریخ چه آموخته‎ایم؟ احتمالاً هیچ
بهروز غریب‌پور
معلق در فضا
آتنا مرکزی
سهم زنان از امید
زیگمونت باومن
سلامتی و نابرابری
حمید موذنی
استاد ایرانی و آسیب شناسی چاپلوسی اجتماعی در ایران
اولریش بک و الیزابت بک‌گرنشایم
آشوب جهانی عشق
 
مصطفی ملکیان
در مصائب فقدان گفت و گو
حمید موذنی
کمدی اطلاع‌رسانی و تراژدی واقعیت خبر در ایران
مارگارت پکسن
صلح چیست؟
آرشیو