ads1
ads3
تغییر رنگ سایت

شبکه های اجتماعی جامعه

آرشیو
آرشیو
آرشیو
Print This Post

آتش نشانی بوشهر مجهز نیست

اکبر توسلی: باید توجه‌نمود که بوشهر به دلیل استراتژیک بودن‌ جغرافیای آن و از همه مهم تر استقرار مهم ترین و خطرناک ترین تاسیسات هسته ای کشور ( نیروگاه اتمی بوشهر ) ضعف موارد و امکانات زیادی در بخش های مختلف داریم که به راحتی با مراجعه به ایستگاه مرکزی آتشنشانی در خیابان باغ زهرا کاملا قابل مشاهده است.

 

 

سرویس اجتماعی جامعه: هشت روز از فاجعه پلاسکو گذشت. حادثه ای که تحلیل های بسیاری را به همراه داشت و جان شهروندان بسیاری را گرفت. بحرانی که از مدتها پیش بیم آن می رفت و با توجه به تذکرهای بسیار توسط مدیران و مسوولان شهری نادیده گرفته شد و در روز حادثه نه تنها  بر سر خیابان جمهوری و تهران ، که بر سر تمام ملت ایران نیز آوار شد. ترسی عمیق در جان مردم ایران ریشه دواند که آیا به وقت بروز حادثه مدیران ما می توانند مدیریت بحران کنند؟ آیا تجهیزات ما آن اندازه است که بتواند از پس بحران بر آِید؟ تا کی جان عزیز آتش نشانان ما بعلت نبود امکانات کافی همچنان گرفته شود ؟ و….

حادثه پلاسکو این سوالها و پرسش های بی شمار دیگری را به ذهن می آورد. از بُعد اجتماعی نیز، واقعه پلاسکو را می توان مورد بررسی قرار داد. رفتارها و کنش شهروندان به وقت حادثه. از سلفی گرفتن ها تا کمک رسانی و همت همگانی در راستای کمک به کارگران و صاحبان تولیدی هایی که هم اکنون بی کار شده اند. سایت جامعه در جهت بررسی این واقعه و همچنین طرح این پرسش که که اگر حادثه ای مشابه در نقاط مختلف استان بوشهر رخ دهد، تجهیزات و نیروهای امدادی ما توان کافی در مدیریت بحران خواهند داشت؟

 

اکبر توسلی

١)نظر شما در خصوص فاجعه ساختمان پلاسکوی تهران چیست؟

بسیار ناراحت کننده بود و علاوه بر نشان دادن نگاه پر ارزش آتشنشان ها نسبت به نوع وظیفه اشان شاهد امکانات ضعیف این سازمان مانند نداشتن هلیکوپتر آب پاش و بالابرهای مجهز و تیم مجهز به تعداد کافی چرا که تیم هر ایستگاه حدود ۵ نفر بود در صورتی که باید ۱۸ نفر باشد به همین خاطر مجبور می شوند تعداد ایستگاه های بیشتری را به محل حادثه اعزام کنند که  برخی از آنها ممکن است تا محل  حادثه با وجود ترافیک سنگین و ضعف فرهنگی مردم رسیدنشان ساعت ها به طول انجامد ! در صورتی که اگر هر ایستگاه پرسنل کافی داشت مهار آتش زودتر صورت میگرفت. و……

٢)شهروندان در چنین شرایطی چگونه می توانند مثمر ثمر عمل نمایند؟

فرهنگ و فرهنگ‌و فرهنگ! مردم  باید کمک کنند و بدانند که در این مواقع ثانیه ها اهمیت ندارد بلکه صدم ثانیه هاست که ممکن است  تاخیر در آن باعث شود، جان کسی گرفته شود. در صورت دیر رسیدن خدمات امداد و نجات لذا باید راه را باز کنند و مسیری مشخص برای عبور ماشین های عملیاتی ایجاد شود که‌همه این ضعف ها از عدم آموزش به کودکان ماست چرا که در کشورهای توسعه یافته این مسئله از اساس های فرهنگ شهروندیست! انتظار نداشته باشیم‌که با رسانه ملی و چند بار نشان دادن یک تیزر تبلیغاتی یک‌فرهنگ عوض شود هرچند خود رسانه ملی نیز بسیار مقصر است.

٣)مقصر و پاسخگوی اصلی این فاجعه چه نهادی است؟

شهرداری به دلیل: درباره بودجه تخصیص یافته برای تجهیز آتش‌نشانی، رحمت‌اله حافظی در کانال تلگرامی خود نوشت: «در بودجه سال جاری و بر اساس مصوبه شورای شهر ۱۴۰ میلیارد تومان از محل ۲ درصد عوارض ایمنی ساختمان ها برای توسعه ایستگاه های آتش نشانی، تامین تجهیزات مورد نیاز و آموزش پرسنل پیش بینی شده که شهرداری به آتش نشانی ۱۲۰ میلیارد تومان ابلاغ کرده است. از این ۱۴۰ میلیارد تومان تا کنون ۵۴ میلیارد تومان کسب شده ولی ۲۱ میلیارد و پانصد میلیون تومان به آتش نشانی پرداخت شده است.»
درواقع اندکی بیش از یک‌هفتم بودجه را شهرداری به آتش‌نشانی اختصاص داده است.همچنین در قالب برنامه ۵ سال دوم پیش بینی هزار میلیارد تومان برای تجهیز و آموزش و ارتقای توان فنی سازمان آتش نشانی پیش بینی شده بود که متاسفانه بعضی از دوستان مخالفت کردند و این بودجه را به ۴۰۰ میلیارد تومان کاهش دادند. علاوه بر آن که منابع کاهش پیدا کرد. در بودجه سنواتی از محل عوارض ساختمان دو درصد عوارض ایمنی ساختمان ها پیش بینی کردیم که ۱۲۰ میلیارد تومان برای ارتقای تجهیزات آتش نشانی و ۲۰ میلیارد تومان هم اضافه کردیم که سرجمع ۱۴۰ میلیارد تومان شد. اما امسال تاکنون فقط فقط ۲۱.۵ میلیارد تومان را اختصاص داده اند. در سال‌های گذشته هم به طور کامل اختصاص پیدا نکرد.
البته باید این را بگویم که بارها طی چند سال اخیر، حدود۳۰ بار به صاحب اصلی ساختمان پلاسکو اخطار داده اند که ساختمان غیر ایمن است که وظیفه اصلی شخص شهردار بوده(طبق گفته شخص اقای قالیباف) که دستور پلمپ ساختمان را بدهد ولی متاسفانه ساختمان تحت مالکیت بنیاد مستضعفان بوده و  امکان ‌پلمب که باید صورت میگرفته، نگرفته است در صورتی که شاید اگر این ساختمان به این نهاد تعلق نداشت بعد از سه بار اخطار پلمپ میشد تا ایمن سازی شود‌نه اینکه سی بار این اخطارها ادامه دار شود !

۴) نقدهایی در خصوص فاجعه از سوی افراد مختلفی نسبت به حضور انبوه مردم در محل حادثه صورت گرفته است. به نظر شما این آسیب اجتماعی چه راه حلی دارد؟

بله طبیعتا این نقدها صحیح بوده چرا که این موضوع برمیگردد به فرهنگ‌مذکور که در سوال های قبل تر جواب داده شد.

۵) برای پیش گیری از وقوع چنین حوادث تلخی در بوشهر پیشنهاد شما چیست؟

مجهزسازی اکیپ های آتشنشانی همراه با فرهگ سازی در مقطع پایه سنی در کنار افزایش فعالیت رسانه های استان در این موضوع! استقرار لوله های پر فشار آب در خیابان که طراحی شده برای آتشنشانی آن هم با وجود اب بسیار زیاد دریا.

۶)به نظر شما آتش نشانی بوشهر به لحاظ امکانات و تجهیزات و آمادگی نیروها در صورت وقوع از استانداردهای لازم برخوردار است؟

خیر. باید توجه‌نمود که بوشهر به دلیل استراتژیک بودن‌ جغرافیای آن و از همه مهم تر استقرار مهم ترین و خطرناک ترین تاسیسات هسته ای کشور ( نیروگاه اتمی بوشهر ) ضعف موارد و امکانات زیادی در بخش های مختلف داریم که به راحتی با مراجعه به ایستگاه مرکزی آتشنشانی در خیابان باغ زهرا کاملا قابل مشاهده است.

نظرات
Adel

با سلام درود بر مرد روزهای سخت مهندس عزیز احسنت بر نگرش جنابعالی

تیتردو

حمید موذنی
غزال ساکی /روزنامه‌نگار “عظمت یک ملت و پیشرفت اخلاقیش را می‌توان از روی رفتارش با حیوانات قضاوت کرد.” این جمله گاندی درباره رفتار با حیوانات و اشاره‌اش به عظمت وجودی انسان، ما را وامی‌دارد تا به جامعه و محیطی که در آن زیست می‌کنیم، نگاه ویژه‌ای داشته باشیم؛ چرا که طبق این تعریف میزان مدنیت […]
آرشیو

مقالات

غزال ساکی
زنان و مشارکت سیاسی
حمید موذنی
شجریران
غزال ساکی
روزنامه‌نگار حوزه‌ی جامعه و زنان
محمود بدیه
کلیسای گریگوری
حمید موذنی
توسعه بدون مطبوعات آزاد رخ نمی‌دهد
اسلاوی ژیژک
به برهوتِ ویروسی (وایرال) خوش آمدید
محمد غمخوار
رفتار دوگانه کرونا در بوشهر
علی شیخ زاده
استندآپ کمدی و طنز در دنیای مدرن
احمدزیدآبادی
مجلس یازدهم؛ پدیده‌ای نوظهور؟
پدرام باقری
دو نکته درباره قتل رومینا
راضیه اشعثی
ما بر مخروبه ای از بنیان های زیستی نشسته ایم!!!
ایرن واعظ‌زاده
کامو و مفهوم عدالت
مبین کرباسی
هزارمیلیارد تومان کجاست؟
یاشار تاج‌محمدی
در سوگِ خویش‌کاران (تاملاتی در پروژه‌یِ فکریِ شاهرخِ مسکوب)
هانا موسوی
“جهان مد و کالا شدگی زنان “
مرتضی رضایی
به وقت تتلو… به وقت شجریان… به وقت گوگوش
اسلاوی ژیژک
پاندمیک؛ کرونا جهان را تکان می‌دهد
غزال ساکی
نقد فمینیستی شاهنامه
سید مسعود حسینی
نگاهی به “بیمار در بیمارستان”
آلن بدیو
در مورد وضعیتِ اپیدمی
اسلاوی ژیژک
ما گونه‌ای هستیم که به حساب نمی‌آید
نعمت الله فاضلی
به خانه برمی‌گردیم اما به کدام خانه؟
جواد کاشی
مرگ دورِهَم عروسی است
حمید موذنی
جهان و کرونا: امروز و فردا
روزبه آقاجری
میراث زنده یک مبارز سوسیالیست
امیر ارسلان ادیب
چه‌کسی در خانه نمی‌ماند؟
امین بزرگیان
بوردیو و خرید در مواقع اضطراری
مهسا اسدالله‌نژاد
نیروی چشم‌های خیره مردم
پدرام باقری
ما در وضعیتِ بی‌دولتی قرار گرفته‌ایم
امیر ادیب
دختران خیابان انقلاب و رهاسازی نیروی «امتناع»
جان ام بری
چگونه آنفلوآنزای دهشتناکِ ۱۹۱۸ در سراسر آمریکا شیوع یافت؟
پدرام باقری
دو نکته درباره پرسش و پاسخ در سنای آمریکا
سید مسعود حسینی
کورونا و کورا – مرگ و پروا
مهسا اسدالله‌نژاد
کرونا و دو مسئله‌ی «غیرطبیعیِ» آن
امیر ارسلان ادیب
آپارتاید کارگری
مصطفی مهرآیین
نابود کردن فرآیندها،نابود کردن زندگی و تولید خشونت
نوید کلهرودی
شرحی بر کتاب اندیشیدن و ملاحظات اخلاقی از هانا آرنت
سعید ربیعی
انقلاب لهستان: لخ‌والسا و اتحادیه‌ی کارگری
حمید موذنی
عشق در سالهای وبا
حمید موذنی
درس های سریال تاج و تخت
آرشیو